Μια ελιά, μα ποια ελιά!

Μετρώ τις φακίδες μου. 18.
Χμμμ.
Χαμογελώ τους στον καθρέφτη.
-Τα μωρά μου…επολλύναμε;
Εν τις βρίσκω άσχημες αν τζαι ξέρω ότι δεν αρέσουν σε πολλούς. Μεινίσκω όμως πάνω σε μια κάτω από το χείλος μου. Τούτης εν της μιλώ. Κατεβάζω τα μάθκια τζαι κοιτάζω την επίμονα. Στην ουσία εννεν την ελιά που βλέπω …αλλά τις αναμνήσεις που μου φέρνει…τα σχόλια που έπιασε..Κάποια σχετικά αστεία:
– Ω η ελιά της Σίντυ Κρόφορτ τζαι έπεσε που κάτω;
Κάποια ευγενικά:
– Αισθησιακή η ελιά σου
-Μπιούτι σποτ
Άλλα πάλε κάπως αρνητικά…
Ξαδέλφη:
– Γιατί εν πάεις να φκάλεις την ελιά σου…Πόσο εν να την αφήκεις..Θέλεις την να μεγαλώσει…όπως τη μάγισσα;
– Μην δαγκώνεις την ελιά σου (άλλος τούτος). Δική μου ένι ότι θέλω κάμνω την.

Είναι τζαι η ελιά δείγμα της προσκόλλησης μου με άτομα και πράγματα που κουβαλούν αναμνήσεις. Νοιώθω ότι αν τα απαλλαγώ θα χάσω ένα κομμάτι του εαυτού μου. Δεν θα είμαι πλέον εγώ.

Αλλά πάλε ξέρεις;

Σήμερα είχα χρόνο τζαι εσκέφτηκά το. Εν είμαι το παρελθόν μου. Εν είμαι τα σημάθκια που αφήνει πίσω του ο χρόνος. Δεν είμαι οι ελιές που κουβαλώ στο δέρμα μου. Είμαι οι αποφάσεις μου. Οι ενέργειές μου. Οι πράξεις …δεν είμαι οι αναμνήσεις που αφήνω στους άλλους. Είμαι όμως οι εντυπώσεις που αφήνω. Το μόνο που με συνδέει με το παρελθόν μου είναι η αποτυπωσή μου σε φωτογραφίες. Αυτό μόνο.

Γιατί ο κόσμος βασανίζεται με το βάρος του παρελθόντος;
Ξέρω. Διότι καμιά φορά οι πληγές του… ξεζουμίζουν στο τωρά. Άφηστες πληγές να κάμουν πλακούντα. Βάλε τσιρότο να μεν “μολυνθείς”. Άηστη πληγή να αναπνεύσει….αν με καταλαβαίνεις… Μην είσαι εσύ που την ξανα-ανοίεις;

Μην ελπίζεις να βελτιώσεις τα παλιά. Κάμε καινούρια τζαι αγάπα την κάθε σου καινούρια στιγμή. Ερωτεύτουν τον ωραίο που σου έκλεισε το μάτι. Χόρεψε εκστατικά στη μουσική του αυτοκινήτου…τζαι ας σε βλέπει η κυρία με το φουλάρι στο άουτι. Βάλε μιούσικαλ τζαι παίξε την Γκοζέτ. Πήαινε στον πειραματικό κινηματογράφο τζαι σηκώστου φύε σαν ξεκινήσουν οι ανωμαλίες… αλλά σταμάτα για δευτερόλεπτο τζαι κοίτα γύρω σου… καμάρωσε τον εαυτό σου για τις αξίες σου. Κοίτα ψηλά τον ουρανό που φέγγει πριν μπεις τη νύχτα σπίτι… Παρακολούθα τα πόθκια σου να βυθίζονται στην άμμο ενώ έρκεται τζαι φεύκει το κύμμα. Τρέξε σε ένα πάρκο ώσπου να νοιώσεις την καρδία σου να χτυπά σαν την καμπάνα μες τα αυτιά σου. Άκου τους άλλους με προσοχή τζαι κοίτα τους στα μάθκια όταν το κάμνεις. Αγκάλιασε σφικτά με θέρμη.

Έχει πόιντ η ελιά. Επανέρχομαι στο είδωλο του καθρεύτη. Ναι άμμαν δεις ένα μεμονομένο γεγονός στη ζωή σου μπορεί να σου φανεί όπως η ελιά… αλλά κοίτα σφαιρικά…όλο το πρόσωπο…

Αντί να αφαιρέσω ελίες τζαι ποξαμάθκια…μπορώ να προσθέσω
… χαμόγελο…τζαι λίο κοτσινάδι!

🙂

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s