Χαρτ ντέη!

Ναι.

Σήμερα είχα αποφασίσει ότι θα γράψω ένα ωραίο ποστ! Να ενθαρρύνω και να εμπνεύσω ὀποιον τύχει να το διαβάσει!

Ξεκίνησα με χαμόγελο, με τα καλημέρα μου, τα πως είστε, τα θα βρέξει σήμερα, τα ντριν τριν, καλημέρα η Κalioush μιλά, πως μπορώ να σας εξυπηρετήσω, έκλεινα γραμμές με το σας ευχαριστώ πολύ που καλέσατε, ότι χρειαστείτε ξανακαλέστε με!

Και κατέληξα να έχω κόσμο στο γραφείο, να έρχονται χωρίς ραντεβού άλλοι έξω να περιμένουν, μια συνάδελφος να διακόπτει και να μου φέρνει επείγον μήνυμα στο χαρτάκι το οποίο το εναποθέτω κάπου μέσα στον κυκεώνα χαρτολογιού από χαρτάκια για να αναπάντητες κλήσεις, για πληροφορίες, χαρτιά πππέντιγκ, χαρτιά από τη μηχανή του φαξ, φωτοτυπίες, ενημερωτικά…και σιγά σιγά μετατρεπόπουν από Μr Walker σε:

Ταυτόχρονα το τηλέφωνο να χτυπάει 2 φορές και να κλείνει διότι οι “ωραίοι” Ελλαδίτες δεν θέλουν να χρεώνονται και να αφήνουν μυριάδες μηνήματα στον τηλεφωνητή! Η κυριούλα από το Βέλγιο να καλεί για έκτη φορά και να απολογείται και να δικαιολογείται…Αγχωμένη είναι λέει και επαναλαμβάνει την ερώτηση που απαντήθηκε από την πρώτη της κλήση. Το ρεσέπτιον να καλεί: Kalioush ήρθε το ραντεβού σου.

Να λέω σους κύριους “απολογούμαι ένα λεπτό”…η πίεση μου να φτάνει 22 και να είμαι έτοιμη να πάθω ρήξη οργάνων…διότι η ατζέντα μου δεν γράφει ΡΑΝΤΕΒΟΥ… Να αφήνω τους κύριους στο γραφείο, να τρέχω έξω στη ρεσέψιον μετά από συζήτηση 10 λεπτών να συνειδητοποιούμε ότι το ραντεβού κλείστηκε για μένα από συνάδελφο χωρίς να με ενημερώσει…Ναι ναι ελάτε …η Κalioush θα είναι μέσα την Τετάρτη!

Να διευθετώ καινούρια συνάντηση με τους καινούριους, να τρέχω στους παλιούς…ο μπαμπας της κοπελιάς να μου μιλά για αστρολογίες, παραφύσεις και μαγείες…εγώ να επαναφέρνω ομαλά τη συζήτηση στα αποτελέσματα του τεστ της κόρης του, η μάνα για μια ώρα να μην πει κιχ…να σηκώνουνται μετά από 2 ώρες αντί μιας και να με έσσει στο πόδι να συνεχίζει με καρτούες για να με πείσει να προωθήσω τις υπηρεσίες του. Να τσουπ αρπάζει το σσιερι μου στο ττόκκα τζαι φλουπ γιαξ γιαξ φιλά το τζαι εκράταν το για 1 ολόκληρο λεπτό τζαι να προσπαθώ να το κάμω να γλιστρήσει που το σσιέρι του διακριτικά αλλά να εν τόσο ράφ η επιφἀνειά του που να χτέρνεται…ναι να χτέρνεται…τζαι να το αντινάσσω απότομα κάμνωντας το να φανεί ότι εν εμφατική χειρονομία (εθύμησε μου περιστατικό από το μεγάλο παζάρι στη Κωνσταντινούπολη…άλλη ιστορία και τούτη)…Η γυναικα του χαμόγελο …κόρη μου ο άντρας σου εν τσαλαβούτης έννεν ιππότης…αμήχανα χαμόγελα παντού στο γραφείο…το τηλέφωνο χτυπά ακόμα…βάλλω το στο αθόρυβο ώσπου να φύουν που το γραφείο….Θωρώ με την άκρη του μαθκιού το 0030 κωδικός που την Ελλάδα …η κότσινη λαμπούα εν σβήνει!

Φεύκουν. Συνάδελφος να πηαίνει κάθε 5 λεπτά να δια αναφορά για το τι έκαμε τζαι γλείψιμο ποδά τζαι γλείψιμο ποτζεί το μάστρο… και εσύ να μην έχεις ώρα να σκουπίσεις τη μύξα σου… και να στιβάζεται η δουλειά σου εσένα….να στιβάζεται. Σαν τον θανατηφόρο ιο, σαν εκφυλιστική ιογενής αρρώστια…Τζαι να μεν μπορώ να πω τίποτε…

Στον καιρό κρίσης εν παραπονιέσαι …ευτυχώς να λέμε που έχουμε δουλειά…Οπ…ππέη σλιπ…αποκοπές…!!!

!!!

Αποκοπές μα τζαι που τον πενηχρούλη μισθό μου;! Σο όβερ κουάλιφάητ φορ δισ σσιτ!

Φεύκω που τη δουλειά 8 τη νύχτα! Μάθκια ζοφφά! Φακοί κολλημένοι πάνω στο βολβό των μαθκιών. Και το κερασάκι…να αναποδογυρίζεται η τσάντα μου μες το αυτοκίνητο!

Αλλά κανείς τους εκεί μέσα δεν ξέρει για τα σχέδια που έχω! Πολύ σύντομα τα πράματα αλλάσσουν! Χαγκ ιν δεαρ μέητ!
It has been indeed a hard day….and I have been working like a dog!

Woof (=bye)!

Θεραπεία για φοβία παρασίτων

Αν έχετε φοβία με τρωκτικά ή παρασιτικά έντομα, fear not it is I, Dr.Kalioush the magnificent, η οποία θα σας πει ένα πολύ διαφωτιστικό και αποτελεσματικό τρόπο για το πως να την ξεπεράσετε!

Είσαι ανέμελος/η στη κουζίνα και τσουπ ακούεις κάτι να προσγειώνεται στον πάγκο, δίπλα από το χέρι σου; Ειναι καφέ και επιβιώνει ακόμη και σε εξτριμ συνθήκες, ζει χωρίς το κεφάλι της για μέρες και έπειτα πεθαίνει από ασιτία κ όχι επειδή δεν έχει κεφάλι; Κανθαρίς η κοινή! Το έντομο για το οποίο καμία οικολογική ομάδα δεν θα διαδηλώσει για την εξαφάνηση του είδους της!

Έχει όμως χαρακτηριστικά ανθρώπων … Ναι… είναι σκληροτράχηλη, αηδιαστική, δόλια, πονηρή, παρασιτική, βρώμικη… Ίσως μάλιστα να σας θυμίζει άτομα που πέρασαν ή εξακολουθούν να είναι στη ζωή σας!

Γι αυτό και η θεραπεία Kalioush σας βοηθά ώστε να ξεπεράσετε φοβίες αλλά και κακά άτομα:

α) Ονομάστε την κατσαρίδα που μόλις αντικρίσατε με το όνομα του πρώην, του σπασίκλα συνάδελφου, της ζηλιάρας “φίλης”. Συνιστώ να χρησιμοποιήσετε και επίθετο! Η μέθοδος γίνεται τότε πιο αποτελεσματική!

β) Μην τσιρίξετε. Αντ’ αυτού μετατρέψτε την θηλυπρεπώς ένδειξη φόβου σας aka παουρκάν,σε κραυγή πολέμου για να τρομοκρατήσετε τον εχθρό σας! Μην σας νοιάζουν οι γείτονες …το πολύ να φοβηθούν τζαι τζείνοι τζαι να μην φάτε παρατήρηση!

γ) Πάρτε στα χέρια σας ότι είναι πρόχειρο και διαθέσιμο που θα σας επιτρέπει να μην χάσετε απ τα μάτια το στόχο και να λειτουργεί σαν δολοφονικό όπλο! Παντόφλα, πιάτο,τον 4χρονο αδελφό σας…

δ) Επίθεσηηηηηηηηηηηη!!!!! Ααααααααα

Σαν ψυχολόγος σας συμβουλεύω να οραματίζεστε τον πρώην σας κατά την ώρα του ακροτηριασμού ή πολτοποίησης της κατσαρίδας ! Τζαι την ώρα που θα ακούς τον ήχο ‘σπλουσχπρουτ’ θα έχεις πετύχει 2 πράγματα:

1) Να ξεπεράσεις τη φοβία σου με το έντομο αλλά και 2) θα εκτονωθείς από την πίκρα που σου άφησαν οι ανεπιθύμητοι άλλοι στη ζωή σου!

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας!

Δρ. Κάλιουsh

Θυμήσου

Τί έκανες την ίδια μέρα πέρσυ;

Με ποιον ήσουν;

Την προηγούμενη;

Ήσουν χαρούμενη ή λυπημένη;

13 Γενάρη! Ήταν Παρασκευή!

Θυμάμαι!

Θυμάμαι να είμαι στη δουλεία και να χω νεύρα! Πηγαινοέρχονταν μηνύματα στο κινητό! Το ίδιο και ο κόσμος… Κάτι μου έλεγε πως παρόλο που ήταν αρχή καινούριου χρόνου… εντούτοις θα ήταν το τέλος ενος μεγάλου κεφαλαίου ! Μιας μεγάλης πτυχής της ζωής μου! Θυμάσαι;

Τι παράξενο!

Θυμάμαι και την επόμενη 14 Γεν. Ξύπνησα μετά από σύντομο και ανήσυχο ύπνο.

Πήρα μήνημα: Κοιμήθηκες καθόλου;

Αλλά… εγώ τί απάντησα … δεν ξέρω!

… πήγα να παίξω σκουός!

Δεν θυμάμαι όμως με ποιον!!!!! Παράξενο! Εσύ θυμάσαι;

Αλήθεια όμως… τί θυμάσαι;

Άθλια


Για κάθε μια γραμμή από στίχους τούτου του τραγουδιού χύνω 40 δάκρυα.
Γιατί είναι σαν να γράφτηκε για μένα!Ποιό καιρό της Γαλλικής επανάστασης; Ποιούς άθλιους; Ποιό μιούσικαλ;

Για μένα!

… Τζαι κορυφώνεται ο λυγμός όταν τραγουδώντας το, φτάνω στη δωδέκατη γραμμή:

There was a time when men were kind
When their voices were soft
And their words inviting
There was a time when love was blind
And the world was a song
And the song was exciting
There was a time
Then it all went wrong

I dreamed a dream in time gone by
When hope was high
And life worth living
I dreamed that love would never die
I dreamed that God would be forgiving

Then I was young and unafraid
And dreams were made and used and wasted
There was no ransom to be paid
No song unsung, no wine untasted

But the tigers come at night
With their voices soft as thunder
As they tear your hope apart
As they turn your dream to shame

He slept a summer by my side
He filled my days with endless wonder
He took my childhood in his stride
But he was gone when autumn came

And still I dream he’ll come to me
That we will live the years together
But there are dreams that cannot be
And there are storms we cannot weather

I had a dream my life would be
So different from this hell I’m living
So different now from what it seemed
Now life has killed the dream I dreamed.

Το ναι να σημαίνει ναι!

«Το Ναι το οποίο λέτε ας σημαίνει Ναι, το Όχι σας, Όχι».—ΜΑΤΘ. 5:37

Γεπ και αυτό Γραφικό.

Χρειάζεται να δίνεις όρκο για να εκδηλώσεις τις προθέσεις σου να τηρήσεις τα όσα έχεις αναφέρει; Σου έχουν ζητήσει να ορκιστείς; Πόσες φορές είχες σκοπό να τηρήσεις τα όσα ορκιζόσουν; Μήπως υπάρχει μια αντιστρόφως ανάλογία μεταξύ της αξιοπιστίας σου και της ποσότητας των όρκων σου; Πόσο σοβαρά παίρνεις τα όσα υπόσχεσαι;Πρέπει να τα παίρνεις σοβαρά και γιατί;

Στα Βιβλικά χρόνια νόμοι απαιτούσαν να δίνονται όρκοι για να διευθετούνται αμφιλεγόμενα ζητήματα.Ίσως κάποιος να χρειαζόταν να διαβεβαιώσει τους άλλους για τις προθέσεις του ή να συμβάλει στην τακτοποίηση ενός ζητήματος. Δεν λέω ότι το να ορκίζεται κανείς είναι κατ’ανάγκη κακό. Ακόμα και σήμερα χρησιμοποιείται ο όρκος. Αυτό για παράδειγμα συμβαίνει σε περιπτώσεις που κάποιος να κληθεί να ορκιστεί μπροστά στο δικαστήριο ότι θα πει την αλήθεια.

Παρόλα αυτά, η αξιοπιστία ενός ατόμου φαίνεται στη συνέπεια των πράξεών του και όχι στη σοβαρότητα των λεγομένων του ή στην επανάληψη των όρκων που δίνει. Ίσως σας έρχονται στο νου παραδείγματα ακέραιων ατόμων, ίσως μάλιστα να γνωρίσατε μερικά που δεν χρειαζόταν να σας υποσχεθούν ή να “παλέψουν να σας κάνουν να πιστέψετε” ὀτι θα εφαρμόσουν τα όσα λένε. Τέτοια άτομα είναι αυτά που έχουν σταθερότητα πνέυματος και εμπνέουν εμπιστοσύνη.

Και πόσο σημαντικό είναι να φροντίζουμε ώστε το Ναι που λέμε να σημαίνει Ναι; Η Γραφή προειδοποιεί ξεκάθαρα ότι όσοι είναι «ασυνεπείς στις συμφωνίες» συγκαταλέγονται σε εκείνους που είναι «άξιοι θανάτου». (Ρωμ. 1:31, 32 ->…”χωρίς κατανόηση, ασυνεπείς στις συμφωνίες, άστοργοι, ανελεήμονες.Μολονότι αυτοί γνωρίζουν πάρα πολύ καλά το δίκαιο διάταγμα του Θεού, ότι εκείνοι που πράττουν τέτοια πράγματα είναι άξιοι θανάτου…”). Μπορεί να ακούγεται πολύ έντονο, υπερβολικό;

Δέστε πόσο εύκολα απογοητεύονται τα μικρά παιδιά όταν οι γονείς αποτύχουν να τηρήσουν αυτά που λένε. Δεν μιλάω για κακομαθημένα παιδιά που δεν παίρνουν πάντα δώρα. Τα παιδιά είναι φταγμένα με αγνά υλικά, χωρίς πονηριά και καχυποψία. Όταν ένας ενήλικας (στον οποίο προσκολλούνται συναισθηματικά και υλικά) τους υποσχεθεί κάτι , αυτά δεν έχουν λόγο να μην το πιστέψουν. Αν οι γονείς αποδεικτούν ανόσιοι ως προς τις πράξεις τους τα παιδιά δεν αναπτύσσουν ασφαλή προσκόλληση προς αυτούς. Η εμπιστοσύνη τους κλονίζεται και η ανασφάλεια καλλιεργείται. Όταν δεν έχουν πρότυπα εμπιστοσύνης μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον που θεωρούν ότι είναι φυσικό να περιβάλλονται από ανθρώπους που είναι «χωρίς οσιότητα, . . . που αποδεικνύονται ψευδείς ως προς τη δύναμή της».

Κι όμως «όλοι σφάλλουμε πολλές φορές»-Ιακ. 3:2 (“Διότι όλοι σφάλλουμε πολλές φορές. Αν κάποιος δεν σφάλλει σε λόγο, αυτός είναι τέλειος άντρας, ικανός να χαλιναγωγήσει και όλο το σώμα του”), ιδίως στη χρήση της γλώσσας μας. υπάρχουν φορές που αποτυγχάνουμε να τηρήσουμε το λόγο μας. Είμαστε σε θέση να ασχοληθούμε και να εξετάσουμε τη “ζημία” που αυτή μου η πράξη έχει προκαλέσει σε άλλο; Κάνω ότι μπορώ για να διορθώσω τη βλάβη αυτή η να αποκαταστήσω την οσιότητά μου σαν άτομο;

“Αν παγιδεύτηκες από τα λόγια του στόματός σου, αν πιάστηκες από τα λόγια του στόματός σου,τότε κάνε το εξής… και ελευθερώσου, γιατί μπήκες στην παλάμη του συνανθρώπου σου: Πήγαινε να ταπεινωθείς και πολιόρκησε το συνάνθρωπό σου με παρακλήσεις.-Παρ. 6:2-3.
Ουάο μαν! Διαχρονικά λόγια από την Γραφή. Τύφλα να έχουν ψυχολόγοι τζαι ψυχολόγοι. Πόσες φορές σας έχουν αδικήσει. Αρκετές φαντάζομαι. Δεν ζούμε δα και σε τέλειο κόσμο! Κάποιοι μας αδίκησαν κατ’επανάληψη. Τζαι πόσες φορές ήρτε ταπεινά κάποιος τζαι επαρακάλεσε σας να το συγχωρέσετε (τζαι φυσικά έμπρακτα να εκδηλώσει τη μετάνοιά του)…έστω πολλά λίες. Δεν πιστεύκω να εμείνετε ακλόνητοι και ασυγκήνητοι, να μην ερίξετε τις άμυνές σας τζαι να μην εκδηλώσατε συγχώρητικότητα…παρά τα πληγωμένα σας αισθήματα. Φυσικά υπάρχουν και πολύ σοβαρά λάθη που αφήνουν τραύματα σε άλλους…ας μην πάμε στα εξτριμ όμως.

Είμαστε φταγμένοι με δικαίοσύνη και συνείδηση…τζαι είναι στο σέρι μας να την χρησιμοποιήσουμε έμπρακτα, να αναλάβουμε ευθύνες, δράση τζαι να ζούμε σε γνωστική συμφωνία με τα όσα λέμε!

Συνεχίστε να τιμάτε την πολύτιμη υπόσχεση που δώσατε να αγαπάτε και να περιθάλπετε το σύντροφό σας. Υπογράψατε κάποια επαγγελματική συμφωνία; Τότε τηρήστε τις δεσμεύσεις και τις υποσχέσεις σας. Δεχτήκατε την πρόσκληση για γεύμα σε κάποιο φτωχικό σπιτικό; Τότε μην την ακυρώσετε αν λάβετε κάποια άλλη πρόσκληση που σας φαίνεται καλύτερη.Εύχομαι λοιπόν σε όλους, να καταφέρετε το ναι σας να το κάμετε ναι…τζαι το όχι σας, όχι, ώστε να αποκτήσετε σοφία τζαι γύρω σας ανθρώπους που θα σας εκτιμούν και θα σας σέβονται!

Ενημέρωση

(ΟΚ. Τούτη την ανάρτηση έγραψα την εψές πορνόν -έτσι γράφεται; Κάτι άλλο μου λέει εμένα- μεσάνυχτα αλλά τωρά το δημοσιεύω)

Γέλλοου εβρυουάν!

Επειδή νυστάζω πολλά τζαι αύριο πάω δουλειά θα προσπαθήσω να είμαι σύντομη. Εδώ τζαι 3 εβδομάδες εμπνέομαι πάρα πολλά για να γράψω βλόκς αλλά όσπου να μπω σπίτι ή τα μάθκια μου εν ανοίουν που την κούραση ή ξεχάνω τι ήθελα να γράψω ή μετανιώνω.

Έκαμα το συνήθεια τωρά να έχω ένα τάηαρι μαζί μου για να γράφω λέξεις κλειδιά ώστε να κρατώ την κύρια ιδέα τζείνου που ήθελα να γράψω σε σας τζαι να το αναπτύσσω όταν θα έρκουμαι σπίτι.

Το λοιπόν. Δεν πρόκειται να ασχοληθώ με καλωσορίσματα του καινούριου χρόνου. Εν θα σας δώσω τυπικές ευχές τζαι εξάλλου εννεν για τούτο που δκιεβάζετε το μπόκ μου ένιχάους!

Σήμερα, μετά χαράς ανακοινώνω ότι είχα μια απολαυστική μέρα! Αν και είναι η τελευταία των διακοπών μου, εντούτοις δεν με κατέβαλε άγχος (αὐριο θα κλαίω στη δουλειά διότι εκεί τα πράγματα είναι πλέον χάλια αλλά…). Σήμερα ‘πάγωσα’ τέλειες στιγμές. Η μέρα μου ξεκίνησε με αγαπημένη μου φίλη να παίρνουμε το αψεγάδιαστο καφέ (μόνο τον Δεκέμβρη τζαι Γενάρη φκαίνει) …ττὀφυ νατ λάττε από το Στάρμπακς και μετά μπήκαμε στον Κορεάτη (Χιουντάϊ aka “΄ἐλα μάνα μου”…όπως το άλογο στον ιππόδρομο) και οδήγησα προς Αγία Νάπα. Την πόλη φάντασμα. Χλαπακιάσαμε και μετά βολτάραμε δίπλα από τα μυστηριώδη νερά της αγαπημένης μου παραλίας! Θεέ μου πόσο εξαγνιστικό να βουτάς τα πόδια σου στο νερό και να γεμίζουν τα ρουθούνια σου ιώδιο! Όλες τις αμαρτίες μου τις πήρε μέσα βαθκιά η θάλασσα. Έκλεψε μου αναμνήσεις γλυκόπικρες, αλλά χαλάλι της.

Το απόγευμα με βρίσκει με φίλες από τα φοιτητικά μου χρόνια σε ένα κουλτουριάρικο στέκι, άρρηκτα συνδεδεμένο συνειρμικά με εαυτές. Συνάντηση ή αποχαιρετιστήριο; Δεν ήμουν εντελώς σίγουρη τί ήταν! Θα φύγουν για άλλες χώρες πάλι. Απλά χαμογελούσα. Συνέχεια…σαν χαζό! Σαν να ήταν πρωτόγνωρο συναίσθημα η ευτυχία. Χωρίς ενοχές πλέον! Βίωνα γνήσια χαρά. Δεν ήμουν σίγουρη αν θα το κατάφερνα μετά από ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα στενοχώριας και απογοήτευσης. Κι όμως τέτοιες μέρες αξίζουν την αναμονή, διούν σου λίγη ελπίδα!

Εγέλασα, εκουβέντιασα, εξαναήβρα το χιούμορ μου! Τζαι εφκαινε άφθονο! Ένιωθα ότι έλαμπα. Έστω που ήμουν σχετικά αχτένιστη… μουαχαχα!

Προς το βράδυ κατέληξα με διαφορετική παρέα, να πίνω μαργαρίτες φράουλα. Τεκίλα… η παλιά μου φιλενάδα! Όσπου τζαι τέλειωσε η μέρα με την φίλη μου να παρκάρουμε σε ένα ωραίο ημιφωτισμένο τοπίο και να παίζουμε κιθάρα τζαι να τραγουδούμε! Επροσπάθησε να με μάθει να γρατζουνώ τζαι γω λίο τη κιθάρα! Αν είχα αλλό μια ζωή θα γινόμουν μουσικός! Τί ωραίο πράμα η μουσική! Εν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς το ράδιο, τις κασέτες, τα σιντίς και τα εμ ππι 3 μου ή βραδιές με ζωντανή μουσική και συναυλίες! Α ναι και ο χορός μου αρέσει! Τελευταίως εξεκίνησα πάλε το χορό τζαι τιθασεύκω τζαι το σώμα μου αλλά τζαι το μυαλό μου.

Ααααα! Έβαλα τζαι κουνούριους στόχους! Νοιώθω ότι θα πραγματοποιήσω τούτα τα 2 όνειρα…πολλά σύντομα. Είχα τζαι λίην ενθάρρυνση που αγαπημένους μου τζαι φαντάζουν πραγματοποιήσιμα! Αν τούτα ούλλα εν απλά ένα επεισόδιο μανίας! Εύχομαι να μεν γιάνω που τούτη ποτέ!

Παρόλο που η πρώτη μέρα του χρόνου ήταν άσχημη…η δεύτερη με χαροποίησε ταμάλα. Τζαι τούτο εν ένα δείγμα ζωής! Σκαμπανεβάσματα! Κάποτε σκαλιά τζαι κάποτε γκρεμοί! Υπάρχουν όμως τζαι κάποια σκαλιά που εν πολλά ψηλά τζαι δεν τα φτάνεις αν δεν συγκεντρωθείς τζαι εν αφήσεις τους άλλους να σου δώσουν ένα χέρι βοήθειας.

Εν που ενύσταξα πολλά τζαι γράφω πελλάρες!

Α. Αααα. Τζαι πάνω στο κρεβάτι μου ήβρα μια συγκινητική κάρτα που την αδελφή μου τζαι εγελούσα δυνατα δκιαβάζοντας την. Αρέσκουν μου οι κάρτες εν τόσο προσωπικές τζαι αξίζουν όπως τα διαμάντια. Αλλά τζαι τα λουλούδια αρέσκουν μου. Αναρωτιέμαι γιατί ο κόσμος εν διά πλεον, ως δώρο, λουλούδια;!Τούτο γιατί το πα;! Τέσπα!

Παίρνω τα πάνω μου και προχωρώ!

Ναι μπορούν να υπάρξουν καλές μέρες φτάνει να τις θέλεις και να το πιστέψεις!

Σι για!