Singing in the rain!

Ρε κουμπάρε είμαι γεννημένη σε ΛΑΘΟΣ εποχή!

Advertisements

Πολύ λυπάμαι…

-Πολύ λυπάμαι που είναι έτσι τα πράγματα είπε ο “γάϊδαρος” στην “πάπια”…αλλά πρέπει να πάψεις να με ακολουθείς.

-Μα…αφού βρέθηκες εσκεμμένα μπροστά μου όταν ΄βγήκα απ’ το αυγό. Εμείς οι πάπιες ακολουθούμε ενστικτωδώς ότι κινούμενο βρούμε μπροστά μας. Το ξερες αυτό…και το επιδίωξες να είσαι εκεί στην αρχή, απάντησε η πάπια! Τώρα είναι δύσκολο να σταματήσω είπε απογοητευμένη…όχι για την δυσκολία της αλλά για την απόρριψη του γαδάρου!

-…

Η πάπια όμως με τον καιρό βρήκε ένα πάπιο (ποιόν? αυτόν!). Και σταδιακά άρχισε να καταλαβαίνει πόσο μη συνειδητή ήταν η (εγγενώς εγγεγραμένη) συμπεριφορά της με τον γάρο. Είδε πως ήταν πάπια και δεν είχε νόημα να γαϊδουρέψει για να την θέλει ο γάρος.

Μια πάπια (μα ποιά πάπια :Ρ ) όταν βρεί το αληθινό της ταίρι τότε αξίζει όχι να το τρέχει από πίσω…αλλά να συμβαδίζει μαζί του…στους ίδιους ρυθμούς στο ίδιο επίπεδο!

Άτε είπα σας τζαι μια αλληγορική ιστορία! Τωρά σσιεπαστείτε (αν έσσιετε κλιματιστικό) τζαι καληνύχτα!

ΧΧ

All these lonely people!

Κάθομαι στην καφετέρια τη γνωστή. Ήρθα δήθεν να διαβάσω. “Μα μια ζωή δκιεβάσματα”…ήταν η μάνα μου. Πήρε να ρωτήσει γιατί έφυγα από το σπίτι χωρίς ένα ‘καλημέρα΄. Τελευταίως δεν έχω όρεξη ούτε για τυπικότητες.

Το καλοκαίρι μου την δίνει! Ποτέ δεν το συμπαθούσα…Αρχικά, επειδή απαιτεί να ντύνεσαι ελαφρύτερα σαν να σου λέει : “Έλα δείξε μας να δούμε τις επιδράσεις της σοκολατοφαγίας του χειμώνα! Δείξε μου τα πόδια σου…ααα κοιλίτσα κοιλίτσα;”. Δεύτερο…(συγνώμη κύριε είναι ανάγκη να παράγεις μελωδικό τρίφθογκο χασμουρητό …ναι εσύ που κάθεσαι απέναντι…και εσύ μόνος με την εφημερίδα σου. Κόφτο ενοχλάς με!)το καλοκαίρι το συγχαίνομαι γιατί σου προκαλεί νύστα, εγκαύματα, ιδρωμένες μασχάλες, αδειάζει την πόλη, προκαλεί νεύρα και ξινήλα! Τρίτον, πας θάλασσα (αυτό είναι  ωραίο όταν το κάνω εγώ) αλλά την βδομάδα που δουλεύω οι άλλοι να πηγαίνουν θάλασσα… μου την δίνει. Τέταρτο, τα καλοκαίρια παίρνω τις πιο μεγάλες αποφάσεις για τον επόμενο χρόνο…οι δικές μου αποφάσεις συνήθως καταλήγουν να είναι βλακίστικες!

Γι’ αυτό σήμερα- Κυριακή, προσποιούμαι πως είναι μια όμορφη Κυριακή του χειμώνα! Μόνη  με τα βιβλία μου και τον υπολογιστή μου κάθομαι στην καφετέρια κάτω από το κλιματιστικό! Ακριβώς αυτό που έκανα τον Γενάρη. Τότε, πριν να δουλεύω με πλήρη απασχόληση! Είναι απίστευτο όμως. Όλη η καφετέρια εκτός από ένα τραπέζι είναι γεμάτη με μοναχικούς ανθρώπους. Μόνο το μωρό ‘θορυβεί’ με το γέλιο του και χαλά την ηρεμία των 10δων μοναξιασμένων. Καμιά οπτική επαφή ματαξύ τους. Ο αριστερά διαβάζει απορροφημένος την εφημερίδα του. Ο μπροστά προσηλωμένος στον υπολογιστή του. Η κυρία με το φλοράλ φόρεμα στο βάθος ρουφά σιγά σιγά τον καφέ της και ταυτοχρόνως στέλνει μηνύματα από το κινητό στους ίδιους αργούς ρυθμούς. Ο καθένας στο δικό του μικρόκοσμο! Μόνος μέσα στους μόνους. Είναι όλοι κατ’επιλογή μόνοι; Δείχνουν όλοι σοβαροί αλλά και ήρεμοι! Από ποιά καθημερινότητα έχουν αποδράσει; Μου αρέσει να τους βλέπω! Είμαι μια από αυτούς και εγώ φαινομενικά. Δακτυλογραφώ μπροστά από μια οθόνη…ασχολούμενη με αυτούς.

Πάντα με τραβούσαν τα άτομα που δεν φοβούνται την μοναξιά τους. Που τα βρίσκουν με τον εαυτό τους. Που αφιερώνουν χρόνο να μείνουν μόνοι. Μοιάζουν ανεξάρτητοι, ισχυροί. Θυμάμαι ήμουν 14 χρονών. Είχαμε πάει σε ένα ξενοδοχείο με την οικογένειά μου. Η προσοχή μου κόλλησε πάνω σε ένα έφηβο που κρατούσε ένα βιβλίο και άκουγε μουσική στα αυτιά του (μέσα από headset). Το βράδυ αν και τον καλούσαν μια παρέα με νεαρούς να βγεί μαζί τους αυτός αρνιόταν και έμενε στο ξενοδοχείο. Παράγγελνε ζεστή σοκολάτα και διάβαζε το βιβλίο του! Φαινόταν χαρούμενος!

Γιατί συνδέουμε την μοναξιά με την μιζέρια;  Στο τρίτο έτος του πτυχίου, η καθηγήτρια μας ζήτησε να κάνουμε μια “άσκηση ντροπής”. Δηλαδή, να κάναμε κάτι που να μας προκαλούσε έντονα συναισθήματα άγχους ή και ντροπής (χωρίς να παραβιάζουμε κανονισμούς και να κάνουμε κάτι επικύνδυνο για τον εαυτό μας). Αυτό θα βοηθούσε να αναπτύξουμε την ενσυναίσθησή μας. απαραίτητο συστατικό για κάποιον ψυχολόγο! Άρκετοί ήταν εκείνοι που επέλεξαν να πάνε σε μια καφετερία ή ένα εστιατόριο μόνοι. Κάτι που τους προκαλούσε δυσφορία. Κάτι που εγώ κάνω συχνά…το νιώθω σαν βασική μου ανάγκη!

Κάθομαι εδώ με όλους αυτούς τους μόνους-μονούς και δεν νιώθω μόνη! Μόνη με κάνουν να νιώθω κάποιοι άνθρωποι. Η παρουσία τους γύρω μου. Όταν δεν με καταλαμβαίνουν. Όταν δεν με σέβονται.Όταν με πληγώνουν. Μόνη νιώθω όχι όταν σωματικά είναι απόντες οι φίλοι μου αλλά όταν φεύγουν μόνιμα από τη ζωή μου. Μόνη νιώθω όταν είμαι δυσαρεστημένη με τον εαυτό μου… (άμα με έχω σύμμαχο αυτό δεν ισχύει). Γι’ αυτό πρέπει να νιώθω καλά για να απολαμβάνω την μοναξία!

Αυτή την γαλήνια μοναξιά που σε βοηθά να αναδιοργανώσεις τις σκέψεις σου, που σε κάνει πιο δυνατή. Την μοναξιά που μοιάζει με Νιρβάνα!

Απιστία με στυλ…

Σε αγαπώ…Είσαι κομμάτι μου… Όταν θα έχω λεφτά θα σε παντρευτώ… Σε αγαπώ αφάνταστα! Ένα πράγμα να σκέφτεσαι πάντα: Ότι σε υπεραγαπώ!

Επόμενη σκηνή:

Δεν μπορώ …θέλω λίγες μέρες να σκεφτώ… Σίγουρα εντός της βδμάδας θα βρεθούμε. Να πάμε κάπου απόψε; Μάλλον απόψε όχι! Θα βγώ με την παιδική μου φίλη! Τί λες ρε την κρατούσα αγκαλιά γιατί χώρισε πρόσφατα! Ναι δοκιμάσαμε παλιά να είμαστε μαζί αλλά δεν πέτυχε! Ε και…τώρα είμαστε απλά φίλοι. Τίποτα δεν θα γίνει μην σκέφτεσαι έτσι. Αύριο δεν θα κάνω κάτι, θες να βρεθούμε; Μάλλον όχι θα πάω θάλασσα με την άλλη μου την παιδική φίλη. ελεύθερη κι αυτή η καημένη μόνη! Μην κάνεις έτσι ..θα μείνω το βράδυ εκεί να βγούμε..θα κάνω μπάνιο σπίτι της και θα αλλάξω εκεί. Της είπα πως ζηλεύεις. ΧΑΧΑ… Απλά έτυχε να έχω ρούχα μαζί μου και θα βγούμε εκεί παραθαλάσσια το βράδυ. Θες αύριο να πάμε κάπου; Σήμερα θα βγώ με τον Στράτο..είναι μόνος του…δεν είναι και πολύ καλά. Δεν είναι πως θέλω να πάω. Αύριο θα πάω να βρώ φίλους στη θάλασσα. Δεν πήγα καθόλου φέτος! Είμαι μόνος συνέχεια. Να βρεθούμε; Ναι μέσα στην βδομάδα αύριο κανόνισα και μεθαύριο θα μείνω σπίτι να ξεκουραστώ! Έχω βιβλίο να διαβάσω. Λογοτεχνικό!

Επόμενη σκηνή

Τί λες ρε Μαρία…όλη το μήνα μόνος μου είμαι! Δεν έχω κανένα φίλο! Σε αγαπώ αφάνταστα. Συγνώμη που σου φώναζα στο τηλέφωνο. Δεν έπρεπε να σου το έκλεινα. Το κανα για να μην φωνάζω σε σένα που υπεραγαπώ. Μόλις έφυγε μια φίλη μου. Ήρθε σπίτι μου για καφέ. Η καημένη συνάντησε τον πρώην και ήταν ταραγμένη….Αλλά για να δεις πόσο σε υπεραγαπώ της είπα πως  σε αγαπΟΥΣΑ! Φυσικά και είμαστε μαζί.

Επόμενη σκηνή

Μαρία κοίτα… μπορείς να βρεθούμε; Όχι; Εντάξει τότε θα πάω θάλασσα με τις φίλες μου.

Αχ Μαρία άνοιξε τα μάθκια σου!!!!!!!!