Να ψυχολογεί κανείς ή να μην ψυχολογεί;

Συναντάς ένα παλιό συμφοιτητή και πιάνεις ψιλοκουβέντα.

Πώς είναι η ζωή; Με τι ασχολείσαι τώρα… Η οικογένεια καλά;

Και ξαφνικά σου κάνει το γνωστό που λες στους πελάτες όταν τελιώνει η ώρα του session…

(Εκεί που στο τελευταίο 5λεπτο αποφασίζουν να σου αναφέρουν το σημαντικότερο της συνεδρίας. π.χ ” Ξέρεις τωρά πριν φύω εξέχασα να σου πώ ότι θα αυτοκτονήσω (οκ υπερβολή, για χάρη του παραδείγματος)…Κάτι παρόμοιο  συμβαίνει όμως. Ιδιαίτερα μετά την πρώτη συνεδρία… είναι η στιγνή που νιώθουν πιο άνετα, έσπασε ο πάγος, ή θέλουν να παρατείνουν το χρόνο  αφού αισθάνονται ότι βρίσκουν κατανόηση…)

Όπως λοιπόν θα ελάλες σε ένα πελάτη…”Αυτό που αναφέρεις ακούγεται πολύ σημαντικό…και θα θελα να ξεκινήσουμε την επόμενη συνεδρία σχολιάζοντας περισσότερο για το πως νιώθεις με αυτό που έγινε”. “Θα θελα να δώσουμε τον κατάλληλο χρόνο για να το συζητήσουμε…”Και στην ουσία εκδηλώνεις ενσυναίσθηση και την κατάλληλη προσοχή σε αυτο το σοβαρό ‘κάτι’ που σου αναφέρει, τηρείς τα χρονικά πλαίσια και κλείνεις με ομαλό τρόπο την συνεδρία…

Ε…

Όπως θα ελάλες στον πελάτη τα πιο πάνω…να σου ο παλιός συμφοιτητής καθώς έρχεται η σειρά σου και λες ” ξέρεις δουλεύω εδώ και εκεί”…ΝΑ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΟ “σέσσσσσιον”:

-Κάλιουsh ακούγεται πολύ ενδιαφέρον αυτό το πρόγραμμα που λες. Θα θελα να μάθω περισσότερα πάνω σε αυτό. Τί θα λεγες να το συζητούσαμε αυτό κάποια στιγμή όπου δεν θα μας πιέζε ο χρόνος.  (Εσυνέχιζε): ΄Χάρηκα για την συνάντησή μας και αναμένω να ακούσω περισσότερα πάνω σε αυτό που λες. Φαίνεσαι ενθουσιασμένη  (να και η αντανάκλαση συναισθημάτων) και είμαι σίγουρος ότι θα είναι  πλα πλα πλα. Τσουπ και η επαγγελματική του κάρτα!

Αυτό θα πει να μπαίνεις στο πετσί του ρόλου!