Anybody can “read” people…

…ιδιαίτερα εκείνους που είναι ανοικτά βιβλία:

π.χ

Α:  -“Σ’ αγαπώ!”

Β:  – “Ευχαριστώ!”

Ντόινγκ!

Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!

 Δεν χρειάζεται να ‘σαι Ψυχολόγος για να καταλάβεις χαρακτήρες, προσωπικότητες και το πρόβλημα στον πιο πάνω διάλογο!

Savior at your service!

Από μικρό Καλιουsh-άκι είχα βάλει στόχο μου να καταφέρω να βοηθήσω έστω ένα άτομο. Να προσφέρω ανιδιοτελώς βοήθεια σε κάποιο που την χρειάζεται πραγματικά. Να προκαλέσω μια θετική αλλαγή στη ζωή κάποιου. Εξού και το επάγγελμα…

Επιτέλους!!!΄

Μοιραζόμουν υποχρεωτικά το χυμό μου με ένα μουγιούι …Κατακρίβεια καταχράστηκε την ευγένειά μου … Ναι, ήμουν πολλά ευγενική, επειδή είχα την ευκαιρία να το σκοτώσω όταν γυρόφερνε το φαϊ μου αλλά απλά το έδκιωχνα. Τζαι έδωκε με τα μούτρα στο χυμό, αφού κρέας δεν το άφηνα να φάει. Τί με τα μούτρα… έκαμε βουτιά θανάτου! Άφηκά το να πιει κάμποσο χυμό να πιεί να σπάσει… ώστε να μεν θέλει να μπει τζαι στο πιάτο μου, τζαι μετά αποφάσισα… να το σώσω.

Έφκαλα το προσεκτικά έξω που το ποτήρι. Τα φτερά τζαι τα πόθκια του ήταν κολλημένα με χυμό…Για πρακτικούς λόγους εν του έδωκα το φιλί της ζωής (λόγω μικροβίων φυσικά…έshει τζαι άλλον λόγο; :Ρ )…ΑΛΛΑ εφύσισά του λίον να στεγνώσει (απαλά) τζαι αφού εστέγνωσε τσούφ επέτασε… :)))))

Ωωωωωωωωωωωω! Τότε ακουσα το Chάριοτς οφ φάηαρ να ηχεί σαν μπάκραουντ τζαι ένα αεράκι έπαιρνε τα μαλλιά μου σε σλόου μόshιον. Είχα σώσει την ζωή κάποιου ζωντανού. Μίσσιον ακόμπλις.

Τωρά δώστε μου κότσινο μαγιώ τζαι ένα ζευκάρι σιλικονένιο στήθος τζαι βάρτε με στο Μπέηουότς να σώζω (ας πούμεν) τζι άλλους πνιμένους οργανισμούς (ψάρια ;Ρ, σκύλους και γιατί όχι και ανθρώπους!!)