Question!

Ερώτηση κλασσικής εξαρτημένης μάθησης ή μήπως συντελεστικής μάθησης; Όχι όχι αυτή δεν είναι η ερώτηση…

Αυτή είναι:

-Όταν μια συνομιλία στο τηλέφωνο καταλήγει σε “καταθλιπτικό” (σορτ οφ) επεισόδιο. Όταν αυτό γίνεται με επανάληψη πολλές φορές εντός αρκετών μηνών… τότε εσύνδεσες  το όνομά  και την εικόνα του ατόμου με αρνητικά αισθήματα. Άρα πόσο τοις εκατόν της πιθανότητας να ξαναμιλήσετε μαζί στο τηλέφωνο ;

Για το παρόν ελάχιστη έως μηδενική η πιθανότις! Είπα ΕΡΩΤΗΣΗ αλλά εν τζαι μπορώ …ούλλα ξέρω τα…εβούρησα να απαντήσω…φεύκω να μεν με θωρώ…

Advertisements

Προξενιόν!

Αν νομίζετε ότι ο τζαιρός που εγίνουνταν προξένεια, προξενεία, προξενιά (όπως θέλετε πέτε τζαι γράψετέ το) στη Κύπρο επέρασε…τζαι ότι μόνο σε μεμονωμένα χωρκά υπάρχουν μερικά “κρούσματα” προξενειών…πλανάστε πλάνην οικτράν!

Στον προηγούμενο αιώνα υπήρχε συνήθως μια γεναίκα η οποία είχε τον ρόλο της προξενήτρας…τζαι αν ένας αρνενικός εθώρεν καμιά κορού που του εγιάλυζεν τ’αμματιν έστελλεν προξένια στους δικούς της μέσω της προξενήτρας. Στη σύχρονην εποχή αλλάξαν ιμίsh κάποια πράματα. Η δική μου οικογένεια όμως κρατά πιστά τις παραδόσεις. Τζαι στην δική μου φαμίλια εν τρεις οι προξενήτρες.

Προξενήτρα Α:

Η θεία μου (που την πλευρά της μάνας μου), η οποία όποτε έρκεται για καφέ στο σπίτι μας, μου ανακοινώνει “το πιάτο της ημέρας”. Τζαι προμοτάρει το σαν να εν το τελευταίο προϊον της τελεμάρκετινγκ. Εν πολλά καλός, εν δουλευτής, αγαπά το Θεό, οι γονιοί του εν χρυσά πλάσματα, άρεσες τζαι της μάνας του….Όπα όπα θείααααααααα.

Προξενήτρα Βου:

Η θεία που την πλευρά του τζυρού μου. Εν υποτίθεται η πιο προοδευτική τζαι θκιαλέει έμμεσους τρόπους να μου φέρει τα προξένεια. Διοργανώνει παρτάκια τζαι κατά την διάρκεια της συνεστίασης έρκεται στα κρυφά τζαι λαλεί μου κουβέντες στυλ: Πως σου φαίνεται τζείνο το παιδί; Νομίζω αρέσκεις του. Τζαι ξεκινά η διαφήμηση τύπου ττάπερ. Εν πολλά καλό παιδί τζαι έσσει δική του δουλειά, τζαι εν όμορφος, τούτον ήθελεν τον τζαι η Δ , αλλά ευτυχώς  ενδιαφέρουν τον οι πιο σοβαρές, έσσιει χιούμορ…Α θείαααααααααααααααααα Α!

 Προξενήτρα Γου:

Η μάνα μου. Η οποία συνεργάζεται με τις προξενήτρες Α και Βου και προσπαθούν με νύχια και με δόντια να με παντρέψουν σύντομα διότι σύμφωνα με τις εν λόγω κυρίες επέρασεν ο τζαιρός μου, τζι μετά που μερικά χρόνια εν θα έχω επιλογές. Τα επιχειρήματα της συγκεκριμένης είναι: Δώστου μια ευκαιρία, γνώριστον, εν πολλά καλό παιδί (εν τζαι θωρείτε καμία ομοιότητα με τις πιο πάνω έννεν!;). Εν να μείνεις τζιαμέ (το τζαμέ που ένει ακριβώς;)…Τζαι η θεία του παπά σου έτσι έκαμνεν, εν άκουεν κανένα τζαι τωρά εν τζαμέ. Η θεία η συγκεκριμένη μιλάει 3 ξένες γλώσσες, εγύρισε τον κόσμο, έχει πάντα τις φίλες και τους περιπάτους της. Αν και 86, έχει πνευματική διαύγεια τζαι είναι όπως το αππητούριν! Το τζιαμέ που ένι είπαμε;! Η θεία η γεροντοκόρη, όπως την λένε, ήταν πολύ πιο ευτυχισμένη από την γιαγιά μου πιστεύω που παντρεύτηκε τον παππού, της έκαμε 3 κοπελλούθκια τζαι μετά εβούραν τις γκομενίτσες που πίσω. 

Ο γάμος είναι θλίψη στη σάρκα, το λέει και η Αγία Γραφή. Ποιός εσκεμμένα θα ήθελε ένα μερίδιο θλίψης; Μμμμμμμμμ;

Είναι αλήθεια όμως ότι καταφέρνουν με τζαι μένα να μπαίνω στο σκεπτικό του γάμου μερικές φορές.  Άλλά όχι ρε φίλε. Όχι προξένεια. Δεν τα θέλω. Πριν μερικές βδομάδες ήρτε σπίτι μου υποψήφιος γαμπρός με την αδερφή του. Τάχα μου για επίσκεψη. Ετηλεφωνήσαν της μάνας μου αν εμπορούσαν να περάσουν. είπεν τους να κοπιάσουν. Εγώ ευτυχώς έλειπα. Έμαθα μετά που μερικές μέρες ότι ήρθε γιατί είδε με κάπου και ενδιαφερόταν να με γνωρίσει καλύτερα. Ανατρίχιαζω. Ξενερώνω!  Επήες μέσω της μάνας μου τζαι της θκείας μου να τους ζητήσεις να με γνωρίσεις. Έπιασες Χ. Σε τί τζαιρούς ζούμε κύριε. Είσαι ντροπαλός; Κάμε μαθήματα διαπροσωπικών δεξιοτήτων. Δεν έχεις αυτοπεποίθηση. Παρακολούθησε συνεδρίες Γνωστικο-Συμπεριφορικής θεραπείας. Τζαι μετά πήαινε σαν κύριος τζαι ζήτα που την ίδια την κοπέλλα να την γνωρίσεις. 95% να φάεις χυλόπιττα. Αλλά έτσι είναι οι άντρες φίλε μου. Δεν τους τρομάζουν αυτά. Κι αν πιστεύεις πως έχεις ότι χρειάζεται για να την κερδίσεις  και το θες πραγματικά.. θα προσπαθήσεις να μπεις στο  5%.

Εγώ εν νομίζω να ζητώ πολλά που τον υποψήφιο άντρα μου. Θέλω να μην τα βάζει κάτω στις δυσκολίες. Να είναι επικοινωνιακός τύπος, να δείχνει ενσυναίσθηση, να είναι σοβαρός, να είναι σωστός κύριος (π.χ τώρα είναι της μόδας να φλερτάρουν ακόμα και οι παντρεμένοι με άλλες γυναίκες…ΝΟ ΝΟ ΝΟ ΝΟ), να έχει χιούμορ, να εκτιμά το ωραίο φαγητό, το καλό κρασί, την ωραία μουσική, να αγαπά το θέατρο και τον κινηματογράφο, να του αρέσουν τα ταξίδια, να είναι προσγειωμένος αλλά και φιλόδοξος, ζωόφιλος αλλά όχι μανιακός με τα ζώα. Να μην έχει μοτοσυκλέτα αλλά να έχει αυτοκίνητο. Να με αγαπά, να με σέβεται, να έχει ηθικές αξίες. Να χαμογελά, να είναι μακρόθυμος. Να κάνει υπομονή. Να μου μιλά όταν τον προβληματίζει κάτι. Να μου αφιερώνει κάποιο ποιοτικό χρόνο στη βδομάδα. Να είναι αυθρόρμητος ορισμένες φορές αλλά και σπιτόγατος άλλες φορές. Να μην του αρέσουν τα κλάμπς…αλλά να χορεύει μαζί μου. Να είναι αργός στο να μιλάει και γρήγορος στο να ακούει. Να μην καπνίζει (τπτ) να πίνει με μέτρο. Να διαβάζει βιβλία (προαιρετικό) και εφημερίδες και να είναι ανοικτόμυαλος σε καινούριες ιδέες. Να με υποστηρίζει σε αυτό που κάνω και  να με ενισχύει…

Αν ποτέ μου παντρευτώ θέλω η μάνα μου να το μάθει όταν θα είμαι έγγυος το πρώτο της εγγόνι.  Έτσι διότι πάντα ως τωρά έχει τον τρόπο να κάμνει τζείνο που θέλει τζαι οι άλλοι να ακολουθούν (όπου άλλοι βλέπε εμένα). Τελευταία όμως έγινα αντάρτης. Γι’ αυτό θέλω τον άντρα που εν να πάρω  να μεν τον θέλει η μάνα μου… ΟΚ;  Θέλω τον να μπορεί να την αντιμετωπίζει τζαι να την βάλλει στη θέση της, αλλά με σεβασμό. 

ΔΕΝ ΖΗΤΩ ΠΟΛΛΑ ε;    :Ρ 

Εντάξει ρε, να μην τα παρατάει στις δυσκολίες, να είναι σωστός κύριος, να με αγαπά και να μου αγοράζει μέσα μέσα σοκολατάκια και λουλούδια. Αυτά! Πιο καλά τώρα;

Τζαι αν μοιάζει τζαι με τον  Ryan Phillippe εν τζαι ενοχλεί με ιδιαίτερα! 🙂

Mio fratello e un figlio unico …τζαι όχι Stone.

Η μετάφραση του τίτλου είναι: Ο αδελφός μου είναι μοναδικό παιδί. Όπως λέμε “φοβερό” παιδί, καταπληκτικό κ.ο.κ. Αντ’ αυτού δεν ξέρω ποιον εδιορίσαν στην μετάφραση…αν κρίνω που κάποιες μεταφράστριε ς που ξέρω…καταλάβω γιατί το εμεταφράσαν: “Ο αδελφός μου είναι μοναχοπαίδι”… Στην αρχή επροσπάθησα να εκλογικεύσω τη μετάφραση αλλά μετά που είδα την ταινία εκατάλαβα ότι η μεταφράστρια εν θα την είδε…ή τζαι αν την είδε θα ήταν τη στιγμή που θα εκουτσομπόλευκε τις φιλενάδες της στο τηλέφωνο… Λέμεν τώρα!

Πολύ χαριτωμένη ταινία. Tην απόλαυσα από την αρχή ως το τέλος!

Εχτές επήα πάλε σινεμά και είδα μια ταινία- πατάτα. Εκατάλαβα ότι η “κρίση” που όλοι πιππιλάμε τελευταίως (στις κουβέντες μας), επηρέασε τζαι το Χόλληγουντ. Η ταινία λέγεται “Stone” και δεν την συνιστώ καθόλου! Χάσιμο χρόνου…απογοητευτικό τέλος.

Καθώς την παρακολουθούσαμε λέγαμε με την φίλη μου ότι κάτι καλό θα γίνει στο τέλος και γι’αυτό καθυστερούν με άσκοπους διαλόγους, διαλόγους -επαναλήψεις…γι’ αυτο δεν υπάρχει πλοκή, ουσία, γι’ αυτο δεν τζυλάαααααα! Τζαι εσκεφτούμαστουν 1001 φαντασμαγορικά πιθανά σενάρια για το τέλος. Το έργο τελιώνει χωρίς να σου πει τίποτε. Δεν υπάρχει τέλος. Δεν υπάρχει μέση. Υπάρχει μια άνοστη αρχή τζαι 2 σκηνές πορνώ. Ναι 7, 50 ευρά πορνόν (πορνόν πορνόν μεσάνυχτα…). Κρίμα ρε Ρόμπερτ μου (Ντε Νίρο) κρίμας τη φήμη τζαι το όνομά σου. Αλλό μια τέτοια ταινία να κάμεις έτην παρακμή του Βυζαντίου.  Και εσύ επρωταγωνίστηκες σε πιάνω Βυζά-(ντινες) σκηνές. Αντι να παίξεις σε μια καλή ταινία να δείξεις το ταλέντο σου…τστστς …τέλοσπάντων…να μεν σε στενοχωρέσω άλλο. Φαντάζουμαι θα το κατάλαβες ότι έκαμες λάθος. Αν μη τι άλλο εσύ επληρώθηκες, το γιο μου.

Ο συμπρωταγωνιστής σου Ρόμπερτ μου, ο πώς τον λένε; Γνωστός. Ένα λεπτό και κάμνω τον Google…

…  Έντουαρτ Νόρτον. Έπαιξε πολλά ωραία. Νομίζω έφαε σε τζαι σένα.Σόρρυν α! Εμπήκε στο πετσί του ρόλου του ο άτιμος. Εφοήθηκεν τον το μάτι μου. Να του πεις μπράβο που μένα. Α, τζαι μετά να του τραβήσεις το φτιν του για να παραιτήσει να χαραμίζεται σε τέθκειες ταινίες. Στο Αμέρικαν Χίστορι Εξ, ήταν εξίσου φοβερός τζαι ήταν τζαι η ταινία στο όλο της συγκλονιστική, εξαιρετική. Εν χαμαιλέον ο τύπος! Μπράβο του!

Έχω τζαι μια απορία πριν σου φύω. Τωρά που σε επέτυχα Ρόμπερτ μου εν να σε αρωτήσω: Τζείνη τη Μίλλλλλα την Γιοβοβιτς τί την εθέλετε; Εννεν εσύ που αποφασίζεις ξέρω, αλλά μπορείς να σκεφτείς κανένα λόγο; Εν ατάλαντη η γεναίκα. Εν μο-τέλο η κυρία σιόρ. Μόνο μούρη έσσιει. Φακκά μου! Προσπαθεί επιτειδευμένα να βραχνιάζει για να ακούεται πιο σεξουάλλα αλλά πέτε της εν σαν τραβεστί που ακούεται. Εν με κόφτει πε της το. Τάχα να μου πάεις κόντρα ρε Ντε Νιρούιν. Έκαμες μιαν άτε δκυό ερωτικές σκηνές μαζί της τζαι εγλυκάνθηκες. Ήβρες το ταλέντο βαθιά μέσα της …αν με πιάνεις. Να σιωπήσεις…μιλώ εγώ τωρα! Τί έλεα; Ναι! Μίσση μου γεμώνουν τα μάθκια της σε σκηνές που έννεν κατ’ ανάγκην να κλάψει τζαι εκάμαν την ηθοποιό. Στην Ιωάννα της Λωρένης πάλε η  παρουσία της παρολίγο να “κάψει” την ταινία…είσσε χάρη που ήταν ούλλα τα υπόλοιπα καλά. Να της πείτε να πάει να ππέσει, να πλασάρει κανένα προϊόν, να πάει να φάει να βάλει μίλλα να γίνει όνομα τζαι πράμα τζαι να γραφτεί στο Γκίνες …ξέρω γω! Να μεν μου χαλά τις ταινίες που πάω να δω ρε κουμπάρε μου. Πάω τζαι γω να χαλαρώσω δκυο ώρες τζαι να πρέπει να την θωρώ τζαι σε μεγάλη οθόνη!

 Κανεί ! Έθαψα την …πολλά βαθκιά!

Ευτυχώς δεν λές που ήταν και η σημερινή Ιταλική ταινία! Ηθοποιοί που τους γνωρίζει η μάμα τους τζαι η μάμα Ιτάλια, αλλά πολύ καλές ερμηνείες σε μια γοητευτική ταινία! Δυναμικοί οι χαρακτήρες του έργου, μέσα σε μια εποχή που πέρασε από διαφορετικές οπτικές γωνίες σκηνοθετών στην μεγάλη οθόνη. Παρόλα αυτά είχε κάτι καινούριο να πει! Τα μηνύματα πολλά, μηνύματα για την οικογένεια, για την βιοπάλη, τον έρωτα, την φτώχια και τις ιδεολογίες. Να την δείτε!

Αχ! Είμαι σινεφίλ…πως να το κάνουμε! :Ρ

One of those days :/…but one of these days… :)

Απολογισμός:

Μάρτης= Χάλια

Απρίλης= Πολύ καλός

Μάης= Άθλιος

Ιούνης= Δεν χωνεύεται με τίποτα

Ιούλης= Ο πιο μαύρος

Αύγουστος=Μέτριος…Συγχιστικός

Σεπτέμβρης= Απογοητευτικός

Οκτώβρης= Φως στην άκρη του τούνελ

Νοέμβριος= Πολύ καλός. Ναι, η ψυχολογία καλή. Η ελπίδα για κάτι καινούριο ξυπνά. Γεύομαι μερικές επιτυχίες επαγγελματικής φύσεως. Καινούριες φιλίες γεννιούνται. Βρίσκω τον παλιό μου καλό εαυτό. Είμαι και πάλι η Κάλιουsh, δυναμική και δραστήρια. Αποφασισμένη. Και ύστερα…”ήρθαν οι μέλισσες”… Τα γυναικολογικά…Περιμένω τα. Εν ύπουλα. Κάποια χαζή πρόφαση πάντα βρίσκουν τζαι πείθουν σε ότι εν είσαι καλά. Ότι πρέπει να παλινδρομήσεις σε κατάσταση Μάρτη ή ακόμα και Ιούλη. ΟΧΙ. Έβαλα την πανοπλία μου τζαι περιμένω τα “γυναικολογικά μου ποτέθκια” πίσω που την πόρτα του σπιθκιού μου έτοιμη για μάχη. Τούτη τη φορά δεν θα τους επιτρέψω να με επηρεάσουν. Εν θα πιάσω καν κουβέντα μαζί τους, θα τα πολεμήσω εξ αρχής.

Τα οιστρογόνα θόλώνουν το μυαλό μου καμιά φορά. Εκεί που βάζω τάξη στη ζωή μου…

 έρκουνται τζαι ρίχνουν την όργάνωση όπως το παιχνίδι τζένγκα. Εχτές τζαι σήμερα νιώθω λίγο συναισθηματικά αδύνατη. Έκαμα τζαι δκυό φάουλ: 1) Έφα κούπα, μετά πουρέκι, μετά μπακλαβαδάκι, μετά κούπα τζαι μετά μια πίττα σουβλάκια. Τζαι μετά στο σινεμά μια κοκακόλα λάητ….χαχαχα! Ποιον περιπαίζουμεν δαμέ;  Φάουλ 2: Έδειξα αδυναμία και εμηνυμάτισα άτομα που είχε καιρό να τα δω αλλά δεν θα μου έκανε καλό 

να είμαι γύρω τους. Είχα αυτό το μήνα συμφωνήσει με τον εαυτό μου ότι τέρμα οι ανώφελες συναναστροφές.  Εν πειράζει …εν αδυναμία της στιγμής. Δεν θα επαναληφθεί (ελπίζω) .

 Μια ποτούτες τις μέρες θα έρτει τούτο που ζητώ! Νιώθω το βαθιά. Και το παλεύω πολύ για να το αποκτήσω. Τούτες οι αισιοδοξίες έννεν του χαρακτήρα μου, αλλά έχω μια προαίσθηση βαθυά ότι εν εφικτό να αποκτήσω τζείνο που έβαλα στο νου … and I am working on it!

 🙂

Πάμε καλά ρε;

Ήρτε ο μικρός ξάδερφος μου σπίτι από το σχολείο. Προχτες έσπασε το χέρι του και δεν έκλαιγε. Του τρέξαν απ’ τον πόνο μερικά δάκρυα αλλά γενικά ήταν πολύ γενναίος για 9χρονος. Σήμερα όμως τον είδα πρώτη φορά να μου μιλά με παράπονο.

-Άλλαξε ο διευθυντής του σχολείου. Ο καινούριος είναι κακός.

Με χίλια ζόρια να τον κάνω να μου πει γιατί. Επέμενα διότι είδα τα μάτια του να γεμίζουν δάκρυα.

-Με χτύπησε στο κεφάλι και τώρα έχω πονοκέφαλο, είπε κλαίγοντας.

– Γιατί νομίζεις το έκανε αυτό, ρώτησα.

-Επειδή κάνει θρησκευτικά και είμαι άλλης θρησκείας. Ήμουν φρόνιμος πάνω στο θρανίο. Εφύλαξα και τα βιβλία μου. Μιλούσε για θρησκείες και σαν περνούσε από τα θρανία με χτύπησε δυνατά και οι άλλοι γελούσαν. Έκαμε το ίδιο τζαι σε ένα φίλο μου που εκάθετουν πίσω στην τάξη. Τζαι χρησιμοποιεί και άσχημα λόγια…Μου είπε μπλα μπλα

ΝΑΙ κυρίες και κύριοι…όσο κι αν διαστρευλώσει τα γεγονότα ένα 9χρονο δεν έχει κάτι να κερδίσει με το να πει ψέματα. Που σκατά τραβάμε; Διορίζουμε ψυχικά ασθενείς για να εκπαιδεύουν τα παιδιά μας. Για να δώσουν αρχές ηθικής και συμπεριφοράς στις αδιαμόρφωτες  ακόμα προσωπικότητές τους;

Τα τραυματίζουν ψυχολόγικα και σωματικά…κάτω από την εξουσία του διευθυντή, του εκπαιδευτικού. Νταήδες δεν είναι μαθητές αλλά μερικοί εκπαιδευτικοί που αντί να ψάξουν βοήθεια και θεραπεία…εκδηλώνουν και προβάλλουν τις ανασφάλειες και την ασχήμια που κρύβουν μέσα τους  πάνω στα παιδιά, τα οποία είναι άνισοι αντίπαλοι.  Μπαίνουν στο πετσί του ρόλου τους και νιώθουν φιγούρες εξουσίας. Και δώστου καταδυνάστευση!

ΔΕΙΛΙΑ!

 ΚΑΤΑΝΤΙΑ!

ΑΙΣΧΟΣ!