Κάποιος μπορεί να μου εξηγήσει τo πρόσφατο φαινόμενο μέσα στην τάφρο D’ Avilla; Τόσες 1000δες ευρώ προς τί; Οι δεκάδες φοινιτζές μαζεμένες σε μια γωνιά στο χώρο στάθμευσης συμβολίζουν την ηλιθιότητά μας!;!;!
Category Archives: Uncategorized
Αγώνας
Είναι κάποιες μέρες που φοβάμαι! Πολύ! Δεν μπορώ να το περιγράψω ακριβώς! Είναι φόβος,άγχος, θλίψη, απογοήτευση και ενοχή μαζί.
Μετά προσποιούμαι ότι όλα θα παν καλά!
Και μετά νυχτώνει …και φοβάμαι περισσότερο!
Ξημερώνει καινούρια μέρα. Κατάφερα και με ξεγέλασα ακόμη μια μέρα. Τώρα αγώνας για άλλη μια. Μην σε απασχολεί το αύριο. Βγάλε ανώδυνα μόνο το σήμερα και θα είσαι ευχαριστημένη.
…έτσι βγάζω πολλές βδομάδες!
Σχέδια για το μέλλον
Δεν κάνω σχέδια για πολύ πιο πέρα από ένα δυο χρόνια! Αλλά σήμερα θα κάνω…
1) Θα δουλεύω σκληρά
2) Θα αγοράσω ψάρι και θα το ονομάσω Μίτσο
3) Θα ταξιδεύω με την πρώτη ευκαιρία
4) Θα μένω μόνη σε ένα χαριτωμένο σπιτάκι
5) Θα υιοθετήσω ένα ορφανό κοριτσάκι
6) Θα διαβάσω όσα πιο πολλά λογοτεχνικά μπορώ
7) Θα ανακαλύπτω καινούριες συνταγές από όλο τον κόσμο
8 ) Θα μάθω όσες πιο πολλές γλώσσες μπορώ.
10) Θα ακούω πολλά θα πιστεύω λίγα
11) Θα προσπαθήσω να μην πέφτω στα ίδια λάθη
12) Δεν θα πιστεύω σε κούφιες υποσχέσεις
13) Θα προσπαθήσω να κάνω ένα τουλάχιστον από τα πιο πάνω! 
Keep calm and carry on!
Ξεκινά που τα σωθικά, σφίγγει το στομάσσι.
Ο κάθε μυς αδρανοποιείται. Ο νους ρομποτικά κοιτάζει το κενό.
Τα δάκρυα κάμνουν τα δικά τους τζαι αγνοούν ανώτερες εντολές να μην τολμήσουν να βγουν έξω.
Η δουλειά στιβάζεται. Τί τζαι αν έσσεις προθεσμίες;
Παράξενο!
Όλα μια ιδέα είναι!
Το θέμα είναι να πείσεις τον εαυτό σου ότι όλα θα παν μια χαρά.
Απιστία με στυλ…
Σε αγαπώ…Είσαι κομμάτι μου… Όταν θα έχω λεφτά θα σε παντρευτώ… Σε αγαπώ αφάνταστα! Ένα πράγμα να σκέφτεσαι πάντα: Ότι σε υπεραγαπώ!
Επόμενη σκηνή:
Δεν μπορώ …θέλω λίγες μέρες να σκεφτώ… Σίγουρα εντός της βδμάδας θα βρεθούμε. Να πάμε κάπου απόψε; Μάλλον απόψε όχι! Θα βγώ με την παιδική μου φίλη! Τί λες ρε την κρατούσα αγκαλιά γιατί χώρισε πρόσφατα! Ναι δοκιμάσαμε παλιά να είμαστε μαζί αλλά δεν πέτυχε! Ε και…τώρα είμαστε απλά φίλοι. Τίποτα δεν θα γίνει μην σκέφτεσαι έτσι. Αύριο δεν θα κάνω κάτι, θες να βρεθούμε; Μάλλον όχι θα πάω θάλασσα με την άλλη μου την παιδική φίλη. ελεύθερη κι αυτή η καημένη μόνη! Μην κάνεις έτσι ..θα μείνω το βράδυ εκεί να βγούμε..θα κάνω μπάνιο σπίτι της και θα αλλάξω εκεί. Της είπα πως ζηλεύεις. ΧΑΧΑ… Απλά έτυχε να έχω ρούχα μαζί μου και θα βγούμε εκεί παραθαλάσσια το βράδυ. Θες αύριο να πάμε κάπου; Σήμερα θα βγώ με τον Στράτο..είναι μόνος του…δεν είναι και πολύ καλά. Δεν είναι πως θέλω να πάω. Αύριο θα πάω να βρώ φίλους στη θάλασσα. Δεν πήγα καθόλου φέτος! Είμαι μόνος συνέχεια. Να βρεθούμε; Ναι μέσα στην βδομάδα αύριο κανόνισα και μεθαύριο θα μείνω σπίτι να ξεκουραστώ! Έχω βιβλίο να διαβάσω. Λογοτεχνικό!
Επόμενη σκηνή
Τί λες ρε Μαρία…όλη το μήνα μόνος μου είμαι! Δεν έχω κανένα φίλο! Σε αγαπώ αφάνταστα. Συγνώμη που σου φώναζα στο τηλέφωνο. Δεν έπρεπε να σου το έκλεινα. Το κανα για να μην φωνάζω σε σένα που υπεραγαπώ. Μόλις έφυγε μια φίλη μου. Ήρθε σπίτι μου για καφέ. Η καημένη συνάντησε τον πρώην και ήταν ταραγμένη….Αλλά για να δεις πόσο σε υπεραγαπώ της είπα πως σε αγαπΟΥΣΑ! Φυσικά και είμαστε μαζί.
Επόμενη σκηνή
Μαρία κοίτα… μπορείς να βρεθούμε; Όχι; Εντάξει τότε θα πάω θάλασσα με τις φίλες μου.
Αχ Μαρία άνοιξε τα μάθκια σου!!!!!!!!
Ποιά πόλη;
Μη φύγεις… μου είπε μια φίλη.
Η πόλη θα σε ακολουθεί … “είπε” ο Καβάφης.
Αν κάμω πόλη μου μια άλλη πόλη…τότε άσ’ την να με ακολουθεί… είπα εγώ.
Κλαψ, κλαψ…
Εν να shει πολύ κλάμαν αύριo, πoυ εν να πάω για interview! Έντα πάω τζαι γω σε τούτα τα ψυχοφθόρα ίντερβιους εν καταλάβω! Μέσο εν έχω….τουπέ εν έχω. Τι τζαι αν έχω τα προσόντα! (Ταμπονι;) Άτζαπεις σου να κάτσω δαμαί που είμαι τζαι κανεί; Αξίζει να περάσω το σκόρσο τζαι να μεν τζοιμηθώ πόψε; Τί να κάμω;
Έτααα….έτα γνωσιακά λάθη..αρκέψαμεεεεεεν…Ο Ψυχολόγος μέσα μου μάχεται με τον Πελλό μέσα μου…Προς το παρόν, δέρνει ο πελλός έξι- μηδέν. Είμαι τζαι ψυχολόγος τρομάρα μου…βοηθώ τους άλλους ενώ στον εαυτό μου δεν προσφέρω τις ψυχολογικές μου υπηρεσίες…Χρεώνω τζαι πολλά….εν τζαι για τούτο!
Έλα πάμε με μια τεχνική χαλάρωσης. Κλείστε τα μάθκια…Τωρά ανοίξετε τα για να δκιαβάσετε τις πάρακάτω οδηγίες….Ουυυυυ χελόου…εμπειράζει άστε τον τζείνον με κλειστά (Μα εν Πόντιος…χαϊδευτικά που το λέω). Οι υπόλοιποι συνεχίζουμε: Εισπνοή από τη μύτη, κρατούμε για τρία δεύτερα και μετά αργά από το στόμα…εκπνοή! Επαναλάβετε το 5 φορές όσπου να πάω τουαλέτα και επιστρέφω!
Ήρτα!
Ξεκινούμε με τις ομάδες μυών που βρίσκονται στα πάνω άκρα του σώματος. Σφίξτε σε σχήμα γροθιάς τα χέρια και φέρτε τα μπροστά (κάθετα προς το σώμα) και κρατήστε τα για 15 δεύτερα. Μετά χαλαρώστε τα. Σκεφτείτε πως βρίσκεστε σε ένα κρεβατάκι θαλάσσης και χαλαρώνετε ενώ τα μικρά κύμματα σας πέρνουν πέρα δόθε…
Τάμπον; Θέλετε τζαι την συνέχεια; ΧΑ! Να πιερώσετε μάι φριέντς όπως ούλλοι οι καλοί πελάτες!!!
Άτε βάλτε μου τουλάχιστον καμιά ευτζήν να μεν λιποθυμήσω, φτύσω, ρευτώ, αεριστώ, κλαπποθώ, τραυλίζω, κοκκινίσω μπροστά που την επιτροπή αύριο!
Φενξ!
Ανεμοστρόβιλος προκάλεσε σοβαρές καταστροφές στο σπίτι μου!!!
“Κάλιους εχτύπησε το σπίτι μας μεγάλος ανεμοστρόβιλος, μην βγεις έξω που το γραφείο”.
Αυτή ήταν η πρώτη πρόταση που άκουσα από την πανικόβλημένη μου μάνα πριν 15 λεπτά από το τηλέφωνο…
Ξανατηλεφωνά η μάνα και “διατάζει” να μείνουμε μακρυά από παράθυρα και να τρέξουμε στους διαδρόμους …ΤΟΝ βλέπουν να κατευθύνεται προς το μέρος μας… Η καρδία μου εσταμάτησε για 3 δευτερόλεπτα (μίνι εγκεφαλικό)…
Μου ανάφερε μέσα στον πανικό της ότι το σπίτι μας έγινε αγνώριστο. Το ντεπόζιτο έσπασε, τα εξωτερικά εξαρτήματα των κλιματιστικών συσκευών έσπασαν, οι καμιά 20ρια ευκάλυπτοι (ηλικίας σίγουρα πάνω από 70)της γειτονιάς μοιράστηκαν στη μέση. Ο ηλιακός αγνοείται δεν είναι πάνω στη ταράτσα…ΕΛΕΟΣΣΣΣΣΣΣ!!! Το πλαστικό τραπέζι με τις 5-6 καρέκλες του κήπου αγνοούνται κι αυτά… Ο κόσμος της γειτονιάς έγινε ανάστατος… δεν έχουμε ρεύμα, ούτε νερό… Έπεσσαν στύλοι της ηλεκτρικής, ο ένας απ΄αυτούς είναι στην αυλή μας, έσπασαν αυτοκίνητα γειτόνων..παντού χώμα και θριμματισμένο γυαλί. Φοβερές ζημιές!!! Το σπίτι μας από άσπρο έγινε καφέ από το χώμα και οι βεράντες καλύπτονται με ένα μέτρο χώμα!
Η αδελφή μου μου είπε ότι μπορεί να μην αναγνωρίσω το δρόμο της γειτονίας για να πάω πίσω στο σπίτι! Ο πατέρας μου κι αυτός μιλά για πρωτόγνωρο φαινόμενο! Είναι όλοι τους μαραζωμένοι !
Φοβάμαι και για τα δύο μου καινούρια γατιά… 
Τρέμω στη σκέψη να πάω σπίτι! Είναι η μοναδική Παρασκευή της ζωής μου που θέλω να συνεχίζω ασταμάτητα να δουλεύκω και να πάω σπίτι μόνο όταν γίνου τα πράματα όπως πριν! Ανάθεμάν τα! Τί είναι τούτο πάλε!
Η γειτονιά μου ήταν “τυχερή” ώστε να περάσει που πάνω της ο “τορνέϊτο”… Η Κύπρος εν τζαι σηκώνει πολλά ποτούτα τα φυσικά φαινόμενα… Μισό σεισμό τζαι μια πλημμύρα τζ6αι εχάθηκε που τον χάρτη…
Εκτυπούσαν τα παράθυρα λέει ,ανοίαν που μόνα τους,τζαι οι πόρτες σαν να ήταν έτοιμες να ξυλωθούν… μέχρι και η πόρτα του σέντε (εσωτερική γιου νόου) άνοιξε…βιβλικές σκηνές από την ανταποκρίτρια του “κανάλι-καταστροφή” (μάνα)!
Shit!
Μαύρη Παρασκευή…πάλε καλά που εν υπάρχουν ανθρ. θύματα!
Mayday mayday! Help help!
Δεν ξέρω γιατί αλλά δεν μπορώ να σχολιάσω στην προηγούμενή μου ανάρτηση! (“Διακοπές τέλος/ μπλα μπλά…”)
Γι’ αυτό θα κάνω κάτι παράδοξο και θα απαντήσω στα comments σας σε νέα ανάρτηση…
Εσείς αν θέλετε συνεχίζετε να απαντάτε/αντιδράτε κάτω που το προηγούμενο ποστ… τζαι αν έχει κάποιο που γνωρίζει γιατί στο συγκεκριμένο ποστ μου, δεν μπορώ να κάνω κόμμεντς, ας με βοηθήσει να ρίξω φως στην υπόθεση πλς…
Λοιπόν:
@Άλεξ: Έχει στα επιμορφωτικά ότι θες! Βγήκε το πρόγραμμα… μπες εδώ http://www.moec.gov.cy/epimorfotika/programme/NICOSIA_2009.pdf Έλα να κάνεις τον καβαλιέρο μου στο ταγκό (για ταγκό θα πάω αλλού…και όχι στα επιμορφωτικά)!
@Γλύκισμα: Ναι πούλλα μου θα φτιάξουμε ότι θέλεις…!!! 
Χαλώ σου εγώ χατίριν;
@Λένι: Προς το παρόν ψάχνω για ότι να ‘ναι (κυρίως γραφειακές δουλειές) μέχρι να εργοδοτηθώ σε επάγγελμα σχετικό με ψυχολογία (αυτό που έχω σπουδάσει για 7 χρόνια)…έχω άδεια να ανοίξω και δικό μου γραφείο αλλά είναι νωρίς να το κάνω αυτό! :/
Το σύμπαν συνωμοτεί εναντίον μου…
Το σύμπαν συνωμοτεί εναντίον μου…
…ο Κοέλο να πάει να πέσσει να τζοιμηθεί, που δήθεν υποστηρίζει το αντίθετο!
Δεν νομίζω η πρώτη πρόταση να αποτελεί σύμπτωμα μανίας καταδίωξης…Έχω πολλές αποδείξεις για να υποστηρίζω την συγκεκριμένη μου άποψη, οι οποίες αποδείξεις έχουν μάλιστα και χωρο-χρονική συνάφεια … (πτσσσσσσσσς ούτε ο γνωστός θεολόγος να ήμουν με τις λέξεις που εξφενδονίζω καμιά φορά).
Τούτος ο μήνας εν τζυλά καλά… Κάτι έσσει!
Πάω ας πούμε σήμερα (τελευταία μέρα) στη δουλειά (πρακτική άσκηση= δουλεύκεις μούχτην για να πιάσεις μεταπτυχιακό)…αποφοιτώ την Παρασκευή τζαι επήα να παραδώσω τις τελευταίες μου εκθέσεις. Πάω με μια χαρά με ένα ενθουσιασμό…αλλά το σύμπαν βλέπεις… :Ρ…Εβρέθηκα αντιμέτωπη με τα μούτρα και την κακή διάθεση του επόπτη μου που αφού με εφόρτωσε με δουλειά, λίγο έλειψε να με βρίσει επειδή του είπα :”Αν μου εδίας τούτη τη στίβη με τις περιπτώσεις λίο πιο γλήορα ήταν να τις ετέλιωνα ως τωρά”. Την Δευτέρα πετώ για Ισπανία και το ήξερε…Εν να τα κάμω (εν τζαι είπα του ποτέ όχι…ούτε θα έπρεπε) αλλά μεν μου συμπεριφερεσαι σαν να μου έκαμνες χάρες τόσο καιρό, τζαι να έχεις υφάκι…Ότι δουλειά εζήτησες έκαμα την τζαι πάντα στην ώρα της…Ήσουν αρκετά βοηθητικός ως τωρά, “ευέλικτος” όπως σου αρέσκει να χουμίζεσαι ,αλλά τούτη η κυκλοθυμία σου, κάτι τα νεύρα σου άμμαν είχες τα προσωπικά σου, μια οι τετράμηνες αρρώστιες σου που εβουρούσα τις περιπτώσεις μόνη μου…επέρασα τζαι γω δύσκολα στη πρακτική μου χωρίς ικανοποιητική εποπτεία. Δεν φταίς για όλα εσύ (δεν φταις εσύ , η φαντασία μου τα φταίει, τραγούδι που σου αφιερώνω)…αλλά φταις που εν εκατάφερες να είσαι επαγγελματίας τζαι να κρατάς τα μούτρα σου τζαι την πικροχολία σπίτι σου! Εχαλάστηκα πολλά…με την συμπεριφορά σου…τζαι ποτέ ενα συγνώμη…Πάντα να απολογούμαι εγώ για να πάει πάσα κακό!
Σου λένε να ανοίγεσαι, να εκφράζεις την άποψή σου …αλλά ποτέ δεν θέλουν να ακούσουν…Εν όπως το: “Είσαι καλά;” Σχεδόν κανένας εν θέλει να ακούσει όι σαν απάντηση…ούτε τους κόφτει… εν απλά ένας χαιρετισμός… Τέσπα εν σου κρατώ κακία…τωρά που τα έγραψα σε τούτο τον “τοίχο” επέρασέ μου! Εν να σάσεις τζαι εσύ …εν να μεν σάσεις; Ελπίζω τζαι γω, για καλό μου, να γίνω σκληρόπετση τζαι να μεν φακκώ πενιά! Να μεν μου τζίζει τίποτε! Οι ευαίσθητοι είναι για τον προηγούμενο αιώνα! Άη αμ ουόρκιν ον ιτ!
Το πιο πάνω είναι απλά το σημερινό περιστατικό που με εχάλασε…σαν αυτό κι ΑΛΛΑΑΑΑΑΑΑ πολλά με άλλους, άλλα περιστατικά τον ίδιο μήνα… Εγώ φταίω τζαι κανεί (οκ)…Ο Γιάλομ και οι “ακόλουθοι” του Gestalt λαλούν πως έστω κάποιος ευθύνεται για 99% …φταίμε κι εμείς τουλάχιστον για 1%. Αυτό ήταν! Ξεκινώ αύριο ΑΥΤΟ-θεραπεία! Έστω και 99% να φταίει ο άλλος, δεν μπορούμε αλλάξουμε τον άλλο, μπορούμε όμως να αλλάξουμε τον εαυτό μας και το 1% μεριδίου ευθύνης που φέρουμε εμείς (εννοείται ότι τις πλείστες φορές είναι μεγαλύτερο το μερίδιο ευθύνης μας) και ίσως τότε αλλάξει καιι9 ο άλλος και η κατάσταση…εν τζαι το σύμπαν φυσικά…φταίει τζαι τούτο :Ρ…
Μιλώντας για το “σύμπαν το κακό που συνωμοτά εναντίον μου”:
Αν με εθώρε ένας αστρολόγος θα εξηγούσε την κατάστασή μου λέγοντας πως εν ανάδρομος ο Ερμής τζαι ο Κρόνος χώνει το Δία τζαι ο Ποσειδώνας εφκήκε εκτός τροχειάς διότι εμάλλωσε με την Αφροδίτη τζαι η Σελήνη “θέλει Αλέξη” (Λάμψη…οξά Καλημέρα Ζωή;)
Αν με εθώρε ένας ψυχοθεραπευτής θα έλεε: Χμμ, χμμ!…Όλα σου παν σκατά λες;!…Και πως νιώθεις γι΄αυτό; Κάλιουsh: Μάντεψε!
Αν με εθώρε η μάνα μου (θωρεί με αλλά…για να συνεχίσω το μοτίβο…ξεκινώ με την ίδια πρόταση) θα ελάλε: “Φάε ένα κουταλάκι ζάχαρη τζαι εν να σου περάσει”… Ντόινγκ!!! Η μάνα μου είχε πάντοτε τις λύσεις στα προβλήματά μου. Συγκεκριμένα ήταν 2 οι λύσεις: 1)Η ζάχαρη τζαι 2)η αλοιφή…
π.χΕγώ: Μάνα… εύκαλα κάτι πράματα πάνω στην…
Μάνα: Βάρτου αλοιφή τζαι εν να περάσει…
Εγώ: …έφκαλα κάτι πράματα πας τη… βεράντα να στεγνώσουν…μεν μου τα πειράξεις… (ύφος απορίας).
Μια άλλη μέρα:
Εγώ: Μάνα; Νιώθω…
Μάνα: Φάε ένα κουταλάκι ζάχαρη…
Εγώ: …ότι εν με ακούεις άμα σου μιλώ! :/
Τωρά τελευταίως ανακάλυψε ακόμα ένα θαυματουργό συστατικό για ό,τι πρόβλημα έχεις: Κατάθλιψη, άγχος, χτύπημα, απώλεια μαλλιών, καρκίνο, AIDS (ναι ήβρε τη γιατρειά η μάνα μου), χαλασμένο αυτοκίνητο, διαζύγιο, κέρατο, παρανυχίδα, σχολική αποτυχία, κακή σύνδεση με το διαδύκτιο…η λύση είναι μια…
Μάνα: Φάε λίο τζίντζερ…
Να σου το λαλεί με τέθκεια σιγουριά ρε παιδί μου!;…Ούτε πλάσιέ -ποτζείνους που προσπαθούν να σε πείσουν δείχνοντας σου τις ουλές που τις εγχειρήσεις τους τζαι τις φωτογραφίες των μωρών τους- να ήταν….
Μάνα: Ένιωθα αναγούλες τζαι έφα λίο τζίντζερ τζαι τωρά είμαι εντάξει! Καταπολεμά τα πάντα! …Ως τζαι Καρκίνο…λαλεί το τζαι η τηλεόραση (να το επιχείρημα!…να το πετιέται!)… φάε τζαι συ να δεις…
Εγώ: Όϊ είμαι εντάξει! Τζαι έτσι η λύση της μάνας μου εδούλεψε τότε…είπα ότι είμαι εντάξει τζαι επίστεψά το (παρά να φάω το αηδιαστικό τζίντζερ… )…
Εν να δοκιμάσω όμως ΤΖΙΝΤΖΕΡ να παν τα φαρμάκια και… ο επόπτης κάτω! :Ρ
