Οι κορούες

Εν σας εξαναμίλησα για τις κορούες. Εν θυμούμαι τελοσπάντων!

Τις κορούες εγνώρισα τες περίπου στα 13 μου. Ήταν τζαι τζείνες ντροπαλές τζαι λίον περίεργες. Η αλήθκεια εν τις επολλοήθελα στην αρχή. Επροτιμούσα μόνη μου. Εθυμίζαν μου τι σημαίνει να πρέπει να έχεις έννοιες. Έκρυφα τες εν ήθελα να τις ξέρει ο κόσμος ιδιαίτερα τα αγόρια. Μετά…Ε μετά. Αλλά μετά ήμασταν κολλήτες. Ως τωρά πάμε παντού μαζί. Σπίτι δουλειά διακοπές…Παντού.

Τις κορούες επρόσεξεν τες πρώτα η μάνα μου. Είχε μου κάμει ένα δώρο τζαι άφηκε μου το πάνω στο κρεβάτι μου τζαι ενόμιζε ήταν να χαρώ. Όι. Έκλαια. ‘Εν το θέλω’ λαλώ της. ‘Δεν είναι σωστό να κυκλοφοράς πλέον χωρίς σουτιέν ‘ λαλεί μου. Έβαλα το πάνω μου τζαι ξαφνηκά’ ένιωσα ντροπή. Έπρεπε να μαζεύκω μέσα σε ένα ρούχενο μασκαραλίκι τα δκυο περίεργα κουμπιά που εβλαστούσαν πα στο στήθος μου. Βυζοσυσσωρευτή το έλεα.

Με τον βυζοσυσσωρευτή ήταν σαν να αποχαιρετούσα τα καλύτερα χρόνια της αθωότητας  και ξεγνοιασιάς. Σαν να συναινούσα να μεγαλώσω. Δεν το ήθελα καθόλου. Μα τα κουμπιά εν αρωτούσαν κανένα. Εμεγαλώναν τζαι εμεγαλώναν. Στα 14 τα είχα αποδεκτεί. Οι βυζοσυσσωρευτές είχαν ενδιαφέρον πλέον, χρώματα, τιράντες, στραπλεξ (όπως το λενε ακόμα πολλές μαζί με λέξεις όπως κόφλεξ) μπαλκονέ, σιθρού, να κλείουν μπροστά, να κλείουν πίσω. Επέρασα που Α καπ, Μπι καπ, Σι καπ (ένδοξες εκείνες οι μέρες εστήναν αυτόνομα τζαι η σφριγηλότητα στο φουλ).

Επεράσαμε πολλά μαζί τζαι εφτάσαμε στο σήμερα. Να σας συστήσω λοιπόν τις κορούες του σήμερα. Οι κορύες είναι Ντι καπ τζαι πότε έχουν τα πάνω τους, πότε τα κάτω τους. Χρειάζονται στήριξη αλλά ποτέ ενίσχυση. Έμαθα τζαι γω για χάρη τους να καταργήσω το μπρούμητα στον ύπνο. Συμβιώνουμε καλά. Περιμένοντας το νερό στο μπάνιο να βράσει κάμνουμε πολλές κουβέντες τζαι χορογραφίες μεν σου πω. Οι τρεις μας έχουμε και συγκρότημα. Ήταν να μασταν  οι ‘Ζουμερές κορούες’ αλλά επαρέπεμπεν σε Spice Girls τζαι έτσι είπα σαν η πρωταγωνίστρια του χορευτικού να μας ονομάσω ‘The Kalioush sisters’.

Χαρά που κάμνουν άμα τις πέρνω ταγκό, μόνο που διαμαρτύρουνται άμα χορεύκουν με κάποιον που έχει μαν μπουπς. Τρέξιμο… πάλε έρκουνται, αλλά πολλές φορές μεινίσκουν πίσω τζαι πρέπει να ελαττώσω για να με προλάβουν. Άσε που εν συγχρονίζουνται. Η μια δεξιά η άλλη αριστερά.

Αγαπώ τες κορούες εν καλές. Ένεν τέλειες ούτε μοντελίστικες αλλά εν δικές μου. Πλεον ούτε τις πολλοκρύφκω ούτε ντρέπουμαι για λόου τους, ούτε ανησυχώ αν αρέσουν σε άλλους ή όι.

Έχω μπει και γω στο’Φρη δε μπουμπ μούβμεντ’!

Φρη δε κορούες α κορούες!