Με τρίχες θα ασχολούμαστε!

Τα Γιουροβίζια εν τα είδα φέτος, διότι την ίδια ώρα εθώρουν τον γοητευτικό Γκάρφιλτ. Ποιόν κάττο σιορ; Τον Άντριου Γκάρφιλτ, που ενσαρκώνει τον Άνθρωπο αράχνη (Spiderman). Το IMDB έδωσε του 7.5 εγώ δίνω του 6.9. Πιο καλό ήταν το Captain America και το Wolverine, the Avengers και φυσικά το Iron Man… αν με ρωτάς. Τζαι επειδή εν με ρωτάς εν θα συνεχίσω με την αξιολόγηση της ταινίας. Ναι, καλά εδιαπίστωσες εγύρισα το στα super hero movies! Lame? No! You are lame! Σόρρυ, έβαλες με σε άμυνα για λίον!

Το λοιπόν τζαι που λαλείς. Παρόλον που εγώ επαράτησα τα Γιουροβίζια … ο κόσμος φαίνεται ότι εξακολουθεί να πολλοασχολείται! Τζαι δεν μεινίσκει στο να δηλώνει απλά τις προτιμίσεις του, δεν μένει στο να υποστηρίζει τηλεφωνικώς την χώρα ή τραγουδιστή της επιλογής του. Αρχίζει να προβάλει σε αντιπροσώπους χωρών τις προκαταλήψεις του.

Κάμνει μου εντύπωση που εν εσχολιάστηκε η βυζού από την Πολωνία που ελούνετουν πας στη σκηνή…διότι ενημερώθηκα αμ τι! Εσχολιαστήκαν οι τρίχιες πας τη μούρη της Αυστριακής! Άμα σας λαλώ εν πάω πούποτε, διότι εν έκαμα το μουστάκι μου άμπα τζαι τολμήσετε να μου πείτε ξανά…”κανένας εν θα το δει” τζαι “ποιον τον κόφτει το μουστάτζι σου”…διότι έτο! Εγίνικεν μείζον θέμα το μούσι της Κοτσίτας. Η οποία κατ’ εμένα είχε καταπληκτική φωνή! Εγώ που εν έχω με φωνή…μεινίσκουν μου μόνο οι τρίσιες!

Ένα λεπτό πριν με λιντσ-ι-λοχάν-ρετε…άκουσον μεν πάταξον δε! Την Ντρου την Μπάριμορ, την Τζούλια την Ρόμπερτς και τόσες άλλες σελέπριτις που λετσιόν …. αφήκασι τις τρίχες της μασκάλης τους ακάμωτες…πως το λέτε…αξιούριστες έχετε τες τζει πάνω τζεί. Που δεν έχει πιο αντιαισθητικό πράμα! Η δε κυρία που δουλεύει στο φούρνο της γειτονιάς τζαι δίνει στον Κωστή το ψωμί κάθε μέρα διά το με το σσέρι του Κιγκ Κογκ. Η τρίχα πα στο σσιέριν της εν πιο μεγάλη τζαι πιο μαύρη που την τύχη μου!

Είδετε με να διαδηλώνω να την φύουν που τον φούρνο; Είδετε με να φκαίνω να γράφω για την αμασκάλη της Τζούλιας ή της Κυπρούλλας… Όι κύριε μου! Θωρώ τις δικές μου τις τρίσιες τζαι παρακαλώ να μεν μπει το καλοτζαίρι άξιππα διότι το ραντεβού με την αισθητικό εν νάκον πάρατζει.

Αλλά το μούσι της Κοτσίτα ήταν απλά ο καμβάς! Ο καμβάς για να ζωγραφίσει απάνω το άγχος του ο καθένας. Το φόβο του! Τί θα πει στο παιδί του όταν το ρωτήσει; Πε του ρε κύριε πρώτα γιατί τζοιμάσαι με άλλη εκτός της μάνας του. Πε του ρε κύριε πρώτα γιατί ξιτιμάζεις άμμαν οδηγάς. Πε του ρε κύριε πρώτα ότι μες το σχολείο του έχει παιδάκια από άλλη χώρα ή θρησκεία τζαι πρέπει να σέβεται τη διαφορετικότητα. Τί εν να πει το παιδί σου άμα σε βλέπει να εκφράζεσαι με μίσος; Το να σέβεσαι την αξιοπρέπεια κάθε είδους άνθρωπου είναι οφειλή! Αυτό δεν σημαίνει ότι θα συμμερίζεσαι τα πιστεύω του ή θα συμφωνείς με τις πράξεις του.

Ναι η προκλητική συμπεριφορά επηρεάζει συνειδήσεις. And it goes both ways!Και αν θέλουμε να ζούμε όσο το δυνατόν ειρηνικά από καμιά πλευρά δεν πρέπει να υπάρξει πρόκληση. Αλλά αυτό ισχύει και για την κυρία που έβγαλε τα βυζιά της τζαι έβρεχε την φανέλα της για να φανούν καλύτερα…δεν σεβάστηκε το μιτσικουρίν που έκατσε με την οικογένειά του να δει ένα διαγωνισμό τραγουδιού. Αυτό ισχύει για κάθε άνθρωπο που εκπροσωπεί ένα θεσμό μια χώρα …δεν χρειάζεται να υπάρχει προκλητική συμπεριφορά από κανένα! Σε αυτό συμφωνώ! Αλλά ας δουλευτεί τζαι λίο το θέμα μας που έχουμε να σκανδαλιζούμαστε τόσο εύκολα! Μήπως είμαστε πολλά σαρκικοί άνθρωποι τζαι βουρούμε να ταπελλώσουμε τζαι να εκδηλώσουμε μίσος προς άλλους…τζαι οι δικές σου αρετές που ενι; Δεν χρειάζεται να συμφωνήσεις! Απλά μην το φοβάσαι διότι ο φόβος σου προκαλεί θυμό. Και ο μη- υγιής θυμός (διότι υπάρχει και ο ελεγχόμενος που είναι υγιής) είναι επικίνδυνος. Είναι παρορμητικός, του λείπει η λογική, ο έλεγχος και ατιμάζει αυτόν που τον εκφράζει με πράξεις!

Άτε γεια!

Blue day. Blue song!

Πιάνω τον εαυτό μου να κάνει διάλογο στο μυαλό μου με άτομα παρελθόντος… στη προσπάθεια επίλυσης άλυτων διαιωνιζόμενων ζητημάτων, τα οποία αφορούν αφόρητες αδικίες. Αδικία που έχω υποστεί και με έχει τραυματίσει και έχει επηρεάσει την έλλειψη εμπιστοσύνης μου στους ανθρώπους. Παρατηρώ να φέρνω επιχειρήματα και τα εξωτερικεύω κατά την οδήγησή μου ή μπροστά στον καθρέφτη…αλλά η υπόσταση του άδικου απουσιάζει. Συνομιλώ μαζί του και προσπαθώ με λόγια να εκλογικεύσω παρανοϊκές συμπεριφορές του και ζητώ δικαίωση!

Η απάντηση μου σε αυτό τον μονόλογο-διάλογο;

Σιωπή.

Ο παραξενεμένος οδηγός στο διπλανό αυτοκίνητο.

Η παραξενεμένη μουτσούνα μου στον καθρέφτη.

Και η μέρα γίνεται Δευτέρα και ακόμα μια μέρα στο 2014 περνά δίχως απαντήσεις δίχως αποκατάσταση της δικαιοσύνης.

Καλημέρα!

https://www.youtube.com/watch?v=dAV80Dh-qxg&list=PL37906F087D2C40E9

Όταν η μέρα διαγράφεται λαμπρή!

Είχατε ποτέ από αυτές τις μέρες που όλα κυλάνε υπέροχα; Χα! Εγώ είχα!

Ξυπνώ το πρωί αφού ετζοιμήθηκα οκτάωρο, χορτασμένη που ύπνο. Μπάμ! Η μέρα διαγράφεται λαμπρή.

Τα μαλλιά μου γυαλίζουν τζαι είναι τέλειες και ελαστικές οι μπούκλες. Τύφλα να σσει το μοΤέλλλο της Λορεάλ. Παραμπούμ! Και η μέρα διαγράφεται λαμπρή.

Μπαίνω στο μπάνιο για ζεστό μπάνιο ή πάνιο (ότι προτιμάς) και όχι μόνο το νερό είναι ζεστό αλλά χογλά! Πσσσσσσς! Τέλειο υδρομασάζ…να νοιώθεις τη βρωμίλλα τζαι τα νεκρά κύτταρα να σε εγκαταλείπουν … οι πόροι του δέρματος να ανοίγουν τα παντζούρια καλημερίζοντάς σε…ντάξει έκαμα το πολλά “μελωδία της ευτυχίας” αλλά το σημαντικό είναι ένα: Η μέρα διαγράφεται λαμπρή!

Τα μάθκια μου έννεν φουσκωμένα ούτε έχω μαύρους κύκλους. Λετς σέη αη ουος λούκιν κούτ! Make up on, chic dress on, high hills on, perfume on…Ιτ ουος ιντίτ ε μπρίλιαντ ντέη!

Στην πρώτη δουλειά με τους φοιτητές μου, γίνεται ένα καταπληκτικό μάθημα! Εγώ με τουπέ να τα μιλώ τα Αγγλικά φαρσίν (τζαι ας είναι τα φαρσί μια ινδοευρωπαϊκή γλώσσα του Ιράν), να κάμνω τα αστειούθκεια μου τζαι να γελά υποστηρικτικά η ομάδα με αυτά! Τούιν κουτ! Σπλέντιτλυ!

Πετάσσουμε να πιω καφέ…κυκλοφορώ στο κόφφυ σοπ σαν ντίβα με το κόκκινο το φουστανούδι μου…παραγγέλνω τη φραπεδιά μου, δκιεβάζω το αμέρικαν σαϊεντίφικ μου…εντ κέρλ δε ντέη ις στιλ κουτ!

Πάω στην τράπεζα για μια κατάθεση: “Κάλιουsh;” “Ω γνωστέ! Πως από δω;” Πλα πλα πλα…τσιτ τσατ!

Κατευθύνομαι προς τη 2η εργασία. Γνωρίζω κόσμο. Δίνω πληροφορίες. Κάνω συμβουλευτική. Κάθομαι. Σηκώνομαι. Περπατώ Σο φαρ σο κουτ!

Τελικά είναι θέμα αυτοπεποίθησης! Αυτοπεποίθησης και τσαχπινιάς…δύο συστατικά που καταριέσαι όταν ανακαλύφκεις ότι εξαιτίας τους… ούλλλη μέρα εκυκλοφόρας με μια τρύπα στο φουστάνι σε ένα…-ας πούμε- όχι και τόσο κολακευτικό σημείο!

Περνούν όλα μπροστά μου κάθως διαπερνούν τα δάκτυλά τη τρύπα του φουστανιού…:

Οι φοιτητές μου…η τρύπα
Οι μπαρίστες στο κκόφυ σιοπ…η τρύπα
Το γέλιο για τα αστεία μου….η τρύπα
Το αμέρικαν σαιεντίφικ…η τρύπα
Ο γνωστός…η τρύπα
Το σφύριγμα…η τρύπα
Η δεύτερη δουλειά…η τρύπα
Ο συμβουλευόμενος…η τρύπα
Στο γραφείο του μάστρου…η τρύπα.

Και εγώ να θέλω…μια ΤΡΥΠΑ να χωστώ!

Don’t let life teach you…teach life

Δικός μου ο τίτλος γι αυτό από τούδε και στο εξής σου επιτρέπω να το χρησιμοποιείς, μόνο αφού με βάλεις σε παρένθεση τζαι δίπλα μου η χρονολογία 2014!Έχω κλειστοφοβία γι αυτό άφηνε λίον space πριν κλείνεις την παρένθεση.

Έχω τζαι άλλα αν θέλεις. Το μόνο που χρειάζεται είναι μια τσιόφτα αυθόρμητη και μετά αντιστρέφεις το υποκείμενο σε αντικείμενο (στη προκειμένη κατηγορούμενο για να μην εκνευρίσουμε και μερικούς φιλόλογους). Τζαζ λαηκ δατ!

π.χ;
π.χ.: Μην αφήνεις τους άλλους να σε θυμώνουν, θύμωνε εσύ τους άλλους. Κλαπ κλαπ…
Μην φάεις τη φατζή άσε τη φατζή να σε φάει (επίκαιρο είναι Τετάρτη σήμερα).
Δεν γίνεσαι ηλικιωμένος επειδή μεγαλώνεις, μεγαλώνεις επειδή δεν είσαι πια παιδί (Τούτον είναι προχωρημένη φιλοσοφία θέλει πολλή συγκέντρωση, γι’ αυτό πάρε το τάπλετ στη τουαλέτα για στοχασμό!)

Μη ζηλεύεις… έτσι με έκανε η ζωή, σοφή πλην ταπεινή! Και πάλι εγώ της ζωής της είπα: Μην αφήνεις τη ζωή να σε διδάξει δίδαξε εσύ τη ζωή. Τζαι λαλεί μου: “Εν με λαλούν Ζωή”.

Τωρά έρχομαι στο ψητό. Σοβαρολογώ με τον τίτλο. Ενίσταμαι να αφήνουμε το ρέμα να μας παρασέρνει. Τόλμα να διαφέρεις ολάν. Κυκλοφορεί τελευταία ένα βίντεο με άγνωστους να φιλιούνται για πρώτη φορά τζαι είναι όλοι ενθουσιασμένοι. Τί χαρά! Τί συγκίνησης!

Μονοπυρήνωση! Google it! Kissing disease! Αηδία!

Αρέσκει μου να βλέπω ερωτευμένους να φιλιούνται να κρατούν χεράκια. Ηλικιωμένους να αγκαλιάζονται με το ταίρι τους. Υπάρχει μια σχετική προσυμφωνία πριν την πράξη ρε κουμπάρε. Αλλά να βλέπω άγνωστους που γλύφονται χωρίς καν να πρωταγωνιστούν σε ταινία, φορ νο ρίζον…εν μου αρέσκει! Απλά για να τους βιντεοσκοπούν δηλαδή; Εν το έπιασα το νόημα που όλοι επιδοκιμάζουν! Είναι αηδία. Τουλάχιστον στις ταινίες υπάρχει κάποιο στόρυ.

Επόμενο βήμα ποιο;

Σκηνές από πορνό να κυκλοφορούν στο φατσοβιβλίο τζαι να γράφουν όλοι από κάτω…: Ωωωωωωω χάου σουήτ! Άγνωστοι μεταξύ τους επιδίδονται σε σεξουαλικές δραστηριότητες, πόσο αγαπούν τους συνανθρώπους τους. Κοίτα δεη μέηκ λαβ νοτ βορ! Και μετά η Τασούλα που τα Λίμπια θα πει στον Κούλη…Κούλη μου σήμερα ήβρα ένα άγνωστο στο δρόμο και τον λυπήθηκα και έτσι τον προσκάλεσα να κάνουμε έρωτα! Και τώρα έφυγε ευτυχισμένος. Ο Κούλης: “Ω Τασούλα τι χρυσός άνθρωπος είσαι!”Θα πει… ΝΟΤ!

Υπερβάλλω! Ρε! Εν μπορείς να φανταστείς το πόσο άρεσε τούτο το βίντεο. Απλά βάλλεις ένα φιλμάκι τζαι την υπογραφή κάποιου διάσημου που κάτω ή το ονομάζεις πρότζεκτ και ότι ανωμαλία θέλει ο διάσημος …τα αρνιά την κάνουν… ακολουθούν! Ε όχι ρε! Ενίσταμαι!

Φορ φαξ (τηλεομοιότυπο αν δεν ξέρεις Αγγλικά) σέηκ!

Άτε να ούμεν α!

Καλημέρα είπαμε; Ε καλημέρα.

I scream, you scream, we all scream for ice cream!

Άμμαν εν κρυάδα αρέσκει μου να τρώω παγωτό. Όι τόσο το καλοτζαίρι….διότι όπως είπαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι also known as ‘Ξύλινα Σπαθιά’: “Λιωμένο παγωτό, κολλάει στο χέρι”.

Αγαπημένος συνδυασμός; Τριαντάφυλλο και γιαούρτι. Θανατηφόρα ανάμειξη γεύσεων.
18:05. Ήδη είχα στα χέρια μου ένα σούπερσάηζ χωνάκι με ξίτρουλο παγωτό που εμούθκιαζε τη γλώσσα μου σε κάθε γλείψιμο. Το μοναδικό γλείψιμο που σου αφήνει αξιοπρέπεια ιφ γιου κατς μι.

Τζαι επειδή όταν είμαι με παρέα πιάνω στο κουππάκι το παγωτό για ευνόητους λόγους… όταν είμαι μόνη μου μπορώ να γουρουνιάζω με άνεση τζαι να τρώω τζαι εγώ τζαι η μούττη μου…διπλή απόλαυση όταν συμμετέχει και η μύτη.
Όπως όταν πίνεις κρασί.Λένε πως χρειάζεται συγκεκριμένο ποτήρι, διότι η απόλαυση έγκειται και στην όσφρηση κατά την πόση του…πλα πλα.

Μπαίνω στο αυτοκίνητο. Πριν ξεκινήσω το παράνομο οδήγημα με ένα χέρι, ένα πόδι (αυτόματο). Ξεκινώ το γλείψιμο. Τζαι σαν τα βρίσκω με το παγωτό μου, νοιώθω με την άκρη του ματιού μου κάποιο να με παρακολουθά…κάποιος παραβίαζε την ιερή στιγμή …κάποιος διαπερνούσε τη προσωπική μου φουσκάλα. Σταμάτησα για λίγο την τελετουργία: Γλύψ δεξιόστροφα, γλύψ αριστερόστροφα χλάπ από πάνω (επί πολλάκις). Από τα σέττινγκς μου έθεσα σε λειτουργία τη δολοφονική ματιά (όπως τον κάττο μου όταν βλέπει να πλησιάζει το πιάτο του οποιοσδήποτε άλλος)τζαι αντίκρυσα την απειλή κατάματα.

Εγώ:
images (3)

Η απειλή:

baby01

Συγκεκριμένα ένα 5χρονο, γένους θηλυκού που ελιμπίζετουν το παγωτό μου. Αφαιρέθηκε τζαι έχασε τη μάμα του τζαι έμεινε να με κοιτάζει μια εμένα μια το παγωτό μιαν εμένα τζαι εξερογλύφετουν το καημένο. Χωρίς να κάταλάβω πότε, εμφανίζεται η μάνα του μωρού τζαι βάλλει του κάτι παουρκιές ρεζίλικες τζαι αρπάζει την που το χέρι όπως ο αετός το ψάρι.

Η συναισθηματική αντίδραση εμού, ως επαγγελματίας- ειδικός σε θέματα ψυχολογίας:

cats-21-357x500

Θυμίστε με που εν να πα να κάμω μωρά …να μετανιώσω!

Έσσει ένα σπαστικό μες το γραφείο μου τζαι κατσιαρίζει τζαι από λεπτό σε λεπτό θα βρεθεί το μάους πας τη τζεφαλήν του. Ήντα να του πω; Λάμνε στην ευτζή; Αν με φύεις εν τα βουττήσω πάνω σου; Κόφκεις με που τη συγκέντρωση μου! Φύε. Ναι κάμνω ότι είμαι κουλ τωρά τζαι τάχα δακτυλογραφώ αλλά εν θωρείς το μάτιν που αληθόρισεν τζαι παει να γυρίσει ανάποδα;

Έφυεν.

Τούτα τα νεύρα ξέρω πόθεν εξεκινήσαν. Που τους μαθητές του Γυμνασίου. Τζείνα τα παραθκιάνταλα κινούμενα, που τα άκρα τους εν δυσανάλογα με το κορμί τους, που η φωνή τους εν σαν την μισοπεθαμένη πουρού τζαι πιάνουν μόνο χαμηλές τζαι πολύ ψηλές μέσα σε μια μόνο λέξη. Σπυρκά τίγκα. Κυκλοφορούν σε αγέλες. Μέσα που την αγέλη τους πιάνουν τη δύναμή τους για να περιπαίξουν τη καθηγήτριά τους, αλλά αν τους φκάλεις που μέσα, χάνουν αμέσως τις δυνάμεις τους τζαι γίνουνται πουλλούθκια. Άμαν τους αρέσκει μια κορού ή εν να της χτυπήσουν (αφορμή να της τζοίσουν) ή εν να την περιπαίξουν.

Αλλιώς…έφηβοι.

Σο μπόριγκ. Τόσο προβλέψιμοι. Τόσο μη-εκλογικεύσιμοι.

Φαντάστου 150 ποτούτους. Μαζεμένους. Σε μια αίθουσα.

Μαζί μου ήταν φρόνιμοι εν η αλήθκεια διότι κάμνω τους αστεία τζαι προσπαθώ να κάμω όσο πιο φυσική τη παρουσίαση. Αλλά μετά; Εν εσκάζαν να ακούσουν τους άλλους. Τζαι εσύ ρε κοπέλα μου. Τάχα καθηγήτρια πανεπιστημίου. Θωρείς εν ακούεται η φωνή σου. Θωρείς εν σου διούν σημασία. Κάμε κάτι. Με θωρείς μόνο τα σλάητς.

Πφφφφ…

Έτσι ήρτε μου να εκτονωθώ με αυτό το παλιό χιτάκι (δυνάμωσε ηχεία τζαι φκάρτο κοτσούι):

Εεεεε…εσύ; Όλα καλά;