Θεέ μου…

“… μη με ελέγξεις μέσα στο θυμό σου
Και μη με διορθώσεις μέσα στην οργή σου.
Δείξε μου εύνοια, γιατί σβήνω.
Γιάτρεψέ με, γιατί τα κόκαλά μου έχουν αναστατωθεί.
Ναι, η ψυχή μου έχει αναστατωθεί πάρα πολύ·
Και εσύ,—ως πότε;
Επίστρεψε, διαφύλαξε την ψυχή μου·
Σώσε με για χάρη της στοργικής σου καλοσύνης.
Διότι στο θάνατο δεν γίνεται μνεία για εσένα·
Στον Σιεόλ ποιος θα σε εξυμνήσει;
Απέκαμα από τους αναστεναγμούς μου·
Όλη τη νύχτα πλημμυρίζω την κλίνη μου·
Με τα δάκρυά μου κάνω το ντιβάνι μου να ξεχειλίζει.
Τα μάτια μου εξασθένησαν από τη δυσφορία,
Γέρασαν εξαιτίας όλων εκείνων που μου δείχνουν εχθρότητα.
Φύγετε από εμένα, όλοι εσείς που πράττετε βλαβερά πράγματα,
Γιατί ο Θεός θα ακούσει τον ήχο από το κλάμα μου.

Όλοι οι εχθροί μου θα ντραπούν και θα αναστατωθούν πάρα πολύ·
Θα στραφούν προς τα πίσω, θα ντραπούν στη στιγμή.”

Από τους Ψαλμούς, 6 κεφάλαιο.

Και ένα φιλμάκι:

Advertisements

No post

Ξύπνησα με έναν έντονο ψυχικό πόνο στο στήθος σήμερα!

Παλιές αδικίες have hijacked my brain!

Αλλά λόγω σημερινού υπερφορτωμένου προγράμματος θα τις καταπιέσω στο ασυνείδητο ως πάρατζει!

Κουτ. Ντέη!

Help

Ήρτα! Επεθύμησες με; Ήρτα πάλε που τα εξωτερικά! Σύντομη η περιπέτεια μου, αλλά πολύ όμορφη!
Εδιαπίστωσα όμως ότι άμμαν περνάς καλά εν επικίνδυνο να πέσεις σε μελαγχολία όταν επιστρέψεις.

Το χειρότερο που ούλλα είναι να πηαίνεις πίσω δουλειά τζαι να βρίσκεις ένα βουνό με πράματα που πρέπει να διεκπεραιώσεις σε μερικές μόνο ώρες. Σαμπώς τζαι έλειπα μήνες. Αλλάξαν το γραφείο μου, συναδέλφοι (όι ο μάστρος) αναθέσαν μου ένα κατεβατόν καινούριες ευθύνες χωρίς να με ρωτήσουν…τζαι να μου σπαταλούν μετά το χρόνο μου εξηγώντας γιατί πρέπει να τα κάμω εγώ!
“Επειδή είσαι ψυχολόγος…είσαι καλή στις παρουσιάσεις τζαι να συντονίζεις σχολεία….επειδή ξέρουν σε οι συμβούλοι…μπλαμπλαμπλα”

Στο χωρκό μου τούτο λαλούμεν το: Μπουλ σσιτ!

Εν θέλω να χρησιμοποιώ αξιοθρήνητη φρασεολογία (βλέπε βρισιές) διότι είναι ένδειξη μειωμένης συναισθηματικής νοημοσύνης, γλωσσικής αδεξιότητας τζαι φτωχού λεξιλογίου.

Ήθελα όμως κάπως/κάπου να εκτονωθώ. Εσυγκρατούσα το όλη μέρα!

Εν γίνεται ρε κουμπάρε να περνώ τόσον όμορφα τζαι να έρκουμαι πίσω τζαι να χαλιέμαι!

Γι αυτό είπα να ακούσω μουσική στο αυτοκίνητο να χαλαρώσω.
Με το που ξεκινά το ράδιο εν έβρισκα σταθμό να μου αρέσει. Εν είχα με κανένα cd στο αυτοκίνητο. Το ipod σπίτι. Πατώ δοκιμαστικά τα κουμπιά…πατώ τζαι το CD.

Τζαι να σου το ‘You don’t know what love is’ του Chet Baker. Θυμήθηκα ότι το cd τούτο δεν το είχα πετάξει το Μάη μαζί με τα άλλα διότι προφανώς άκουγα ράδιο ως σήμερα τζαι έμεινε ξεχασμένο τζει μέσα! Έπιασε με μια μανία τον Μάη ξεκαθαρίσματος τζαι επέταξα ότι ‘άχρηστο’ είχα και μαζί και κάποια παλιά κόπις- cds από το 2009.

crying-babies-cute-paintings-7

Εν έβλεπα να πάω σπίτι! Εσταμάτησα σε μια γωνιά… Ήταν το κατάλληλο μπάκραουντ μιούζικ για το δικό μου δράμα!
Άκυρη και η έξοδος τη νύχτα. Που να εμφανιστώ με έτσι μάθκια:
Goldfish_1

Δεν είναι η επιστροφή από το ταξίδι αρκετό για μια τέτοια μελαγχολία…
Δεν είναι η δουλειά (κατ’ακρίβεια την αγαπώ και τους συναδέλφους μαζί…τους αγαπώ πολύ…τα βρίσκουμε…είναι σαν οικογένειά μου).
Δεν είναι η κούραση…τωρά ήρτα από διακοπές!

Δεν είναι ούτε η γυναίκα του Πατώκου!
Ούτε PMS!

Τί ναι αυτό;
Ως τζαι η Σοφία Λόρεν διαιρωτάται στα Ελληνικά μαζί μου:

τζαι η Μποφίλιου όμως καλά ‘απορεί’:

Τραγούδα μου Έλλη, να ξεχάσω!

«Αποθαρρύνθηκες την ημέρα της στενοχώριας; Η δύναμή σου θα είναι λιγοστή».- Παρ.24 :10.

Τα λόγια ενός πολύ αποθαρρυμένου ατόμου μπορεί να γίνουν ‘αχαλίνωτα’ (Ιωβ 6:2,3). Καθώς σκεφτόμαστε τέτοια άτομα, χρειάζεται να έχουμε κατά νου ότι όσα λένε μπορεί να μην αντιπροσωπεύουν αυτό που είναι πραγματικά μέσα τους.Π.χ Άτομα με κατάθλιψη λένε πολλά πράγματα που δεν τα εννοούν. Το χειρότερο που έχει να κάνει κάποιος είναι να ανταποδώσει με άσχημες λέξεις ή ενέργειες.

Σε περίοδο έντονης θλίψης ίσως τύχει να βρεθεί στο δρόμο κάποιος που με αυτά που θα σου πει ή σου κάνει με άδικο τρόπο, να σε κάνουν να βγάλεις ένα εαυτό που δεν είναι αντιπροσωπευτικός αυτού που πραγματικά είσαι! Μην το αφήσεις να σε αποθαρρύνει. Μην πεις και εσύ- όπως ο άλλος- ότι είσαι κακό άτομο. Διότι θα το αφομοιώσεις και θα ξεκινήσεις να συμπεριφέρεσαι ανάλογα. Αντί να απογοητευτείς με τη συμπεριφορά σου σκέψου πως η δύναμή σου ήταν λιγοστή. Απομακρύνσου- σε τέτοια δύσκολη περίοδο- από άτομα που σου ανακοινώνουν ή σου λένε αρνητικά πράγματα.

Από την άλλη αν ξέρουμε κάποιο άτομο που περνά δύσκολα ας τους δικαιολογούμε όταν γίνονται πιο ευέξαπτα, ας μην τα παίρνουμε τόσο προσωπικά τα όσα μας λένε πάνω στο θυμό τους. Αγαπούμε αυτά τα άτομα; Τότε δεν θα τα παροξύνουμε!

Σας αφήνω με ένα πολυαγαπημένο μου τραγούδι της Έλλης Πασπαλά. Θεωρώ ότι η Έλλη είναι από τις καλύτερες ερμηνεύτριες, φωνές της εποχής μας:

(‘Η ρίζα του Ιεσσαί’ αναφέρεται στη Αγία Γραφή, και η αναφορά αυτή πρόκειται για τον Ιησού Χριστό και το γενεαλογικό του δέντρο. Απλά για τις εγκυκλοπαιδικές σας γνώσεις).

Κουτ. Ντέη!

The Triplets of Belleville

Tις ευτσιές μου να shει το βικιπαίδεια για το γραπτό κείμενο πιο κάτω. Έτσι ώρα δεν θα μπορούσα να σας περιγράψω το κατ’εμένα αριστουργηματικό, σατυρικό και συνάμα συναισθηματικό καρτούν.. για ενήλικες περικαλώ. Θυμάμαι όταν το είδα, πρέπει να ήταν το 2004 και μου έκανε εντύπωση… αλλά μετά δεν θυμόμουν τον τίτλο για να το εντοπίσω. Τωρά ήβρα το. Εκόλλησε μου το soundtrack. Αύριο θα χτυπώ τα δάκτυλά μου τζαι θα τραγουδώ:
‘Swinging Belleville rendez-vous
Marathon dancing doop dee doop
Vaudou Cancan balais taboo
Au Belleville swinging rendez-vous’

Το κείμενο μεταξύ ” …” που ακολουθεί είναι κατάλληλο για άτομα…που ανέχονται τη λογοκλοπή:

“Το Τρίο της Μπελβίλ ( αυθεντικός τίτλος: Les triplettes de Belleville) είναι η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους σε σενάριο και σκηνοθεσία, του πρώην κομικογράφου, Sylvain Chomet. Είναι μία διεθνής παραγωγή ανάμεσα σε εταιρίες στη Γαλλία, το Βέλγιο και τον Καναδά. Η ταινία κυκλοφόρησε το 2003.

Σαφείς είναι οι επιρροές της ταινίας από το κόμικς “Τεν-Τεν” και το σινεμά του Ζακ Τατί, ενώ εμφανής είναι και η σατιρική διάθεση του σκηνοθέτη εναντίον τόσο της Αμερικής όσο και του συστήματος παγκοσμίως που παρουσιάζονται σαν μια μαφία.[εκκρεμεί παραπομπή] Αν και τα κινούμενα σχέδια στερεοτυπικά συνδέονται με τη σχολική ηλικία, το τρίο της Μπελβίλ απευθύνεται κυρίως σε ένα ενήλικο κοινό.

Γαλλία, δεκαετία του ’60. Ο Champion ο αγαπημένος εγγονός της Madame Souza είναι ένα μοναχικό και μελαγχολικό παιδί. Η γιαγιά του προσπαθεί να βρει ποια είναι τα γούστα και τα ενδιαφέροντα του εγγονού της ώστε να πάψει να είναι θλιμμένος. Ξεκινάει αγοράζοντάς του ένα πιάνο, στη συνέχεια παίρνει ένα κουταβάκι, τίποτα όμως δεν καταφέρνει να του κεντρίσει το ενδιαφέρον. Μετά από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες ανακαλύπτει το πραγματικό του ενδιαφέρον σε ένα τετραδιάκι που κρύβει στο κρεβάτι του…τα ποδήλατα. Διαπιστώνοντας την αγάπη του αυτή, του αγοράζει ένα ποδήλατο, καθώς πιστεύει ότι είναι το μοναδικό πράγμα που μπορεί να τον κάνει ευτυχισμένο. Το νεαρό αγόρι γίνεται τελικά ποδηλάτης με προπονητή την ίδια του τη γιαγιά η οποία τον παροτρύνει συνεχώς.

Ύστερα από σκληρή προπόνηση χρόνων παίρνει μέρος στον παγκόσμιας φήμης ποδηλατικό γύρο της Γαλλίας. Κατά τη διάρκεια του αγώνα, απάγεται μαζί με άλλους δύο ποδηλάτες, μυστηριωδώς από μια ομάδα μαυροντυμένων τύπων. Οι τύποι αυτοί είναι μέλη της γαλλικής μαφίας οι οποίοι διοργανώνουν μαύρα στοιχήματα με πρωταγωνιστές ποδηλάτες.

Η γιαγιά του, έχοντας στο πλευρό της τον πιστό τους σκύλο Bruno και χωρίς καθόλου χρήματα, κάνει τα πάντα για να τον βρει και να τον σώσει, φτάνοντας μέχρι την άλλη πλευρά του Ατλαντικού και την πόλη Μπελβίλ. Εκεί θα γνωρίσει το διάσημο «Τρίο», τρεις εκκεντρικές γριές, πρώην δημοφιλείς καλλιτέχνιδες του μιούζικ χολ της δεκαετίας του ’30, οι οποίες αποφασίζουν να πάρουν την Madame Souza και τον σκύλο της Bruno υπό την προστασία τους και προθυμοποιούνται να τη βοηθήσουν να σώσει τον εγγονό της”.

Σε άλλο ποστ ίσως κάνω και βαθύτερη ψυχοκοινωνική ανάλυση της πιο πάνω ταινιούλας. Είδα παράλληλα και πολλά περιφερειακά-έντονα στοιχεία ψευτοκουλτούρας που θίγει η ταινία, πέρα από την κύρια ιστορία. Κυρίως το στοιχείο της παν-ταλεντοποίησης που άρχισε να εμφανίζεται και στην Κύπρο τελευταίως και ξαφνικά όλοι έγιναν καλλιτεχνικές προσωπικότητες και γνώστες όλων των ειδών τις τέχνες. Άη στην ευχή!

Κουτ. Νάητ!