Χαρτ ντέη!

Ναι.

Σήμερα είχα αποφασίσει ότι θα γράψω ένα ωραίο ποστ! Να ενθαρρύνω και να εμπνεύσω ὀποιον τύχει να το διαβάσει!

Ξεκίνησα με χαμόγελο, με τα καλημέρα μου, τα πως είστε, τα θα βρέξει σήμερα, τα ντριν τριν, καλημέρα η Κalioush μιλά, πως μπορώ να σας εξυπηρετήσω, έκλεινα γραμμές με το σας ευχαριστώ πολύ που καλέσατε, ότι χρειαστείτε ξανακαλέστε με!

Και κατέληξα να έχω κόσμο στο γραφείο, να έρχονται χωρίς ραντεβού άλλοι έξω να περιμένουν, μια συνάδελφος να διακόπτει και να μου φέρνει επείγον μήνυμα στο χαρτάκι το οποίο το εναποθέτω κάπου μέσα στον κυκεώνα χαρτολογιού από χαρτάκια για να αναπάντητες κλήσεις, για πληροφορίες, χαρτιά πππέντιγκ, χαρτιά από τη μηχανή του φαξ, φωτοτυπίες, ενημερωτικά…και σιγά σιγά μετατρεπόπουν από Μr Walker σε:

Ταυτόχρονα το τηλέφωνο να χτυπάει 2 φορές και να κλείνει διότι οι “ωραίοι” Ελλαδίτες δεν θέλουν να χρεώνονται και να αφήνουν μυριάδες μηνήματα στον τηλεφωνητή! Η κυριούλα από το Βέλγιο να καλεί για έκτη φορά και να απολογείται και να δικαιολογείται…Αγχωμένη είναι λέει και επαναλαμβάνει την ερώτηση που απαντήθηκε από την πρώτη της κλήση. Το ρεσέπτιον να καλεί: Kalioush ήρθε το ραντεβού σου.

Να λέω σους κύριους “απολογούμαι ένα λεπτό”…η πίεση μου να φτάνει 22 και να είμαι έτοιμη να πάθω ρήξη οργάνων…διότι η ατζέντα μου δεν γράφει ΡΑΝΤΕΒΟΥ… Να αφήνω τους κύριους στο γραφείο, να τρέχω έξω στη ρεσέψιον μετά από συζήτηση 10 λεπτών να συνειδητοποιούμε ότι το ραντεβού κλείστηκε για μένα από συνάδελφο χωρίς να με ενημερώσει…Ναι ναι ελάτε …η Κalioush θα είναι μέσα την Τετάρτη!

Να διευθετώ καινούρια συνάντηση με τους καινούριους, να τρέχω στους παλιούς…ο μπαμπας της κοπελιάς να μου μιλά για αστρολογίες, παραφύσεις και μαγείες…εγώ να επαναφέρνω ομαλά τη συζήτηση στα αποτελέσματα του τεστ της κόρης του, η μάνα για μια ώρα να μην πει κιχ…να σηκώνουνται μετά από 2 ώρες αντί μιας και να με έσσει στο πόδι να συνεχίζει με καρτούες για να με πείσει να προωθήσω τις υπηρεσίες του. Να τσουπ αρπάζει το σσιερι μου στο ττόκκα τζαι φλουπ γιαξ γιαξ φιλά το τζαι εκράταν το για 1 ολόκληρο λεπτό τζαι να προσπαθώ να το κάμω να γλιστρήσει που το σσιέρι του διακριτικά αλλά να εν τόσο ράφ η επιφἀνειά του που να χτέρνεται…ναι να χτέρνεται…τζαι να το αντινάσσω απότομα κάμνωντας το να φανεί ότι εν εμφατική χειρονομία (εθύμησε μου περιστατικό από το μεγάλο παζάρι στη Κωνσταντινούπολη…άλλη ιστορία και τούτη)…Η γυναικα του χαμόγελο …κόρη μου ο άντρας σου εν τσαλαβούτης έννεν ιππότης…αμήχανα χαμόγελα παντού στο γραφείο…το τηλέφωνο χτυπά ακόμα…βάλλω το στο αθόρυβο ώσπου να φύουν που το γραφείο….Θωρώ με την άκρη του μαθκιού το 0030 κωδικός που την Ελλάδα …η κότσινη λαμπούα εν σβήνει!

Φεύκουν. Συνάδελφος να πηαίνει κάθε 5 λεπτά να δια αναφορά για το τι έκαμε τζαι γλείψιμο ποδά τζαι γλείψιμο ποτζεί το μάστρο… και εσύ να μην έχεις ώρα να σκουπίσεις τη μύξα σου… και να στιβάζεται η δουλειά σου εσένα….να στιβάζεται. Σαν τον θανατηφόρο ιο, σαν εκφυλιστική ιογενής αρρώστια…Τζαι να μεν μπορώ να πω τίποτε…

Στον καιρό κρίσης εν παραπονιέσαι …ευτυχώς να λέμε που έχουμε δουλειά…Οπ…ππέη σλιπ…αποκοπές…!!!

!!!

Αποκοπές μα τζαι που τον πενηχρούλη μισθό μου;! Σο όβερ κουάλιφάητ φορ δισ σσιτ!

Φεύκω που τη δουλειά 8 τη νύχτα! Μάθκια ζοφφά! Φακοί κολλημένοι πάνω στο βολβό των μαθκιών. Και το κερασάκι…να αναποδογυρίζεται η τσάντα μου μες το αυτοκίνητο!

Αλλά κανείς τους εκεί μέσα δεν ξέρει για τα σχέδια που έχω! Πολύ σύντομα τα πράματα αλλάσσουν! Χαγκ ιν δεαρ μέητ!
It has been indeed a hard day….and I have been working like a dog!

Woof (=bye)!

Θεραπεία για φοβία παρασίτων

Αν έχετε φοβία με τρωκτικά ή παρασιτικά έντομα, fear not it is I, Dr.Kalioush the magnificent, η οποία θα σας πει ένα πολύ διαφωτιστικό και αποτελεσματικό τρόπο για το πως να την ξεπεράσετε!

Είσαι ανέμελος/η στη κουζίνα και τσουπ ακούεις κάτι να προσγειώνεται στον πάγκο, δίπλα από το χέρι σου; Ειναι καφέ και επιβιώνει ακόμη και σε εξτριμ συνθήκες, ζει χωρίς το κεφάλι της για μέρες και έπειτα πεθαίνει από ασιτία κ όχι επειδή δεν έχει κεφάλι; Κανθαρίς η κοινή! Το έντομο για το οποίο καμία οικολογική ομάδα δεν θα διαδηλώσει για την εξαφάνηση του είδους της!

Έχει όμως χαρακτηριστικά ανθρώπων … Ναι… είναι σκληροτράχηλη, αηδιαστική, δόλια, πονηρή, παρασιτική, βρώμικη… Ίσως μάλιστα να σας θυμίζει άτομα που πέρασαν ή εξακολουθούν να είναι στη ζωή σας!

Γι αυτό και η θεραπεία Kalioush σας βοηθά ώστε να ξεπεράσετε φοβίες αλλά και κακά άτομα:

α) Ονομάστε την κατσαρίδα που μόλις αντικρίσατε με το όνομα του πρώην, του σπασίκλα συνάδελφου, της ζηλιάρας “φίλης”. Συνιστώ να χρησιμοποιήσετε και επίθετο! Η μέθοδος γίνεται τότε πιο αποτελεσματική!

β) Μην τσιρίξετε. Αντ’ αυτού μετατρέψτε την θηλυπρεπώς ένδειξη φόβου σας aka παουρκάν,σε κραυγή πολέμου για να τρομοκρατήσετε τον εχθρό σας! Μην σας νοιάζουν οι γείτονες …το πολύ να φοβηθούν τζαι τζείνοι τζαι να μην φάτε παρατήρηση!

γ) Πάρτε στα χέρια σας ότι είναι πρόχειρο και διαθέσιμο που θα σας επιτρέπει να μην χάσετε απ τα μάτια το στόχο και να λειτουργεί σαν δολοφονικό όπλο! Παντόφλα, πιάτο,τον 4χρονο αδελφό σας…

δ) Επίθεσηηηηηηηηηηηη!!!!! Ααααααααα

Σαν ψυχολόγος σας συμβουλεύω να οραματίζεστε τον πρώην σας κατά την ώρα του ακροτηριασμού ή πολτοποίησης της κατσαρίδας ! Τζαι την ώρα που θα ακούς τον ήχο ‘σπλουσχπρουτ’ θα έχεις πετύχει 2 πράγματα:

1) Να ξεπεράσεις τη φοβία σου με το έντομο αλλά και 2) θα εκτονωθείς από την πίκρα που σου άφησαν οι ανεπιθύμητοι άλλοι στη ζωή σου!

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας!

Δρ. Κάλιουsh

Θυμήσου

Τί έκανες την ίδια μέρα πέρσυ;

Με ποιον ήσουν;

Την προηγούμενη;

Ήσουν χαρούμενη ή λυπημένη;

13 Γενάρη! Ήταν Παρασκευή!

Θυμάμαι!

Θυμάμαι να είμαι στη δουλεία και να χω νεύρα! Πηγαινοέρχονταν μηνύματα στο κινητό! Το ίδιο και ο κόσμος… Κάτι μου έλεγε πως παρόλο που ήταν αρχή καινούριου χρόνου… εντούτοις θα ήταν το τέλος ενος μεγάλου κεφαλαίου ! Μιας μεγάλης πτυχής της ζωής μου! Θυμάσαι;

Τι παράξενο!

Θυμάμαι και την επόμενη 14 Γεν. Ξύπνησα μετά από σύντομο και ανήσυχο ύπνο.

Πήρα μήνημα: Κοιμήθηκες καθόλου;

Αλλά… εγώ τί απάντησα … δεν ξέρω!

… πήγα να παίξω σκουός!

Δεν θυμάμαι όμως με ποιον!!!!! Παράξενο! Εσύ θυμάσαι;

Αλήθεια όμως… τί θυμάσαι;

Άθλια


Για κάθε μια γραμμή από στίχους τούτου του τραγουδιού χύνω 40 δάκρυα.
Γιατί είναι σαν να γράφτηκε για μένα!Ποιό καιρό της Γαλλικής επανάστασης; Ποιούς άθλιους; Ποιό μιούσικαλ;

Για μένα!

… Τζαι κορυφώνεται ο λυγμός όταν τραγουδώντας το, φτάνω στη δωδέκατη γραμμή:

There was a time when men were kind
When their voices were soft
And their words inviting
There was a time when love was blind
And the world was a song
And the song was exciting
There was a time
Then it all went wrong

I dreamed a dream in time gone by
When hope was high
And life worth living
I dreamed that love would never die
I dreamed that God would be forgiving

Then I was young and unafraid
And dreams were made and used and wasted
There was no ransom to be paid
No song unsung, no wine untasted

But the tigers come at night
With their voices soft as thunder
As they tear your hope apart
As they turn your dream to shame

He slept a summer by my side
He filled my days with endless wonder
He took my childhood in his stride
But he was gone when autumn came

And still I dream he’ll come to me
That we will live the years together
But there are dreams that cannot be
And there are storms we cannot weather

I had a dream my life would be
So different from this hell I’m living
So different now from what it seemed
Now life has killed the dream I dreamed.