Hallelujah!!!

Επιτέλους…

Μετά από ένα χρόνο πήγαινε-έλα σε φοιτητικές μέριμνες, από γραφείο σε γραφείο,από τηλέφωνο σε τηλέφωνο, μιλώντας ήπια-μιλώντας άγρια…Μετά από επιστολή στην Επίτροπο Διοικήσεως, μετά από παρακάλια, γραφειοκρατείες και αγανάκτηση…Η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου Κύπρου αποφάσισε να βγάλει ένα κανονισμό σε περίππτωση απώλειας του πρωτότυπου πτυχίου.

Θα πρέπει δηλαδή να υποβάλεις αίτηση, το ποσό των 150 ευρώ και ένορκο δήλωση (νοτ σιούρ αμπάουτ δε λαστ) ότι έχασες το πτυχίο ή μεταπτυχιακό σου δίπλωμα και θα σ’ το επανατυπώσουν.

΄Ενα ολόκληρο χρόνο για να καηλήουν να το συζητήσουν σε ημερίσια διάταξη!

Ε! Εν να μεν πάρει αλλό κανένα χρόνο να εφαρμόσουν τον κανονισμό επανεκτύπωσης τζαι αλλό κανένα χρόνο όσπου να δουν την αίτηση τζαι αλλό κανένα δκυό όσπου να στείλουν το χαρτί στον καλλιγράφο για να βάλουν το όνομα σου πάνω; Ε! Τζαι βάλε αλλό κανένα χρόνο να σε ειδοποιήσουν ότι εν έτοιμο…

Σε καμιά δεκαετία θα λέω…: “Θωρείτε το μωρά μου τζείνο το χαρτί πάνω στον τοίχο; Όϊ το ουώλπέηπα (αξάντ πάνω απ’ όλα)…το άλλο που έσηει συναγερμό τζαι συρματόμπλεγμα γυρών-γυρών…; Έκαμα 3 να το δικαιούμαι τζαι 10 να το διεκδικήσω…σύνολο 13 χρόνια να το πιάσω. Είμαι η ηρωίδα που επολέμησα στον πόλεμο της γραφειοκρατείας του Πανεπιστημίου Κύπρου τζαι η πρωτεργάτης που έφτιαξε το κίνημα ‘ΓΙΑ ΤΟ ΠΤΥΧΙΟ ΡΕ Γ…..ΤΟ’. Μετά που μένα εφκήκε κανονισμός τζαι εδικαιούνταν οι φοιτητές να πιάνουν πτυχίο όταν το εχάναν, τους το εκλέφταν, όταν εγίνουνταν πρόσφυγες, όταν έπαιρνε φωθκιάν το σπίτι ή το γραφείον τους”. 

Τώρα εγερθείτε…μονόλεπτη σιγή εις μνήμην μου!

Advertisements