Έτην χαμέ τζαι τα μάθκια της πόξω!
Όσοι ήσασταν τυχεροί τζαι επεράσετε που πάροδο της Πινδάρου η ώρα 10:45 σήμερα, ίσως να είδατε μια ξανθή κοπελιά να σκοντάφτει πάνω στην άσφαλτο τζαι να της πέφτουν ένα προς ένα: Το φάιλ, το μαγνητοφωνάκι, το κινητό, τα κλειδιά και ταυτόχρονα να ππέφτει η ίδια με τα γόνατα τζαι το ένα χέρι μες τη μέση της στράτας. Ναι ναι…εκατάφερά τα πάλε… έκαμα με ρεζίλι!
Ε φυσικά εφορούσα φόρεμα! Ε…φυσικά αεράτο…σε παρακαλώ! Ε μα τωρά… φυσικά …με την πτώση το φόρεμα ούλλον εμαζεύτηκε πάνω στην τζεφαλή μου! Α. Όχι! Όχι! …Το εσώρουχο αν μη τι άλλο ήταν σεμνό, καινούριο και ασορτί με το φόρεμα… Ε! Να μην δούμε την θετική πλευρά της ατσουμπαλωσύνης μου;!
Όσα δευτερόλεπτα εδιαδραματιζόταν η πτώση του πύργου ονόματι Κάλιουςςς, με επαρακολουθούσα σε αργή κίνηση και είχα αρκετό χρόνο ώστε να πω:
-Timbeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeer! :Ρ
Εσηκώστηκα τζαι ήμουν τόσο νευριασμένη μαζί μου που ήθελα να με δέρω! Όπως ακριβώς μας απειλούσαν κάποτε οι Κύπριοι γονείς μας:”Αν χτυπήσεις θα σε δέρω”. Νο κκόμεντ!
Εκοίταξα γύρω μου τζαι είσhεν μόνο μια κοπέλα που εσυνέχιζε την δουλειά της! Έτσι σαν να μεν έγινε τίποτε, εμάζεψα τα πράματα μου, την σωριασμένη και θριματισμένη αυτοεικόνα μου…έφτιαξα τα μαλλιά μου για να μην φαίνομαι τόσο σχιζοφρενική και επήα να κάμω την δουλεία μου. Εμπήκα σε ένα γραφείο με άγνωστα άτομα τζαι επερίμενα τα να γελάσουν ή να με θωρούν με ύφος αποδοκιμασίας … Ξέρεις …σαν να μου έμιλούσαν με την σκέψη τους (όπως στις ταινίες που σκέφτουνται οι ηθοποιόιτζαι εσύ ακούεις ηχογραφιμένη την τάχα σκέψη τους…ενώ μόνο τα φρύδια τους ταράσσουν): ” Ούτε να περπατήσεις εν ηξέρεις…τζαι ήρτες δαμέ να δουλέψεις (να πιάσω συνέντευξη που κάποιους…δεν σας λέω περισσότερα);”
Παρόλα αυτά δεν αντιδράσαν παράξενα! Μάλλον εν εχαπαρήσαν για το τί εσυνέβηκε έξω που το παραθύριν τους! Έτσι εθυμήθηκα την φράση που μας είπε ένας καθηγητής μας στο πανεπιστήμιο. Μια ερώτηση, συγκεκριμένα που αποτελεί φιλοσοφικό και επιστημονικό ντημπέητ:
‘Αν πέσει ένα δέντρο και δεν υπάρχει κανείς γύρω να το ακούσει, θα κάνει θόρυβο (παρήγαγε ήχο η πτώση);’
Να και γω…Λες να μην έπεσα πραγματικά; Να ήταν όλα μες το νου μου; Αφού ίσως κανένας να μην με είδε; Όχι μανα μου! Το γόνατό μου ακόμα ξεζουμίζει κάτι υγρά! Καλή σας όρεξη, εσάς που τρώτε! :Ρ Έππεσα τζαι πονώωωωωωωωωωωωω! Δατς ε φακτ!
Μου αφιερώνω ένα τραγούδι για να μου εκφράσω τα αισθήματα που έχω για μένα αυτή τη στιγμή
Με αγάπη, Εγώ!
“Ετσι μια μέρα σπίτι μου με κάλεσα
μα δεν μου άνοιξα και έξω με περίμενα
τι μου έχω κάνει και δεν με θέλω πια
αυτή η εσωστρέφεια μας θέλει χωριστά
Μου το ‘χα πεί
Μα δεν με άκουγα
Εγώ μαζί μου δεν μιλιόμαστε
όποτε είμαι μαζί μου πάντα τσακωνόμαστε
με πήρα στο τηλέφωνο και τό ‘κλεισα
με είδα στο δρόμο μ’ έφτυσα και με κλώτσησα…”
ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ…ΜΕ ΕΙΔΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΜΕ ΚΛΑΠΠΩΣΑ!!! 
