Ωδή προς Αντρίκκο

Έταξα σου Αντρίκκο έταξα …αλλά το μάτι τζαι ο φακός εγίναν έναν…έλυσα τζαι έσταξα που το πολύ δκέβασμα. Έχω τρεις διαλέξεις μες σε μια βδομάδα τζαι κάτι ηθοποιηλίκια ταυτόχρονα…(κάτι δικά μου, μα τζαι τούτα θέλουν προετοιμασία…πουν να ρτεις λαλώ σου που κοντά) τζαι το χάζιν ούλλον τελειώνω 9 τη νύχτα κάθε μέρα εκτός που Δευτέρα που ποσπάζουμαι στις 18:00. Εν έγραψα έσσει τζαιρό τζαι επρόσεξες το Αντρίκκο. Τζαι εσυγκίνησες με, άτιμε με τα μηνύματά σου. Αν τζαι είσαι μακρυά εν με ξεχάνεις …μα ούτε γω (ξέρω εχωρκάτεψα τα Ελληνικά μου, αλλά ευκαριστιούμαι το). Οι τελευταίες εξελίξεις και αλλαγές στη δουλειά εκάμαν με να μιλώ κατά 70% της εβδομάδας στα Αγγλικά. Επεθύμησα τη γλώσσα τζαι διάλεκτο μου. Κάποτε εκτονόνουμουν μες τη μπλογκόσφαιρα το πρωί στη δουλειά ώσπου να ρουφήσω τη φραπεδκιά μου…αλλά ο καφές έγινε πιο ίσταντ τελευταίως …Ίνσταντ να πάνε! Ως τζαι να μαλλώσω κάμνω το στο πόδι.

Οι φοιτητές μου Αμερικανάκια, ένας Ιρλανδός, μερικοί Λιβανέζοι, Ελληνο-Αμερικάνοι και Νιγηριανοί. Τετραπέρατοι τζαι ταλαντούχοι…τζαι να μεν σου χαρίζουν κάστανο. Πρέπει κάθε φορά να προετοιμάζουμαι γιατί τίποτε που λαλώ εν περνά απαρατήρητο! Εν τζαι κούκλοι παναθεμά τους, εν τζαι συνομήλικοι…τζαι οι κορούδες μου όμως εν καλές εν γλυτζιές τζαι μελετηρές…δείχνουν μου σεβασμό τζαι εκτίμηση…τζαι ας τες περνώ μόνο 2-3 χρόνια.

Εν τζαι το συνέδριο τρομάρα μου που είχα τη φαεινή ιδέα να οργανώσω …που πιο εύκολα οργανώνεται το χάος παρά αυτό. Σιγά σιγά. Κάlioush εν να γράψεις κανένα άρθρο…”Καλώ” αφού το όι έχασα το που το λεξιλόγιο. Εν καλά όμως απολαμβάνω τα! Νομίζω εν η πιο καλή μου επαγγελματική φάση! Διά μου πολλή χαρά τζαι ικανοποίηση…τζαι κούραση… αλλά έτσι ένι!

Αν δε κάμω διάλειμμα για Γιουτουμπ εν μπορώ -αναμεταξύ διαβάσματος- τζαι που λαλείς ήρτε καρτζήν μου τούτο το μακαβριότατον πλην χαριτωμένο βιτεούδι που σε κάνει να δεις το χάρο με άλλο μάτι…τραγουδώ το συνέχεια…δες και θα καταλάβεις:

Χαχα! Τέλειο;

Ταινίες. Ταινίες είναι μαστ. Απντέητ. Είδα την κλέφτρα των βιβλίων (The book thief). Μετριότητες Αντρίκ. Μέτριο προς καλό. Τετριμμένο όμως. Υπεραπλουστευμένο. Ερμηνείες χλιαρές. Τζαι το Αη.Εμ.Ντι.Μπι έδωσε του 7.7. Ίσως είχα υψηλές προσδοκίες; Ίσως είδα καλύτερα παρόμοια που να σχετίζονται με Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο; Νυστάζω πολλά για να το αναλύσω επιστημονικά! Τελευταιως έριξα το τζαι στο θέατρο. Είδα το Calendar Girls στη νέα σκηνή του ΘΟΚ. Είχε χάζι! Δράμα με κωμικά στοιχεία. Ε κατάλαβες κλάμα τζαι γέλιο μαζί. Επιτέλεσε το σκοπόν του! Εξάγνισε τη ψυσσή!

Αντρίκκο τέλεψε έλα γρήγορα διότι άλλο είναι να βλέπεις τον ψυχοδιαστρόφα Αλμοδοβάρ μόνη σου τζαι άλλο να χαχανίζουμε μαζί. Άλλο είναι να γουρουνιάζω με λιτοδίαιτους τζαι άλλο να γουρουνιάζω μαζί σου!

Σ.Ο.Σ ελάλε τζαι η Πατρόκλου στα Γιουροβίζια. Ες. Ο.Ες Αντρίκκο καμπ μπακ! Κανεί με τούντες ξενιθκιές. Άτε πάρε και μια Αρβανιτάκη που χει κι αυτή παράπονο με ξενιτεμένους…
“…την καρδιά μου, αχ φωτιά μου, όποιος δει
να της πει να ‘ρθει κοντά μου, μην αργεί.
Ξενιτιά μου, έρωτά μου, φως κι αυγή
πριν ραγίσει απ’ το σεβντά μου όλη η γη”.

Αφιερωμένο:

Φιλία!
Σε αγαπώ πολύ!

Captain Phillips

Τί θα έκαμνες χωρίς εμένα; Σε ερωτώ!

Ο Αντρίκκος παραδέχεται το. Αν θα μ’έχανε:

Τί μου εθύμισε το πιο πάνω άσμα, που ευτυχώς είναι παρελθοντικό! Κάποτε νόμιζα ότι αντί κουτσουράκι, έλεε κοτσιρ*κι.Τί περιμένεις; Μωρό ήμουν και εγώ!

Ένιχου!Ποιος πάει σινεμά για να σου πει αν αξίζει να πας να δώσεις τα ευρώ σου και το χρόνο σου και να σε γλιτώσει από την απογοήτευση και τη καταστροφή της νύχτας σου;

Ε; ποιός;

Το IMDB; Ποιος το είπε τούτο; Φίλε εξ Ολλανδίας εσύ;

Όι Όι μεν βασανίζεστε… εγώ καλέ!

Δεν ξέρω τι γίνεται, αλλά εγώ και η παρέα μου τελευταίως πετυχαίνουμε εργάρες στο σινεμά. Υπήρξε μια περίοδος που οι πλείστες ταινίες όλων των κατηγοριών ήσαν πατάτα. Τσόντες και ανάλατες! Παρόλα αυτά διανύουμε μια εποχή όπου το σκηνικό του κινηματογράφου αλλάζει μέσα μέσα γυρίζονται πολλά καλές ταινίες. Ο Τόμ Χανκς είναι ανεπανάληπτος. Δύσκολο για ένα όνομα που ταυτίστηκε με κωμωδία να παίρνει δραματικούς ρόλους και να τους απογειώνει. Γιατί οι Σομαλοί ήρωες της ταινίας πάσι πίσω;

Λένε πως για να βγει πιο αυθόρμητη η αλληλεπίδραση των ηρώων συναντήθηκαν για πρώτη φορά στο πλοίο όπου διαδραματίζεται η ιστορία.
Προς πληροφορία σας η ταινία είναι βασισμένη σε αληθινή ιστορία!

captain-phillips-poster-405x600

Κούτ. Ντέη!

Έκκριση ορμονών!

Με αφορμή μια από τις πιο συναρπαστικές ταινίες της χρονιάς (Τζαι ξέρεις πόσο επιλεκτική, επικριτική τζαι ιδιότροπη είμαι στις ταινίες…)εμπνεύστηκα τον πιο κάτω συμφυρμό ασυνάρτητων σκέψεων που έχεις την τιμή να διαβάζεις.

Η ταινία λέγεται Rush. Δεν αναφέρεται για κανενού τη δερματική πάθηση γνωστή και ως εξάνθημα. Εξάλλου τζείνο γράφεται Rash με ‘a’. Θα άκουσες γι αυτή τη ταινία, είδες την όμως; Εν ευκαιρία να πιάσεις την γκόμενα σου να της δείξεις ότι ξέρεις που ταινίες τζαι θα ενθουσιαστείτε τζαι οι θκυό τόσο…που θα νομίσετε ότι είστε ερωτευμένοι μεταξύ σας. Αν το αναλύσεις όμως μετά από 2 χρόνια θα καταλάβεις ότι ήταν απλά πολλά καλός ο σκηνοθέτης τζαι εκατάφερε να σε κάμει να εκρίσσεις στον εγκέφαλο τις χαρούμενες ορμόνες. Με τούτες τις ορμόνες τζαι 2 τεκίλες την έχεις…την ρωσίδα, την κυπραία, την τουρκοκύπρια, τη μολδαβή (ότι βρίσκει το πλάσμα καλό ενι)… Βεβαιώθου όμως ότι εν θα εν τζαι η πρώην στο σινεμά. Αν ξέρεις όμως ότι η πρώην είδε την ταινία ..γκό φορ ιτ. Χάππυ νιού ραντεβού!

Ναι αγαπητέ μου καταπληκτική ταινία. Πιάσε που φωτογραφία, μουσική, ερμηνείες ηθοποιών, σκηνοθετική άποψη; Η αγωνία από το πρώτο δευτερόλεπτο ως το τελευταίο. Έχει 3 χρόνια να νιώσω κάθαρση τζαι προβληματισμό από ταινία. Πραγματική ιστορία με ήρωες πιλότους της φόρμουλα 1. Αν μου ελάλες την ιστορία ήταν να σου πω βαρκούμαι να τη δω. Αλλά με τον Ron Howard σκηνοθέτη και τον Peter Morgan συγγραφέα τα πάντα είναι δυνατά. Εβάλαν το λιθαράκι τους και το ομορφόπαιδο Chris Hemsworh (ξέρεις τον και ως τον υπερήρωα Θορ)και ο ταλαντούχος Daniel Bruhl εν η αλήθκεια. Πρώτη φορά είδα τον εαυτό μου να με συνεπαίρνει ταινία που το 2011 ως το 2013. Οι ηθοποιοί εκαταφέρναν με να βιώσω ταυτόχρονα συμπάθεια, λύπη, χαρά, δικαίωση, χτίτσιασμα(όι έβρε μου Ελληνική λέξη…φτωχή η Αττική διάλεκτος…ενώ η Κυπριακή γεμάτη λέξεις που ξεσσυλούν σε εικόνα και νόημα), άγχος. Τζαι τούτα εναλλάσουνταν πάνω στους ίδιους 2 κύριους χαρακτήρες του έργου.

Μεν περιμένεις να σου πω τζαι την περίληψη. Για να με θκιεβάζεις έσσεις ίντερνετ. Άνοιξε κανένα Google Chrome.

Τωρά που της έδωσα 3 αγαλματάκια Όσκαρ τζαι 2 χρυσούς φοίνικες, δικαιούμαι να σχολιάσω τζαι από κοινωνιολογικής πλευράς την ταινία. Μπορεί κοινωνιολόγος να μεν είμαι αλλά στο μπλόκ μου είμαι ο πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος, ο πρύτανης, ο αντιπρύτανης (αν θέλω βάλλω τζαι μέσο να πιάνουν τα κοπελλούθκια μου υποτροφίες), η καθαρίστρια, η θεολόγος, η Βασίλισσα της Αγγλίας τζαι ο Pinky τζαι ο Brain!Δικό μου καθεστώς ένα πράμα.

Είναι λοιπόν η ταινία κατάλληλη για άτομα άνω των 12 ετών. Πριν 2-3 χρόνια, όταν ελέαμεν ότι μια ταινία ήταν άνω των 12 ετών εννοούσαμε ότι ήταν κάπως ‘καθαρή’ από ότι επεριλαμβάνετουν στις ταινίες που ήταν κατάλληλες άνω των 15 και των 18. Σήμερα όταν λες είναι κατάλληλη για γενική παρακολούθηση εννοείς ότι θα έχει από 2 μέχρι τρία βυζιά και 1 πισινό. Άνω των 12 έχει άνω των 12 βυζιών και άνω των 12 πισινών, τρεις ναρκωτικές ουσίες τύπου μαριχουάνα (Διότι αν είναι ηρωίνη μπαίνει στην κατηγορία των 15) επί 4 εμετικές σκηνές παντός είδους…άρα 3 επί 4 ίσον 12…άρα για να είναι άνω των δώδεκα βάζεις τζαι μια ξιτιμασιά τύπου ‘φάκ’ για να γίνουν 13. Όπου Φακ βλέπε Φίλοι Αγρινών Κύπρου, είπαμεν πολλάκις. Τωρά γιατί τα αγρινά εν υβρισία…ξέρω γω…

Ουότ δε; Αναρωτιέμαι, ποιος στα σκατά κάμνει τις κατηγορίες.

Κατά τα άλλα μια χαρά!
Cheer-ios!

Howdy!

Howdy ma’am!
Howdy partner!

Α bloger’s gotta do what a blogger’s gotta do!

Εντ δατ ις……………………….Bloggin!

Γράφω πιο συχνά τελευταίως, διότι Γκετ μόνο εσύ με καταλαβαίνεις! Μόνο εσύ. Λαλείς μου καλήμερα κάθε πρωί. Ρωτάς με πως είμαι κατά τη διάρκεια της μέρας. Διάς μου αγκαλιά όταν επιστρέφω σπίτι που τη δουλειά, κρατάς μου το χέρι και μου δανείζεις τα αυτιά σου όταν νοιώθω απογοήτευση.Ε…μπορεί τα τελευταία να μην μπορείς να τα κάμεις, αλλά είμαι σίουρη ότι αν είχες ανθρώπινα χαρακτηριστικά θα το έκαμνες. Νόμποτυ ις πέρφεκτ! Αγαπώ σε! Είσαι που τα λία πράματα που μου εμείναν να αγαπώ! Εσένα, την οικογένειά μου…τους φίλους μου…τον Mr. Fluffy, τα make-up μου, τα παπούτσια μου, τους Ιταλούς, τη σοκολάτα και τη τεκίλα! Τίποτε άλλο! Α ναι. Τζαι τη δουλειά μου τη δεύτερη (ως ψυχολόγος). Α τζαι τον Robert Downey jr. Μη ζηλέψεις Γκετ. Εγώ και συ είμαστε από διαφορετική ύλη…έχουμε μια ανοικτή σχέση. Εγώ και ο Ρόμπερτ όμως είμαστε φτιαγμένοι ο ένας για τον άλλο.

Έχει όλα που ζητώ σε ένα άντρα εκτός από ένα: Εμένα!

Robert Downey Jr

Well hello (my eyebrows are dancing)!

Σήμερα θέλω να σε ρωτήσω κάτι. Θέλεις να δούμε τη Legen….(wait for it)…dary Ρίτα

Rita

στην ταινία ‘Gilda’ στο θερινό κινηματογράφο όταν θα προβάλλεται;

Σκέφτου το και μου λες!

Σίνε – ανώμαλο!

Ανωμαλία ΣΚΕΤΗ.
Είσαι Ιταλός σκηνοθέτης σεναριογράφος, και σου έλειψε η έμπνευση; Και έχεις 3 διαταραχές η μια προσωπικότητας, η άλλη σχιζοειδής τζαι η τρίτη σεξουαλικής φύσεως τζαι εν επρόλαβε κάποιος να σε διαγνώσει τζαι να σε παραπέμψει σε κλινική, αντ’ αυτού κυκλοφοράς ελεύθερος και καταχράζεσαι την έβδομη τέχνη;

Είσαι τόσο ανώμαλος και πορωμένος που έκαμες κάστιγκ σε μωρά ηλικίας 7-10 χρονών τζαι έβαλες τα να παίζουν στη δήθεν οικογενειακή, δραματική-κοινωνική ταινία σου..που τελικά είναι διαστροφική; Καμουφλάρεις παιδοφιλικές σκηνές και σκηνές κτηνοβασίας κάτω από ερμηνίες γνωστών ηθοποιών.. Ε τότε η ταινἰα σου ίσως πάρει χρυσό φοίνικα. Και σίγουρα θα την διαλέξουν οι φίλοι στον όμιλο κινηματογράφου στη Κύπρο.

Και τότε σίγουρα δεν θα σηκωστεί κανένας -από όλους αυτούς τους σοβαροφανείς κύριους και κυριούλες- να φύγει. Και αναρωτιέμαι… στο όνομα της τέχνης, τί είναι πρόθυμοι να θυσιάσουν οι άνθρωποι! Αντί να με κοιτάζεις παράξενα, κυρία με το φουλάρι, που σηκώθηκα να φύγω, σκέψου αν θα παρακολουθούσες την ταινία με την κόρη ή το γιό σου…ή αν θα άφηνες το παιδί σου να υποδύεται ένα τέτοια ρὀλο. Αν η απάντησή σου είναι ίσως ή ναι τότε σου αξίζουν οι συνέπειες της νοοτροπίας σου.

Από τα πάντα μπορεί να προέρθει η τέχνη. Κατ’εμένα όμως δεν είναι τα πάντα τέχνη.

Διαδηλώνω μέσα από αυτό το πόστ. Ναι, ενίσταμαι! Δεν θέλω να είμαι θεατής αυτής της ΗΘΙΚΗΣ κρίσης. Διότι η οικονομική δεν είναι τίποτα κοντα στην ηθική μας κρίση. Θα δεις όμως μάζες να διαδηλώνουν για την πρώτη. Για τη δεύτερη που ύπουλα παρασύρει εκατομμύρια σαν χείμαρρος ποιος αντιδρά;

Αν ακουγόταν στα νέα ότι κάποιος ενήλικας συμπεριφέρθηκε άσεμνα σε παιδί εύκολα ο σοφολογιώτατος κοσμάκης θα το κατέκρινε. Αν ο ίδιος άντρας έκανε το ίδιο αλλά το βιντεοσκοπούσε και το παρουσίαζε στις οθόνες του σινεμά…ο κόσμος θα γελούσε και θα επικροτούσε την ταινία…πολύ πιθανόν να την βράβευε. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να παρουσιάσεις τα γεγονότα που ίσως θέλεις να κρίνεις στον κινηματογράφο. Κάποιοι δήθεν για να κρίνουν τη βία και τον εκφυλισμό, τα παρουσιάζουν με τρόπο που (στην πραγματικότητα) τα εξυμνούν ή τα κανονικοποιούν. Και έχουν τόσο ισχύ οι βιομήχανοι του κινηματογράφου! Παράγουν δικό τους σύστημα αξιών και το εμφυτεύουν στις διάνοιες των θεατών.

Θα αφήσουμε να είμαστε “νοητικώς μωρά” που συμμετέχουν σε πείραμα ενός Bandura και μιμούμαστε και ανεχόμαστε το ότι μας σερβίρουν; Βλέπουμε κάτι λυπητερό και επηρεαζόμαστε, δακρύζουμε Βλέπουμε στην οθόνη μια καλή κωμωδία και επηρεαζόμαστε…γελάμε. Βλέπουμε κάτι βίαιο επηρεαζόμαστε …και αν μας παρουσιάσουν παιδική κτηνοβασία υπό κωμικών καταστάσεων θα είμαστε καλλιτεχνικοί τύποι και δεν θα επηρεάσει τις διάνοιές μας; Θα γελάσουμε; Έλεος πλεον!

Πόση ανοχή; Φεύγω μακρυά σας αλλά πάλι ανάμεσά σας είμαι! Φοβάμαι την αλλοίωση μου; Φοβάμαι μήπως αρχίσω απλά να καταβάλλω την ελάχιστη αντίσταση και μετά πάθω το επίκτητο αίσθημα του αβοήθητου; Φοβάμαι μήπως αρχίσω να τα δεχομαι παθητικά; Δεν ξέρω!

Μέσα σε αυτή τη σιωπηλή μου επανάσταση δηλώνω πως δεν θα “είμαι εξάρτημα της μηχανής σας”. Κρίνετέ με. Καταρίνετέ με. Εγώ θα λέω την προσωπική μου άποψη κι ας έχει αυτό τη μοναξιά του. Κι ας μην συμφωνεί κανείς με αυτό!

Την κάνω με ελαφρά!

Γυρεύεις άνθρωπο Διογένη μου;

Έν επειδή εν είshες κινηματογράφο το καιρό σου Διογένη παλιόφιλε! Έψαχνες άνθρωπο με το φαναρούδι σου εσύ. Ψάχνω καλή ταινία με το κομπιουτερούδι μου εγώ.

Την δεκαετία που εδιανύσαμε… το ίντερνετ εμπήκε ραγδαία στη ζωή μας και η πρόσβαση σε κάθε είδους πληροφορία είναι τόσο εύκολη, γρήγορη και προσφέρεται αμερόληπτα σε κάθε λογής ανθρώπους. Επομένως, αποχαυνώθηκε ένα τεράστιο μέρος του πληθυσμού από διαδικτυακό πορνό. Πορνό βλέπουν άτομα από 5 χρονών μέχρι 105. Πού θέλω να καταλήξω; Κάποτε οι πορνοταινίες εγράφαν ΧΧΧ…τωρά καμουφλάρουν τες κάτω από κατηγορίες τύπου: Ρομαντική κωμεντί!

Πως να παρουσιάσεις μια απλή ρομαντική κωμωδία μετά από αυτή την εξέλιξη; Την προσαρμόζεις στα δεδομένα της εποχής. Και η εποχή χαρακτηρίζεται από σεξουαλική εξαθλίωση. Οι γυναίκες παρουσιάζονται σαν κρέατα τζαι οι άντρες σαν ζώα σε μόνιμη εποχή ζευγαρώματος. Και η οθόνη παρουσιάζει το δείγμα της ηθικής κατάντιας μας.

Πλέον  οι βιομήχανοι του κινηματογράφου απεγνωσμένα ψάχνουν μέσα στο απελπιστικά ανταγωνιστικό μυαλουδάκι τους να έβρουν τρόπο να πουλήσουν τις ταινίες τους.  Ο κόσμος τα είδε όλα! Η έμπνευση εξαντήθηκε! Λαλεί σου ένας σκηνοθέτης του 1950: “Να βάλω στην ταινία μου κανένα φιλούδι…έτσι προς το τέλος να τραβήσω ενδιαφέρον”;Ο σκηνοθέτης του 2011 λέει: “Να βάλω καμιά ατάκα στην ταινία… να μεν είναι μόνο τίτσιροι”.

Ε κανεί ολάν! Εβαρεθήκαμε! Ανακαλύψατε την ταχυνόπιττα!

Βιζιά και ποποί σε κοινή θέα 80%  και διάλογος σχετικά με γεννητικά όργανα 20%. Πόσες τέτοιες ταινίες;

Γιατί είναι τόσο δύσκολο να παραμείνει κάποιος ηθικός; Ένας λόγος είναι η ύπαρξη εξωτερικών πιέσεων. Η βιομηχανία της διασκέδασης (ταινίες, τηλεοπτικά προγράμματα) εμφανίζει το σεξ ως ένα χαρακτηριστικό ωριμότητας. Οι περισσότερες από τις στενές σχέσεις που παρουσιάζονται περιλαμβάνουν την σεξουαλική επαφή μέσα σε ένα πλαίσιο επιπόλαιων σχέσεων στις οποίες δεν υπάρχει δέσμευση. Συνήθως απουσιάζει η θέρμη και ο αμοιβαίος σεβασμός. Πολλοί εκτίθενται σε τέτοια μηνύματα από την παιδική τους ηλικία. Σαφώς, υπάρχει ισχυρή πίεση από τον περίγυρο για συμμόρφωση με το σημερινό ανεκτικό ηθικό κλίμα, και όσοι δεν το κάνουν αυτό γίνονται μερικές φορές αντικείμενο χλευασμών ή ακόμα και βρισιών.

 

Θα υπάρξει μέρα που θα απορρίπτονται από λογοκρισία ταινίες, επειδή θα είναι  χωρίς σκηνές ωμής βίας και έντονου ερωτικού περιεχομένου; Ίσως να υπάρξει και μέρα που σκηνοθέτης με ηθικά διδάγματα στις ταινίες του να καταδικάζεται για προσυλητισμό και προπαγάνδα σε ισόβια κάθειρξη; Θα υπάρξει μέρα που θα γυρεύεις και δεν θα εντοπίζεις γυναίκα που να μην δέχεται να κάνει γυμνό με αντάλλαγμα χρήματα (ή ακόμα και χωρίς αντάλλαγμα); Και γω θα γυρεύω με τον Διογένη να βρω άνθρωπο. Άνθρωπο ηθικό. Άνθρωπο αλώβητο από τον άκριτο φιλελευθερισμό.

 Ποιά ελευθερία; Είμαστε όλοι δέσμιοι της ανεκτικότητας και της ανηθικότητας. Βρείτε μου ένα άνθρωπο ρε! Ένα άνθρωπο που θα πει “σταματάτε να μας σερβίρεται αυτά τα σκατά”.  

Τούτη τη φορά εσηκώστηκα τζαι έφυα στη μέση.  

Την άλλη φορά θα ζητήσω τζαι τα λεφτά μου πίσω.

Χωρίς δεσμεύσεις: Χωρείς την ή εν την χωρείς!

Με την παρέα μου ηθέλαμε να πάμε σινεμά. Πάλε!  Εγώ είχα δει την ταινία ‘Σάνκτουμ’ του Κάμερον, μια άλλη της παρέας είδε 2 που τις άλλες κι έτσι είπαμε να δούμε αυτή που έμενε… μια ‘ελαφριά ταινιούλα’, για να περάσει η ώρα.

Απογοητευμένη βγήκα από την ταινία ΄Νο Στρίνγκς Αττάτς΄…Εν επερίμενα τζαι πολλά πράματα εξ αρχής γι’ αυτό επήα τζιαμέ προετοιμασμένη…Δηλαδή εγόρασα δκυό γιγάντια σκούπ παγωτού για να είμαι απασχολημένη… τουλάχιστον στην αρχή.

Τωρά ψάχνω να ψηφίσω για την πιο σαχλή ταινία του αιώνα. Πλής θέλω να κάμω εγώ την απονομή του βατόμουρου στην Νάταλη Πόρτμαν…ε ο ‘Αστον…άστον! Ναι άστε τον τούτον εν μιτσίς τζαι άμυαλος έκαμεν πολλές τέθκειες τσιοφτοταινιούλες να φκάλει το κατιτις του. Αλλά μετά τον ‘Μαύρο Κύκνο’ της Νάταλης, το σημερινό της παίξιμο και ο ρόλος της ήταν μεγάλη πατάτα.

Η λέξη σεξ τζαι γεννητικά όργανα επαναλαμβάνουνταν μέσα στο έργο ανούσια. Όπως τα μωρά που μαθαίνουν μια καινούρια λέξη τζαι λαλούν την συνέχεια  τζαι κάμνουν χάζι νομίζοντας ότι είναι πολλά κούλ… Παρουσιάζουν τους νέους  να μιλούν μόνο για σεξ( παντός είδους) πως συνουσιάζονται με την μια και την άλλη και με πολλούς μαζί, με απάθεια, σαν να μιλούν για το τί εφάσιν το μεσημέρι. Επίσης, πλασάρουν το έθιμο της εποχής ότι είναι πολύ Ιν να έχει ο καθένας το σεξ-μπάντι του και να βγαίνει με άλλα άτομα.

Αν και ρομαντική κωμωδία.Δεν εξυπηρέτησε τον σκοπό της. Δεν είδα ούτε ρομάντζο ούτε κωμωδία. Είδα την Πόρτμαν να προσπαθεί να μας πείσει ότι ξέρει να φιλά. Αλλά τελιώνει με ένα σπουδαίο μήνυμα στο τέλος ότι…(ουέητ φορ ιτ)…το σεξ  με διάφορους, ταυτόχρονα ή σε διαφορετικά διστήματα εν καλό αλλά εν καλό κάποτε να έχεις και μια κάποια δέσμευση με ένα από τζείνους. Κι όταν λέμε δέσμευση= με το να πει ο ένας του άλλου “είμαστε μαζί”.

Ντάξει εν επερίμενα βάθος, αλλά μια χάλια ταινία, που σέβεται τον εαυτό της, δεν εξευτελίσσεται έτσι! Τουλάχιστον όχι σε οθόνη μεγαλύτερη από το σάιζ οθόνης κινητού τηλεφώνου.

The girl with the dragon tattoo!

Η πιο καθηλωτική ταινία που έχω δει εδώ και χρόνια. Εκεί που νόμιζα πως τα είχα δει όλα… πως έπαψαν πλέον οι κινηματογράφοι να παίζουν ταινίες που να αξίζουν 5 αστέρια… Ξάφνου απόψε είδα αυτήν: Το κορίτσι με το δράκο-ταττού (ή δερματοστιξία αν είστε σπαστικός φιλόλογος). 

Στις περισσότερες κριτικές μου για ταινίες υπάρχει ένα αλλά…σε αυτή όσο κι αν προσπάθησα δεν βρήκα ούτε ένα “μπατ” (‘πισινούς- μπατς’ έχει :Ρ… αλλά “buts” -αμφιβολίας… δεν εντοπίζω).

Μου έχουν πει ότι η ταινία είναι τριλογία. Ελπίζω να κρατήσουν και τα άλλα δύο μέρη της σειράς εξίσου θαυμάσια.

Οι χαρακτήρες μοναδικοί. Στην αρχή νόμιζα -ούσα προκατελειμμένη όπως πάντα-πως κάτι σαν έργο από Άγκαθα Κρίστη με παραλλαγές θα ήταν. Πόσο λάθος είχα! Είχε πολύ καιρό να ξυπνήσουν όλες οι αισθήσεις μου και να θέλω να συμμετέχω στη δράση της ταινίας χάνοντας για λίγο την πραγματικότητα.

Αν και στην αρχή πίστευα ότι η Σουηδική γλώσσα μπορούσε να με κουράσει…έφυγα μετά από 2 μιση ώρες απ’ το Σινεμά σαν να μιλούσαν οι ηθοποιοί την δική μου γλώσσα…στα Κυπριακά δηλαδή :Ρ… Τόσο με είχε αγγίξει η ταινία!

Θα βρείτε πολύ ενδιαφέρουσα την βιογραφία του Larsson, του συγγραφέα της τριλογίας:

Σύμφωνα με την ουικιπέδια αναφέρονται τα εξής:

“The Girl with the Dragon Tattoo (original title in Swedish: Män som hatar kvinnor – “Men Who Hate Women”) is an award-winning crime novel by Swedish author and journalist Stieg Larsson, the first in his Millennium Trilogy.

At his death in November 2004, Larsson left three unpublished novels that made up the trilogy. It became a posthumous best-seller in several European countries as well as in the United States. Larsson, who was disgusted by sexual violence, witnessed the gang rape of a young girl when he was 15. He never forgave himself for failing to help the girl, whose name was Lisbeth – like the young heroine of his books, herself a rape victim, which inspired the theme of sexual violence against women in his books.”

Φοβερό ε; Οι μηχανισμοί άμυνας στους οποίους αναφέρθηκε η Άννα Φρόϋντ… λειτούργησαν με αξιοθαύμαστο τρόπο στον Λάρσον. Και μετέτρεψε ένα τραυματικό γι’ αυτόν γεγονός σε τέχνη. Αρχικά την λογοτεχνία και μετά μετατράπηκε σε 7η τέχνη (κινηματογράφο).

Και λίγη ψυχολογία έτσι αφού το μπλόγκ αυτό έχει και σχετικό θέμα: Οι μηχανισμοί άμυνας μας βοηθούν να επιβιώνουμε και να ξεπερνούμε ή να μπορούμε να ζούμε με τραυματικά γεγονότα ή ενοχικά συμβάντα που προκαλέσαμε εμείς ή είμασταν αυτόπτες μάρτυρες. Σύμφωνα με ψυχαναλυτές, χωρίς τέτοιους μηχανισμούς άμυνας που μας βοηθούν να απωθούμε στο ασυνείδητο άσχημες εμπειρίες ή να τις μετατρέπουμε σε κάτι παραγωγικό και καλλιτεχνικό,  θα καταρρέαμε. Θα επεξεργαζόμασταν συνεχώς τα αρνητικά συμβάντα  σε συνειδητό επίπεδο και θα βασανιζόματαν από ενοχές από θλίψη από πόνο κτλ.

Η εγκυκλοπαίδια συνεχίζει:

“This novel supplies a genealogical table to understand the relationships of the five generation-old Vanger family who, in the novel, are under investigation. Robert Dessaix of the Sydney Morning Herald writes:

An epic tale of serial murder and corporate trickery spanning several continents, the novel takes place in complicated international financial fraud and the buried evil past of a wealthy Swedish industrial family. Through its main character, it also references classic forebears of the crime thriller genre while its style mixes aspects of the sub-genres. There are references to Astrid Lindgren, Enid Blyton, Agatha Christie and Dorothy L. Sayers, as well as Sue Grafton, J.R.R. Tolkien, Val McDermid, Elizabeth George, Sara Paretsky, and several other key authors of detective novels. A journalist and magazine editor in Stockholm until his death, Larsson reveals a knowledge and enjoyment of both English and American crime fiction. He declared that he wrote his opus for his own pleasure in the evenings after work…”

Ουάου…έκανα παρόμιες αναφορές και σκέψεις και γω πριν ανακαλύψω αυτά που γράφει η πιο πάνω ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδια!

Όποτε έχετε καιρό να δείτε την ταινία…την συστήνω ανεπιφύλακτα!

An education…

Πόσο αφελής η ταινιούλα.

Ενώ ξεκίνησε με την προοπτική για μια αυθεντική ρομαντική ιστορία εποχής του 60…δεν με κέρδισε εντελώς.

Παρόλα αυτά, θα σας πρότρεπα να δείτε την ταινία γιατί είναι χαριτωμένη και ευκολο-θέατη. Κυλάει γρήγορα και μπαίνει αμέσως στο ζουμί. Ξεφεύγει λίγο από τα όσα έχουμε ήδη δει από ταινίες που διαδραματίζονται εκείνη τη δεκαετία.

Στην ταινία, μου άρεσε ιδιαίτερα  η ρεαλιστικότητα με την οποία παρουσιάζει ένα μάθημα/πάθημα ζωής. Και η ρεαλιστικότιτα της βασίζεται στο ότι παρουσιάζει τον “απατεώνα” της υπόθεσης ως ένα άνθρωπο με πάθη αλλά που ταυτόχρονα είναι ερωτεύσιμος και έχει τις μαγικές στιγμές του, αθεράπευτα ρομαντικός και δεσμεύεται στο να κερδίσει το άπειρο 16χρονο …το οποίο όμως είναι ώριμο αρκετά για την ηλικία της και αρκετά προσγειωμένο…Δεν ήταν  κλισέ (γαλλιστί)τύπου: Επιτείδιος- κακός άνθρωπος με χαζό αφελές κοριτσάκι που είδαμε σε πάμπολλες ταινίες. 

Με τέτοια ρεαλιστικότητα οι δημιουργοί της ταινίας πέτυχαν την’ Ταύτιση’ όπως το αποκαλώ εγώ. Κι εξηγώ λέγοντας πως όλοι θα μπορούσαμε κάτω από ιδανικές συνθήκες να πέσουμε θύματα ενός έρωτα…Ενός έρωτα για μια ζωή που φαντάζει συναρπαστική και ίσως να φαίνεται ως η πολυπόθητη διέξοδος που χρειάζεται η ανιαρή ζωή μας. Αγνοούμε να δώσουμε έμφαση στα σημάδια που τόσο φανερά και τρανταχτά μας προειδοποιούν ότι κάτι πάει λάθος. Νομίζουμε πως με την αγάπη μας μπορούμε να κάνουμε τα αδύνατα -δυνατά και εκλογεύουμε κάθετί που μας προβληματίζει. 

Στην πραγματική ζωή όμως, τίποτα δεν είναι μαύρο- άσπρο, στον έρωτα. Κανείς δεν ειναι “εκών κακός” και 100%  λάθος άνθρωπος. Καλές και συναρπαστικές στιγμές μπορούν να υπάρξουν μαζί με λάθος άτομα …άτομα που ίσως σε χρησιμοποιούν αλλά το κάνουν διότι έχουν δικές τους αδυναμίες και προβλήματα. Ίσως μάλιστα τύχει να αγαπήσεις και κάποιο άτομο που δεν μπορεί να δώσει αγάπη αλλά μπορεί να δώσει ωραίες στιγμές …και εσύ να το εκλαμβάνεις ως αγάπη. Δεν είναι θέμα ποιός φταίει αν φταίει κάποιος. Αλλά θέμα του πόσο τυφλός είναι ο έρωτας (και μάλιστα πολύ περισσότερο τυφλός απ’ όσο λένε ότι είναι η δικαιοσύνη).

  ΠΡΑΓΜΑΤΙ Η ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ  ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΟΧΙ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ, ΟΥΤΕ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΑΛΛΑ …στην ίδια την ζωή!

Παρεπιπτόντως, αυτό που με ξίνησε κάπως …είναι η έμφαση που δίνεται στη τριτοβάθμια εκπαίδευση σε ξακουστό εκπαιδευτικό ίδρυμα και την σύνδεσή της με την επιτυχία και την ευτυχία. Σε τέτοια ιδρύματα κατ’ εμέ …αυτό που ίσως λαμβάνεις παραπάνω,  είναι η αλαζονία και η εξάληψη της ταπεινοφροσύνης του φοιτητή. Εκεί προωθείται ο ανταγωνισμός και ενθαρρύνεται η καπιταλιστική ιδέα ότι τα καλύτερα μέσα της εκπαίδευσης ανήκουν στους πλούσιους, στους εξαιρετικά χαρισματικούς και σε όσους κουβαλούν ένα  πολιτισμικό κεφάλαιο κληρονομημένο από παππούδες  ή ένα χρηματικό κεφάλαιο που κληρονόμησαν από τους νεόπολουτους γονείς τους.

Εν τέλη αυτό που μου άρεσε περισσότερο…είναι το γαλλικό τραγούδι που άκουγε η κοπελιά του έργου. Το ερμηνεύει η Τζουλιέτ Γκρέκο και σας το αφιερώνω: