10 things I hate…

1)τα μικρόβια

 2)την τσιγκουνιά!!!!

3)τους άντρες που στηρίζονται οικονομικά από τις γυναίκες τους και κάνουν και κουμάντο στα λεφτά τους (γυναικών) σαννα ήταν δικά τους (εξαιρούνται αυτοί που έχουν κάποια αναπηρία)!

4) να θεωρείς δεδομένο τον άλλο

5) το άγχος

6) τους χειριστικούς ανθρώπους

7) τους υποκριτές

8 ) αυτούς που σε φλομώνουν στα “ωραία” λόγια…και από πράξεις υστερούν

9) το τσιγάρο

10) τους μιτσιούς τζαι άβγαλτους που τους δίνεις μια θέση/μορφή εξουσίας τζαι μπαίνουν στο πετσί του ρόλου τους (ιμίsh) τζαι παίζουν το θεοί.

Advertisements

Μυξ Γιαξ!

Σήμερα έδιναν παράσταση οι Μύξ Γιαξ, κάτω από τα ρουθούνια μου, σε ένα δημοτικό σχολείο στη Λεμεσό.

Εκάμναν ρέϊβ πάρτυ, λαλώ σου…οι μίξες τζαι ετρέχαν ποτάμι….Ετατάλυσα 3 κουθκιά κλήνεξ μέσα σε μερικές ώρες. Χαρρρράς την μύξα! Τρίτη φορά τούτο το χρόνο που γριππώνουμαι. Αλλά τούτη τη φορά δεν ευθύνομαι εγώ. Φταίει ο Μέρφυ (λαλεί και η Λένι), εν το σύμπαν (λαλεί και ο Κοέλο), εν του Σατανά πράματα (λαλεί κάποτε η μάνα μου…αλλά για σοβαρές κουβέντες), εν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, εν το λιώσιμο των πάγων, εν ένας μουσικός;….Εν να σας γελάσω  για το ποιος με εκόλλησε. :ρ

Εσηκώθηκα ψιλοκρυωμένη στις 06:30…ΠΟΙΟΣ; Εγώ! Ναι εγώ στις 06:30. Δεν χρειάζομαι φωτιές “κολάσεως” να πληρώσω τις αμαρτίες μου…απλά Θεέ μου ξύπνα με χαράματα…εν η κόλασή…ο χάρος μου!!! Διότι εθελοντικά λαμβάνω μέρος σε έρευνα (λαμπρόν να με κάψει) του Πανεπιστημίου (λαμπρόν να το κάψει 2 φορές …)τζαι χορηγώ τεστ στη Λεμεσό.

Θα έπρεπε να είχα τουλάχιστον 7 χέρια για να εκρατούσα το εγχειρίδιο στο ένα χέρι, τα φύλλα απαντήσεων στα γόνατα, τα χαρτομάντηλα ταυτόχρονα με τη μύτη μου σε άλλο χέρι, το χρονόμετρο σε ένα άλλο, το βιβλιάριο με τα ερεθίσματα-έργα σε άλλο χέρι.

Εβάλαν με βλέπετε σε μια αίθουσα 2 επί 2 για να χορηγήσω ένα τεστ των μωρών. Εν κανεί τούτο…εδιακόπταν κάθε λίο τζαι εμπαίναν μέσα στο δωματιούι: Δάσκαλοι, καθαρίστριες, η διευθύντρια…τζαι αντί να κάμνουν τη δουλειά τους τζαι να φεύκουν…εμιλούσαν μου τζιόλας …σαν έδινα οδηγίες στο μαθητή σιόρ…εδιακόπταν τον μαθητή να του δώσουν οδηγίες να πάει να φέρει πράματα σαν τον εχρονομετρούσα ολάν….ΜΑ ΧΑΝΟΥΝ;;;; Εν εκπαιδευτικοί σιορ;;; Εν ξέρουν τίποτε που έρευνες;;; Έτσι τζαι εδιάκοψες, επηρεάζεται η εγκυρότητα των μετρήσεων που πιάνεις που το μαθητή! 

Τζαι μέσα σε τούτα να πρέπει να έχεις ευγένεια, να χαμογελάς, να καλοπιάνεις τα μωρά, να τελιώσεις έγκαιρα, να δώσεις ανατροφοδότηση στη διευθύντρια στο τέλος, να πας στο διπλανό σχολείο να πάρεις έντυπα συγκαταθέσεων από γονείς, να διευθετήσεις με καινούριο σχολείο μέρες χορήγησης του τεστ κ.ο.κ! 

Γίνεται να εν μόνο τούτα; Όχι φυσικά εν και το ΠΕΣ (γιου νόου)… και το δίωρο να πας τζαι να έρτεις μεσα στο χάϊουέη διότι αν τζαι εδήλωσα πρώτη στην έρευνα εδώσαν τα σχολεία της Λευκωσίας  αλλού…ΠΑΛΙ…ΑΚΕΗΝ…ΙΣΤΟΡΙΑ μου ΑΜΑΡΤΙΑ μου!!!

Ναι ναι…ΛΑΜΠΡΑ!!! Θα πάω μέχρι το τέλος του μήνα…ναι ναι…και με μύξες πάω…και εν τούτω νίκα (ω)!

Τζαι οι μυξ-γιαξ να συνεχίζουν να δίνουν παράσταση!

Κυρία;;;???

7χρονες δίδυμες… σήμερα στο γραφείο (μωρά ενός πελάτη κάποιου συναδέλφου, του κουνιάδου της αδελφής του γιου του ξαδέλφου της συνύφισσας του κουμπάρου μου :ρ):

Μα πόσων χρονών είσαι; 98; (άνοιξε η μια συζήτηση με δική της πρωτοβουλία)

Εγώ: Όχι εν είμαι τόσο πολλά…

Μετά εξεκινήσαν εναλλάξ τις ερωτήσεις βίρρρρρρα….

Είσαι 35; 83; 105;

Εγώ: Ναι 106….έππεσες έξω ένα χρόνο…αλλά εν πειράζει.

Ναι; (Επιστέψαντο οι μιτσιές).

Όι εν είμαι τόσο μεγάλη.. είμαι πολλά πιο μικρή, να τους λέω.

Η πάρλα της μιας  εν ελάλε να σταματήσει λεπτό: Μα αφού φαίνεσαι μεγάλη….

Εγώ με ύφος που έχει χαρακτήρας του Αρκά στο τέλος μιας  γελιογραφίας του: Ευχαριστώ;!

Εμείς πάμε δευτέρα τάξη…Πόσο χρονό μας βάλεις…;;;

Εγώ: 7

Μα πού το ξέρειιιιιιιιιιιιιιιιιιις;

Εγώ: (είπετε μου το) Εμάντεψα το. Είμαι καλή έννεν!

Οι διπλάρες: Ναιιιιιιιιιιιιι (πάντα με προσωδία φωνής σαν να απαγγέλλουν ποίημα σε χριστουγεννιάτικη γιορτή του σχολείου τους).

Μα τί μασάς; Πίσσα; Αρέσκουν μου. Αρέσκουν σου; Μασάς και καραμέλες; Γιατί όχι;

Εγώ: …..εεεε (άρκεψα να βαρκούμαι πολλά…επέρασε το πεντάλεπτο που αντέχω να είμαι καλή με τα μωρά….άρα εσοβάρεψε το ύφος μου τζαι έγινε πιο φοητσιάρικο).

Τί κρατάαααααααααααας; (οι ερωτήσεις εγίνουνταν μια που την μια μια που την άλλη συνέχεια σαν να το είχαν συμφωνημένο. Σκεφτείτε πως η σπαστική η μιτσιά δεν ήταν μια αλλά είσσεν αλλό μιαν την ίδια, στη δευτέρα, ήταν διπλή. Η μια ήταν λίο πιο τατσίζισσα όμως).

Κρατάς χαρτί; Τί εν να το κάμεις; Είχαν κουτί οι πίσσες σου; Μπορείς να μου βάλεις λίον νερό; Μα πώς σε λένε; Γιατί εν παράξενο το όνομά σου; Μενεις εδώ; Μα έννεν το σπίτι σου τούτο; Εν το γραφείο σουυυυυυυ; Ποιό εν το γραφείο σου; Πού μένεις; Μένεις σε μεγάλο σπίτι; Όχιιιιιιιιιι; Πόσο μεγάλο εν το σπίτι σου; Δείξε μας περίπου πόσο! Εμάς εν μεγάλο! Έχεις παιδάκια; Γιατί εν έκαμες; (Αφού είμαι μεγάλη εξεχασετέ το 106 χρονών είπαν). Τί μυρίζει; Φράουλα; Παίζει το τηλέφωνό σου;

ΑΛΛΗΛΟΥΙΑ!!!!!

Εμπρός……μπλα μπλα

Οι 2διμες: Ποιός ήταν; Ποίον περιμένεις;

Εγώ: Κοιτάτε στην τηλεόρασηηηηηηη….Ο αστυνόμος Σαΐνης!!! Άτε κάτσετε ήσυχα να τον δούμε. Α, λέω τωρά θα σκάσουν…

Δίδυμες: Μα ξέρεις τον; Έβλεπες τον τζαι συ; Πού τον ξέρεις; Ξέρεις τι κάμνει τωρά; Πάντα κάμνει το τούτο;

 Αααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα!!! :/