Paris

Εν ξέρω γιατί εφύλαα το Παρίσι για πιο μετά…εν όπως το κγουασάν  ντου σοκολά που τρώεις πρώτα τον γυρόν τζαι φυλάεις την νουτέλα στη μέση για το τέλος…

Ελπίζω το Παρίσι να μην είναι το τέλος δηλαδή…εν λίο φοητσιάρικα τα πράγματα στη Γαλλία με τις τρομοκρατικές επιθέσεις αλλά επήρα το απόφαση.

Γαλλία λοιπόν. Ο λα λά. Πα του του! Ζε μ ανφού. Ζε νε σε κουά. Κομπιάν κουτ ε σε πανταλόν. Τζαι πουτάν ή μιέρτ. Λε σκατώ λε σκατό (όξα γκατό το δώρο ή η τούρτα… :Ρ  ).Sa suffit! Τούτα είναι που θα πάρω μαζί μου. Διότι από λεφτά φτώχιες. Έδωσα τα ούλλα στο εισητήριο και στο ξενοδοχείο. Τζαι αν λείψουν ενώ είμαι τζιαμέ θα τραγουδήσω κανένα ” Λα βι αν ροζ” μεσόστρατα στο Σιάμσελιζέ.

Ανυπομονώ για το τζαζοφεστιβάλ και τα γκαρσόνς…

Έτω είπα να γράψω τζαι ένα ποστ για να μην ξεχνιόμαστε!

Θα πάω και ζε νε ρεκρετέ ριέν!

Ο ρεβουάρ!

Advertisements