Φιλόζωοι Μάη ας …μην πω

Εγίνηκε η τελευταία μόδα να το παίζουν φιλόζωες (θηλυκού γένους…καθόλου τυχαίο)ηλίθιες γυναίκες που νομίζουν ότι με το να βάλλλλουν τη φωτογραφία κατακρεουργημένων ζώων σε χώρους κοινωνικής δικτύωσης ή με το να στέλνουν ηλεκτρονικά μηνύματα με φωτογραφίες κατοικιδίων που έχουν 105 γιγαντιαία τσιβίτζια πάνω στο… τύμπανο…το ξέρω γω… του αυτιού τους…γίνουνται σπουδαίες.

Πραγματικά πιστεύω πως εν πορωμένες…δήθεν λυπούνται τζαι στέλλουν τες για να ευαισθητοποιήσουν άλλους. Εσένα κυρία μου άμαν σε ακρωτηριάσουν ή άμμαν είσαι γεμάτη φτείρες εν να ήθελες να βάλεις τις φωτογραφίες σου στο φεησμπουκ για να σε λυπηθούμε; Δεν νομίζω! Νομιζεις είσαι πιο ποθητή στο φίλο σου άμαν δείξεις ότι σπλαχνίζεσαι το χχχτηνό. Πως βοηθάς με έτσι τρόπο εγώ ακόμα εν εκατάλαβα!

Πήαινε σε ένα καταφύγιο ζώων τζαι δούλεψε εθελοντικά, δώσε συνεισφορά, υιοθέτησε ζώα. Και ας μην γνωρίζει η δεξιά σου (πλευρά) τί ποιεί η αριστερά σου. Εννεν μόστρα η φιλεσπλαχνία. Οι ηθικές σου αξίες έννεν στο φέησμπουκ που εν να φανούν αλλά σε όλες τις πτυχές της ζωής σου. Τζαι αν είσαι μπιτς με τους ανθρώπους…το ότι εν να χαηδέψεις τζαι εν να μιλήσεις γλυκά σε ένα ζώο εν απαλοίφει τις προηγούμενες σου “βλακείες”. Τουλάχιστον ΜΕΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙΣ φωτογραφίες που μπορεί να ενοχλήσουν.

Σκατά… σόρυ… έχει 2 εβδομάδες, εν μπορώ να βγάλω που το μυαλό μου τη φωτογραφία που καταλάθως (ας εν καλά μια καλοθελητής) είδα με ένα σκυλάκι μικρό με παραμορφωμένο αυτί λόγω 100δων τεράστιων τσιβιτζιών. Δυστυχώς είδα τζαι άλλες τέτοιες.

Γιατί η άλλη η “Ψυχολόγα” ζώων; Πριν αρκετά χρόνια δυστυχώς έτυχε να ταξιδέψω με μια που δήθεν συμπονούσε τα ζώα και μια ολόκληρη νύχτα δεν μπορούσαμε να πάμε πουθενά γιατί μέσα στην πλατεία της πόλης, εφάνηκε της πως ένας σκύλος ήταν λυπημένος. Γες σερ! Λυπημένος. Ο σσύλος έπαιζε, εκουράστηκε τζαι έκατσε κάτω που ένα δέντρο. Αφού εσπαταλήσαμε ούλη τη νύχτα να σκέφτεται η κυρία τί θα κάμει…το σκυλάκι άνηκε σε ένα κορίτσι που απλά ήταν λίγο πάραπέρα με την παρέα της. Δικό της ζώο η κα δεν είχε…αλλά κατά τα άλλα…τέσπα!

Αππωμένες! Μουσκουρούθκια παιδικά. Αν μπορείς να βοηθήσεις να πάρεις ένα πληγωμένο ζώο στον κτηνίατρο. Κατάγγειλε αν γνωρίζεις κάποιο που κακοποιεί ένα ζώο.

Μάλιστα…Αυτά!
Εεε άλλο; Τί νέα;

One of those days :/…but one of these days… :)

Απολογισμός:

Μάρτης= Χάλια

Απρίλης= Πολύ καλός

Μάης= Άθλιος

Ιούνης= Δεν χωνεύεται με τίποτα

Ιούλης= Ο πιο μαύρος

Αύγουστος=Μέτριος…Συγχιστικός

Σεπτέμβρης= Απογοητευτικός

Οκτώβρης= Φως στην άκρη του τούνελ

Νοέμβριος= Πολύ καλός. Ναι, η ψυχολογία καλή. Η ελπίδα για κάτι καινούριο ξυπνά. Γεύομαι μερικές επιτυχίες επαγγελματικής φύσεως. Καινούριες φιλίες γεννιούνται. Βρίσκω τον παλιό μου καλό εαυτό. Είμαι και πάλι η Κάλιουsh, δυναμική και δραστήρια. Αποφασισμένη. Και ύστερα…”ήρθαν οι μέλισσες”… Τα γυναικολογικά…Περιμένω τα. Εν ύπουλα. Κάποια χαζή πρόφαση πάντα βρίσκουν τζαι πείθουν σε ότι εν είσαι καλά. Ότι πρέπει να παλινδρομήσεις σε κατάσταση Μάρτη ή ακόμα και Ιούλη. ΟΧΙ. Έβαλα την πανοπλία μου τζαι περιμένω τα “γυναικολογικά μου ποτέθκια” πίσω που την πόρτα του σπιθκιού μου έτοιμη για μάχη. Τούτη τη φορά δεν θα τους επιτρέψω να με επηρεάσουν. Εν θα πιάσω καν κουβέντα μαζί τους, θα τα πολεμήσω εξ αρχής.

Τα οιστρογόνα θόλώνουν το μυαλό μου καμιά φορά. Εκεί που βάζω τάξη στη ζωή μου…

 έρκουνται τζαι ρίχνουν την όργάνωση όπως το παιχνίδι τζένγκα. Εχτές τζαι σήμερα νιώθω λίγο συναισθηματικά αδύνατη. Έκαμα τζαι δκυό φάουλ: 1) Έφα κούπα, μετά πουρέκι, μετά μπακλαβαδάκι, μετά κούπα τζαι μετά μια πίττα σουβλάκια. Τζαι μετά στο σινεμά μια κοκακόλα λάητ….χαχαχα! Ποιον περιπαίζουμεν δαμέ;  Φάουλ 2: Έδειξα αδυναμία και εμηνυμάτισα άτομα που είχε καιρό να τα δω αλλά δεν θα μου έκανε καλό 

να είμαι γύρω τους. Είχα αυτό το μήνα συμφωνήσει με τον εαυτό μου ότι τέρμα οι ανώφελες συναναστροφές.  Εν πειράζει …εν αδυναμία της στιγμής. Δεν θα επαναληφθεί (ελπίζω) .

 Μια ποτούτες τις μέρες θα έρτει τούτο που ζητώ! Νιώθω το βαθιά. Και το παλεύω πολύ για να το αποκτήσω. Τούτες οι αισιοδοξίες έννεν του χαρακτήρα μου, αλλά έχω μια προαίσθηση βαθυά ότι εν εφικτό να αποκτήσω τζείνο που έβαλα στο νου … and I am working on it!

 :)

So what happens now?

I don’t expect my love affairs to last for long
Never fool myself that my dreams will come true
Being used to trouble I anticipate it
But all the same I hate it wouldn’t you?

So what happens now?
(Another suitcase in another hall)
So what happens now?
(Take your picture off another wall)
Where am I going to?
(You’ll get by you always have before)
Where am I going to?

Ω, πόσο μου έλειψες και πόσο σε παραμέλησα γκρούπ-η-θέραπυ! Τούτο το μήνα έλειπα στας Ιαπωνίας. Ήταν ένα καταπληκτικό ταξίδι. Συνειδητοποίησα πόσο ασήμαντη είμαι. Πόσο οκνυρή και τσαπατσούλα μέσα σε ένα μεγάλο όχλο από τελειομανείς εργατικούς, τυπικούς ανθρώπους, οι οποίοι δεν χασομερούν πίνοντας φραπέ στα κκκαφέ ούτε κλαίνε την μοίρα τους για το τι τους επιφυλάσσει το μέλλον. Δεν έχουν χρόνο για τέτοια. Ο ανταγωνισμός είναι τόσο μεγάλος που δεν σταματούν να κοιτάξουν πίσω, δεν σταματούν γενικά. Προχωρούν με γοργούς ρυθμούς μπροστά. Γι’αυτό και η ραγδαία ανάπτυξή τους στο τεχνολογικό τομέα. Γι αυτό η Τοτο τουαλέττα με χαιρέτισε μόλις άνοιξα την πόρτα . Ναι. Άνοιξε αυτόματα το κάθισμα της τουαλέττας . Το συγκεκριμένο κάθισμα το ρυθμίζεις στη θερμοκρασία που θέλεις. Ενσωματωμένα πάνω στο κάθισμα επίσης, ήταν τα κουμπάκια που έγραφαν ”ντους” και  “μπιτές” και κάτι άλλα κουμπάκια που με έκαναν να εκφράσω  δέος απέναντι στο εξελιγμένο αυτό είδος . Τέτοιο δέος που δεν μπορούσα …ρε παιδί μου… να…  Αμ δε, ο κάλαθος αχρήστων που άνοιγε με αισθητήρα, και ο καθρέφτης με αυτόματα συστήματα καθαρισμού από υδρατμούς…Τίποτε άλλο δεν λέω.  

Μόνο η πιο πάνω περιγραφή του ξεχωριστού  δωματίου όπου σε καλεί η φύση αρκεί για να καταλάβετε πόσο πίσω είμαστε. Πόσο παλαβοί είμαστε όταν θεωρούμε τη ράτσα μας έξυπνη και καμιά φορά  νοιώθουμε και ανώτεροι από άλλους. Να κρύψουμε φίλοι μου.

Ήρτα πίσω όμως τωρά. Τώρα τί; Έχει 4 μήνες που παλεύω με σοβαρής μορφής κατάθλιψη. Πίστευα ότι το ταξίδι θα με βοηθούσε πολύ να ξεπεραστεί αυτό το αίσθημα που με ταλανίζει τόσο καιρό. Βοηθήθηκα όσο ήμουν εκεί. Τώρα τί; Πόσο πιο  εύκολο είναι να δίνεις συμβουλές και να προσπαθείς να βοηθήσεις άλλους να το ξεπεράσουν! Όταν σε χτυπήσει εσένα… οι θεωρίες πάσι περίπατον! Όχι γιατί δεν κάνουν δουλειά αν τις εφαρμόσεις. Διότι όταν έχεις κατάθλιψη θέλεις να τιμωρήσεις τον εαυτό σου. Νιώθεις ανάξια και ανεπαρκής και μαζεύεις αποδεικτικά στοιχεία της ζωής σου που να το επιβεβαιώνουν. Κατά βάθος δεν θέλεις να το παλέψεις διότι έχεις αυτοκαταστροφικές σκέψεις που πιστεύεις ότι σου ταιριάζουν.

Για μένα ο Αύγουστος είναι ο τελευταίος μήνας του χρόνου και όχι ο Δεκέμβρης όπως πιστεύουν οι πλείστοι. Ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας αλλαγών, ξεκινά το νέο ακαδημαϊκό έτος, ξεκινάς καινούρια χόμπυς, καινούριες δουλειές, είναι μια καινούρια εποχή του χρόνου κ.ο.κ Έτσι κι εγώ πρέπει να πάρω αποφάσεις για τη ζωή μου… Δεν ήμουν ποτέ καλή στο να αποφασίζω πάνω σε θέματα ζωής, δουλειάς, προσωπικά… Τα περισσότερα εξάλλου δεν περνάνε από δικό μου έλεγχο.

Να μείνω ή να φύγω από Κύπρο;

Να συνεχίσω σπουδές ή να βρω μια σταθερή δουλειά;

Να αγοράσω ή όχι διαμέρισμα;

Να κρατήσω ή όχι επαφή με κάποια άτομα που αγαπώ μεν αλλά με πληγώνουν;

Κι αν φύγω …η πόλη θα με ακολουθεί; Ε, Καβάφη;

Κι αν βρω δουλεία θα με γεμίζει; Πολύ πιθανόν όχι…αλλά χρειάζεται!

Θα βρω κάποιον να με αγαπήσει πραγματικά με τα επακόλουθα της αγάπης; Θα με βάλει στις προτεραιότητές του; Θα με αποδεχτεί όπως είμαι;  Ή να πάρω σκύλο που είναι πιο σίγουρη επιλογή;

Θα καταφέρω να νικήσω την κατάθλιψη ή θα βγω ηττημένη;

So what happens now? Πες μου Mαντόνα…I’ll get by like I always had before?

WHERE AM I GOING TO???

Συγκρούσεις

Γεια σας φίλοι μου (έτσι shαιρετά τζαι ο Μπάρνυ-ο μωβ δεινόσαυρος). Πιο κάτω θα παραθέσω ένα υποθετικό διάλογο βασισμένο σε πραγματικά τηλεφωνικά γεγονότα… Άλλαξα όμως λίον το σενάριο για να μεν παρεξηγηθεί η φιλενάδα που εζήτησε την συμβουλή μου:

-Έχεις ψυχολογικά προβλήματα, είπε της που το τηλέφωνο ο άντρας της.

-Γιατί μου μιλάς έτσι, ερώτησεν τον με παράπονο τζείνη.

-Γιατί…εν πράματα τούτα που μου λαλείς; Ρωτάς με αν σε αγαπώ τζαι αν μου αρέσκει η φίλη σου;

-Μα αφού ήμουν μπροστά όταν της έτζιζες με το πόδι σου … Εσύ το βρίσκεις σωστό;

-Εν πάεις καλά! Ήταν αστείο που της έκαμνα. Έτσι είμαι εγώ. Πάντα ήμουν έτσι… δεν αλλάζω.

-Μετά άφησες την να σου πιάσει το αυτί σου για να δει αν είχε πράγματι κουβάρι όπως μας έλεγες…Σου το έτριβε το ευλοημένο για αρκετή ώρα! Δεν μου άρεσε αυτή η σκηνή…είμαι παράλογη;

-Ναι είσαι! Κοίτα καλύτερα να δεις τι θα γίνει μαζί μας… πάρε μια απόφαση για το τί μέλλον θέλεις να έχουμε μαζί τζαι σύνελθε.

Ακούω σχόλια… Εν ολοφάνερο πως κάτι λείπει σε τούτο το διάλογο! Τί όμως; Σίγουρα πιστεύω ο χειρισμός είναι λανθασμένος εκ μέρους και των δύο. Το υπόβαθρο αυτού του ζευγαριού σε εσάς είναι άγνωστο. Είναι όμως σημαντικό για να μπορείτε να εκφέρετε την άποψή σας. Αλλά βαρκούμαι να σας το παραθέσω. Εν μεγάλο.

Τί πάει λάθος;

Τζείνη νιώθει να εν λόγια που ξεστομίζει ένας άγνωστος πια. Τον βρίσκει σκληρό και την έχει απογοητεύσει πολύ. Είπε μου ότι έχει καιρό τώρα που είναι απότομος…Αγαπά τον αλλά εξενέρωσε πολλά μαζί του. Έχει πολύ καιρό που νοιώθει ότι δυσκολεύεται να επικοινωνήσει με τζείνον. Ψάχνει τρόπους για να φύγει από την Κύπρο. Ξέρει πως η φυγή δεν είναι λύση αλλά βιώνει άγχος, κατάθλιψη τζαι ματαίωση πολλά έντονα!

Επίστευε πως με το να είναι ειλικρινής και  να εκφραστεί ελεύθερα λέγοντας του πως, δεν της αρέσουν χειρονομίες που θα μπορούσαν να εκληφθούν ως φλερτ προς μια άλλη γυναίκα, θα την καταλάβαινε. Δεν την πειράζει τόσο αυτό που κάνει όσο ο τρόπος που χειρίζεται την συζήτηση μετά. Της λέει να του μιλά ελεύθερα …διότι παλιά τα κρατούσε όλα μέσα της…και τώρα δεν θέλει να συζητά μαζί της σχεδόν για ό,τι την απασχολεί. 

Τζείνος νιώθει ότι εν παράλογη τζαι ότι η γυναίκα του θέλει να τον αλλάξει. Εκλαμβάνει το ως πίεση. Εν εμίλησα πολλά μαζί του. Σίγουρα για να είμαστε αντικειμενικοί πρέπει να έχουμε και την άλλη οπτική πλευρά. Δεν την έχουμε όμως.

Άρα δεν θα σχολιάσω περαιτέρω.

Ένα  μόνο θα πω: Αν συνεχιστεί η ίδια κατάσταση μαζί τους χωρίς βοήθεια, χωρίς να θέλουν τζαι οι δκυό να σώσουν τον γάμο τους …καλώς ή κακώς θωρώ ακόμα ένα χωρισμό!

Ουφ!

Θεραπευτική λογομαχία

Τελικά διαπίστωσα πως η διαχείριση θυμού έχει επιτυχία… αν βρίσκεις άτομα να σε εκνευρίσουν. Την εφαρμόζεις  όταν χρειαστεί. Π.χ Μέτα από λογομαχία. Συμβαίνει συχνά ε; Ιδιαίτερα όταν νιώθουμε πως έχουμε δίκαιο ή ότι δεν μας κατανοούν.

Άλλο η θεωρία και άλλο η πράξη. Ο θυμός είναι συγκαλυμμένη λύπη ή/και φόβος. Κάποιος που θυμώνει και το εκδηλώνει με πράξεις εκδίκησης, φωνές, βαριές κουβέντες το μόνο που καταφέρνει ίσως είναι να βάζει τους άλλους σε άμυνα ή επίθεση και να βάζει τον εαυτό τους στην απομόνωση.. Ο θυμός τότε φουντώνει περισσότερο και καταλήγει να προκαλεί πιο σοβαρά προβλήματα. Ο νους θολώνει, η συμπεριφορά γίνεται αυθόρμητη και η συνέπειες αυτής…αρνητικές και για το άτομο που τις εκδηλώνει και για άλλους γύρω του.

 Σπάνια ο θυμός προκαλεί εκτόνωση. Είναι ο χειρισμός του θυμού που φέρνει αναζωογόνηση και εκτόνωση. Ο θυμός κρατά το άτομο δέσμιο στις αδυναμίες του.

Όπως τους νταήδες στο σχολείο, στη δουλεία. Τις θυμωμένες κυρίες που τα βάζουν με τα παιδιά στην γειτονιά. Τους θυμωμένους που τα βάζουν με τους μπλόγκερς (shshshshslαγκ….χιχιχιχι). Φοβισμένα άτομα που δεν ξέρουν να χειρίζονται, να ελέγχουν, να κατανοούν την διαφορετικότητα. Ή δεν ξέρουν πως να σταματήσουν το θυμό που τους προκαλούν άτομα στο σπίτι, μεγαλύτεροι τους (ηλικιακά και εξουσιαστικά).

Το πρώτο βήμα είναι η παραδοχή και η αναγνώριση του καλυμμένου από θυμό συναισθήματος.: Λύπη, Θλίψη, Φόβος, Απογοήτευση.

Δεν είναι ένδειξη αδυναμίας η ύπαρξη αρνητικών συναισθημάτων όπως είναι η λύπη. Όλοι μας λυπούμαστε ή φοβόμαστε για πράγματα, ανθρώπους, συνθήκες σε κάποια φάση της ζωής μας.

Αφού το παραδεχτούμε θα ζητήσουμε βοήθεια από πιο έμπειρα άτομα ή θα προχωρήσουμε στο να λάβουμε μέτρα στην μείωση/περιορισμό/αντιμετώπιση φόβων  και της  στεναχώριας μας. Σίγουρα δεν υπάρχει μαγικός τρόπος εξαφάνισης αυτών αλλά υπάρχουν δραστηριότητες που βοηθούν.

Κάποιοι ίσως χρειάζονται κάποια εκπαίδευση σε διαπροσωπικές δεξιότητες…άλλοι ίσως χρειάζονται να μάθουν τεχνικές χαλάρωσης. Εναλλακτικές ασχολίες για συναισθηματική αποφόρτιση. Άλλοι απλά χρειάζονται καλύτερο προγραμματισμό και διαχείριση του χρόνου τους ώστε να μην πιέζονται από αυτό. Ή κάποιοι ίσως χρειάζονται διακοπές, ή μια χρονική περίοδο μακριά από άτομα και καταστάσεις που τους βλάπτουν ψυχικά.

Εμένα σήμερα βοηθά με πολλά τούτο

Απολαύστε!

Που επήεν η αίσθηση του χιούμορ σιορ;

Γιατί τζίζουνται μερικά πλάσματα που το προηγούμενο μου ποστ. Άστε με ρε κουμπάρε να ξεθυμάνω γράφωντας για το ότι δεν ανέχουμαι να με ειρωνεύονται για τη διάλεκτο μου. ΠΟΣΕΣ φορες να το πω ότι το έγραψα για να το διαβάσει ο κολλητός μου που εν καλαμαράς διότι εθύμωσα που με περίπαιζε. Το διάβασε, το σχολιάσαμε, γελάσαμε μας πέρασε… Βριζόμαστε και δεν έχουμε πρόβλημα. Αλλά τι στο καλό έπιασε μερικούς.

Με ότι εν ανώτερη είπα…με ότι εν κατώτερη είπα. ΑΡΕΣΚΕΙ μου ολάν Η  ΔΙΑΛΕΚΤΟΣ μου…που να με πάρει τζαι να με σηκώσει. Θκιαβάστε τζαι τα συμφραζόμενα (τα προηγούμενα ποστ για να καταλάβετε) μην είστε γάροι (Οπ!!! θα με κατηγορήσουν τώρα ότι δεν αγαπώ τα ζώα της Κύπρου άρα είμαι εεεεε ακροδεξιά; τι είναι κε Ανδρέα Ονησιφόρου μου;)  

Πιάνω ηλεκτρονικά μηνύματα από ανώνυμους τζαι “επώνυμους” για τον έντονο ρατσισμό μου ιμιsh. Και όταν λέω για την ράτσα μου τζαι την γενιά μου πάλε διαμαρτύρονται;;;;;;;;;;;;;

Πηγαίνετε να καταπολεμήσετε τον ρατσισμό που κρύβεται μέσα σας και θα δείτε ότι αφού το κάνετε αυτό δεν θα μιλάτε ή γράφετε με έντονα -συναισθηματικά -γεμάτες λέξεις…διότι θα είστε απελευθερωμένοι από τις ανασφάλειες σας. Θα τις έχετε λύσει τις αδυναμίες που κρύβονται μέσα σας και θα μπορείτε να περνάτε το μήνυμά σας με ευγενικό, δημοκρατικό τρόπο, να μην προδίδετε τουλάχιστον το δείκτη νοημοσύνη σας… Για το καλό σου το λέω ; ).

Αποκαλέσαν με…οι φασιστικά ομιλούντες… -> ακροδεξιά (ειρωνικό ε;), ακροαριστερή (φαίνεται ούτε τι σημαίνει τουτο δεν ξέρουν) ρατσίστρια, χωρκάτα, κομπλεξικιά… άτομα που προσπαθούν μάλλον να προβάλουν τις δικές τους αδυναμίες και δαιμόνια πάνω μου. Σας αφιερώνω αγαπητοί μου άσχετοι…το τραγούδι του Α. Ιωαννίδη “Καθρέφτης” …διότι σε αυτή την περίπτωση έγινα καθρέφτης των δικών σας προβλημάτων… για να το παίξετε προστάτες (μη χέσω)του δικαιου και της ισότητας. WAKE UP AND SMELL… the shit που γράφεις. “Φίλοι” μου; Εδώ είναι το γκρούπ η- θέραπυ για να βρίσκΩ με κάποιο τρόπο εξιλέωση από τα όσα μου συμβαίνουν στην καθημερινότητα.

Ολάν γίνεσαι ρεζίλι άμαν γράφεις κουβέντες που δεν στέκουν, απλά τζαι μόνο επειδή δεν έχεις αίσθηση του χιούμορ. 

Αν με εθκιεβάζετε κύριοι αθκιασεροί…θα ξέρατε ότι πρώτα από όλα αυτοσαρκάζομαι και μετά σχολιάζω το τί συναντώ στο δρόμο μου. 

Δεν ξέρω αν έχει κι άλλους βλόγκερς που έχουν τέτοια ποικιλία από φίλους (από διάφορα έθνη) όσο εγώ. Τους σέβομαι και με σέβονται. Και δεν ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΟΣΟ ΣΟΒΑΡΑ ΤΑ ΠΡΑΓΑΤΑ κύριοι Δήμιοι. Η λαιμητόμος σας λείπει. Αν την είχατε θα με αποκεφαλίζατε.

Ρατσιστές είστε εσείς που δεν σέβεστε την διαφορετικότητα απόψεων και η πρώτη σας ενέργεια είναι να κακοχαρακτηρήσετε κάποιον. Απαιτώ συγνώμη διαφορετικά να μην ξαναπατήσετε στα δικά μου λημέρια!

Καλή σας μέρα!

:_(

Πως καλύφκεις τέτοιο κενό; Με τί υλικά;

Ποιός την εκαταράστηκε την καρδία μου ώστε να μην ευτυχίσει; Πως κάμνεις τα δάκρυα να στερέψουν; 

Λαλούν με τον τζαιρό περνά…

Μα…δεν θέλω να περάσει…εν θέλω να ξεχάσω! (Τί κι αν ΠΡΕΠΕΙ)

Ας με φάει το μαράζι… δεν με νοιάζει πια!

Αφού επήρα την απόφαση εγώ, ας πενθήσω μόνο εγώ… τζαι κανένας άλλος εξαιτίας μου!

10 things I hate…

1)τα μικρόβια

 2)την τσιγκουνιά!!!!

3)τους άντρες που στηρίζονται οικονομικά από τις γυναίκες τους και κάνουν και κουμάντο στα λεφτά τους (γυναικών) σαννα ήταν δικά τους (εξαιρούνται αυτοί που έχουν κάποια αναπηρία)!

4) να θεωρείς δεδομένο τον άλλο

5) το άγχος

6) τους χειριστικούς ανθρώπους

7) τους υποκριτές

8 ) αυτούς που σε φλομώνουν στα ”ωραία” λόγια…και από πράξεις υστερούν

9) το τσιγάρο

10) τους μιτσιούς τζαι άβγαλτους που τους δίνεις μια θέση/μορφή εξουσίας τζαι μπαίνουν στο πετσί του ρόλου τους (ιμίsh) τζαι παίζουν το θεοί.

Κλαψ, κλαψ…

Εν  να shει πολύ κλάμαν αύριo, πoυ εν  να πάω για interview! Έντα πάω τζαι γω σε τούτα τα ψυχοφθόρα ίντερβιους εν καταλάβω! Μέσο εν έχω….τουπέ εν έχω. Τι τζαι αν έχω τα προσόντα! (Ταμπονι;) Άτζαπεις σου να κάτσω  δαμαί που είμαι τζαι κανεί; Αξίζει να περάσω το σκόρσο τζαι να μεν τζοιμηθώ πόψε; Τί να κάμω;

Έτααα….έτα γνωσιακά λάθη..αρκέψαμεεεεεεν…Ο Ψυχολόγος μέσα μου μάχεται με τον Πελλό μέσα μου…Προς το παρόν, δέρνει ο πελλός έξι- μηδέν.  Είμαι τζαι ψυχολόγος τρομάρα μου…βοηθώ τους άλλους ενώ στον εαυτό μου δεν  προσφέρω  τις ψυχολογικές μου υπηρεσίες…Χρεώνω τζαι πολλά….εν τζαι για τούτο! 

Έλα πάμε με μια τεχνική χαλάρωσης. Κλείστε τα μάθκια…Τωρά ανοίξετε τα για να δκιαβάσετε τις πάρακάτω οδηγίες….Ουυυυυ χελόου…εμπειράζει άστε τον τζείνον με κλειστά  (Μα εν Πόντιος…χαϊδευτικά που το λέω). Οι υπόλοιποι συνεχίζουμε: Εισπνοή από τη μύτη, κρατούμε για τρία δεύτερα και μετά αργά από το στόμα…εκπνοή! Επαναλάβετε το 5 φορές όσπου να πάω τουαλέτα και επιστρέφω!

Ήρτα!

Ξεκινούμε με τις ομάδες μυών που βρίσκονται στα πάνω άκρα του σώματος. Σφίξτε σε σχήμα γροθιάς τα χέρια και φέρτε τα μπροστά (κάθετα προς το σώμα) και κρατήστε τα για 15 δεύτερα. Μετά χαλαρώστε τα. Σκεφτείτε πως βρίσκεστε σε ένα κρεβατάκι θαλάσσης και χαλαρώνετε ενώ τα μικρά κύμματα σας πέρνουν πέρα δόθε…

Τάμπον; Θέλετε τζαι την συνέχεια; ΧΑ! Να πιερώσετε μάι φριέντς όπως ούλλοι οι καλοί πελάτες!!!

Άτε βάλτε μου τουλάχιστον καμιά ευτζήν να μεν λιποθυμήσω, φτύσω, ρευτώ, αεριστώ, κλαπποθώ, τραυλίζω, κοκκινίσω μπροστά που την επιτροπή αύριο!

Φενξ!

Hang on little tomato!

Η αγαπημένη μου φίλη Μ. μου έστειλε προχθές ένα πολύ ωραίο τραγουδάκι και εκεί που ήμουν πεσμένη, με έκανε να νιώσω πολύ καλύτερα! Επεθύμησα σε Μ μου, ελπίζω να περνάς καλά εκεί που είσαι και να προσέχεις!!! Το μοιράζομαι λοιπόν και εγώ μαζί σου και αν κάποτε αισθάνεσαι ντάουν και μπλού άκουσε το τραγουδάκι αυτό και δώσε λίγη προσοχή στο στοίχο…έχει θεραπευτικές ιδιότητες αμ τέλλινγκ  γιου  (με την σφραγίδα του γκρουπ- η-θέραπυ).  : )) 

The sun has left and forgotten me
It’s dark, I cannot see
Why does this rain pour down
I’m gonna drown
In a sea
Of deep confusion

Somebody told me, I don’t know who
Whenever you are sad and blue
And you’re feelin’ all alone and left behind
Just take a look inside and you will find

You gotta hold on, hold on through the night
Hang on, things will be all right
Even when it’s dark
And not a bit of sparkling
Sing-song sunshine from above
Spreading rays of sunny love

Just hang on, hang on to the vine
Stay on, soon you’ll be divine
If you start to cry, look up to the sky
Something’s coming up ahead
To turn your tears to dew instead

And so I hold on to his advice
When change is hard and not so nice
You listen to your heart the whole night through
Your sunny someday will come one day soon to you