Ορίστε τα εσώψυχά μου!

“Κανένας δεν μπορεί να πάει πίσω και να κάνει μια καινούρια αρχή, αλλά ο καθένας μπορεί να ξεκινήσει σήμερα και να κάνει ένα καινούριο τέλος”.

Σήμερα η μέρα μύριζε “παρελθόν”. Ξύπνησα μέσα από όνειρο που ήθελα τόσο απεγνωσμένα να κρατήσει. Ξυπνάς και για ελάχιστα δευτερόλεπτα ακόμα το ζεις …θυμούμαι την γαλήνη τζαι την ευτυχία του ονείρου…και μετά… είναι Φεβράρης, Τετάρτη ώρα 5 το πρωί . Τούτο το πέντε εκόλλησε εδώ και ένα μήνα. Από τις 13 του Γενάρη, ημέρα Παρασκευή. Αναρωτίεμαι τί συνέβηκε τότε και σημάδεψε τον ύπνο μου.

Παρόλη τη συνηθισμένη μελαγχολία του πρωινού ξυπνήματος…πάω στη δουλειά τζαι …τσουφ…ως δια μαγείας όλα γίνονται ιτσι πίτσι καλύτερα. Ντρέπομαι να πω πως αγαπώ τη δουλειά μου!Δεν είναι της μόδας. Όλοι βρίσκουν κάτι για να παραπονιούνται που κάποτε νιώθω πολύ εκτός όταν μου αρέσει η δουλειά μου και κάτι θα βρω κι εγώ να πω…όπως …”ούφ”… έτσι μέσα μέσα… Όμως είναι τόσο θεραπευτική!

Σήμερα ήταν η πιο αγχωτική και μμμπίζι μέρα από ποτέ. Ανέλαβα ένα τεράτιο κομμάτι και ευθύνη στη δουλειά και πριν πω καλημέρα ξεκινούν τηλέφωνα, κόσμος να μπαίνει και να βγαίνει, το computer να βκάλει αζίνες,οι στίβες να μεγαλώνουν, τα πόστ ιτ να μοιάζουν με ουόλ πέηπερ…Όμως μέσα στην παραζάλη,κάπου μεταξύ της κιτ κατ και του καραμελωμένου καφέ-’2nd cup’ -που πάντα λέω πως θα κόψω- (αλλά οι γλυκύτατοι συνάδελφοι με παρασύρουν κάθε μέρα στον πειρασμό)…συναντάς προσωπικότητες διαφορετικές, βοηθάς κάποιο με το ζήτούμενό του, κάνεις μια καινούρια ενδιαφέρουσα γνωριμία, παίρνεις μια βαθιά ικανοποιητική ανάσα αφού τελιώσεις πριν το ντέτλαην..και όλα έχουν νόημα.

Η πρώτη ρουφηξιά του φραπέ από τον κο Κούλλη (εν ηξέρω το πραγματικό του όνομα) που έχει την καττίνα…το πρωινό ηλιούδι που γαργαλά τα μάθκια σου που ακόμα εν εξεφουσκώσαν που τον ύπνο… εν τούτα τα μιτσιά που κάμνουν λίγο boost τη διάθεσή μου.

Ερχόμενη σπίτι…πιάνω τον εαυτό μου να έχει ένα έντονο συναίσθημα…σαν να περιμένω κάτι! Ένα μήνυμα, ένα τηλεφώνημα, μια είδηση! Η προαίσθησή μου λάθος!

Και ξαφνηκά ππέφτει στα σσέρκα μου ένα τυπωμένο κομμάτι χαρτί και πάνω έγραφε: “Σταμάτα να είσαι κάποιος που δεν είναι εσύ: Μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στη ζωή είναι να είσαι ο εαυτό σου τη στιγμή που όλος ο κόσμος προσπαθεί να είναι σαν όλους τους άλλους. Πάντα κάποια θα είναι ομορφότερη, εξυπνότερη, νεότερη…αλλά δεν θε είναι ποτέ ΕΣΥ! Μην αλλάξεις έτσι ώστε να κάνεις τους άλλους να σε συμπαθήσουν. Να είσαι ο εαυτός σου και τα σωστά άτομα θα αγαπήσουν τον πραγματικό σου εαυτό!

Έκανε πολύ νόημα σε μένα. Ήταν συγκινητικό!

Εκτός από το να είσαι ο εαυτό σου και να είσαι φιλόπονος βρίσκοντας κάτι να κάνεις (π.χ μικρά πράγματα στη δουλειά) κάτι άλλο που σε βγάζει από τη στενοχώρια και κλείνω με αυτόείναι: Να συγχωρείς τον εαυτό σου για παλιά σου λάθη. Μπορεί στη ζωή σου να αγάπησες το λάθος άτομο ή να έκλαψες για λάθος καταστάσεις, αλλά όσο στραβά κι αν πήγαν τα πράγματα, ένα είναι σίγουρο, τα λάθη σε βοηθούν να βρεις το άτομο και αυτά που είναι σωστά για σένα. Όλοι κάνουμε λάθη, δίνουμε μάχες και ακόμα μετανοιώνουμε για πράγματα του παρελθόντος. Αλλά δεν είσαι τα λάθη σου, δεν είσαι οι δυσκολίες σου, είσαι ΤΩΡΑ εδώ με την δύναμη να διαμορφώσεις τη μέρα σου και το μέλλον.

Το κάθε τι που συμβαίνει στη ζωή σε προετοιμάζει για μια στιγμή που ακόμη να ρθει! Και με αυτό πάω για ύπνο! :*

 

I love pigs, they are delicious!

Hiya!

Έχω μια μανία με τα γουρούνια…είναι στρουμπουλά, ροζ, έχουν ανεπτυγμένη ευφυϊα συγκριτικά με άλλα ζώα (λαλούν το τζαι οι επιστήμονες) και είναι τέλεια για σουβλάκια και πάνω σε μπέρκερ.

Αυτό είναι αγάπη πραγματική. Σκέφτου λίο.

Ακολουθεί φιλοσοφικός μονόλογος:

 Εν είδετε να λαλούν σε μωρά: “Όχου σε να σε φάω”;

Είναι λοιπόν από υπερβολική εκδήλωση αγάπης το ότι τρώω γουρούνι.

 Εξάλλου η αγάπη πονάει…Αυτό λένε.

Λίον επήε να με συγχίσει φυσικά η ταινία ‘babe’

…παρολίγον να μην ξαναφάω τςτςτς.

Προπαγανδιστικό έργο από βετζετέριανς.

 

 

Ο έχων δύο νεφρούς να δίνει τον ένα;!

Πιο κάτω ακολουθεί ιδεοθύελλα (brain-storming) εισηγούμαι να κτατάτε ομπρέλλα  ;p

ΕΙΔΗΣΗ Α:

“Δωρεά… σε μαύρη αγορά” ήταν ο τίτλος μιας είδησης στην τηλεόραση…

 Κύπριος νεφροπαθής έχει δώσει μεγάλο ποσό σε αλλοδαπή γυναίκα, η οποία του είχε δωρήσει τον ένα της νεφρό. Η ίδια είχε πει πως ο Κύπριος νεφροπαθής την είχε βοηθήσει σε διαφορα ζητήματα… όταν είχε έρθει στην Κύπρο και ήθελε να τον ευχαριστήσει δίνοντάς του, τον ένα της νεφρό. Η υπόθεση διερευνάται όμως περαιτέρω για το αν πούλησε τον νεφρό της… πράγμα που είναι παράνομο και διώκεται ποινικά.

Ρε παιδιά, εδώ υπάρχει μια πολύ λεπτή γραμμή μεταξύ ορθού και εσφαλμένου… το αν πήρε τα λεφτά πριν ή μετά που έδωσε τον νεφρό της καθορίζει αν θα την πούμε αλτρουιστή ή αν θα την χαρακτηρίσουμε θύμα κοινωνικής και οικονομικής εξαθλίωσης;

Δηλαδή σε τράπεζες σπέρματος – δεν ξέρω για την Κύπρο- στο εξωτερικό, που πληρώνουν τους “δότες” γιατί να διαφέρει; Μπορεί να μην  είναι ίδιας κατηγορίας το σπέρμα και ο νεφρός αλλά… μπορεί κάποιος λόγω οικονομικών να δώσει σπέρμα, χωρίς να θέλει στην πραγματικότητα να “σπείρει” παιδία σε άγνωστες γυναίκες,… Αλλά τον αναγκάζουν οι συγκυρίες. Όπως ακριβώς, οι συγκυρίες αναγκάζουν κάποιο να πουλήσει τον νεφρό του.

…Κάτι άλλο…άλλο θέμα τωρά:

ΕΙΔΗΣΗ Β:

Στην εφημερίδα πρίν κάποιο καιρό έργαφε (και το σημείωσα) πως είχαν συλληφθεί δύο γνωστά μοντέλλα που δέχονταν πληρωμή από τους άντρες με τους οποίους “πλάγιαζαν”. ..Και ερωτώ:

Πού είναι η γραμμή στο ποιά θα αποκαλέσεις δια του νόμου: ΠΟΡΝΗ;

Με το πόσους άντρες έχει συνουσιαστεί; Πόσοι την έχουν πληρώσει μετά ή πριν την συνουσία; Το είδος της πληρωμής;… Διότι κάποιες αμοίβονται με δώρα…

Πέστε ότι βρήκαμε τον ορισμό για την πόρνη…

Ο ορισμός της λέξης ’πόρνος’; Πού είναι; Πάντως στο βικιλεξικό δεν υπάρχει ;ρ (υπάρχει όμως στην Α.Γραφή)…

Μπάι δε ουέϊ… Τους άντρες που πάνε με τέτοιες γυναίκες και έπειτα τις πληρώνουν γιατί δεν ακούμε να τους συλλαμβάνουν. Γιατί δεν τους αποκαλούν πόρνους ή μοιχούς (διότι τα στατιστικά δείχνουν ότι είναι παντρεμένοι οι πλείστοι αυτών). Μια πράξη σαν την πορνεία για να διαπραχθεί χρειάζονται τουλάχιστον δύο πρόσωπα: αυτός που πληρώνει και αυτός που πληρώνεται.

Άλλος συνειρμός… Δηλαδή, οι γυναίκες που πάνε με πολλούς άντρες και τους αρέσει γιατί να λέγονται νυμφομανείς αλλά αν δεν τους αρέσει να έχουν μεταιχμιακή διαταραχή;

Και γιατί αν είδαν  κάποιους απ’ τους άντρες, με τους οποίους πλάγιασαν, πάνω από μια φορά τότε αυτές οι γυναίκες λέγονται γυναίκες με πολλαπλές σχέσεις ή απλά σύγχρονες γυναίκες του 21ου αιώνα; Ντόινγκ!  :/

Σκέφτου το λίγο… Λίον ασυνάρτητες και ασύνδετες μπορεί να φαίνονται οι 2 πιο πάνω ειδήσεις, αλλά κάποια πράγματα είναι δύσκολο να τα ορίσεις…πόσο μάλλον να τα ποινικοποιείς!

Κάθαρση

Έσσιει τόσην ώρα που κάθουμαι τζαι θορώ την γραμμούα της word πάνω στην όφκαιρη σελίδα! Εννεν που εν έχω τίποτε να πω… αντιθέτως, πόθεν να αρκέψω τζαι πόθεν να τελιώσω….Μες τούτο το μπλόγκ επροσπάθησα να εκφράσω τις σκέψεις τζαι τα συναισθήματα μου αρκετές φορές, άμεσα τζαι έμμεσα  …τζαι καμιά φορά νιώθω ότι κάπου επαναλαμβάνω τον εαυτό μου…αλλά έκατσα τζαι εσκέφτηκα( oh well, είπα αφού είμαι λίον αθκιασερή τούτες τιςμέρες να σκεφτώ τζαι λίο, έτσι για αλλαγή)…εσκέφτηκα ότι οι ομοιότητες τζαι οι επαναλήψεις κάποιων ποστ, ωφείλονται στο μαύρο της ψυσσιής μου ! 

Πάντα η έμπνευση μου έρκεται μετά που ένα δυνατό συναίσθημα…συνήθως λύπη ή θυμό. Σπάνια γράφω που χαρά. Όι πως εν λίες οι χαρούμενες στιγμές μου….καλάν εννεν τζαι πολλές…αλλά ποττέ μου εν μου έρκεται να γράψω άμμαν σσιέρουμαι… Η χαρά κάμνει με να θέλω να χορέψω, να τραγουδήσω, να φκω έξω να πάω περίπατο…να δω φίλους.

Που την άλλην η λύπη κάμνει με να μεν θέλω να δω ψυσσήν μπροστά μου! Να μεν θέλω να μιλώ σε κανέναν παρά μόνο στον εαυτό μου… τζαι επειδή καμιά φορά θέλω να θυμάται, ο εαυτός μου, τι του λέω (καμιά φορά λέω της πράματα για να ευθυμίσει…άλλες φορές κάμνω της την αυστηρή για να μεν είναι τόσο ευαίσθητη η κάλιους…τζαι κάποτε λαλώ της ιστορίες για να την κάμω να ξεχνιέται)έτσι γράφω τα κάτω… κάπου που να μπορώ να τα βρίσκω τζαι να τα ξαναθυμούμε .Να τα δκιαβάζω!

Πάλε άμμαν θυμώνω εν σαν να μεν με χωρούν οι τόποι… αν δεν είχαμε τις κοινωνικές νόρμες, αν δεν είχαμε αστυνομία, γειτόνους που στήνουν φτίν, τζαι μια δουλειά που θέλουμε να κρατήσουμε…. θα έκφραζα τον θυμό μου με άλλους –όχι τόσο λειτουργικούς τρόπους- θα εκτονόνουμουν τζαι θα ήταν πιστεύκω καλύτερα! Για μένα τουλάχιστον!Εν άσσημο πράμα ο θυμός… το χειρότερο συναίσθημα που ούλλα…  Πρέπει να βρίσκω τρόπους να εκτονώνουμαι, ώστε ο θυμός να ξεφουσκώνει… τζαι να μεν παίρνει άλλες μορφές …Ευτυχώς, ανακάλυψα το μπλόγκινγκ. Ο θυμός εύκολα μετατρέπεται σε απόγνωση, σε ματαίωση, σε κούραση, σε κατάθλιψη… σε μίσος …σε εκδίκηση!

 Το χείριστον όμως είναι να καταλήξεις να μισάς τον εαυτό σου… να θυμώνεις τόσο πολλά με τον εαυτό σου, ώστε να φτάσεις στο σημείο να τον μισάς. Αν τον μισάς δεν μπορείς να αγαπήσεις ούτε κανέναν άλλον πλάσμα.Τουλάχιστον όχι πραγματικά. Ο «εαυτός» μπορεί να γίνει ο πιο δικτατορικός κριτής μας…που δεν έσσιει chance να δώκει έλεος. Άπαξ τζαι γίνηκες εχθροί με τον εαυτό σου… εν την γλιτώνεις….ποττέ εν θα φκεις νικητής. Πάντα νικημένος θα σαι… διότι ο «εαυτός» ξέρει την παραμικρή σου λεπτομέρια, τα αδύνατά σου σημεία,  τζαι συνέχεια πιέζει σε να φτάσεις πιό ψηλά, να γίνεις πιο καλος, να γίνεις… άλλος ,αν εν δυνατόν. Συνήθως εννεν δυνατόν… τζαι αν δεν πετύχεις το «στόχο»,ο εαυτός σου βάλλει τις πιο αυστηρές κυρώσεις: Εν σε ταϊζει ή ταϊζει σε μέχρι σκασμού, εν σε αφήνει να τζοιμηθείς ή εν σε αφήνει να ξυπνήσεις, έν σε αφήνει να συγκεντρωθείς ή να δουλέψεις…

Είμαι στο σημείο που είμαι θυμωμένη με τον εαυτό μου! Εν τον μισώ ακόμα!

 Ποττέ προηγουμένως εν το πίστευκα…αλλά λαλείς να ξεκινήσω να πιστέυκω στον δυισμό (π.χ Ντε Κάρτ); Είναι σαν να μιλώ για δύο άτομα άμμαν εγώ συναφέρνω τον εαυτό μου.π.χ Διότι, πολλές εν οι φορές που απογοητεύκουμαι που τον εαυτό μου! Πως γίνεται… αφού τζείνος που απογοητεύκεται εν τζαι τζείνος που απογοητεύει (έναν και το αυτό). ΕΓΩ! Ότι κι αν είναι το ΕΓΩ…

Πολλές ειν’ οι φορές που θυμούμαι τον εαυτό μου να στέκεται μπροστά που τον καθρέφτη τζαι να καταλογίζει ευθύνες στο είδωλό του.  Τονίζω του τα πρέπει… «Πρέπει, να τελιώσεις το πτυχίο σου κάλιους, πρέπει να έβρεις μια καλή δουλειά κάλιους, πρέπει να κάμεις τους γύρω σου να σε αγαπούν κάλιους, πρέπει να βιαστείς να κάμεις δική σου οικογένεια κάλιους, πρέπει να έβρεις κάτι στο οποίο να είσαι καλή κάλιους (…το να είσαι μέτρια δεν μετρά… το να Eίσαι δεύτερη είναι σαν να είσαι η πρώτη που έχασε κάλιους) πρέπει κάλιους…πρέπει!

Η Κάλιους δεν προσπαθέι πλέον! Εκουράστηκε … δεν τα καταφέρνει… απογοητεύτηκε… νιώθει αβοήθητη! Δεν έχει κάτι στο οποίο να τα καταφέρνει; Κάτι να ξεχωρίσει από τη μάζα. Όι κατ’ ανάγκη για να τραβήσει προσοχή, αλλά κάτι που να ανεβάσει την αυτοεκτίμησή της… κάτι που να κάμει τον εαυτό της να την αγαπήσει;

Δεν θέλω να ακούγομαι αχάριστη…αλλά ακούγομαι! Αυτή τη στιγμή δεν προσπαθώ να γράψω αυτά που «πρέπει» να γράψ8ω. Ξέρω ποια είναι τα κατάλληλα λόγια και σκέψεις που πρέπει να πώ, να γράψω… αλλά όχι!

Σε αυτές τις άδειες σελίδες θα προσπαθώ να εξαγνίζω την ψυχή μου από τα αρνητικά αισθήματα…με τρόπο ίσως ανορθόδοξο…αλλά στο κάτω κάτω ποιός είπε ότι είμαι ορθόδοξη.     ;- p

Ο έχων δύο…νεφρούς να δίνει τον ένα?!

Πιο κάτω ακολουθεί ιδεοθύελλα (brain-storming) εισηγούμαι να κτατάτε ομπρέλλα  ;p

ΕΙΔΗΣΗ Α:

“Δωρεά… σε μαύρη αγορά” ήταν ο τίτλος μιας είδησης στην τηλεόραση…

 Κύπριος νεφροπαθής έχει δώσει μεγάλο ποσό σε αλλοδαπή γυναίκα, η οποία του είχε δωρήσει τον ένα της νεφρό. Η ίδια είχε πει πως ο Κύπριος νεφροπαθής την είχε βοηθήσει σε διαφορα ζητήματα… όταν είχε έρθει στην Κύπρο και ήθελε να τον ευχαριστήσει δίνοντάς του, τον ένα της νεφρό. Η υπόθεση διερευνάται όμως περαιτέρω για το αν πούλησε τον νεφρό της… πράγμα που είναι παράνομο και διώκεται ποινικά.

Ρε παιδιά, εδώ υπάρχει μια πολύ λεπτή γραμμή μεταξύ ορθού και εσφαλμένου… το αν πήρε τα λεφτά πριν ή μετά που έδωσε τον νεφρό της καθορίζει αν θα την πούμε αλτρουιστή ή αν θα την χαρακτηρίσουμε θύμα κοινωνικής και οικονομικής εξαθλίωσης;

Δηλαδή σε τράπεζες σπέρματος – δεν ξέρω για την Κύπρο- στο εξωτερικό, που πληρώνουν τους “δότες” γιατί να διαφέρει; Μπορεί να μην  είναι ίδιας κατηγορίας το σπέρμα και ο νεφρός αλλά… μπορεί κάποιος λόγω οικονομικών να δώσει σπέρμα, χωρίς να θέλει στην πραγματικότητα να “σπείρει” παιδία σε άγνωστες γυναίκες,… Αλλά τον αναγκάζουν οι συγκυρίες. Όπως ακριβώς, οι συγκυρίες αναγκάζουν κάποιο να πουλήσει τον νεφρό του.

…Κάτι άλλο…άλλο θέμα τωρά:

ΕΙΔΗΣΗ Β:

Στην εφημερίδα πρίν κάποιο καιρό έργαφε (και το σημείωσα) πως είχαν συλληφθεί δύο γνωστά μοντέλλα που δέχονταν πληρωμή από τους άντρες με τους οποίους “πλάγιαζαν”. ..Και ερωτώ:

Πού είναι η γραμμή στο ποιά θα αποκαλέσεις δια του νόμου: ΠΟΡΝΗ;

Με το πόσους άντρες έχει συνουσιαστεί; Πόσοι την έχουν πληρώσει μετά ή πριν την συνουσία; Το είδος της πληρωμής;… Διότι κάποιες αμοίβονται με δώρα…

Πέστε ότι βρήκαμε τον ορισμό για την πόρνη… στο βικιλεξικό δεν υπάρχει…υπάρχει όμως στην Α.Γραφή…

Μπάι δε ουέϊ… Τους άντρες που πάνε με τέτοιες γυναίκες και έπειτα τις πληρώνουν γιατί δεν ακούμε να τους συλλαμβάνουν. Γιατί δεν τους αποκαλούν πόρνους ή μοιχούς (διότι τα στατιστικά δείχνουν ότι είναι παντρεμένοι οι πλείστοι αυτών). Μια πράξη σαν την πορνεία για να διαπραχθεί χρειάζονται τουλάχιστον δύο πρόσωπα: αυτός που πληρώνει και αυτός που πληρώνεται.

Άλλος συνειρμός… Δηλαδή, οι γυναίκες που πάνε με πολλούς άντρες και τους αρέσει γιατί να λέγονται νυμφομανείς αλλά αν δεν τους αρέσει να έχουν μεταιχμιακή διαταραχή;

Και γιατί αν είδαν  κάποιους απ’ τους άντρες, με τους οποίους πλάγιασαν, πάνω από μια φορά τότε αυτές οι γυναίκες λέγονται γυναίκες με πολλαπλές σχέσεις ή απλά σύγχρονες γυναίκες του 21ου αιώνα; Ντόινγκ!  :/

Σκέφτου το λίγο… Λίον ασυνάρτητες και ασύνδετες μπορεί να φαίνονται οι 2 πιο πάνω ειδήσεις, αλλά κάποια πράγματα είναι δύσκολο να τα ορίσεις…πόσο μάλλον να τα ποινικοποιείς!