Πρέπει να είμαι που άλλην εποχή ή που άλλον πλανήτη!

Πως μπορεί κάποιος να αντικαταστήσει μια αγάπη του!; Είτε εύκολα είτε δύσκολα; Παλιά έβλεπα γυναίκες χήρες που αποφασίζαν να μην παντρευτούν ξανά και εδιερωτούμουν πόσο μοναδικός εμπορούσε να ήταν ο άντρας που εχάσαν… Εν ήταν κατ’ ανάγκην…απλά ο νους τούτων των γυναικών εν ήταν μόνο πάνω στις σεξουαλικές τους ανάγκες. Τωρά με τη φρενίτιδα της δεκαετίας που διανύουμε.. το σεξ εν το μόνο που σκέφτεται ο πλείστος κόσμος!

Όλες οι ταινίες εξυμνούν ένα χαλαρό τρόπο ζωής,τον φιλαυτισμό. Σικκιρτώ να βλέπω να ειναι πλέον μέρος της συνηθισμένης ζωής τούτου του κόσμου, να αλλάζουν συντρόφους.

Δεν το δέχομαι! Δεν θέλω να είμαι μέρος αυτού του κόσμου! ( Που τη μια κόβκει φλέβα για μια γυναίκα και σε μερικούς μήνες, εβδομάδες.. κόβκει φλέβα για άλλη!) Πόσες φλέβες έσσει!;!

Είμαι παράλογη -υπρβολικά ρομαντική, που ψάχνω υψηλές αξίες; Που δεν ανέχομαι την προδοσία, ή την κάλπικη “αγάπη”;

Advertisements

Αφοσίωση και εμπιστοσύνη! Είναι εφικτά στον αιώνα μας;

Παρολίγο να ακουστεί σαν τίτλος έκθεσης προεισαγωγικών εξετάσεων! Ο λόγος που θα ξαναθίξω ένα ζήτημα που σχετίζεται με ζευγάρια είναι γιατί πιάνω πολλά περιβαλλοντικά ερεθίσματα που με προβληματίζουν συνεχώς, ακούω τζαι θωρώ πράγματα που με κάμνουν να μεν μπορώ να σκάσω. Τζαι γι’ αυτο θα τα πω δαμέ. Σιωπηλά! Που μέσα μου :Ρ ! Και εσύ που με διαβάζεις απλά διαβάζεις τις σκέψεις μου. Μεν το κάμεις επάγγελμα όμως…μείνε στην πρωινή σου δουλειά! :Ρ.

Πρόφαση μια ανάρτηση που είδα ενός αγαπητού μου προσώπου, ο οποίος έβαλε τον ορισμό της αγάπης με βάση τον Νίτσε. “Είναι πολύ εγωιστική -με βάση αυτόν- η αγάπη δύο ατόμων, διότι στερείς από τον σύντροφό σου την κοινωνική αγάπη με άλλα πρόσωπα”. Ακόμα και φιλόσοφοι δίνουν το δικό τους ορισμό της αγάπης. Κατ’ εμένα δεν όριζε την αγάπη, καθεαυτήν, ο κος Νίτσε. Εγωιστική γίνεται η δράση που κάποιος ζητάει τα δικά του συμφέροντα μέσα στη σχέση κι αυτό πολύ απλά, κατ’ εμένα, δεν είναι αγάπη.

Αν δεν παντρευτώ ποτέ καλώς… αλλά αν γνωρίσω κάποιο άξιο παλικάρι και παντρευτώ (…Εν η κουβέντα που λέμε στη Κύπρο: “Αν κάμω γιο τζαι φκάλω τον Βασίλη…”αν την ηξέρετε…), δεν θα δεχτώ με τίποτε ο άντρας μου να έχει “φιλικές” σχέσεις με πρώην του, (ή με κοπέλλες που έστω κι αν δεν υπήρξαν επίσημα “ζευγάρι” απλά ετσιλιμπουρδίζαν μαζί του) είτε μέσω κοινωνικής δικτύωσης ή προσωπικής σχέσης. Τζαι δεν θα δίνω ούτε εγώ δικαιώματα. Δεν είναι θέμα εγωισμού…είναι θέμα σεβασμού και αμοιβαίας εκδήλωσης σεβασμού! Για χάρην του παραδείγματος, αν μου ζητήσει ο αγαπημένος μου να μην έχω φατσοβιβλίο και είναι λογικός και μου το πει με στοργή και ενδιαφέρον… βέβαια γιατί όι… Εν να αγαπώ παραπάνω τα βίτσια και το πείσμα μου; Εν να πάθω τίποτε; Αντίθετα εν να κερδίσω την εμπιστοσύνη του (αν εν φυσιολογικό πλάσμα) τζαι θα απαλλαγώ από ένα έξτρα μπελά.Είναι πολλοί οι κίνδυνοι στη μούχλα των κοινωνικών δικτυώσεων. Γιατί να παίζω με τη φωτιά; Τζείνες που την επάθαν ήταν πιο αδύναμες που μένα; Διότι εν πολλοί τζείνοι που θέλουν να περιπαίζουν τις γυναίκες τους/αντράες τους, τζαι τους εαυτούς τους. Ιδιαίτερα τζείνοι που ξέρουν ότι αρέσουν σε άλλες, μπορεί να πέσουν στη παγίδα να απαντούν σε μηνύματα τέτοιων θαυμαστριών, να κάμνουν ηλεκτρονικές φιλίες μαζί με τούντες γυναίκες…τζαι εν σιγά σιγά που φίνεται ο χαττάς.

Ο κόσμος δεν έχει πλέον ενδοιασμούς. Παντρεμένος/η ξιπαντρεμένος/η εν τζαι κόφτει την μεγάλη μάζα του κόσμου. Δεν έχουν σεβασμό σε ηθική και σε θεσμούς…τα πάντα είναι σχετικά για αυτούς. Άκριτος φιλελευθερισμός μίστερ.

Ένεν ανάγκη να περιμένεις ώστε να τους πίασεις τζαι στο κρεβάτι…μετά κλάψτα Χαράλαμπε. Αγιάλι αγιάλι εν που γίνεται η αγουρίδα μέλι. Που ένα φιλικό καφέ, που ένα “απλό μήνυμα”. Τζαι δεν λέω ότι τούτος εν κανόνας…ότι πάντα έτσι γίνεται… Εν τζαι πάντα που πυρπολούνται όσοι παίζουν με τη φωτιά. Έχει που τη γλιτώνουν. Γιατί όμως βάζεις τον εαυτό σου σε τέτοιες ευνοϊκές συγκυρίες να αναπτυχθούν συναισθήματα; Ένας καθώς πρέπει κύριος ή κυρία δεν δίνει δικαιώματα σε κάποιο όταν έχει δίπλα του ήδη κάποιον/α που αγαπά. Τζαι αν σου πει ποτέ …”αν μου ξαναπείς για τις φίλες μου χωρίζουμε” ή “εν κάμνεισ καλό στον αευτό σου να σκέφτεσαι έτσι (μη χέσω αν στο παίξει δήθεν ανώτερος)… να αδράξεις κόρη μου την ευκαιρία, να κάμεις στον εαυτό σου το χατίριν τζαι να τον χωρίσεις πριν τον παντρευτείς. Εν σημάδι τούτο ότι σε περιπαίζει! Μεν πέσεις την παγίδα του τζαι να σε κάμνει να νοιώθεις ότι είσαι παρανοϊκή τζαι ότι ζηλεύκεις…τζαι να νοιώθεις τύψεις! Χεχε! Αν έφτασες τζαι επαντρεύτηκές τον…μεν μου πεις ότι εν εθώρες που πριν τα σημάθκια …διότι θα εν ψέμα!

Πολλά εκλαϊκευμένη ψυχολογία…αλλά τα πολλά πολλά επιστημονικά τζαι τα ποτούτα εν χρειάζουνται δαμέ! 🙂

Αγαπητό ποστ,

Όταν θκιεβάζεις στις επιστολές ή στα ήμεηλς:

Με εκτίμηση,

Τάδε…

…μήπως λαλείς: “Μάνα μου ρε πραγματικά εκτιμά με τούτος/η;

Απορία 2…

Άμα θκεβάζεις το

“Αγαπητέ Γιάννη”

…μήπως ρε Γιάννη λες: Αυτός που το γράφει για να με λέει έτσι πρέπει να με αγαπά;

Χμμμ…

Μήπως όλες αυτές οι γυναίκες που προσφωνούν η μια την άλλη “αγάπηηηηηηηηη”, αγαπούν ή έστω συμπαθούνται μεταξύ τους; Δεν το νομίζω!

Άρα αγαπώ, εκτιμώ, σέβομαι δεν θα πει να το ακους από τα χείλη κάποιου ή να το διαβάζεις σε γράμματα. Θα πει εμπιστοσύνη, συνέπεια, έμπρακτη εκδήλωση συμπάθειας, κατανόηση, συγχώρηση, υπομονή, εγκαρτέρηση, οικειότητα, δέσμευση…και άλλα πολλά.

Ας μην γινόμαστε λαφαζάνηες ή αφελείς και από τη μια να λέμε Σ’αγαπώ τυπικά και επαναλαμβανόμενα ή να πιστεεύκουμε στα γραπτά Σ’αγαπώ ή στα προφορικά.

Διότι τζαι στη τρίτη δημοτικού ο Κωστής επερίπαιζε τον Γιαννή ότι η Σταυρούλα αγαπά τον. Τζαι εβούραν ο Γιαννής να δέρει τον Κωστή…σαν να τον είπε λέρη ή φτείρη.

Τί εν η αγάπη είπατο πολλές φορές… Εν σαν να λέμε διαμάντι. Εν το έχουν πολλές ή πολλοί. Πολλοί έχουν ζιρκονούθκια τζαι χαριεντίζονται ή συμβιβάζονται επειδή φοούνται να μείνουν δίχως άντρα ή γυναίκα. Αλλά εν φο μπιζού…Κάλπικο!

Τζαι ρε γυναίτζες αρέσκει σας να το ακούτε αλλά εν καλύτερα να το βλέπετε… Γιατί τζαι γω  μπορώ να πω πως αγαπώ το κόκκινο χρώμα τζαι ποτέ να μεν φορώ κότσινα ρούχα. Πως εννοώ το αγαπώ δαμέ; Ή αν σας πει κάποιος επανελειμμένα ότι αγαπά σας, εν σημαίνει ότι ξ’έρει τι θα πει αγάπη…ή ότι εν θα το λαλεί σε άλλη που εν να βρει μπροστά του.

Μακρυά από λαφαζάνιες τζαι άτομα του μπλα μπλά! Ανοίξετε τα μάθκια της διάνοιας σας…

Anybody can “read” people…

…ιδιαίτερα εκείνους που είναι ανοικτά βιβλία:

π.χ

Α:  -“Σ’ αγαπώ!”

Β:  – “Ευχαριστώ!”

Ντόινγκ!

Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!

 Δεν χρειάζεται να ‘σαι Ψυχολόγος για να καταλάβεις χαρακτήρες, προσωπικότητες και το πρόβλημα στον πιο πάνω διάλογο!

I love my Granny!

Αγαπώ την γιαγιά μου διότι έχει ακτίνες Χ στα μάτια και ξέρει πως νιώθω πριν καν της πω τίποτα.

Αγαπώ την γιαγιά μου διότι αντιμετωπίζει τις δυσκολίες της ζωής με ένα τραγούδι…

Διότι είναι ο πιο αισιόδοξος και λογικός άνθρωπος που γνώρισα ποτέ.

Διότι ξέρει όλα τα ονόματα των λουλουδιών και τα περιποιείται σαν παιδιά της.

Διότι ξέρει πότε να μιλά και πότε να χρησιμοποιεί την σιωπή.

Διότι παρά το ότι πήγε μόνο μέχρι την τρίτη δημοτικού είναι σοφή και μορφωμένη!

…διότι πάντα χαμογελά έστω κι αν είναι λυπημένη.

…διότι συμπεριφέρεται  στον παππού μου σαν αφέντη της (αν και στην ουσία αυτήκρατά το σπίτι…δεν το αφήνει ποτέ να φαίνεται… σέβεται τον παππού μου ως την κεφαλή της οικογένειας και τον υπεραγαπά)και κατάφερε μετά από 50κάτι χρόνια γάμου να έχει τον παππού μου ερωτευμένο μαζί της.

Αγαπώ την γιαγιά μου διότι είναι δυναμική.

…διότι παρόλο που η ζωή της έδωσε “λεμόνια” (πίκρες)…ήξερε πως να φτιάξει με αυτά “λεμονάδα”

…διότι κρατά επαφή με τα ξενιτεμένα αδέλφια της καικατάφερε να έχει μια δεμένη οικογένεια…

…διότι κατάφερε να μεταδώσει αρχές στα παιδιά της.

Την αγαπώ για την απέραντη γενναιοδωρία της!

…διότι μιλά στην γάτα της Αγγλικά…αν και δεν μιλάει την γλώσσα! 🙂

…διότι έχει φοβερή αίσθηση του χιούμορ και γελάει με την καρδιά της όταν ακούει ένα καλό αστείο…

…διότι δεν επιτρέπει στην “κακή γλώσσα” να της χαλάσει την ψυχολογία..

…διότι είναι υπέρ της μάθησης και χαίρεται να βλέπει τα εγγόνια της να προοδεύουν στον τομέα της εκπαίδευσης.

…διότι αγαπά τον Θεό και έχει φοβερή πίστη. 

Την αγαπώ για τα απίθανα παραμύθια (που αφήνουν εποχή) που μας διηγούνταν από μικρά παιδιά. Τέτοια παραμύθια δεν τα βρίσκεις στα βιβλία. Πρόσφατα ανακάλυψα το βαθύ νόημα που είχε μια ιστορία που μου έλεγε ενώ ήμουν 7-8…

…την αγαπώ γιατί περιποιείται τον εαυτό της και ράβεται σε ράφταινα για να είναι κοκκέτα!

…διότι αν και δεν είναι ασπιρίνη…με ανακουφίζει από τον πόνο και το μαράζι. Με εκλογικεύει και με παρηγορεί…μου δίνει κουράγιο.

…διότι κάνει τους πιο απίθανους κεφτέδες…

…διότι εκτιμά το καλό φαγητό…

…διότι είναι SHικ και φινετσάτη.

…διότι πάντα σε γεύματα της αρέσει να κάνει baby champ (όπως το αποκαλεί), δηλαδή βάζει σπράϊτ στο λευκό κρασί της.

…διότι πάντα είναι εκεί όταν την χρειάζομαι.

…διότι η ζωή της θα μπορούσε να γίνει μια πετυχημένη και βραβευμένη σειρά του BBC…έχει περάσει πολλά και έχει αφήσει την ζωή να την εκπαιδεύσει…και είναι το καλύτερο μου όταν την ακούω να μου διηγείται την ιστορία της.

…διότι έχει ζεστή αγκαλιά.

 ΤΗΝ ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ επειδή είναι όλα αυτά και άλλα τόσα!

Ένα θαύμα…ΤΩΡΑ!

Να γυρίσω λίγο τον χρόνο θέλω! 6-7 μήνες! Να έκανα τα πράγματα καλύτερα! Να προλάμβαινα τις αναποδιές!

Ζητώ πολλά;

Πέφτει κανένα αστέρι τωρά να το ευχηθώ;

Θκιεβάζει με κανένας θαυματο-ποιός;

Ναι ναι ναι…κοίτα το μπροστά, ότι έγινε έγινε και άλλες μπούρδες. Εγώ θα πάω πίσω στο χρόνο!

 Θα βρω τρόπο! Θα το δεις.

Εν αδικία ρε Σύμπαν. Έλεος δηλαδή! Γιατί όποτε πάω να χαρώ λίγο μου στερείς την πηγή της χαράς μου! Πάνω που πήγαινα να καταλάβω πόσο τυχερή ήμουν να μου στερείς την τύχη μου! Τα βάζω μαζί σου. Με όλο το σύμπαν ναι! Να μην συνομωτείς άλλο εναντίον μου. Έσιει άλλες …να σου δώσω τα στοιχεία τους άμα θέλεις να τα βάλεις μαζί τους!

Θα σε αφήσω να επανορθώσεις…αν θέλεις. Να καθαρίσεις το όνομά σου. Πάρε με πίσω 6-7 μήνες ή 8 αν δεν ζητώ πολλά. Έχω πολλά να κάνω, πολλά να πώ!

Κι αν με πας πίσω, θα σου ζητήσω και μια τελευταία χάρη. Να με βοηθήσεις να παγώσω μια στιγμή…γιατί δεν θέλω να μου την χαλάς όποτε σου κατέβει. Θα την παγώσω για πάντα. Και θα αντέχει στο χρόνο. Αν μου το πραγματοποιήσεις θα σε συγχωρέσω…

….και θα ανακαλέσω όσα είπα εναντίον σου!

Σκασίλα σου ε;

Αν σου πω 1000 “σε παρακαλώ”; Αν κλάψω γοερά;  Πλής;

Σκέψου το και μου λες.