Have you met… my new love? :p

His name….Michael Buble! (Μπουπλέ)

Fever mana mououououououo fever!

Swayyyyyyy

kai ena teleytaio tou τζαι πάω να ππέσω

http://www.youtube.com/watch?v=1AJmKkU5POA&feature=channel

Καληνύχτα!

Life is better in spring!

Έπιασα το κήμπορτ για να παρετήσω να τρώω. Έχω τζαι δκυό σιλουέττες να διατηρήσω…αφού εγίνηκα η διπλάσια που την μάσα. Τηλεόραση είχε πολύ καιρό να δω… μια Παρασκευή που έμεινα σπίτι είδα το Χ-φάκτορ και  σήμερα που επέστρεψα από το θέατρο, έκατσα να δω το διαγωνισμό του ΡΙΚ για την Γιουροβίζιον.

Απορίες :

• Τζείντου Αντρέα μας τί του εκάμαν πας τα μαλλιά του καημένου, σαννα τζαι έβαλε το δακτυλούι του στην πρίζα;! Τέσπα, καλά τα επήεν ήταν μια νορμάλ παρουσίαση.
• Ο Κωνσταντίνος μας γιατί το παλεύει ακόμα; Γιατί εν πάει να τζοιμηθεί να του περάσει. Επήρε τζαι τζείνο το κακομάζαλο το μωρό που το εθκιώξαν που το Χ-φάκτορ, το Δημητράκι (νομίζω λαλούν το) τζαι έκατσε το πας το σκαλί τζαι έδωκε του τζαι ένα πηθκιαύλι (αυλό). Έπιασε το το μάτι σας; Επόνταρε πολλά πανω σε τζείν το μωρό. Ήταν τάχα ο τζόκερ της παρουσίασης του. Είσιε τόσες ευτομάες που επροσπαθούσαν οι κριτές του Χ-φάκτορ να τον φκάλουν έξω που το παιχνίδι αλλά οι μιτσιές κάτω των 12 εψηφίζαν τον να μείνει. Λαλεί σου τωρά ο Κωνσταντίνος εν να μεν ψηφίσουν οι 5 φαν μου τζαι οι 3 οι φαν οι δικιές του; Τελικά,  έΦΑΝτον ο μιτσής ο Εγγλέζος.
• Επήεν τζαι ο Χοβίκ. Μα εν τζαι τούτος που το Χ-φάχτορ; Έτσι μου παν.Έντα πο τζείνο το τραγούδι που είπε για την γιουροβίζιον σιόρ. Παρέτα Χοβίκ μου… ξεκουράστου τζαι ύστερα πάλε. Πιάσε τζαι κανένα άλλο χόμπυ…έπιασες τους διαγωνισμούς βίρρρρρα! Κάμε κανένα μπρέηκ.

Life is better in spring εν να τραγουδήσει για την Κύπρο το εγγλεζάκι…Πέρκει μου φκει αληθινός… διότι ο χειμώνας εν ήταν σπουδαίος για μένα. Χάλια μαύρα δηλαδή. Αρρώστησα 2 φορές σε 2 μήνες…δουλειά γιοκ…περιμένω να μου τηλεφωνήσουν να ξεκινήσω ακόμα…λεφτά γιοκ…έχασα το μεταπτυχιακό μου δίπλωμα…τζαι το πανεπιστήμιο έχει 6 μήνες που τους παρακαλώ να πάρουν μια απόφαση αν θα μου τυπώσουν άλλο ….και παίρνουν το θέμα μου από ημερήσια διάταξη σε ημερήσια διάταξη…τζαι δεν το συζητούν ποτέ…Τί στο καλό τα ξύνουν εκεί μέσα;!

Άτε πέρκει λάιφ ουιλ μπι μπέττερ ιν σπρίνγκ ιντίτ!

Ε είμαι αγενέστατη!

Απορώ, πού εμεγάλωσα!

Σε σταύλο;

Οι τρόποι μου επήαν περίπατο σιόρ;

Μεν με ξαναδώ να το επαναλάβω α!

Περνώ ξυστά από άτομα που γνωρίζω και ένα “γειά σας” δεν λέω; Ντροπή μου!

Όλα κυλάνε τόσο γρήγορα. Τους βλέπεις. Σε βλέπουν. Σκέφτεσαι “Με ξέρουν;”…”Με ξέρουν;”….” Σίγουρα;”…”Σίγουρα.” “Να χαιρετίσω;” “Τί να πω;”

Όσπου να σκεφτείς τούτα ούλλα…. επέρασαν που δίπλα σου την ώρα που εσύ έβλεπες με ενδιαφέρον το πεζοδρόμιο.

Τζαι έτσι δίνω την εντύπωση ότι είμαι περήφανη,ψωνάρα και αγενέστατη. Όχι κύριε δικαστά! Όχι κυρίες και κύριοι, ένορκοι. Είμαι αθώα… δεν είμαι τέτοια.

Φυσικά μπορεί να μην ξέρουν ή να μη θυμούνται ποια είμαι…(καλύτερα, αν έτσι είναι). Διότι ποιά στ’αλήθεια είμαι εγώ;…και πού πάω…με χίλιες δυό εικόνες στο μυαλό….προβολείς με στραβώνουν και πάω….και προσπερνώ ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΑΙΡΕΤΩ (ας με συγχωρέσει ο κος  Σαββόπουλος, έκαμα μια μικρή παραλλαγη στο τραγούδι του).

Και να απαντήσω: Ούτε εγώ δεν ξέρω ακόμα ποιά είμαι… ή μάλλον εν αποφάσισα ποια θέλω ή πρέπει να είμαι. Έχει φορές που νιώθω ότι είμαι αόρατη και μάλλον θα επροσπέρασα τα πλάσματα πάνω σε φάση μου, που θα πίστευα αυτό…για τον εαυτό μου…Ότι κι αυτοί δεν θα με πρόσεξαν. Μακάρι να εν έτσι!

Κάποιες φορές περπατώ τζαι δεν κοιτάζω αριστερά ή δεξιά ή είμαι αφηρημένη. Μετά μου λένε πως πέρασα από δίπλα τους και δεν τους είδα ή δεν χαιρέτησα…σε αυτές τις περιπτώσεις δεν φταίω…

Αλλά κανεί ψέματα… απόψε έφταια! Τελικά δηλώνω …guilty your honor! Εν εγίνετουν να έκαμνα λίον rewind  στο χρόνο και να επανόρθωνα;

Όι α;

Ε…την επόμενη φορά τότε!

Muppets rule!

 

Όταν θα μεγαλώσω θα γίνω ΙΙΙ

…Ρωσίδα.

Μπορεί να μιλάου Ελληνικά ιέτσι, αλλά (‘λ ‘ με γεμάτο ήχο σαν να έχεις φαγητό στο στόμα ή να είσαι από Θεσσαλονίκη) θα έχω σχολή ταγκό και θα έρχονται οι “χεσολίριδες” Κύπριοι και θα μου δίνουν 60 ευρώ τον μήνα για τα μαθήματα τα κανονικά, 100 ευρώ για ιδιωτικά μαθήματα. Η κάθε τάξη μου θα έχει γύρω στα 25- 30 ζευγάρια κάθε επίπεδο (ντάμες-καβαλιέρους). Θα φέρνω Αργεντινους χορευτές να δίνουν σεμινάρια και μετά θα πηγαίνω και γω για κανένα τρίμηνο στην Αργεντινή…… στο….Μπουένος Άιρες, Νέα Υόρκη,
Βομβάη, Τόκιο και Μπαρμπαριά.
Ψεύτικα όνειρα, ψεύτικοι όρκοι,
αχ! να τα ξέχναγα εκεί μακριά (στίχοι:Κώστας Βίρβος, μουσική: Γρηγόρης Μπιθηκώτσης).

Θα γίνω Ρωσίδα και στο αίμα μου θα τρέχει αίμα της Άννας Παύλοβα και του Γιούρι Νικολάγιεβιτς…μην σας πω και του Ρομαν Αμπράμοβιτς! Θα χορεύω σαν να το έκαμνα που την τζοιλιά της μάνας μου, όταν η μάνα μου θα ήταν έγκυος -με εμένα- τζαι εχόρευκε (ναι έγκυος τζαι εχόρευκε) στα μπαλέτα του Μπολσόϊ.

 Θα έχω δύο μωρά φτύμμα γλύμμα εγώ…διότι ο πατέρας τους θα είχε απλά μια “φιλική συμμετοχή” και θα τα φωνάζω ¨Ντέ σου ντα” (=Έλα εδώ). Ε; Τί; Εν θα χρειάζουνται όνομα σιόρ… αφού στο κυπριακό σχολείο που θα πηγαίνουν εν να τα φωνάζουν “τα Ρωσούθκια”  anyway! χιχιχ

Ήνταλως μεγαλώνοντας θα γίνουν τούτα ούλλα; Ακόμα και το αίμα  το Ρωσικό πως θα το αποκτήσω; Άμαν υπάρχει θέληση και ναρκωτικές ουσίες όλα γίνονται…εννεν έτσι;!

Τέλος: Κοιτάτε πως θα χορεύω…Εν τζαι διαφέρει πολλά που το πως χορεύκω τωρά σαν Κυπραία δηλαδή(κουχ κουχ), αλλά όταν θα μεγαλώσω και θα γίνω Ρωσίδα… θα χορεύω έτσι ακριβώς και καλύτερα…μεν σας πω ότι η κοπέλα στο βίντεο έχει το σώμα που θα έχω όταν θα γίνω Ρωσίδα:

 

Εσύ τι θα έκανες δηλαδή;

Βγαίνεις ανέμελη/ος στην αυλή του σπιτιού σου και κατευθύνεσαι προς το αυτοκίνητο. Διασταυρώνεσαι με ένα τόσο δα ποντικάκι πιο μικρό κι από τον αντίχειρά σου (αντίχειρα νορμάλ ανθρώπου και όχι του Νίκου Γκάλη). Γκρίζο, χαριτωμένο και προφανώς τρομαγμένο.

 Παγώνεις. Παγώνει κι αυτό.

Το κοιτάζεις στα μάτια. Σε κοιτάζει από πάνω ως κάτω και μαγκώνει η ματία του στους γοφούς και σκέφτεται ότι έβαλες 2- 3 κιλά τους τελευταίους μήνες. (Ναι καλά σαμπώς και εσύ ξέρεις καλύτερα τί σκέφτηκε!)

Κάνεις ένα βήμα προς τα πίσω. Αυτό καταλαβαίνει ότι μπλοφάρεις, ότι δεν πρόκειται να αποχωρήσεις και ότι κάτι ετοιμάζεις… γι’ αυτό συνεχίζει να σε παρακολουθεί αναστατωμένο ρουθουνίζοντας σε πιο έντονους ρυθμούς.

Εγώ…(Τί εγώ; Εσύ!) Εσύ ψιθυρίζεις: Μιψψψψψψψψψ, έλα μιψψψψψψψψψ!

Ο χαζός ο γάτος σου έρχεται κοντά σου και περιμένει να του δώσεις έτοιμο φαγητό (το βλήμμμα) και βλέπει ψηλά εσένα και όχι το θήραμα 5 εκατοστά από τα πόδια του.

Του λες: “Έτο τζαμε ρε βλάκα. Τί σκατά κηνυγός είσαι;

Γάτος: Νιάρρρρρρρρ

Ποντικάκι: Βούρρρρρρρρρρρρρρρρρ

Εσύ: “Φάτο φάτο φάτοοοοοο”.

Ο γάτος πιάνει το ποντίκι και … οι σκηνές είναι ακατάλληλες ακόμα και για το νάσιοναλ τζεοκράφικ!

Τωρά σας ρωτώ γιατί νιώθετε ενοχές; Α; Γιατί όταν τελικά μπαίνετε στο αυτοκίνητο κάμνετε τζαι 5 λεπτά να ξεκινήσετε;

Τί διαφορετικό θα κάνατε;

α) Θα αφήνατε το ποντικάκι ελεύθερο με τον φόβο να εμφανιστεί μέσα στο συρτάρι με τα εσώρουχά σας την νύχτα;

β) Θα το τρέχατε ξοπίσω (ήνταπο τούτη η λέξη;) να το πάρετε στα χέρια σας και θα το ελευθερώνατε σε ένα μακρινό χωράφι …αν βρίσκατε (διαφορετικά θα το βάζατε στο αυτοκίνητο και θα τον πηγαίνατε στον Κοτσιάτη);

γ) Θα το σκοτώνατε με άλλο τρόπο.

δ) Θα το αναγκάζατε να αυτοκτονήσει από μόνο του τραγουδώντας του το “νιάου ρε γατούλα” ή κάποιο του Χατζηγιάννη.

ε) Θα ξεκινούσατε διαλογική συζήτηση και θα το παρακαλούσατε να μετακομίσει από την αυλή με ειρηνικό τρόπο και να απολυμάνει τις περιοχές από όπου έχει περάσει.

στ) Θα το καταγγέλατε στην αστυνομία για παράνομη είσοδο στην οικία σας.

(μετά το στ;)

α’ γυμνασίου) Εφόσον νομίζετε ότι είστε η Σταχτοπούτα (στο κλασσικό καρτούν του Ντίσνεϋ) θα του λέγατε να φωνάξει τους φίλους του για να σας φτιάξουν φόρεμα για τον χορό στο παλάτι του πρίγκιπα; (Μπορεί να με δκιεβάζουν τζαι στην Αθαλάσσας…γι αυτό διώ τζαι τούτη την εναλλακτική).

Α; Ακούω!

Κλειστόν!

Το βλόγ θα παραμείνει κλειστό μέχρι να προσληφθεί καινούρια μούσα! Η παλιά απολύθηκε επειδήέπαψε να φέρνει έμπνευση και επειδή άπλωνε ζάμπα ούλλη μέρα!

Προς το παρόν ακούστε αυτό:

“Starlight”

Far away
This ship is taking me far away
Far away from the memories
Of the people who care if I live or die

Starlight
I will be chasing the starlight
Until the end of my life
I don’t know if it’s worth it anymore

Hold you in my arms
I just wanted to hold
You in my arms

My life
You electrify my life
Let’s conspire to ignite
All the souls that would die just to feel alive

But I’ll never let you go
If you promised not to fade away
Never fade away

Our hopes and expectations
Black holes and revelations
Our hopes and expectations
Black holes and revelations

Hold you in my arms
I just wanted to hold
You in my arms

Far away
This ship is taking me far away
Far away from the memories
Of the people who care if I live or die

And I’ll never let you go
If you promise not to fade away
Never fade away

Our hopes and expectations
Black holes and revelations
Our hopes and expectations
Black holes and revelations

Hold you in my arms
I just wanted to hold
You in my arms
I just wanted to hold

Στο επανιδείν!

Αν με γυρέψετε…

Αν τύχει τζαι γυρέψετε με… εν να ‘μαι Αθήνα ως την Κυριακή… 

ππί. έσσς:  Πονώ τον λαιμό μου σήμερα…Πώς τα καταφέρνω κάθε φορά που εν να ταξιδέψω να αρρωστώ; Εν μπορω να μιλώ (γράφω) άλλο…πονώ τον λαιμό μου είπα… Μάνα; Κάμε μου σούπα τζαι έρκουμαι…Θέλω τη μάμμα μου…κουχ κουχ χχχχχχου φτού….γιαξ…με το παρδόν!

ππιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιί.ες: πιιιιιιι…έχω να σάσω τζαι βαλίτσα ΄κόμα…

ππεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεϊιιιιιιιι.ες: Εν έκαμα λίστα για το τί θα πάρω μαζί μου…

1.Εσώρουχα

2.Ττόρο

3.Παπούτσια

4.Κλάτσες/κλατσόν (κάλτσες ιμίsh οι καλαμαράες κλ κλ κλ κλλλλλάτσες εν πιο ωραίο)

5.Οδοντόβουρτσα/οδοντόκρεμα

6.Φακούς/ Φάρμακο και ορρό για φακούς.

7.Φωτογραφική

8.Λεφτά (ότι έshει το ταμείο)

9.Παντελόνια

10.Τρικούδια

11.Σακάκι

12.Φανέλες 

13.Καλλυντικά με τα συναφή τους…

14.Ποτζείνα για τα αυτιά

15.Αξέσοριζζζζ

16.Κινητό τηλέφωνο

17.Φορτιστές  φωτογραφικής & κινητού(ΝΑ ΜΕΝ ΤΟΥΣ ΞΕΧΑΣΩ ΠΑΛΕΕΕ)

Ξεχάνω τίποτε;;;;;;;;;; Άτε …Καλό μου ταξίδι & καλή μου ανάρρωση. Au revoir! X

Πότε θα καταργηθούν οι τόνοι;

Πόσο πολλά μπορεί να σε ρίξει μια οξεία; Όχι η οξεία γωνία…ούτε η οξεία γαστρεντερίτιδα. Ένας τόνος.

Εχάλασε μου την μέρα και τις 500 επαγγελματικές μου κάρτες. Ήμουν σίουρη ότι το έλενξα το δείγμα. Από τον ενθουσιασμό μου ότι θα τύπωνα επαγγελματικές κάρτες εν είδα τίποτε. Έξερα το ότι κάτι σκατά θα επήενε. Αφού είμαι η Κάλιουsh!

Εν με πειράζει που διαβάζω τα ποστ μου και εντοπίζω τα ορθογραφικά μου λάθη μετά. Αλλά όχι ρε π***** μου πάνω στην επαγγελματική μου κάρταααααα! Έχουμε και ένα Α κύρος… τωρά θα έχω ένα (α) -> άλφα μικρό και ντροπαλό…και σε παρένθεση κύρος.

Επλήρωσα τες θέμας. ΕΝ ΟΛΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΟ ΛΑΘΟΣ. Η εταιρεία στην οποία τύπωσα τις κάρτες, μου έκαναν τέτοια καλή δουλειά…ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ. Αλλά εν ήξερε κανένας τούτη την διεύθυνση; Εν πολλά κοινή (έννεν η Σούτσου…άκουσες κοινή επήε τζαμέ ο νους σου μάνι-μάνι).

Απογοήτευση κοπέλλια! Για ένα τόνο, για μια γραμμούα  χιλιοστό του ‘cm’…για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη (Σεφέρης, ναι;) Εν το πρώτο πράμα όμως που θωρώ με το που την πιάνω…Ούφ! Λαλείς να εν σημάδι ότι δεν πρέπει να ανοίξω γραφείο; Όχι. Δεν θα περάσει αυτή η τρομοκρατία (ξέρω τι λέω…άστε με στον πόνο μου)!

Αν έκαμναν πάντως δημοψήφισμα για να καταργηθούν ή ου και οι οξείες (εκαταργηθήκαν κάποτε οι περισπωμένες, δασείες, υπογεγραμμένες κοκ) θα ήμουν η πρώτη που θα εψήφιζα ΝΑΙ…αλλά με την τύχη τζαι απροσεξία που έχω η ερώτηση στο χαρτούδι θα είχε αρνητική ερώτηση (να μην καταργηθούν) και γω με το ναι μου θα το υποστήριζα. Αφού ο νους εν πουπάνω που την τζεφαλή μου!

Μονοτονικά συστήματα τζαι πελλάρες…έτω σε λίον τζαιρόν εν να γράφουμεν ούλλοι με λατινικούς χαρακτήρες (για όλες τις γραπτές γλώσσες) ακόμα και στα πιο επίσημα έγγραφα, ακόμα τζαι οι ηγέτες των χωρών (όι πως τωρά τάχα ξέρουν να γράφουν….well, όι ούλλοι).

Τέσπα, εν μοναδικές οι κάρτες μου. Και εν επίτηδες που τους έβαλα το λάθος τόνο. Ναι επίτηδες. Εν για να εντοπίζω εκείνους με το OCD, τους ψυχαναγκαστικούς ή τους τελειομανείς….και θα είναι το έναυσμα η κάρτα μου να πάρω μια καλή κλινική συνέντευξη και να καταλήξω με ένα ιστορικό που θα με βοηθήσει να κατανοήσω τον πελάτη πλήρως. ΟΚ;

Brainstorm-Maybe…

Τούτος κάποτε εν ήταν στη Γιουροβίζιον;

Ωραίο κομμάτι πάντως; Εεε… (κουχ κουχ)…το τραγούδι