Θυμίστε με που εν να πα να κάμω μωρά …να μετανιώσω!

Έσσει ένα σπαστικό μες το γραφείο μου τζαι κατσιαρίζει τζαι από λεπτό σε λεπτό θα βρεθεί το μάους πας τη τζεφαλήν του. Ήντα να του πω; Λάμνε στην ευτζή; Αν με φύεις εν τα βουττήσω πάνω σου; Κόφκεις με που τη συγκέντρωση μου! Φύε. Ναι κάμνω ότι είμαι κουλ τωρά τζαι τάχα δακτυλογραφώ αλλά εν θωρείς το μάτιν που αληθόρισεν τζαι παει να γυρίσει ανάποδα;

Έφυεν.

Τούτα τα νεύρα ξέρω πόθεν εξεκινήσαν. Που τους μαθητές του Γυμνασίου. Τζείνα τα παραθκιάνταλα κινούμενα, που τα άκρα τους εν δυσανάλογα με το κορμί τους, που η φωνή τους εν σαν την μισοπεθαμένη πουρού τζαι πιάνουν μόνο χαμηλές τζαι πολύ ψηλές μέσα σε μια μόνο λέξη. Σπυρκά τίγκα. Κυκλοφορούν σε αγέλες. Μέσα που την αγέλη τους πιάνουν τη δύναμή τους για να περιπαίξουν τη καθηγήτριά τους, αλλά αν τους φκάλεις που μέσα, χάνουν αμέσως τις δυνάμεις τους τζαι γίνουνται πουλλούθκια. Άμαν τους αρέσκει μια κορού ή εν να της χτυπήσουν (αφορμή να της τζοίσουν) ή εν να την περιπαίξουν.

Αλλιώς…έφηβοι.

Σο μπόριγκ. Τόσο προβλέψιμοι. Τόσο μη-εκλογικεύσιμοι.

Φαντάστου 150 ποτούτους. Μαζεμένους. Σε μια αίθουσα.

Μαζί μου ήταν φρόνιμοι εν η αλήθκεια διότι κάμνω τους αστεία τζαι προσπαθώ να κάμω όσο πιο φυσική τη παρουσίαση. Αλλά μετά; Εν εσκάζαν να ακούσουν τους άλλους. Τζαι εσύ ρε κοπέλα μου. Τάχα καθηγήτρια πανεπιστημίου. Θωρείς εν ακούεται η φωνή σου. Θωρείς εν σου διούν σημασία. Κάμε κάτι. Με θωρείς μόνο τα σλάητς.

Πφφφφ…

Έτσι ήρτε μου να εκτονωθώ με αυτό το παλιό χιτάκι (δυνάμωσε ηχεία τζαι φκάρτο κοτσούι):

Εεεεε…εσύ; Όλα καλά;

Ωδή προς Αντρίκκο

Έταξα σου Αντρίκκο έταξα …αλλά το μάτι τζαι ο φακός εγίναν έναν…έλυσα τζαι έσταξα που το πολύ δκέβασμα. Έχω τρεις διαλέξεις μες σε μια βδομάδα τζαι κάτι ηθοποιηλίκια ταυτόχρονα…(κάτι δικά μου, μα τζαι τούτα θέλουν προετοιμασία…πουν να ρτεις λαλώ σου που κοντά) τζαι το χάζιν ούλλον τελειώνω 9 τη νύχτα κάθε μέρα εκτός που Δευτέρα που ποσπάζουμαι στις 18:00. Εν έγραψα έσσει τζαιρό τζαι επρόσεξες το Αντρίκκο. Τζαι εσυγκίνησες με, άτιμε με τα μηνύματά σου. Αν τζαι είσαι μακρυά εν με ξεχάνεις …μα ούτε γω (ξέρω εχωρκάτεψα τα Ελληνικά μου, αλλά ευκαριστιούμαι το). Οι τελευταίες εξελίξεις και αλλαγές στη δουλειά εκάμαν με να μιλώ κατά 70% της εβδομάδας στα Αγγλικά. Επεθύμησα τη γλώσσα τζαι διάλεκτο μου. Κάποτε εκτονόνουμουν μες τη μπλογκόσφαιρα το πρωί στη δουλειά ώσπου να ρουφήσω τη φραπεδκιά μου…αλλά ο καφές έγινε πιο ίσταντ τελευταίως …Ίνσταντ να πάνε! Ως τζαι να μαλλώσω κάμνω το στο πόδι.

Οι φοιτητές μου Αμερικανάκια, ένας Ιρλανδός, μερικοί Λιβανέζοι, Ελληνο-Αμερικάνοι και Νιγηριανοί. Τετραπέρατοι τζαι ταλαντούχοι…τζαι να μεν σου χαρίζουν κάστανο. Πρέπει κάθε φορά να προετοιμάζουμαι γιατί τίποτε που λαλώ εν περνά απαρατήρητο! Εν τζαι κούκλοι παναθεμά τους, εν τζαι συνομήλικοι…τζαι οι κορούδες μου όμως εν καλές εν γλυτζιές τζαι μελετηρές…δείχνουν μου σεβασμό τζαι εκτίμηση…τζαι ας τες περνώ μόνο 2-3 χρόνια.

Εν τζαι το συνέδριο τρομάρα μου που είχα τη φαεινή ιδέα να οργανώσω …που πιο εύκολα οργανώνεται το χάος παρά αυτό. Σιγά σιγά. Κάlioush εν να γράψεις κανένα άρθρο…”Καλώ” αφού το όι έχασα το που το λεξιλόγιο. Εν καλά όμως απολαμβάνω τα! Νομίζω εν η πιο καλή μου επαγγελματική φάση! Διά μου πολλή χαρά τζαι ικανοποίηση…τζαι κούραση… αλλά έτσι ένι!

Αν δε κάμω διάλειμμα για Γιουτουμπ εν μπορώ -αναμεταξύ διαβάσματος- τζαι που λαλείς ήρτε καρτζήν μου τούτο το μακαβριότατον πλην χαριτωμένο βιτεούδι που σε κάνει να δεις το χάρο με άλλο μάτι…τραγουδώ το συνέχεια…δες και θα καταλάβεις:

Χαχα! Τέλειο;

Ταινίες. Ταινίες είναι μαστ. Απντέητ. Είδα την κλέφτρα των βιβλίων (The book thief). Μετριότητες Αντρίκ. Μέτριο προς καλό. Τετριμμένο όμως. Υπεραπλουστευμένο. Ερμηνείες χλιαρές. Τζαι το Αη.Εμ.Ντι.Μπι έδωσε του 7.7. Ίσως είχα υψηλές προσδοκίες; Ίσως είδα καλύτερα παρόμοια που να σχετίζονται με Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο; Νυστάζω πολλά για να το αναλύσω επιστημονικά! Τελευταιως έριξα το τζαι στο θέατρο. Είδα το Calendar Girls στη νέα σκηνή του ΘΟΚ. Είχε χάζι! Δράμα με κωμικά στοιχεία. Ε κατάλαβες κλάμα τζαι γέλιο μαζί. Επιτέλεσε το σκοπόν του! Εξάγνισε τη ψυσσή!

Αντρίκκο τέλεψε έλα γρήγορα διότι άλλο είναι να βλέπεις τον ψυχοδιαστρόφα Αλμοδοβάρ μόνη σου τζαι άλλο να χαχανίζουμε μαζί. Άλλο είναι να γουρουνιάζω με λιτοδίαιτους τζαι άλλο να γουρουνιάζω μαζί σου!

Σ.Ο.Σ ελάλε τζαι η Πατρόκλου στα Γιουροβίζια. Ες. Ο.Ες Αντρίκκο καμπ μπακ! Κανεί με τούντες ξενιθκιές. Άτε πάρε και μια Αρβανιτάκη που χει κι αυτή παράπονο με ξενιτεμένους…
“…την καρδιά μου, αχ φωτιά μου, όποιος δει
να της πει να ‘ρθει κοντά μου, μην αργεί.
Ξενιτιά μου, έρωτά μου, φως κι αυγή
πριν ραγίσει απ’ το σεβντά μου όλη η γη”.

Αφιερωμένο:

Φιλία!
Σε αγαπώ πολύ!

Μυστικό επιτυχίας/ευτυχίας

Ο ίδιος ο Θεός έχει δώσει τη μαρτυρία του ανάμεσα σε εσένα και στη σύζυγο της νεότητάς σου, στην οποία εσύ έχεις φερθεί δόλια.—Μαλ. 2:14.

Εναρμονιζόμενος πλήρως με τον Πατέρα του, ο Ιησούς δίδαξε ότι δεν μπορεί κάποιος να διώχνει ή να εγκαταλείπει το αθώο μέλος και να παριστάνει ότι δεν έχει κάνει τίποτα κακό. (Ματθ. 19:3‐6, 9) Πώς μπορούν οι παντρεμένοι να παραμείνουν όσιοι στο σύντροφό τους; Ο Λόγος του Θεού λέει: «Να χαίρεσαι με τη σύζυγο [ή το σύζυγο] της νεότητάς σου» και «να απολαμβάνεις τη ζωή με τη γυναίκα [ή τον άντρα] που αγαπάς». (Παρ. 5:18· Εκκλ. 9:9) Καθώς μεγαλώνουν, πρέπει και οι δύο σύντροφοι να είναι “ολοκληρωτικά δοσμένοι” (χωρίς να ξενοκοιτάζουν και να απατούν)στη σχέση τους, τόσο σωματικά όσο και συναισθηματικά. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να φροντίζουν ο ένας τον άλλον, να δαπανούν χρόνο ο ένας με τον άλλον και να πλησιάζουν πιο κοντά ο ένας στον άλλον.