Ένα και ένα ίσον Δευτέρα!

Μόλις σκότωσα τη…(wait for it) δίαιτα μου με ένα σακούλι πατατάκια!

Μεν λυπάστε! Επέθανε ακαριαία!

Είπα να ξεκινήσω το σημερινό ποστ με τα πιο συνταρακτικά νέα όπως κάθε δημοσιογραφικο-οικονομικο-κοινωνικο-ψυχολογικο-εγκληματολογικο-εμπειρικο μπλοκ, που σέβεται τον εαυτό του.

Περνάμε στη επόμενη είδηση με την Κάλιουsh Μπλοκόλοβα:

Ευχαριστώ Γκέτο! Κάηκαν ζωντανά (εξέχασα ότι είμαι Ρωσίδα …ζουντανά)…εγκεφαλικά κύτταρα του προμετωπιαίου λοβού, ανυποψίαστης Κύπριας ενώ διάβαζε πυρετωδώς σε βιβλιοθήκη Κυπριακού Πανεπιστημίου. Η άτυχη Κάλιουsh, 18 ετών (πάντα υπάρχει μια μικρή δόση παραπληροφόρισης στα Μέσα Ενημέρωσης ώσπου να φτάσει στα φκιά μας)…μετά από ώρες ατέλιωτες μπροστά από τον υπολογιστή της, άρχισε ξαφνηκά να μην βλέπει καλά και να χάνει τις αισθήσεις της. Μάρτυρες λένε πως η βιβλιοθήκη άρχισε κατά τις 5 το απόγευμα να μυρίζει καμένο. Η αστυνομία σε συνεργασία με το νευρολογικό ινστιτούτο διερευνούν τα αίτια του εμπρησμού του εγκεφάλου της άτυχης νεαρής (να μεν το παρακάμω α;). Ο αρχηγός της αστυνομίας έκανε λόγο για κακόβουλη ζημιά η οποία μπορεί να είχε την έναρξή της κατόπιν εμπρησμού από ύποπτη καλαμαρού φοιτήτρια, η οποία καθόταν δίπλα στο θύμα και μιλούσε στο τηλέφωνο. Η ύποπτη καλαμαρού οδηγήθηκε στο Τμήμα για ανάκριση. Η Κάλιους κάνει έκκληση στους έχοντας εξετάσεις να είναι προσεκτικοί με τα εγκεφαλικά τους κυκλώματα κι αν θα διαβάσουν να μην το παρακάνουν και να μην… οδηγήσουν.

Ξέρω γω τι λαλώ…

Τωρά που τα αλήθκεια θέλω να χειροκροτήσω τη βιομηχανία της έβδομης τέχνης…διότι ποτέ στα χρονικά μου δεν είδα 4 συνεχόμενες καλές ταινίες. Η τέταρτη εν η Prisoners και σας προτρέπω να τη δείτε προσεχώς στο κινηματογράφο της γειτονιάς σας. Όι τόσο ο Hugh Jackman,όσο οι Jake Gyllenhaal και ο Paul Dano με ενθουσίασαν σε αυτή τη ταινία. Ω ο Τζέηκ…Έχει και ωραίο λαιμό ο άτιμος. Τί λέω η καημένη. Εν τα εγκεφαλικά καμένα κύτταρα. Συμπάθα με αλλά στους άντρες αρέσκει μου ο λαιμός. Ναι έχω τζαι θεωρία για το ακριβώς πως πρέπει να είναι ο λαιμός ενός άντρα. Άλλη φορά αν θέλεις να στη γράψω σε ξεχωριστό ποστ! Πως οι άντρες βλέπουν την προσωπικότητα και τη σεμνότητα μιας γυναίκας για να τους ελκύσει; Έτσ….Τέσπα! Ψυχολογικό θρίλερ, εγκληματολογικό… Τσας προβλέψιμο, αλλά εν τζαι φταίει τόσο το σενάριο ή ο σκηνοθέτης. Φταίω εγώ που είδα 1000000000000…1 ταινίες. Αφού έχει φορές που σπάζω ακόμα και τα δικά μου νεύρα ξέροντας με ακρίβεια ατάκες ή σκηνές που ακολουθούν…σε καινούριες ταινίες που βλέπω.

π.χ Άμαν κάποιος κακός πέσει κάτω πεθαμένος τζαι ένας που τους χαζους ακόλουθούς του πάει που πάνω του και σταματήσει και η μουσική τζαι η ταινία εν ακόμα στη μέση…ξέρεις ότι εν επέθανε αλλά πολλά πιθανόν εν να πιάσει τζεινον που έσκυψε πουπάνω του….τζαι μάλιστα που τον λαιμό! Εν τζαι πρέπει να είσαι ο Κόπερφιλντ!

Επήεν 3 ώρες τζαι ήταν πολλές για έτσι ταινία. Εν εβαρέθηκα αλλά θα ήταν καλύτερη αν μεν εχάνετουν πολύς χρόνος στην αρχή με αχρείαστες σκηνές. Είμαι λίον ανυπόμονη είναι η αλήθεια τζαι θέλω το ψυχολογικό μου θρίλλερ να έχει ζουμί που την αρχή!

Α. Αη βος αμέηστ! Τζαι ππορν φρη, τζαι βρισιές φρη…λίο αίμα είχε αλλά όσο χρειάζεται.

Λίον έσπασε μου την η φίλη μου, η οποία εμίλαν ακατάπαυστα για τρεις ώρες. Τζαι έπρεπε να κλείει τα μάθκια της μες τη μασκάλη μου. Το τραγικό …η μασχάλη μου εν εμύριζε όσο η σκορδαλιά που την αναπνοή της. Α ρε κορίτσι! Συνήθως είμαστε καλό κινηματογραφικό ντουέτο.Πως το ξέρω; Θα πρέπει να γράψω και για αυτό ένα ποστ. Τί κάνει κάποιον καλή παρέα στον κινηματογράφο. Προσεχώς!Πρόμις!

Εν ήταν φοητσιάρικο καθόλου. Ησουν λίο υπερβολική, αλλά αγαπώ σε πάλε. Τζαι ντρέπομαι που το λέω αλλά εχάρηκα τον κύριο που ενευρίασε τζαι είπε μας ΣΣΣΣΣshhhhhhhhshhhhhh!

Αλλά εν τζαι εκατάλαβες ότι εν για σένα…δυστυχώς!

Τζαι μια εντελώς άσχετη ερώτηση που μου ήρτε τωρά. Γιατί οι φακές έχουν τσακιλόπετρες μέσα; Γιατί είμαι πάντα η τυχερή που ούλλη τη μαείρισσα να βρίσκω πάντα εγώ την πέτρα. Εν έμεινε σφράγισμα για σφράγισμα! Χαβ μέρσι! Εν εγίνετουν να είμαι έτσι τυχερή τζαι σε άλλα πράματα . Αλλά όι…ΟΚ ΟΚ εν έχω παράπονο ήρταν τζαι καλά πράματα μες τούτο το τζαιρό!

Χάτε τζαι έγραψα αλλό μια ιστορία για κλάματα αλλά εν την ετέλειωσα…Σύντομα θα την αναρτήσω. Έτσι για να έχεις κάτι να περιμένεις ώσπου να έρτ που το ταξίδι!

Σέη ουάτ; Γες σερρ…ι!

Αντιάμο α Ρόμα! Παρε μια γεύση από το τί θα ακούω καθώς θα πίνω το Montepulciano μου. Τούτοι θα ήταν οι Κύριοι Ντουμάνι ή Ντουμανί αν τους εγεννούσαν άλλοι γονείς στην Ιταλία.

Advertisements

Πουν το διακόπτη σιόρ

Πιο σκόρπιες τζαι πρόχειρες σκέψεις δεν θα μπορούσαν να είναι αυτές:

Άρρρρφα:

Δεύτερη μέρα στη δουλειά σήμερα και μια μελαγχολία ήταν λογική. Που το να με γαργαλά το τιρκουάζ θαλασσινό νερό μέχρι τα αυτιά τζαι να πιάνεις το φραπέ σου στη δροσιά ενός παραθαλάσσιου κήπου…τωρά να σου πληγώνουν τα αυτιά εκκωφαντικοί ήχοι από τηλέφωνα τζαι να πίνεις μεν το φραπέ σου… αλλά αποσβολωμένη μπροστά που την οθόνη γεμάτη ημέηλς.

Βήτα:
Φαντάστου να ξυπνάς κάθε μέρα με μια ανάμνηση ή μια εικόνα στο μυαλό σου κάποιου που θα ήταν ο τελευταίος στη γη που θέλεις να σκεφτείς ή ενός κακού ανθρώπου, τζαι να πετάσσεται το είδωλο τούτο μες το μυαλό σου με το που θα ανοίξεις τα μάθκια σου το πρωί. Αυτό θα πει να ξυπνάς σε εφιάλτη. Τζαι φαντάστου τούτο να γίνεται κάθε μέρα για χρόνια. Μιλούμε για άτομο που να έχει όλα τα κακά του κόσμου, μοχθηρό, πονηρό, άτιμο και άδικο. Εύκολα μπορεί να κολλήσει στο μυαλό σου αν δεν λάβεις δραστικά μέτρα. Πουν τον διακόπτη σιόρ. Άλλοι έχουν το διακόπτη συνέχεια στο σιέρι. Ότι γίνει, ότι κάμουν ότι τους κάμουν…switch off! Ε που είναι ο δικός μου. Φέρτε μου το μάνουαλ. Κάμετε γλήορα!

Γγγγάμμμα:

Ήβρα τον μέντορά μου. Μια καινούρια συνάδελφος με ωραίο τρόπο σκέψης. Ίσιος άνθρωπος, δυναμική. Επέρασε διάφορες καταστάσεις στη ζωή της, που άλλους θα κλόνιζαν, την ίδια όμως ενδυνάμωσαν την. Έχει διορατικότητα και καθαρό λόγο. Βλέπει στον άλλο… τον άνθρωπο πίσω από το προσωπείο. Ενθαρρύνει και ανατροφοδοτεί, με αισιοδοξία το συνομιλητή της. Όμορφος άνθρωπος!

Δου:

Καινούριο απόσπασμα που το ‘ιστορίες για κλάματα’, έτσι για να μεν κλαίτε τζαι να παρακαλάτε :Ρ :

“Η νυν ανακάλυψε φωτογραφίες της Χέλεν και της Μαρίας! Πως της δίνει ικανοποίηση να βλέπει ότι οι πρώην του έβαλαν κιλά!Κι ο ίδιος όμως τα είχε άσχημα με τις παχιές.

Κάποτε έλεγε στη Μαρία: “Πάχυνε η καμένη η Χέλεν!” Σαν να μην άξιζε πλέον σαν άνθρωπος. Χάθηκαν με τη σιλουέτα της τα όσα έζησε μαζί της; Τον είχε χωρίσει η Χέλεν, διότι ήταν άπιστος κ αχάριστος! Την ζήλευε για το ταλέντο της, ένιωθε δεύτερος και νόμιζε θα την τιμωρούσε/θα μείωνε από την αξία της, αν πήγαινε με άλλες!

Τα κιλά χάνονται! Η ανωμαλία όμως;”

Όβερ εντ άουτ!

Τύπος και υπογραμμός

Τύπος Νο.1
Μήνυμα στο φέησμπουκ:
-Σε σκεφτόμουν αυτές τις μέρες θες να πάμε για ποτό;

Τύπος Νο.2
Τηλεφώνημα ένα απόγευμα:
-Γεια σου πως είσαι; Είσαι ευχαριστημένη με τα μαλλιά σου;
-Εμ ναι ναι ευχαριστώ είναι πολύ καλά.
-Θα βρεθούμε σύντομα;
-Εεε…για να κάμω ίσιωμα ή θεραπεία εννοείς α; Τώρα να δω πότε εν να έβρω χρόνο να κάμω τούτα τα κάτσαρα! Τώρα να κλείσω καμιά Παρασκευή που βολεύκει να έρτω μετά που τη δουλειά.
-Όχι μόνο για τούτο. Αν θέλεις να κανονίσουμε να τα πούμε χαλαρά. Αρέσκουν μου οι συζητήσεις μας.

Τύπος Νο.3
-Γειά σου.
-Ποιος μιλά.
-Ο τάδε είμαι.
-Ποιος;
-Ο τάδε;
-Πρέπει να κάματε λάθος
-Όι είμαι ο τάδε που το τάδε!
-Ααααα τάδε. Τί κάμνεις;(Πως βρήκες το τηλ. μου;)
-Καλά εσύ;
-Καλά καλά. Με πήρες τηλέφωνο!; (Εννοώντας ναι ακούω…τί θέλεις)
– Ναι για να σε ρωτήσω τί κάμνεις την Πέμπτη.
-Εξαρτάται
– Για να διευθετήσουμε μια συνάντηση, γιατί θέλω την άποψή σου σε κάποια ζητήματα.
– Είναι επαγγελματικής φύσεως; Θες να διευθετήσουμε να περάσεις από το γραφείο;
– Όχι ακριβώς προτιμώ μόνοι μας. Να πούμε και τα νέα μας

Τύπος Νο.4
-Είμαι ο τάδε
-Γειά σου, εγώ η Τάδε
-Με τί ασχολείσαι;
-Με το τάδε εσύ;
– Είμαι μουσικός (κιθαρίστας)
– (Ο σσσσσιτ)Ωραία.
Πλα πλα πλα.
.
.
.
-Ξέρεις νομίζω ταιριάζουμε πολύ.
-Από που το διαπίστωσες;
-Είσαι ο τύπος μου. Αρέσκει μου οτρόπος που σκέφτεσαι

Δεν έγιναν το ίδιο διάστημα αλλά έγιναν ανά διαστήματα. Και από αυτά εμπνεύστηκα τα πιο κάτω: Please bare with me:

Αν κάποιος/κάποια θέλει να αποφύγει γνωριμίες με άτομα που ξέρει ότι δεν έχουν σοβαρό σκοπό ή τις ίδιες ηθικές αρχές χρειάζεται από ένα απλό χαιρετισμό, τηλεφώνημα ή ακόμα και request στο φέησμπουκ να δείξει την στάση της/του.

Σίγουρα είναι εύκολο να κολακευτείς ειδικά αν δεν τα πας καλά με τον άντρα/γυναίκα σου ;h όταν νιώθεις μοναξιά ή kατάθλιψη. Ίσως πιστεύεις ότι θα αναπτερωθεί το ηθικό σου.

Μην κρύβεσαι πίσω από το δάκτυλό σου.

Κόψε το από την αρχή.

Μάθε να λες όχι ευχαριστώ.

Διάκοψε κάθε συναναστροφή με άτομα που δεν έχουν ωφέλιμες συνήθειες και κρύβουν κινδύνους.Που υποστηρίζουν την αδικία. Όσο διασκεδαστικοί τύποι κι αν φαίνονται. Όσα χρόνια κι αν τους ήξερες. Αν διαπιστώσεις ότι υποστηρίζουν την αδικία,π.χ δεν συμπεριφέρονται με σεβασμό σε γυναίκες ή σε πιέζουν να γίνεις ένα μαζί τους, κοσκίνισε τους.Είναι δύσκολο διότι μπορεί να φαίνεται ότι έχουν και καλές ιδιότητες αλλά η κακή τους διαγωγή θα έχει τελικά αντίκτυπο και σε σένα. Πόσο καθαρό μπορεί να είναι ένα ποτήρι αν βάλεις έστω και μια σταγόνα δηλητήριο. Οι επιβλαβείς συνήθειες που μπορεί να έχουν φίλοι μας όσο καλά κι αν περνούμε μαζί τους κάποτε επηρεάζουν τη νοοτροπία μας, την ανεκτικότητα μας σε κάτι που άλλοτε θα καταδίκαζε η συνείδησή μας. Το τι συμβαίνει με τους εφήβους που είναι πολύ επιρρεπείς σε συμπεριφορές συνομηλίκων, το συναντούμε και στους ενήλικες. Π.χ Στην εργασία νοιώθουν κάποιοι την πίεση να πέσουν σε μοιχεία ακούγοντας άτομα με εξουσία στον οργανισμό στον οποίο εργάζονται, να έχουν εξωσυζυγικές σχέσεις. Αρχίζουν με το να μειώνουν την αντίστασή τους σε αυτή την ιδέα. Μειώνουν τη ενσυναίσθησή τους(εν σκέφτονται να μπουν στη θέση του συντρόφου τους). Σκέφτονται σαρκικά και εγωιστικά. Προσπαθούν άθελα ή ηθελημένα να βρουν αιτίες ή αφορμές με τους συντρόφους τους για τσακωμούς. Δαπανούν περισσότερο χρόνο στη δουλειά. Αμελούν να ανιχνεύσουν τους κινδύνους. Αποξενώνονται συναισθηματικά με τις συντρόφους τους και έτσι σταδιακά (ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ σταδιακά) οδεύουν προς τη μοιχεία.

Μόνο με ριζικές αλλαγές θα το καταφέρεις. Η αραιή επικοινωνία δεν βοηθά. Μην εμπιστεύεσαι τόσο στον εαυτό σου. Τί δεν είσαι άνθρωπος; Νομίζεις δεν θα πέσεις. Μα δεν σε τραβά ερωτικά η συγκεκριμένη; Κι άλλοι πολλοί τα είπαν αυτά. Οι πιο μεγάλοι έρωτες και τα πιο μεγάλα λάθη ξεκίνησαν με ένα “Εγώ με αυτόν ποτέ δεν θα…ούτε καν!”

Είσαι πλέον ενήλικας. Την αξία σου δεν τη μετράς με τους πόσους φίλους έχεις ούτε με το πόσους θαυμαστές/θαυμάστριες έχεις. Αλλά αν καταφέρεις να έχεις το σεβασμό από τον άνθρωπό σου. Αν είσαι άξιος να κερδίσεις την εμπιστοσύνη του. Και αν έχεις καλή σχέση με το Θεό και τα άτομα που σε αγαπούν πραγματικά. Να μην σε νοιάζει για το τι θα πουν άτομα επειδή προσπαθείς να είσαι ώριμος και ηθικός.

Εβγήκα από δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης, άλλαξα κομμωτήριο, άλλαξα χόμπι;..Εκεί όπου υπήρξαν περιπτώσεις που θα ενέδινα σε προτάσεις που πιθανόν να εβρέθουμουν ερωτευμένη/ος με λάθος άτομο (γνωρίζοντας τη διαγωγή τους) τις απέφυγα; Στην αρχή διερωτάσαι πως θα ήταν αν…Ειδικά σε περιόδους μοναξιάς. Αλλά μόνο έτσι εν να μπορώ να λέω ότι υπήρξα σοφή/ος σε κάποιες περιπτώσεις (σε άλλες χαζή/ος αλλά τέσπα λάθη ίσως γίνουν, αλλά ας τα αναγνωρίσουμε τζαι να τα αλλάξουμε) και είδα τον κίνδυνο και απομακρύνθηκα.

Έτσι είναι κυρίες και κύριοι. Εν περιμένεις να φκεις ραντεβού (μα ένα καφέ πίνουμε είμαστε τζαζ φρέντς…σαχλαμάρες) ή εν δέχεσαι φιλοφρονήσεις ή να μένεις σπίτι του/της επειδή εν να σου προσφέρει δωρεάν διαμονή. Καλύτερα να πληρώνεις ξενοδοχείο, να μην πας στη χώρα… παρά να πληρώνεις τα μαλλιοτζέφαλά σου μετά. Η να πληρώνεις το τίμημα να χάσεις για μια επιπολαιότητα τζαι που ένα λάθος (που εθελοτυφλούσες όταν έβλεπες τα σημάδια και τις προειδοποιητικές πινακίδες) τη γυναίκα, τον άντρα ή την αξιοπρέπειά τζαι την τιμή σου.

Μιλούμε τωρά για παντρεμένους/ες, δεσμευμένους/ες. Διότι ελύσαν τα αυτιά μου που τα πολλά που ακούν για χωρισμούς εξαιτίας απιστίας. Μα εν τζαι να περιμένεις να πεις όχι όταν είσαι τίτσιρος με το κρεβάτι (με συγχωρείτε)ή μεθυσμένος ή σαγηνεμένος που τα μελισταλακτα χείλη της τζαι το ντεκολτέ της ή όταν κυκλοφορεί ημίγυμνη τζείνη στο σπίτι που σε φιλοξενεί. Βάλε όρια στη ζωή σου τζαι αρχές. Το όι λαλείς το που την αρχή. Που το που ανιχνεύεις τον κίνδυνον. Που το ρικουέστ στο φέημπουκ. Φκάλω το καπέλο σε τούτα τα άτομα που εν σοβαροί τζαι σκέφτουνται πριν δράσουν. Εν τζείνοι οι λίοι που περιτριγυρίζονται από άτομα που τους σέβονται πραγματικά. Εξού και ο τίτλος. Τύπος και υπογραμμός είναι ο άνθρωπος που ξέρει να συμπεριφέρεται σωστά σε όλες τις οδούς του. Ο δίκαιος και τίμιος! Τέτοιοι εν καλά να είναι τα παραδείγματά μας.

Αν ήταν για την αρφή ή την κόρη σου εν ήταν να διακρίνεις τους κινδύνους; Μιλούμε όμως τζαι για ελεύθερους/ες που ξεκινούν γνωριμία με λάθος άτομα (για τους ιδίους) ή χωρίς σοβαρό σκοπό. Επιπόλαια.

Όπως έλεε τζαι η γιαγιά μου: Η τιμή, τιμή δεν έχει…τζαι χαρράς τον που την έσσει!

Μια ελιά, μα ποια ελιά!

Μετρώ τις φακίδες μου. 18.
Χμμμ.
Χαμογελώ τους στον καθρέφτη.
-Τα μωρά μου…επολλύναμε;
Εν τις βρίσκω άσχημες αν τζαι ξέρω ότι δεν αρέσουν σε πολλούς. Μεινίσκω όμως πάνω σε μια κάτω από το χείλος μου. Τούτης εν της μιλώ. Κατεβάζω τα μάθκια τζαι κοιτάζω την επίμονα. Στην ουσία εννεν την ελιά που βλέπω …αλλά τις αναμνήσεις που μου φέρνει…τα σχόλια που έπιασε..Κάποια σχετικά αστεία:
– Ω η ελιά της Σίντυ Κρόφορτ τζαι έπεσε που κάτω;
Κάποια ευγενικά:
– Αισθησιακή η ελιά σου
-Μπιούτι σποτ
Άλλα πάλε κάπως αρνητικά…
Ξαδέλφη:
– Γιατί εν πάεις να φκάλεις την ελιά σου…Πόσο εν να την αφήκεις..Θέλεις την να μεγαλώσει…όπως τη μάγισσα;
– Μην δαγκώνεις την ελιά σου (άλλος τούτος). Δική μου ένι ότι θέλω κάμνω την.

Είναι τζαι η ελιά δείγμα της προσκόλλησης μου με άτομα και πράγματα που κουβαλούν αναμνήσεις. Νοιώθω ότι αν τα απαλλαγώ θα χάσω ένα κομμάτι του εαυτού μου. Δεν θα είμαι πλέον εγώ.

Αλλά πάλε ξέρεις;

Σήμερα είχα χρόνο τζαι εσκέφτηκά το. Εν είμαι το παρελθόν μου. Εν είμαι τα σημάθκια που αφήνει πίσω του ο χρόνος. Δεν είμαι οι ελιές που κουβαλώ στο δέρμα μου. Είμαι οι αποφάσεις μου. Οι ενέργειές μου. Οι πράξεις …δεν είμαι οι αναμνήσεις που αφήνω στους άλλους. Είμαι όμως οι εντυπώσεις που αφήνω. Το μόνο που με συνδέει με το παρελθόν μου είναι η αποτυπωσή μου σε φωτογραφίες. Αυτό μόνο.

Γιατί ο κόσμος βασανίζεται με το βάρος του παρελθόντος;
Ξέρω. Διότι καμιά φορά οι πληγές του… ξεζουμίζουν στο τωρά. Άφηστες πληγές να κάμουν πλακούντα. Βάλε τσιρότο να μεν “μολυνθείς”. Άηστη πληγή να αναπνεύσει….αν με καταλαβαίνεις… Μην είσαι εσύ που την ξανα-ανοίεις;

Μην ελπίζεις να βελτιώσεις τα παλιά. Κάμε καινούρια τζαι αγάπα την κάθε σου καινούρια στιγμή. Ερωτεύτουν τον ωραίο που σου έκλεισε το μάτι. Χόρεψε εκστατικά στη μουσική του αυτοκινήτου…τζαι ας σε βλέπει η κυρία με το φουλάρι στο άουτι. Βάλε μιούσικαλ τζαι παίξε την Γκοζέτ. Πήαινε στον πειραματικό κινηματογράφο τζαι σηκώστου φύε σαν ξεκινήσουν οι ανωμαλίες… αλλά σταμάτα για δευτερόλεπτο τζαι κοίτα γύρω σου… καμάρωσε τον εαυτό σου για τις αξίες σου. Κοίτα ψηλά τον ουρανό που φέγγει πριν μπεις τη νύχτα σπίτι… Παρακολούθα τα πόθκια σου να βυθίζονται στην άμμο ενώ έρκεται τζαι φεύκει το κύμμα. Τρέξε σε ένα πάρκο ώσπου να νοιώσεις την καρδία σου να χτυπά σαν την καμπάνα μες τα αυτιά σου. Άκου τους άλλους με προσοχή τζαι κοίτα τους στα μάθκια όταν το κάμνεις. Αγκάλιασε σφικτά με θέρμη.

Έχει πόιντ η ελιά. Επανέρχομαι στο είδωλο του καθρεύτη. Ναι άμμαν δεις ένα μεμονομένο γεγονός στη ζωή σου μπορεί να σου φανεί όπως η ελιά… αλλά κοίτα σφαιρικά…όλο το πρόσωπο…

Αντί να αφαιρέσω ελίες τζαι ποξαμάθκια…μπορώ να προσθέσω
… χαμόγελο…τζαι λίο κοτσινάδι!

🙂

Συνείδηση

Συνείδηση: Συν+ είδηση. Η εσωτερική γνώση, η κατανόηση του εαυτού. Η είδηση/μαρτυρία του εαυτού.

Έχω αναφερθεί σε προηγούμενες αναρτήσεις στη συνείσηση. Την έχω μάλιστα χαρακτηρίσει σαν πυξίδα.Αυτό το παράδειγμα το άκουσα σε μια ομιλία. Η συνείδησή του κάθε ενός είναι η πυξίδα του η οποία είναι σχεδιασμένη ώστε να δείχνει το σωστό (βορρά). Έχουμε μια εσωτερική φωνή που μας προειδοποιεί για τους κινδύνους, μας κρίνει όταν βλάπτουμε άλλους…Είναι σαν ένα νομοθετικό όργανο! Είναι προσωπικό και διαφέρει από τον ένα στον άλλο! Ο εσωτερικός μας άνθρωπος!

Αν δεν παραμένουμε συνεχώς “άγρυπνοι” σιγά σιγά θα έχουμε πυξίδα (συνείδηση) που χάνει μερικές μοίρες. Αλλά μόνο μερικές λανθασμένες μοίρες της πυξίδας μας κάνουν να χάσουμε το στόχο και μας κοστίζουν πολύ χρόνο. Εκτός από πυξίδα για να βρει ο καθένας το δρόμο του χρειάζεται και ένα χάρτη. Ο χάρης που σε βοηθά να αναγνωρίζεις τα λάντ μάρκς, να ξέρεις πόσο κοντά ή πόσο μακρυά βρίσκεσαι από το στόχο σου. Σε βοηθά να αποφεύγεις ποταμούς, χυμάρους και γκρεμμούς.

Άρα δεν φτάνει να έχουμε μόνο συνείδηση (πυξίδα), που ως κάποιο βαθμό είναι εγγενώς ριζωμένη μέσα μας. Αλλά έχουμε ανάγκη από ένα χάρτη που θα μας βοηθήσει να αποφεύγουμε παγίδες αλλά και θα μας δείξει τον ευκολότερο και ασφαλέστερο δρόμο για να φτάσουμε στο βορρά. Αυτός ο χάρτης αποτελείται από τους ηθικούς νόμους και αρχές που βοηθούν τη συνείδηση να καθοδηγείται σωστά. Οι νόμοι είναι ξεκάθαρες εντολές. Κάποιοι νόμοι ίσως έρχονται και παρέρχονται στην ιστορία του ανθρώπου όμως οι αρχές μένουν, σαν θεμέλια καθορίζουν το πόσο ηθικά στεκόμαστε απέναντί στο Θεό ή στους άλλους ανθρώπους.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τους κώδικες οδικής κυκλοφορίας. Ο νόμος/κανονισμός λέει πως στο κόκκινο, ο οδηγός πρέπει να σταματήσει. Αν δεν υπάρχει ατυνομικός όπου θα επιβάλει κύρωση και εγώ παραβιάσω τον νόμο και περάσω με κόκκινο κάποιος μπορεί να πει ότι είμαι ασυνείδητη, δηλαδή δεν έχω αίσθηση του κινδύνου η αδιαφορώ γι αυτόν… Όμως η αρχή είναι κάτι βαθύτερο. Είναι ο αστυνομικός μέσα μας που προφυλάσει τον εαυτό μας. Για παράδειγμα δεν υπάρχουν κανόνες/νόμοι που να καταδικάζουν το φθόνο και τη ζήλια καθ’εαυτή. Όμως στο Ματθαίος 5:21-24 υπογραμμίζει την ανάγκη του να μην μνησικακούμε εναντίον άλλων. Είναι η αρχή κάποιου, να θέλει να ζει δίκαιη και χριστιανική ζωή που τον κάνει να εφαρμόζει αρχές όπως η μακροθυμία και να καταπολεμά τη ζήλια.

Συχνά στη ζωή συναντούμε καταστάσεις που δεν έχουν ξεκάθαρες εντολές αλλά υπάρχουν αρχές. Για παράδειγμα στη ψυχαγωγία. Μπορεί να λέμε ότι μισούμε τη βία. Μπορεί τζαι να είμαστε γραμμένοι σε συνδέσμους όπως στον “Κατά της βίας στην οικογένειας”, να μισούμε τον πόλεμο…παρόλα αυτά να αγαπούμε ταινίες που εξυμνούν τη βία.

Σε όλους συμβαίνει αυτό. Να καταδικάζουμε τις πράξεις αλλά να αγνοούμε ή να παραμερίζουμε αρχές που θα μας βοηθούσαν να φτάσουμε στις αρνητικές πράξεις. Πιάστε ξανα το παράδειγμα του φθόνου και της πικρίας. Η ρίζα του φθόνου βρίσκεται στη διάνοια και είναι κατασταλαγμένη στη καρδιά. Ενώ μπορεί εσύ να καταδικάζεις το φόνο…αν έχεις πικρία αυτό κάνει τη συνείδησή σου ( το προσωπικό νομοθετικό σου όργανο) να πορώνεται και με ευκολία καλλιεργείς δολοφονικές τάσεις. Έχεις αφήσει την πίκρα σου να σε κατακλύσει ώστε ευχήθηκες για κάποιον να πεθάνει; Ε λοιπόν το Ματθαίος 5:22 λέει πως όποιος παραμένει οργισμένος με τον αδελφό του είναι υπόλογος σε δικαστήριο. Είναι σαν να έχει διαπράξει κακό στον άλλο. Πόσο διαχρονικό εδάφιο! Ένας φονιάς δεν ξυπνάει μια μέρα σαν είναι 5 χρονων και σκοτώνει κάποιον. Αφήνει τη συνείδησή του να υπαναπτυχθεί και δεν την εκπαιδεύει να του δείχνει το σωστό.

Εκπαίδευση. Απαραίτητη, ώστε η συνείδηση να αντιδρά γρήγορα. Μοιχεία. Σε ποιὀν θα άρεσε να τον προδίδουν; Ή να μάθει ότι ο σύντροφος που αγαπά έχει σεξουαλικές σχέσεις με άλλη ή άλλες; Παρόλα αυτά αν δεν μελετά συνεχώς κάποιος και δεν εκπαιδεύει τη συνείδησή του, αν δεν έχει πάρει την προσωπική απόφαση να παραμείνει ακέραιος κάτω από πιέσεις και πειρασμούς…ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ…δηλαδή πολύ πιο πριν προκύψει μια δελεαστική πρόταση από κάποιο/α…τὀτε το άτομο θα θέλει να ικανοποιήσει όχι την αρχή του όχι το γάμο, όχι τη σύντροφο, ούτε το Θεό του…αλλά τις δικές του σεξουαλικές ορμές.

Γι αυτό συχνά σαλαβατώ και τονίζω στα ποστ μου ότι άπαξ και είναι ήδη ο άντρας σου στη μιλόνγκα, στο μπαρ, στην καφετέρεια…ή ακόμα χειρότερα στο σπίτι μόνος με μια φίλη του…ή ακόμη χειρότερα με μια φίλη σου…τότε αυτό θα πει ότι δεν έχει “ηθικά αντανακλαστικά”. Επιζητεί τα δικά του συμφέροντα. Δημιουργει συγκυρίες, έχει συνήθειες που αψηφούν τον κίνδυνο. Έχει κατασιωπίσει τη συνείδησή του. Όταν κάποιος έχει γραφικά εκπαιδευμένη συνείδηση δεν χρειάζεται να παθαίνει για να μαθαίνει. Μπορεί να διατηρεί την αξιοπρέπειά του και μόνο τότε μπορεί να αποκαλείται διορατικός (βλέπει τον κίνδυνο και απομακρύνεται) και σοφός! Διότι η επιπόλαιη σεξουαλική συμπεριφορά, π.χ το φλερτ (ακατάλληλα ρομαντικά μηνύματα για διασκέδαση) με κάποιον εκτός του γαμήλιου σύντροφού μας, το σεξτινγκ, το cyper-σεξ κτλ….αποδυναμώνουν τη συνείδησή του…και το γάμο/σχέση του.

Λάθη κάνουμε όλοι. Και είναι τότε που η εκπαιδευμένη μας συνείδηση θα μας προκαλέσει τύψεις. Οι κακές αποφάσεις που πήραμε κάποτε, η πίεση…ίσως αποδυνάμωσαν τη συνείδησή μας. Όμως όταν πνευματικές αρχές και νόμοι, βρίσκονται στη καρδιά μας θα έχουμε συναίσθηση της πνευματικής μας ανάγκης…ανάγκης να κάνουμε το ορθό και να είμαστε ευτυχισμένοι. Ανάγκη να επανορθώνουμε…να εκδηλώνουμε έμπρακτα τη συγνώμη μας και τη μετάνοιά μας για τη βλάβη που προκαλέσαμε.

Μπορούμε να γιατρέψουμε τη συνείδησή μας αν έχει υποστεί βλάβη. Κάποτε η πυξίδα μας δεν δείχνει το βορρά σωστά ίσως διότι μπορεί να βρισκόμαστε σε μαγνητικό πεδίο. Αυτό το μαγνητικό πεδίο ίσως είναι οι πειρασμοί, παγίδες, εσφαλμένες επιθυμίες, προκαταλήψεις, κοσμικές φιλοσοφίες. Η ιατριά της συνείδης-πυξίδας έγκυται στη συνεχή μελέτη των αρχών της Γραφής και στην ειλικρινή αυτοεξέταση. Είναι πράγματι μια συνεχής διαδικασία!!!!

Κι όταν μελετάμε γινόμαστε σοφότεροι, αποκτούμε γνώση και διάκριση. Τότε είναι που αισθανόμαστε καλύτερα. Έχουμε εσωτερική ειρήνη. Άρα θα κλείσω τονίζοντας την ανάγκη συνεχώς να ανακαινίζουμε το νου μας. Όπως η ανακαίνιση βοηθάει ένα σπίτι να διατηρείται, να συντηρείται και να μένει βιώσιμο…έτσι και η ανακαίνιση του νου βοηθά να έχουμε καθαρή συνείδηση, ειρήνη διανοίας, παρρησία, θάρρος, να τα πηγαίνουμε καλά με την καρδιά μας, να έχουμε αυτοσεβασμό και να συμπεριφερόμαστε σε άλλους δίκαια και με καλοσύνη!

Καλή σας νύχτα! 🙂

Ορίστε τα εσώψυχά μου!

“Κανένας δεν μπορεί να πάει πίσω και να κάνει μια καινούρια αρχή, αλλά ο καθένας μπορεί να ξεκινήσει σήμερα και να κάνει ένα καινούριο τέλος”.

Σήμερα η μέρα μύριζε “παρελθόν”. Ξύπνησα μέσα από όνειρο που ήθελα τόσο απεγνωσμένα να κρατήσει. Ξυπνάς και για ελάχιστα δευτερόλεπτα ακόμα το ζεις …θυμούμαι την γαλήνη τζαι την ευτυχία του ονείρου…και μετά… είναι Φεβράρης, Τετάρτη ώρα 5 το πρωί . Τούτο το πέντε εκόλλησε εδώ και ένα μήνα. Από τις 13 του Γενάρη, ημέρα Παρασκευή. Αναρωτίεμαι τί συνέβηκε τότε και σημάδεψε τον ύπνο μου.

Παρόλη τη συνηθισμένη μελαγχολία του πρωινού ξυπνήματος…πάω στη δουλειά τζαι …τσουφ…ως δια μαγείας όλα γίνονται ιτσι πίτσι καλύτερα. Ντρέπομαι να πω πως αγαπώ τη δουλειά μου!Δεν είναι της μόδας. Όλοι βρίσκουν κάτι για να παραπονιούνται που κάποτε νιώθω πολύ εκτός όταν μου αρέσει η δουλειά μου και κάτι θα βρω κι εγώ να πω…όπως …”ούφ”… έτσι μέσα μέσα… Όμως είναι τόσο θεραπευτική!

Σήμερα ήταν η πιο αγχωτική και μμμπίζι μέρα από ποτέ. Ανέλαβα ένα τεράτιο κομμάτι και ευθύνη στη δουλειά και πριν πω καλημέρα ξεκινούν τηλέφωνα, κόσμος να μπαίνει και να βγαίνει, το computer να βκάλει αζίνες,οι στίβες να μεγαλώνουν, τα πόστ ιτ να μοιάζουν με ουόλ πέηπερ…Όμως μέσα στην παραζάλη,κάπου μεταξύ της κιτ κατ και του καραμελωμένου καφέ-‘2nd cup’ -που πάντα λέω πως θα κόψω- (αλλά οι γλυκύτατοι συνάδελφοι με παρασύρουν κάθε μέρα στον πειρασμό)…συναντάς προσωπικότητες διαφορετικές, βοηθάς κάποιο με το ζήτούμενό του, κάνεις μια καινούρια ενδιαφέρουσα γνωριμία, παίρνεις μια βαθιά ικανοποιητική ανάσα αφού τελιώσεις πριν το ντέτλαην..και όλα έχουν νόημα.

Η πρώτη ρουφηξιά του φραπέ από τον κο Κούλλη (εν ηξέρω το πραγματικό του όνομα) που έχει την καττίνα…το πρωινό ηλιούδι που γαργαλά τα μάθκια σου που ακόμα εν εξεφουσκώσαν που τον ύπνο… εν τούτα τα μιτσιά που κάμνουν λίγο boost τη διάθεσή μου.

Ερχόμενη σπίτι…πιάνω τον εαυτό μου να έχει ένα έντονο συναίσθημα…σαν να περιμένω κάτι! Ένα μήνυμα, ένα τηλεφώνημα, μια είδηση! Η προαίσθησή μου λάθος!

Και ξαφνηκά ππέφτει στα σσέρκα μου ένα τυπωμένο κομμάτι χαρτί και πάνω έγραφε: “Σταμάτα να είσαι κάποιος που δεν είναι εσύ: Μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στη ζωή είναι να είσαι ο εαυτό σου τη στιγμή που όλος ο κόσμος προσπαθεί να είναι σαν όλους τους άλλους. Πάντα κάποια θα είναι ομορφότερη, εξυπνότερη, νεότερη…αλλά δεν θε είναι ποτέ ΕΣΥ! Μην αλλάξεις έτσι ώστε να κάνεις τους άλλους να σε συμπαθήσουν. Να είσαι ο εαυτός σου και τα σωστά άτομα θα αγαπήσουν τον πραγματικό σου εαυτό!

Έκανε πολύ νόημα σε μένα. Ήταν συγκινητικό!

Εκτός από το να είσαι ο εαυτό σου και να είσαι φιλόπονος βρίσκοντας κάτι να κάνεις (π.χ μικρά πράγματα στη δουλειά) κάτι άλλο που σε βγάζει από τη στενοχώρια και κλείνω με αυτόείναι: Να συγχωρείς τον εαυτό σου για παλιά σου λάθη. Μπορεί στη ζωή σου να αγάπησες το λάθος άτομο ή να έκλαψες για λάθος καταστάσεις, αλλά όσο στραβά κι αν πήγαν τα πράγματα, ένα είναι σίγουρο, τα λάθη σε βοηθούν να βρεις το άτομο και αυτά που είναι σωστά για σένα. Όλοι κάνουμε λάθη, δίνουμε μάχες και ακόμα μετανοιώνουμε για πράγματα του παρελθόντος. Αλλά δεν είσαι τα λάθη σου, δεν είσαι οι δυσκολίες σου, είσαι ΤΩΡΑ εδώ με την δύναμη να διαμορφώσεις τη μέρα σου και το μέλλον.

Το κάθε τι που συμβαίνει στη ζωή σε προετοιμάζει για μια στιγμή που ακόμη να ρθει! Και με αυτό πάω για ύπνο! :*

 

I love pigs, they are delicious!

Hiya!

Έχω μια μανία με τα γουρούνια…είναι στρουμπουλά, ροζ, έχουν ανεπτυγμένη ευφυϊα συγκριτικά με άλλα ζώα (λαλούν το τζαι οι επιστήμονες) και είναι τέλεια για σουβλάκια και πάνω σε μπέρκερ.

Αυτό είναι αγάπη πραγματική. Σκέφτου λίο.

Ακολουθεί φιλοσοφικός μονόλογος:

 Εν είδετε να λαλούν σε μωρά: “Όχου σε να σε φάω”;

Είναι λοιπόν από υπερβολική εκδήλωση αγάπης το ότι τρώω γουρούνι.

 Εξάλλου η αγάπη πονάει…Αυτό λένε.

Λίον επήε να με συγχίσει φυσικά η ταινία ‘babe’

…παρολίγον να μην ξαναφάω τςτςτς.

Προπαγανδιστικό έργο από βετζετέριανς.