Χαρράς την τύφλα μου!

Έτην χαμέ τζαι τα μάθκια της πόξω!

Όσοι ήσασταν τυχεροί τζαι επεράσετε που πάροδο της Πινδάρου η ώρα 10:45 σήμερα, ίσως να είδατε μια ξανθή κοπελιά να σκοντάφτει πάνω στην άσφαλτο τζαι να της πέφτουν ένα προς ένα:  Το φάιλ, το μαγνητοφωνάκι, το κινητό, τα κλειδιά και ταυτόχρονα να ππέφτει η ίδια με τα γόνατα τζαι το ένα χέρι μες τη μέση της στράτας. Ναι ναι…εκατάφερά τα πάλε… έκαμα με ρεζίλι!

Ε φυσικά εφορούσα φόρεμα! Ε…φυσικά αεράτο…σε παρακαλώ! Ε μα τωρά… φυσικά …με την πτώση το φόρεμα ούλλον εμαζεύτηκε πάνω στην τζεφαλή μου! Α. Όχι! Όχι! …Το εσώρουχο αν μη τι άλλο ήταν σεμνό, καινούριο και ασορτί με το φόρεμα… Ε! Να μην δούμε την θετική πλευρά της ατσουμπαλωσύνης μου;!

Όσα δευτερόλεπτα εδιαδραματιζόταν η πτώση του πύργου ονόματι Κάλιουςςς, με επαρακολουθούσα σε αργή κίνηση και είχα αρκετό χρόνο ώστε να πω:

-Timbeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeer! :Ρ

Εσηκώστηκα τζαι ήμουν τόσο νευριασμένη μαζί μου που ήθελα να με δέρω! Όπως ακριβώς μας απειλούσαν κάποτε οι Κύπριοι γονείς μας:”Αν χτυπήσεις θα σε δέρω”. Νο κκόμεντ!

Εκοίταξα γύρω μου τζαι είσhεν μόνο μια κοπέλα που εσυνέχιζε την δουλειά της! Έτσι σαν να μεν έγινε τίποτε, εμάζεψα τα πράματα μου, την σωριασμένη και θριματισμένη αυτοεικόνα μου…έφτιαξα τα μαλλιά μου για να μην φαίνομαι τόσο σχιζοφρενική και επήα να κάμω την δουλεία μου. Εμπήκα σε ένα γραφείο με άγνωστα άτομα τζαι επερίμενα τα να γελάσουν ή να με θωρούν με ύφος αποδοκιμασίας … Ξέρεις …σαν να μου έμιλούσαν με την σκέψη τους (όπως στις ταινίες που σκέφτουνται οι ηθοποιόιτζαι εσύ ακούεις ηχογραφιμένη την τάχα σκέψη τους…ενώ μόνο τα φρύδια τους ταράσσουν): ” Ούτε να περπατήσεις εν ηξέρεις…τζαι ήρτες δαμέ να δουλέψεις (να πιάσω συνέντευξη που κάποιους…δεν σας λέω περισσότερα);” 

Παρόλα αυτά δεν αντιδράσαν παράξενα! Μάλλον εν εχαπαρήσαν για το τί εσυνέβηκε έξω που το παραθύριν τους! Έτσι εθυμήθηκα την φράση που μας είπε ένας καθηγητής μας στο πανεπιστήμιο. Μια ερώτηση, συγκεκριμένα που αποτελεί φιλοσοφικό και επιστημονικό ντημπέητ:

‘Αν πέσει ένα δέντρο και δεν υπάρχει κανείς γύρω να το ακούσει, θα κάνει θόρυβο (παρήγαγε ήχο η πτώση);’

Να και γω…Λες να μην έπεσα πραγματικά; Να ήταν όλα μες το νου μου; Αφού ίσως κανένας να μην με είδε; Όχι μανα μου! Το γόνατό μου ακόμα ξεζουμίζει κάτι υγρά! Καλή σας όρεξη, εσάς που τρώτε! :Ρ Έππεσα τζαι πονώωωωωωωωωωωωω! Δατς ε φακτ!

Μου αφιερώνω ένα τραγούδι για να μου εκφράσω τα αισθήματα που έχω για μένα αυτή τη στιγμή

Με αγάπη, Εγώ!

“Ετσι μια μέρα σπίτι μου με κάλεσα
μα δεν μου άνοιξα και έξω με περίμενα
τι μου έχω κάνει και δεν με θέλω πια
αυτή η εσωστρέφεια μας θέλει χωριστά

Μου το ‘χα πεί
Μα δεν με άκουγα

Εγώ μαζί μου δεν μιλιόμαστε
όποτε είμαι μαζί μου πάντα τσακωνόμαστε
με πήρα στο τηλέφωνο και τό ‘κλεισα
 

με είδα στο δρόμο μ’ έφτυσα και με κλώτσησα…”

ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ…ΜΕ ΕΙΔΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΜΕ ΚΛΑΠΠΩΣΑ!!! 😀

Love?

Η μοναδική αγάπη στην οποία πιστεύω είναι αυτή που έχει ο γονιός στο παιδί του! Ανεξήγητο αίσθημα και θαυμάσιο!

Δεν πιστεύω στον έρωτα! Είναι απλά συμβιβασμοί για να ικανοποιείται το ένστικτο της διαιώνισης του είδους. Μια ψευδαίσθηση. Δημιουργείται από το φόβο της  μοναξιάς (φόβος προς την αδυναμία που θα έχουν τα γηρατειά σαν έρθουν).

 Έρωτα μπορείς να γνωρίσεις σήμερα ή αύριο στο πρόσωπο ενός συναθρώπου! Και  όταν φύγει το άτομο…και έχεις νιάτα, υγεία και λεφτά μπορείς να το αντικαταστήσεις με ένα άλλο.

Τα αισθήματα υπάρχουν για να μας κρατούν προσκολλημένους στο ταίρι.Ως λειτουργικοί μηχανισμοί, τα αισθήματα αναπτύσσονται για να έρθει το πάθος και η οικειότητα όπου  με τη σειρά τους θα βοηθήσουν στο να σφραγιστεί η δέσμευση και η αίσθηση της “ασφάλειας”. Σαμπώς και θα πάψουμε έτσι να είμαστε μόνοι.

 Έρωτας .  Δεν είναι παρά ένα τέχνασμα, μια πλάνη που έχει εμφυτευτεί μέσα μας για να επιτευχθεί η διαιώνιση του είδους ή διαφορετικά να γεμίσει η γη με ανθρωπάκια!

Αλλά πάντοτε μόνοι θα ‘μαστε! Γι αυτό ας αγαπήσουμε τον εαυτό μας και τη μοναξιά!

Η Ουίτνεη  λέει:

I decided long ago, never to walk in anyone’s shadows
If I fail, if I succeed
At least I live as I believe
No matter what they take from me
They can’t take away my dignity
Because the greatest love of all
Is happening to me
I found the greatest love of all
Inside of me
The greatest love of all
Is easy to achieve
Learning to love yourself
It is the greatest love of all

Καινούρια αρχή!

ΟΚ.

Τέρμα τα κλαματούθκια, οι μύξες, τα φουσκωμένα από την αϋπνία μάτια -> έλειψε μου τζαι το κονσήλερ ένηουέη!

Άτε κανεί αππώματα! Εβαρέθηκα με!

Σήμερα εν Σεπτέμβρης. Ώ γέγοναι γέγοναι (η καθηγήτρια των Αρχαίων Ελληνικών θα σχίζει τα ιμάτια της τωρά).  Καινούριος μήνας. Καινούρια εποχή! Δίσσσσημο: New era of things! Αλλά και καινούριο season. Φθινοπωρίαζει! Καλό μήνα έβρη μπότυ! Όπου και να είστε!

Σήμερα έμαθα που επήαν για συνέχεια των σπουδών τους κάτι φιλούθκια μου, που τα εγνώρισα στο πάνεπ Κύπρου. Εχάρηκα που άκουσα ότι ανοίξαν τα φτερά τους τζαι εσκορπιστήκαν σε ούλλλη την επιφάνεια της γης! Εύχουμαι τους να το ζήσουν στο πλήρες. Να χαρούν τη νιότη τους, να μάθουν, να ανοίξουν τα μάτια της διάνοιάς τους και να γεμίσουν με εμπειρίες ζωής!  

Το λοιπόν στα δικά μου τωρά… χιχιχι…λίγη συγγκέντρωση παρακαλώ…στοπ μπράουσινγκ!

Την δευτέρα θα γίνω και πάλι ξανθιά …Ναι. Κάποιοι από σας ξέρετε ποια είναι η σχέση μου με τα κομμωτήρια. Αν όχι βρέστε τη  πετάμενη λεξούδα “κομμώτρια” στα ταγγς! Το ξέρω ότι δεν θα έχω το αποτέλεσμα που ζητώ…αλλά φιλοσόφησα το πράμα! Και να βγώ την Δευτέρα με μπλέ μαλλιά, μίσσιον ακόμπλιστ! Διότι ο λόγος της αλλαγής είναι να τραβήσω την προσοχή μου μακρυά από τον εσωτερικό μου λυπημένο κόσμο. Ε! Θα εστιαστώ στην εξωτερική μου όψη. Θα γίνω επιφανειακή. Δεν θα παίρνω τον εαυτό μου πολύ στα στα σοβαρά!

Θα πηγαίνω θάλασσα όσπου να εν τόσο κρύο το νερό που θα γίνεται πάγος το μαγιώ μου και θα χρειάζεται φωτιά για να λιώσει. Επήα τζαι χτες τζαι το νερό ήταν λυτρωτικό! Εχτές εκατάλαβα τι γυρεύκω Κύπρο. Εκτός που το ότι εν ο τόπος που εκάμαν πελλαρούες οι δικιοί μου τζαι γι αυτό  ήρτα θέλοντας και μη σε τούτο το νησί. Είμαι εδώ γιατί εν ωραίες οι παραλίες!

Φυσικά, οι παραλίες το καλοκαίρι εν γεμάτες γνωστούς μου.Κυπραίους…ΤΟ ΜΙΣΩ αυτό! Μπαίνει το μαγιώ μες τον ποπό σου τζαι  ενώ πας με τρόπο να το επανατοποθετήσεις ώστε να καλύπτει και πάλι το ημισφαίριο, ακούεις κάποιον πίσω να σε φωνάζει με το όνομά σου! Ντοϊνγκ! Μαθαίνουν ούλοι οι συγγενείς σου ΣΗΜΕΡΑ σε ποια παραλία , με ποιούς, τι χρώμα μαγιώ ήταν το μαγιώ μες τη τσάντα σου, πως ήπιες το φραπέ σου…πριν ακόμα πάεις. Είναι σαν κατάσκοποι οι άτιμοι! Θέλω να είμαι κάπου που να μην θωρώ μπροστά μου γνωστούς εκτός κι αν το επιδιώξω. Το καλύτερο ήταν που ήβρα μια “γνωστή” πριν μερικά καλοκαίρια σε μια παραλία και ήθελε να μου μιλήσει προσωπικά για να μου πει, κυρίες και κύριοι,………………………………. ότι το μαγιώ μου ήταν αποκαλυπτικό και να φροντίσω να το επιδιορθώσω. Με τουπέ! Σαν να μου έκανε και χάρη που μου το είπε!  Το μαγιώ μου ήταν ολόσωμο και πολύ σεμνό, αλλά ήταν κρύο σε κάποια φάση και καταλαμβαίνετε από τί σκανδαλίστηκε η κυρία! Ήμουν νεαρούλα και άπειρη τότες και δεν της απάντησα. Αντ’ αυτού ντράπηκα. Έπρεπε να την έκοφκα τωρά!  

Cyprus Κύπρος  -> CK, όπως έγραφε μια φανέλα στην παλιά Λευκωσία. Αυτό ακριβώς είμαστε. Μια παραπλάνηση, ενός ειδυλιακού τοπίου στη Μεσόγειο. Όπως τα αρχικα CK που παραπέμπουν σε ποιότητα και όνομα υψηλής ραπτικής. Στην ουσία όμως ζούμε σε ένα νησί αμπαλατοσίνης, κουτσομπολιού, ρατσισμού τζαι χωρκαθκιού! Είμαστε η φανέλα Cyprus Κύπρος -> το CK . Μια παραπλάνηση!