IKEA vla-IKEA

Τελικά η λέξη βλακεία πρέπει, ή να είναι η αγαπημένη μου και την σερβίρω συχνά, ή απλά θέλει ανανέωση το λεξιλόγιό μου με τα αρνητικά κοσμητικά επίθετα… 

Όπως και να ‘χει όμως, θα υποψιαστήκατε από τον τίτλο ότι σκοπός αυτού του ποστ δεν είναι να αναλύσω την λέξη “βλακεία”, αλλά στόχος μου είναι να μοιραστώ -με όποιο με διαβάζει τωρά- την εμπειρία μου με το ΙΚΕΑ. Ναι το ‘καταστηματάκι’ του κου Σιακόλλα. Είπαν μου σήμερα ότι εν τζαι το ΙΚΕΑ, εκτός που το Μόλλ, δικό του. Σόρρυν α, αλλά εν τ ξερα… Μάσσιαλλα του ανθρώπου πάντως! Έκαμε μας πολλά μαγαζούθκια να πηαίνουμε να σπαταλιούμε τον πενιχρότατον μισθούλι μας. Εν το Ντέπεναμς, το Νεκς, το   “Shacolas Emporium Park Shopping Mall”, ΣΙ.ΤΙ,ΣΙ, Σούπερ χόουμ σένττερ, ετσέτερα ετσέτερα. Έτο ο άνθρωπος έσσιει πάνω που την μισή Κύπρο, τζαι ύστερα μαθαίνουν μας στα σχολεία ότι εν οι Τούρκοι που την επιάσαν.. τστστς…παραπληροφόρησις!

 Το λοιπόοοοον…. είπαν μου τζαι μένα ότι κάμνουν καλό σολωμό στην καφετέρεια του ΙΚΕΑ τζαι εκανόνισα με παρέα ένα μεσημέρι να πάω να τον δοκιμάσω. Παρεμπιπτόντως, να αναφέρω ότι στο ΙΚΕΑ είχα ξαναπάει  μόνο αλλό μια φορά, μόλις είσσεν ανοίξει. Η πρώτη εντύπωση ήταν θετική. Επίαμε τζαι εθκιανευτήκαμε λίον. Είδαμεν ότι είσσεν φτηνά πραματούθκια, εντ δατ ουος ιτ! 

Η παρέα μου είσσεν ήδη φτάσει στο ΙΚΕΑ τζαι επεριμέναν με. Εγώ όπως πάντα ένα ακαδημαϊκό τέταρτο το χρειάζομαι έξτρα από την ώρα της συνάντησης. Εγώ και ο ‘χρόνος’ ας το πούμε δεν είμαστε πεστ φριέντς! 

Μπαίνω που την είσοδο. Θωρώ πάνω στα αριστερά μου την καφετέρεια. Κάμνω χαρούα ότι εν να φάω Σολωμό. Αρέσκει μου ο Σολωμός… Ναι ναι τζαι ο ποιητής εν καλός ,αλλά προτιμώ το ψάρι. 

Έπειτα. Ανεβαίνω κυλιώμενες σκάλες στα δεξιά. Γυρίζω το κεφάλι μου αριστερά.  Προχωρώ αριστερα. Οπ. ΤΕΤ ΕΝΤ. Αδιέξοδο. Πρώτη σκέψη να κοιτάξω το χάρτη που ήβρα μπροστά μου. Γεμάτος τοξάκια που σχηματίζουν τον γύρο του ΙΚΕΑ. Γου χαβ το μπι κιττινγκ! ΠΕΙΝΩ!!! Δεν θέλω να αγοράσω τιποτε σιόρ. Οκ. Δεν πειράζει, να κάμω τον γύρο του ΙΚΕΑ (πρέπει να εθκιάβαζε Ιούλιο Βέρν τζείνος που έκτιζε το ΙΚΕΑ) …αλλά δεν μου πήρε λίγο χρόνο μέχρι να φτάσω στην καφετέρεια… Καθόλου λίγος εν ήταν! Οπ περίμενε…. 2 αρνήσεις κάνουν μια κατάφαση. Επαναδιατυπώνω. Καθόλ… Ρέ εφακκούσα γυρούς μέσα σε έπιπλα και προσφορές 2+1 δωρεάν. Να πούμε τζαι του στραβού το δίκαιο: Εν χουμίζουμε για τον προσανατολισμό μου αλλά για τ’όνομα… ούτε ο λαβύρυνθος του Πάνα να ήταν. 

 Εν είχα όρεξη να δω προϊόντα! Ούτε χρόνο είχα μπροστά μου, ούτε το μίτο της Αριάδνης, ούτε τα ψίχουλα που έριχναν για να μήν χαθούν ο Χάνσελ και η Γκρέτελ…

Εκατάφερα τα τελικά τζαι έφτασα στον προορισμό μου! Εγελάσαμε λίον. Ελέχθηκεν και η φράση: “Όι ρε! Εν έξυπνο τούτο. Αναγκάζουν σε πριν φύεις να δεις ούλλο το ΙΚΕΑ”.

Μετά θωρούμε την γραμμή στο ταμείο. Ππεεεεεε… ούτε αύριο εν επιάναμε φαϊ. Εσκέφτηκα ότι τελικά προτιμώ να πιάσω χοτ ντογκ που το ισόγειο. Τους άλλους όμως εν τους επείραζε να περιμένουν στη γραμμή, τζαι έτσι έφυα μόνη μου πάλε να πάω να φέρω χοτ ντογκ… “Εν θα την πάθω ξανά”, λαλώ! Θα πάω στο ισόγειο με το ανσανσέρ. Μπαίνω μέσα. Πάω κάτω. Μεινίσκω τζαι θωρώ την πόρτα μπροστά μου τζαι με το που σταματά το ανσανσέρ περιμένω να ανοίξει η πόρτα. Νιώθω ένα αερούι στο δεξί μου πλευρό τζαι θωρώ πως άνοιξε άλλη πόρτα. (Μουσικούα =)ΤΤαρααα! Μα περιπαίζουν μας? Επιάν με τα έκκεντρα μου. Πάλε να κάμω γυριλλούθκια. Τζαι πάλε να χάνουμαι. Τζαι να ρωτώ τζαι μια κοπέλλα σεκιουριτά τζαι να μεν ξέρει το δρόμο για τα χοτ ντογκς. Τζαι να θέλω να ξιτιμάσω άουτ λάουτ τζαι να μεν μπορώ… 

Εκόπηκε η όρεξη μου! Είχα πλέον 15 μόνο λεπτά πριν το ραντεβού μου με την αισθητικό. . . εν είχα άλλο χρόνο να σπαταλιώ μες τους διαδρόμους του βλα-ΙΚΕΑ… Καλά τζαι με το πάρκιγκ έχω λίον πρόβλημα ,τζαι δεν θυμούμαι πού εν το αυτοκίνητό μου… αλλά με το ΙΚΕΑ έππεσεν το ηθικό μου. Ενιξέρω πόσο δουλεύκει το “Άπαξ εμπήκες, πρέπει να το δεις ούλλο” Εγώ για πίκκα τους αν τζαι ήθελα κάτι πραματούθκια…δεν έπιασα τίποτε που το ΙΚΕΑ.

ΙΚΕΑ βλα-ΙΚΕΑ!!!