Ανεπάρκεια!

Είναι στιγμές που νιώθω ανεπαρκής! Πολλά ανεπαρκής…

Στιγμές σαν την εχτεσινή ας πούμε… που εδώκαν μου μιαν internet card για να κάμω κατάθεση κάποια ευρώ… τζαι επήα στη Λαϊκή λυγιστή τζαι χαμογελαστή τζαι έμεινε η τραπεζιτικός ή τραπεζικός (δκιαλέξετε ένα που τα δκυό- εγώ εν μπορώ να δκιαλέξω) υπάλληλος τζαι εθώρεν μια εμένα τζαι μια την κάρτα…

“εεε… είναι της Τράπεζας Κύπρου η κάρτα…λαλεί μου”

“εεεεεε…. σόρρυ….εεεεεε έχω πολλά πάνω στην τζεφαλή μου τελευταίως”

 WHAT? Τί την κόφτει την γυναίκα τα ψυχολογικά μου; Έτο ένιωσα την ανάγκη να δικαιολογηθώ… Σαν να ελαλούσα: “εν τζαι φταίω που είμαι έτσι μαννή”…

Ρεζίιιιιιιλι… Κάθε μέρα τα ταμεία εν γεμάτα… εχτές ήταν ούλλοι  οι υπαλλήλοι στο ταμείο αθκιασεροί, τζαι εγυρίσαν ούλλοι τζαι εθωρούσαν με σαν να εθωρούσαν εξωγήινο με τρία μάθκια, ένα δόντι τζαι μπλέ μαλλιά. Έθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί… Εκοτσίνησα τζαι εβούρησα να φύω. Shit shit shit shit shit… Είπα την λέξη αλλό 50 φορές ώσπου να φτάσω στη σωστή τράπεζα… 

Πάντως πρέπει να έγινα μια που τις κουβέντες της δουλειάς. Ξέρετέ τες έννεν; Σε τέθκιες γραφειακές δουλειές σπάνια έσσιει άξιον (όχι άξιον όπως λέμε το άξιον εστί…) ACTION (καλλύτερα;)… ε! Άρα, γυρεύκουν έτσι “ξανθές” (μπορεί να έγινα κοκκινομάλλα αλλά οι πρώην ξανθές μου ανταύγιες φαίνεται ότι εξακολουθούν να με επηρεάζουν) να τους διούν έρεισμα για τις συζητήσεις τους μετά στο σπίτι ή στην μπυραρία την νύχτα.

Όταν θα τους ρωτήσει η φιλενάδα ή ο κουμπάρος ” Ε…Πώς ήταν η δουλεία…” θα έχουν να πουν τζαι κάτι διαφορετικό που το “…ΕΕΕ πολλή κούρασις…” ή ” ο μάστρος μου φακκά μου”. Θα μπορούν να πούν ” Έ πελλέ ήρτε μια σήμερα τζαι η παλαβή έφερε κάρτα της Τράπεζας Κύπρου τζαι έθελε….. τέσπα ξέρετε πως πάει πάρα κάτω! 

Επιβεβαιώνω με τις πράξεις μου την ανεπάρκειά μου. Δεν με χωνεύκω! Σπάνιες φορές με συμπαθώ… Σκέφτουμαι να με χωρήσω αλλά … εσυνήθησά με ρε! Ίσως χρειάζεται να καταπιάνουμαι με ασχολίες εύκολες που να νίωθω ότι τα καταφέρνω μέσα μέσα…

Εν τζαι τούτη η διατριβή μες τη μέση, τζαι τα σεμινάρια, τζαι οι εξετάσεις, τζαι η πρακτική άσκηση στη Λεμεσσό κάθε μέρα (να ξυπνώ πρωί που Λευκωσία)… Τζαι κάποιοι γυρώ σου αντί να βοηθούν να σου κάμνουν τη ζωή πιο δύσκολη! Να μεν μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί τους… Να μεν έσσιει κάποιον να σε ακούσει πιλέ μου…

Εν να μου πεις… δαμέ εν να φανεί η αξία μου… μα ποιά αξία σιορ… ούτε στο e-bay εν με πουλάς… Μπορεί να λλίον υπερβολές, μπορεί να ζητώ πολλά που τον εαυτό μου… μπορεί να βάλλω πολλά ψηλά τον πήχη… μπορεί να κάμνω πράματα για τα οποία έχασα το ενδιαφέρον μου… τζαι να μεν τραβώ πιον…

Ναι το τελευταίο ισχύει… Το ενδιαφέρον μου εν σε άλλα πράγματα… στα οποία θα ήθελα να αφιερώσω χρόνο. Χρόνο που δεν έχω… Ίσως αν οργανωθώ καλλύτερα να χειρίζουμαι καλλύτερα το χρόνο μου. Εν εγίνετουν να είσσεν μέρες με 35 ώρες… αχχχ

Εεεεεε…Ήδη έφα πολύ χρόνο πάνω σε τούτο το ποστ… Τρέχω να προλάβω τα δκιαβάσματαααααααααααα μουυυυυ …

Άτε γεια!

Advertisements