Η ευκαιρία

Όταν ήμουν μιτσιά… επήαινα σε ένα κομμωτήριο κάπου στη Λευκωσία όπου εκεί εδούλευκε ο Κόκος. Ο Κόκος ήταν ο 40χρονος κύριος με σύνδρομο Ντάουν που εβοηθούσε την κομμώτρια με το καθάρισμα τζαι έβκαλεν το κάτιτις του. Ο Κόκος ήταν πολλά καλή ψυσσή, σαν ένα παιδάκι και ήταν και ερωτευμένος με την μεγαλύτερη αρφή μου…Όποτε τζείνη επήαινε στο κομμωτήριο… ο Κόκος έτζιζεν της είτε πάνω στο χέρι ή πανω στην πλάτη τζαι κάθε φορά ελάλεν “Ευκαιρία” …

Όταν  εξεκίνησα να πηαίνω τζαι γω στο ίδιο κομμωτήριο…ο Κόκος “ερωτεύτηκέ” με τζαι μένα αλλά σαν τζέντλεμαν που ήταν όταν μου ετραγουδούσε τραούδκια (α? που έξερα ότι εν για μένα που τα ετραγούδαν;… έτο έριχνε σαν ετραγούδαν με το ράδιο τζαι ένα τραγουδιστό “Κάλιους μου σ’ αγαπώ” ) ετραγούδαν τζαι ένα για την παλιά του αγάπη, την αρφή μου. Είχα τζαι γω τις “Ευκαιρία!” μου (όχι ευκαιρίες, αλλά το άψογο “Ευκαιρία!” που έλεεν ο Κόκος όταν μου έτζιζεν στο σσιέρι)… αλλά εγώ καθώς ήμουν 14 χρονών.. πάνω στην εφηβεία μου…εν μου άρεσκε να μου τζείζουν …όι μόνο ο Κόκος αλλά γενικά… ήμουν τον κόσμο μου…

Μια μέρα καθώς ο Κόκος επήε να πεί-κάμει ένα ειλικρινές- άμεσο “Ευκαιρία” (…να σου τζίσω)…εγύρισα τζαι εκοίταξά τον με ένα κκίλερ λουκ τζαι έκαμα τον να κλαίει… Αλλά δεν με “εκάρφωσε” (μαρτύρησε) στη κομμώτρια που δεν είδε την όλη φάση. Κι όταν η κομμώ (βαρκούμαι να γράψω ολόκληρη τη λέξη…εεε… ναι προτιμώ να κάμνω τεράστιες παρενθέσεις :Ρ ) τον ερώτησε τί είσσεν τζαι έκλαιεν…τζείνος είπε ότι εθύμωσε του, την προηγούμενη μέρα, κάποιος στο σχολείο…

Έχω το βάρος στη συνείδησή μου… να πάρει… που τότε. Ένας αγνός άνθρωπος με τρυφερά αισθήματα εβρέθηκε στο δρόμο μου τζαι εγώ έδειξα τον απαίσιο μου εαυτό :(… εν είχα ευκαιρία να του πω συγνώμη ποττέ!

Συγνώμη ρε Κόκο…μετά που 10 χρόνια συγνώμη! Τελικά άντρας σαν εσένα (με συναισθήματα αγνά τζαι ευθύτητα) εν υπάρχει! Οι πλείστοι είναι δειλοί, υποκριτές τζαι ππούλια!

ΕΥΚΑΙΡΙΑ! Ευκαιρία να απολογηθώ!

Advertisements