Καινούρια αρχή!

ΟΚ.

Τέρμα τα κλαματούθκια, οι μύξες, τα φουσκωμένα από την αϋπνία μάτια -> έλειψε μου τζαι το κονσήλερ ένηουέη!

Άτε κανεί αππώματα! Εβαρέθηκα με!

Σήμερα εν Σεπτέμβρης. Ώ γέγοναι γέγοναι (η καθηγήτρια των Αρχαίων Ελληνικών θα σχίζει τα ιμάτια της τωρά).  Καινούριος μήνας. Καινούρια εποχή! Δίσσσσημο: New era of things! Αλλά και καινούριο season. Φθινοπωρίαζει! Καλό μήνα έβρη μπότυ! Όπου και να είστε!

Σήμερα έμαθα που επήαν για συνέχεια των σπουδών τους κάτι φιλούθκια μου, που τα εγνώρισα στο πάνεπ Κύπρου. Εχάρηκα που άκουσα ότι ανοίξαν τα φτερά τους τζαι εσκορπιστήκαν σε ούλλλη την επιφάνεια της γης! Εύχουμαι τους να το ζήσουν στο πλήρες. Να χαρούν τη νιότη τους, να μάθουν, να ανοίξουν τα μάτια της διάνοιάς τους και να γεμίσουν με εμπειρίες ζωής!  

Το λοιπόν στα δικά μου τωρά… χιχιχι…λίγη συγγκέντρωση παρακαλώ…στοπ μπράουσινγκ!

Την δευτέρα θα γίνω και πάλι ξανθιά …Ναι. Κάποιοι από σας ξέρετε ποια είναι η σχέση μου με τα κομμωτήρια. Αν όχι βρέστε τη  πετάμενη λεξούδα “κομμώτρια” στα ταγγς! Το ξέρω ότι δεν θα έχω το αποτέλεσμα που ζητώ…αλλά φιλοσόφησα το πράμα! Και να βγώ την Δευτέρα με μπλέ μαλλιά, μίσσιον ακόμπλιστ! Διότι ο λόγος της αλλαγής είναι να τραβήσω την προσοχή μου μακρυά από τον εσωτερικό μου λυπημένο κόσμο. Ε! Θα εστιαστώ στην εξωτερική μου όψη. Θα γίνω επιφανειακή. Δεν θα παίρνω τον εαυτό μου πολύ στα στα σοβαρά!

Θα πηγαίνω θάλασσα όσπου να εν τόσο κρύο το νερό που θα γίνεται πάγος το μαγιώ μου και θα χρειάζεται φωτιά για να λιώσει. Επήα τζαι χτες τζαι το νερό ήταν λυτρωτικό! Εχτές εκατάλαβα τι γυρεύκω Κύπρο. Εκτός που το ότι εν ο τόπος που εκάμαν πελλαρούες οι δικιοί μου τζαι γι αυτό  ήρτα θέλοντας και μη σε τούτο το νησί. Είμαι εδώ γιατί εν ωραίες οι παραλίες!

Φυσικά, οι παραλίες το καλοκαίρι εν γεμάτες γνωστούς μου.Κυπραίους…ΤΟ ΜΙΣΩ αυτό! Μπαίνει το μαγιώ μες τον ποπό σου τζαι  ενώ πας με τρόπο να το επανατοποθετήσεις ώστε να καλύπτει και πάλι το ημισφαίριο, ακούεις κάποιον πίσω να σε φωνάζει με το όνομά σου! Ντοϊνγκ! Μαθαίνουν ούλοι οι συγγενείς σου ΣΗΜΕΡΑ σε ποια παραλία , με ποιούς, τι χρώμα μαγιώ ήταν το μαγιώ μες τη τσάντα σου, πως ήπιες το φραπέ σου…πριν ακόμα πάεις. Είναι σαν κατάσκοποι οι άτιμοι! Θέλω να είμαι κάπου που να μην θωρώ μπροστά μου γνωστούς εκτός κι αν το επιδιώξω. Το καλύτερο ήταν που ήβρα μια “γνωστή” πριν μερικά καλοκαίρια σε μια παραλία και ήθελε να μου μιλήσει προσωπικά για να μου πει, κυρίες και κύριοι,………………………………. ότι το μαγιώ μου ήταν αποκαλυπτικό και να φροντίσω να το επιδιορθώσω. Με τουπέ! Σαν να μου έκανε και χάρη που μου το είπε!  Το μαγιώ μου ήταν ολόσωμο και πολύ σεμνό, αλλά ήταν κρύο σε κάποια φάση και καταλαμβαίνετε από τί σκανδαλίστηκε η κυρία! Ήμουν νεαρούλα και άπειρη τότες και δεν της απάντησα. Αντ’ αυτού ντράπηκα. Έπρεπε να την έκοφκα τωρά!  

Cyprus Κύπρος  -> CK, όπως έγραφε μια φανέλα στην παλιά Λευκωσία. Αυτό ακριβώς είμαστε. Μια παραπλάνηση, ενός ειδυλιακού τοπίου στη Μεσόγειο. Όπως τα αρχικα CK που παραπέμπουν σε ποιότητα και όνομα υψηλής ραπτικής. Στην ουσία όμως ζούμε σε ένα νησί αμπαλατοσίνης, κουτσομπολιού, ρατσισμού τζαι χωρκαθκιού! Είμαστε η φανέλα Cyprus Κύπρος -> το CK . Μια παραπλάνηση!

ΜΑ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ;

Σε τούτο το νησί εγεννήθηκα τζαι εμεγάλωσα. Αγαπώ τον τούτο τον τόπο. Έχω τις καλύτερες μου αναμνήσεις αλλά ….και τις χειρότερες.

Κάποια πράγματα  θωρούμε τα τζαι δεν τα αντέχουμε …απλά παίζουμε πελλόν τζαι προσπερνούμεν τα. Άλλωστε εν ο τόπος σου…Συμβαίνουν παντού τούτα τα πράγματα, λες. Άλλα πράγματα φκάλουν σε έξω που τα ρούχα σου και λες πως δεν είναι δυνατόν να γίνονται! Βγαίνουν από τα όρια της λογικής και θυμώνεις όσπου

… να σου περάσει.

Έσιει όμως τζαι κάποια πράματα που θωρώ να γίνουνται στον τόπο μου τζαι απογοητεύομαι ταμάλα! Εν θέλω πλέον να ζω εδώ!

Να σου πω μια ιστορία σχετική:

Πάω να λουστώ σε μια παραλία. Να χαλαρώσω, να περάσω όμορφα με αγαπημένα μου πρόσωπα. Οι παραλίες της Κύπρου εν ένας που τους κύριους λόγους που την αγαπώ. Καταλήγω τελικά σε ένα ουζερί σε ξενοδοχείο. Μόνο κάρτα είχα. Τα ξενοδοχεία συνήθως παίρνουν κάρτα. Συνήθως παίρνω μαζί μου μετρητά αλλά έτυχε βρε παιδί μου μια φορά να μην κρατώ ρευστό.

Παραγγέλουμε το χυμό μας και μας ρωτάει ο γκαρσόνης πως θα πληρώναμε και του είπα με κάρτα. Την ίδια ώρα που έλεγα με κάρτα άλλη στην παρέα είπε μετρητά. Είχα σκοπό μου να κεράσω εγώ γι’ αυτό ρώτησα αν δέχονται κάρτες. Δέχονταν.

Φτάνει η ώρα να πληρώσω και πάω στο ταμείο και  λέω:

Κ: Να πληρώσω; Θα πληρώσω με κάρτα.

Μια Κύπρια υπάλληλος (διότι όλοι οι ξένοι που εργάζονται εκεί είναι ευγενέστατοι) χωρίς να με κοιτάξει καν στα μάτια απότομα μου λέει:

-Έχετε πει ότι θα πληρώσετε με μετρητά και είναι ολόκληρη διαδικασία τώρα να πληρώσετε με κάρτα. Θα πρέπει να πάμε στον διευθυντή πάνω στο ξενοδοχείο, να βάλει υπογραφή, να το εγκρίνει να ακυρωθεί ο λογαριασμός αυτός πλα πλαπλα πλα…δεν έχετε 14 ευρώ;

Εγώ: Δυστυχώς…άρα ο μόνος τρόπος είναι να πληρώσω με κάρτα. Δεν με πειράζει να περιμένω…αν αυτό είναι που σκέφτεστε.

Στριμμένο άντερο υπάλληλος:

-Τάδεεεεε ανάλαβε το εσύ.

Λέω οκ δεν είδα την ξινισμένη μούρη. Αποκλείεται να κάμνει υπόθεση τωρά μπροστά μου. Είμαι πελάτισσα. Αποκλείεται. Δεν είδα καλά.

Κάθομαι στην θέση μου καμιά 20ρια μέτρα μακρυά από το ταμείο.

Δεν επίστευκα στα αυτία μου. Εφώναζε δυνατά το κωλάντερο: 

-Μια…Όχι εν Κυπραία….τωρά εν ολόκληρη διαδικασία…εν δυνατόν να μεν κρατά 14 ευρώ…;

Αντά τζαι ακούω την έτσι αδιάκριτα  να φωνάζει τζαι να κάμνει σκηνή,( επειδή λαλεί και ένας παρέας: βαρκούνται να δουλέψουν μερικοί)…εγύρισε μου. Ρε εν δυνατόν;Υπάρχουν στα αλήθεια τούτοι οι χώρκατοι; Βάλουν τους να εξυπηρετούν πελάτες; Τζαι μετά θέλουμε τουρισμό; ΣΚΑΤΑ. Καλά να πάθουμε!  

ΟΚ. Εγώ πάντως πρώτη φορά ακούω να υπάρχει η δυνατότητα να πληρώσεις με κάρτα αλλά να μην σε αφήνουν όταν πεις τη λέξη μετρητά. ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΙΠΑ.

Έστω…όταν πεις μετρητά σε αυτό το ξενοδοχείο, ο σερβιτόρος λέει “πτου κλειδωνιά”… τζαι βάλλει σε να ορκιστείς με το δεξί χέρι στη Βίβλο, ότι λές την αλήθεια και μόνο την αλήθεια so help you God!

ΚΥΡΙΕ ΕΛΕΗΣΟΝ δαμέσα δα.

Τέσπα. Ας είναι τέτοια η πολιτική του ξενοδοχείου. Τώρα ξέρουμε! Έχουμε δώσει συνολικά χιλιάδες ευρώ τα τελευταία 7 χρόνια σε τούτο το ξενοδοχείο. Η οικογένειά μου το επιλέγει κάθε χρόνο για τις καλοκαιρινές διακοπές και οι γονείς μου μένουν σε αυτό όταν γιορτάζουν την επέτειό τους. Μάλιστα φέρνουμε και συγγενείς από την Αγγλία και μένουν όλοι σε αυτό. Όταν μένουμε στο ξενοδοχείο πάντα παίρνουμε όλα τα γεύματα στο ξενοδοχείο…ενώ άλλοι τουρίστες δίνουν τα λεφτά τους σε ταβέρνες έξω. Μέχρι τώρα είμαστε πολύ ευχαριστημένοι αλλά … ΤΙ ΗΤΑΝ ΤΟΥΤΟ;

Ήμουν πολλά ευγενική μαζί τους… δεν μου αρέσκει να χαλιέμαι με κανένα…κάμνω τζαι πολλήν υπομονή! Αλλά τί καταλάβω με τούτο; Κρατώ την αξιοπρέπεια μου αλλά με χέζουν ανυπόθετοι.

Στο τέλος στέλνουν μια μιτσιά που από τρόπους κάθε άλλο τζαι ρίχνει την ατάκα: Οκ. Τα ποτά σας εν που το μπαρμαν διότι εν μπορούμε να πάμε πάνω στο μάνατζερ…εν πολλά δύσκολη διαδικασία…

Εμείς: Κοίταξε ο χειρισμός σας δεν είναι καθόλου επαγγελματικός…βάζετε τους πελάτες σας σε δύσκολη θέση…τους προσβάλλετε! Είμαστε πελάτες σας εδώ και 7 χρόνια.  

Μιτσί κλοσμένον άντερον: Εν σας θυμούμαι που πέρσυ! (ΝΤΟΙΝΓΚ…δαμέ γελάς ή κλαίεις…)…αλλά εν φταίω εγώ (τρόποι καλής συμπεριφοράς…δεν ρίχνεις ποτέ το φταίξιμο αλλού…ούτε λες κάτι τέτοιο σε πελάτη…απολογείσαι εκ μέρους όλων τζαι σκάζεις)…τέλοσπάντων έχω πολλή δουλειά πρέπει να φύω (να σου το κόφκει απότομα γ%ιαν να πάει τι;;;;;;; Να δουλέψει λαλεί… εμείς δεν είμαστε μέρος της δουλειάς της. Είμαστε 2 ψείρες…ζητιάνοι ….που μας ελυπηθήκαν τζαι εκάμαν μας δώρο τα ποτά μας…)

Να δουλέψει! ΧΑ! Να πάει μερικά μέτρα πιο πάνω στον μανατζερ δεν επήεν η φτανή, να βάλει μια υπογραφή….τζαι θα πάει ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙ!
%0
Κύπρος κυρίες και κύριοι! Η νήσος της ΑΜΠΑΛΑΤΟΣΥΝΗΣ!!!

Υ.Γ.: Το ξενοδοχείο είναι 5άστερο! Μάλιστα κύριε μου!