Πριν πας για ύπνο διώξε τον Μπούκι μαν!

Πριν πάω για ύπνο θα σύρω μια που τις 569 σημερινές μου εμπειρίες. Εν νομίζεις εν αργά να πω τζαι παραπάνω;

Τί ήταν πάλε τούτο το πρωί; Ξυπνώ τζαι ακολουθώ ρουτίνα…μπάνιο, δόντια, γυρεύκω γυαλιά για να μπορώ να θωρώ τη μύτη μου… τζαι σαν ήμουν του ύπνου φορώντας την αρκετά αποκαλυπτική νυχτικιά μου μπαίνω στο δωμάτιό μου να ετοιμαστώ για τη δουλειά.

-Γειά σου…
-Γειά σας (ευγένεια εγώ)…
-…
-………

Πολλά φυσικά. Σαν να είναι το πιο κοινό πράγμα στο κόσμο, το πλέον νορμάλ και φυσιολογικό να έπιστρέφεις στο δωμάτιό σου το πρωί (μετά την σύντομη επίσκεψή σου από το μπάνιο) να χαιρετάς ένα μεσήλικα κύριο (ο οποίος δεν είναι ούτε συγγενής ούτε καν γνωστός) με στρουμπουλή σκεμπούδαν, ο οποίος είχε μπει που την περσιάνα (θα έχει 101 χρόνια να χρησιμοποιήσω τούντη λέξη) του δωματίου μου.

-Πως είστε καλά (Εγώ)
-Μια χαρά…εν να ντυθείτε α;
-Ε…λέω να ντυθώ (Εγώ με ένα πολύ άνετο και μισο-γυμνο στυλ)…

Τί στα πτυχία μου έγινε;;;;;;
Τί είχα πιεί την προηγουμένη;;;; Χυμό κράνπερι. Θα είτο ληγμένος! Αυτό ήταν!\

Φκαίνει τζαι η μάμα (μάμαααααα ουουουουουουο άη τοντ ουόντ το τάη αη σαμταημς ουίς αη ουος νέβερ μπόρν ατ όοοοολλ…Φρέντυ)
-Ο κύριος εν να πογιατίσει το δωμάτιό σου..

Ας την ευχή!!!! Φιούξ…εν ο πογιατζής…διότι προς στιγμής…η σκηνή: Υπνοδωμάτιο…7 ώρα το πρωί…εγώ μισόγυμνη…μεσήλικας σκεμπετζής να μπαίνει που τα παραθύρκα…να είμαι μες τη γαλήνη τζαι την άνεση…ε εν χρειάζεται να φέρουμε την Άγκαθα να μας λύσει το μυστήριο των συνειρμών εμού…

Δατ…βουτ χαβ μπίν σκέαρη!!!!

Advertisements

Vintage camera!

Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
Ααααααααααααααααααααααααααααααααα(για όσους ένι ξέρουν Αγγλικά)

Τούτη η κάμερα στο καινούριο theme του group e-therapy, είχα την παραγγείλει πριν 2 εβδομάδες και είναι στο δρόμο. Έν ήξερα ότι υπήρχε αυτό το θίμμμ…Μου ταιριάζει τόοοοοσο! Έρκεται που Ολλανδία. Ελπίζω να μην έρθει μαστουρωμένη ή γδαρμένη. Παράγγειλα και το ακριβούτσικο φιλμ της από το ιμμπόσιμπλε , ιμπόσιμπολ πρότζεκτ (κάπου στα 23 ευράκια). Ναι ναι έχω μανία με ρετρό και βίντεητς αντικείμενα. Μετά το Ρόπερτς τρανζίστορ, ήρθε το τηλέφωνο του 70ς και τώρα η ίνσταντ κάμερα μου! Woohoo!
WOOHOO!

Άτε πίσω στη δουλειά…Τα κεφάλια μέσα!

“Η καρδιά του ανθρώπου γνωρίζει την πίκρα της ψυχής του”

”Η καρδιά του ανθρώπου γνωρίζει την πίκρα της ψυχής του”-Παρ.14:10

Τούτη τη γραφική σκέψη έστειλε μου την η πολυαγαπημένη μου θεία που επρόσεξε τελευταίως ότι είμαι διαφορετική… Παρόλη τη κούραση της ημέρας θα θελα να μοιραστώ μαζί σας τις σημερινές μου σκέψεις και προς το τέλος του ποστ, εν να κάμνει νόημα ο τίτλος!

Τούτη η Δευτέρα ήταν η πιο λυπητερή και η πιο χαρούμενη Δευτέρα των τελευταίων 3 ετών! Τί παράξενο – παρανοϊκό συναίσθημα! Επικοινώνησα με ένα πλάσμα με στόχο να παραπονεθώ και ξεκίνησα τα ουαί, τα αλίμονο και τα οημαί (ου στραβάρα μου ήντα ορθογραφία!!!)…αλλά παρά την παραζάλη του τηλεφώνου, πίσω που τον καταιγισμό των κοσμητικών επιθέτων και την πικρία των σχολίων μου (ναι αυτή είμαι εγώ στην ακμή του Προεμμηνοριακού μου Συνδρόμου)…ένιωθα πως αγαπούσα το άτομο στην άλλη γραμμή τόσο πολύ που ήξερα πως όταν θα έκλεινα το τηλέφωνο θα ήμουν ζωντανή νεκρή. Σαν να μιλούσα στη ψυχή μου λίο πριν τη χάσω! Ήθελα η κλίση να κρατήσει μια ζωή…αλλά οι λέξεις εξαντληθήκαν. Εχρησιμοποίησα ούλο το προσβητικό λεξιλόγιο…τζαι έκαμα τζαι επαναλήψεις. Σαν σε βουδιστικο mindfulness, σαν ψυχολογική αποπραγμάτωση…με παρακολουθούσα και ήθελα να με χτυπήσω! Όμως το επέτρεψα να συμβεί. Πως είναι σε ταινίες όταν μια μάνα έχει κολλητική αρρώστια και για να κάνει την κόρη της να απομακρυνθεί γίνεται αυστηρή έως σκληρή (αλλά από μέσα της λιώνει και θέλει να κρατήσει την κόρη της αγκαλιά). Δεν πιστεύκω πως το παράδειγμά μου εν κατάλληλο για την ύλη αλλά σίκιμέ. Ίσως ναι, κάποιες φορές να χρειαστεί να είσαι σκληρός για να κρατήσεις τον εαυτό σου μακρυά από τις αδυναμίες σου, προστατεύοντας τον εαυτό σου και άλλους.

Το τηλέφωνο έκλεισε. Τα πράματα γυρώ μου αν τζαι ήταν τα ίδια…εγίναν ασπρόμαυρα! Ναι… σαν να εμεταμορφώθηκα σε Ρίτα Χέηουορθ (ήθελα πολλά) σε σκηνή της ταινίας ‘A lady from Shanghai’…τζαι ετρέχαν ποταμός τα μάθκα μου…

Έπαιζε συνέχεια στο νου μου η φράση:”Εσύ Κάλιουsh εν έμαθες να συγχωράς; Συγχώρα με!” Ποιά στα σκατά νόμισα πως ήμουν. Αν δεν μπορώ να συγχωρήσω… εμένα ποιος θα με συγχωρέσει για τα δικά μου πάμπολλα λάθη; Πόσο υπερήφανη πρέπει να ακούστηκα! Η υπερηφάνεια προηγείται της συντριβης και το υπεροπτικό πνεύμα της πτώσης- Παρ. 16:18.

Δεν θα δικαιολογηθώ…απλά θα εξηγήσω πως το συντετριμμένο πνεύμα μου είχε ξεράνει τα κόκκαλά μου και είχα ανάγκη ένα γιατρικό να κάνει ξανά χαρούμενη τη καρδιά μου. Και αντί να ψάξω για γιατρικό έψαξα για εκτόνωση. Έπρεπε να είχα ενόραση για τη οποία πάλι παραθέτω εδάφιο: “Η ενόραση του ανθρώπου ασφαλώς καταστέλλει το θυμό του και είναι ωραίο να παραβλέπει την παράβαση”- Παρ.19:11. Και επίσης γνώριζα πως ο οξυδερκής (ο έξυπνος) είναι αυτός που βλέπει τη συμφορά και κρύβεται. Εγώ πήγαινα γυρεύοντας με τα λόγια μου.

Γι αυτό αν ήμουν εγώ στην άλλη γραμμή δικαιολογημένα θα μου έλεγα:” Ευτυχώς που δεν είμαι μαζί σου και δεν σε βλέπω πια… κακιά μάγισσα Κάλιουsh”.

Κι εγώ απλά θα μου απαντούσα: “Το πνεύμα του ανθρώπου μπορεί να αντέξει την πάθησή του, αλλά το συντετριμμένο πνεύμα ποιος μπορεί να το υποφέρει; Διότι το πνεύμα μου(λογική) έχει συντριφθεί από τον πόνο της καρδιάς. Παρόλα αυτά συγνώμη…ζητώ συγνώμη, διότι γνωρίζω πως η ηρεμία της γλώσσας είναι δέντρο ζωής και αν θέλω να είμαι δίκαιη (να κάνω το σωστό) θα πρέπει να στοχάζομαι πριν απαντήσω να μην αφήνω να αναβλύζουν κακίες απ’ το στόμα μου. Στο μέλλον θα προσπαθήσω να δίνω απαντήσεις με πραότητα για να απομακρύνω την οργή διότι ο λόγος που προξενεί πόνο, διεγείρει θυμό”-Παρ.15:1

Πρέπει να είμαι που άλλην εποχή ή που άλλον πλανήτη!

Πως μπορεί κάποιος να αντικαταστήσει μια αγάπη του!; Είτε εύκολα είτε δύσκολα; Παλιά έβλεπα γυναίκες χήρες που αποφασίζαν να μην παντρευτούν ξανά και εδιερωτούμουν πόσο μοναδικός εμπορούσε να ήταν ο άντρας που εχάσαν… Εν ήταν κατ’ ανάγκην…απλά ο νους τούτων των γυναικών εν ήταν μόνο πάνω στις σεξουαλικές τους ανάγκες. Τωρά με τη φρενίτιδα της δεκαετίας που διανύουμε.. το σεξ εν το μόνο που σκέφτεται ο πλείστος κόσμος!

Όλες οι ταινίες εξυμνούν ένα χαλαρό τρόπο ζωής,τον φιλαυτισμό. Σικκιρτώ να βλέπω να ειναι πλέον μέρος της συνηθισμένης ζωής τούτου του κόσμου, να αλλάζουν συντρόφους.

Δεν το δέχομαι! Δεν θέλω να είμαι μέρος αυτού του κόσμου! ( Που τη μια κόβκει φλέβα για μια γυναίκα και σε μερικούς μήνες, εβδομάδες.. κόβκει φλέβα για άλλη!) Πόσες φλέβες έσσει!;!

Είμαι παράλογη -υπρβολικά ρομαντική, που ψάχνω υψηλές αξίες; Που δεν ανέχομαι την προδοσία, ή την κάλπικη “αγάπη”;