Πάρε με και μένα το “ΨΑΡΑΚΙ” μαζί σου….ΑΛΗΤΗ!!!!!!!! ;)

Αθάνατο τραγούδι…το θυμάμαι από νινι… να το τραγουδώ …τον καιρό της κασσέτας….τον καιρό που δεν είχαμε ιντερνέτ!

Μια φορά κι ένα καιρό σ’ αυτή την πόλη
Ζούσαν άνθρωποι με μάτια καθαρά
Ώσπου κάποια μαγεμένη νύχτα γίναν όλοι
Με γεμάτο πορτοφόλι και γυαλιά
Από τότε ζω κι εγώ στην αγωνία
Και κοιμάμαι με τα μάτια μου ανοιχτά
Κι ονειρεύομαι τις νύχτες τον αλήτη στη γωνία
Που δεν έχει ούτε σπίτι ούτε λεφτά

Κι αν γυρνάει μονάχος του τα βράδια
Μες της πόλης τα στενά
Όλη του η ζωή μια τσέπη άδεια
Και μια ελεύθερη καρδιά

Πάρε με μαζί σου αλήτη
Τίποτα να μη μου λείπει
Να ‘χω σπίτι την καρδιά μου
Κι όλου του κόσμου τα παλάτια στα όνειρά μου
Πάρε με μαζί σου αλήτη
Τίποτα να μη μου λείπει
Κάτω απ’ τα άστρα να κοιμάμαι
Για μια φορά ελεύθερη κι αλήτης να ‘μαι

Λίγο πριν το παραμύθι να τελειώσει
Πριν ξυπνήσω το πρωί για τη δουλειά
Ο καλός μου Πρίγκιπας Αλήτης θα με σώσει
Απ ‘της άχαρης ζωής μου τη σειρά

Και ύστερα θα αρχίσει άλλη μια μέρα
Κι όλα θα ‘ναι όπως παλιά
Μα κάτι θα ‘χει αλλάξει στον αέρα
Θα ζω για μένα τώρα πια

Γιατί αυτό; Το θυμάσαι;;;;;; :)))))))

“ΤΟ ΨΑΡΑΚΙ”

Σαν το ψαράκι πάνω κάτω

μέσα στη γυάλα μου γυρνώ

ξαπλώνω ανάσκελα στον πάτο

και κοιτάζω τον αφρό

πως μένουν όλα ίδια κι όμοια

κάθε μέρα που περνά

ας γίνει κάτι να ταράξει

της ζωής μου τα νερά

έτσι ευχόμουνα την ώρα

που μπήκες στη ζωή μου εσύ

γάτος με πέταλλα και φόρα

μια ζωντανή καταστροφή

είσαι το μάτι του κυκλώνα

και φταις που φτάσαμε ως εδώ

στο λέω,μα τον Ποσειδώνα

δε θέλω να σε ξαναδώ

Σαν το ψαράκι πάνω κάτω

μέσα στη γυάλα μου γυρνώ

πίνω μια θάλασσα άσπρο πάτο

κλαίω έναν ωκεανό

πως ‘εγινε να σ’αγαπήσω

να ναυαγήσω στ’ανοιχτά

ας γίνει κάτι να γυρίσω

στα ρηχά μου τα νερά

αν βγω απ’ αυτή την τρικυμμία

σώα και δίχως αμιχή

δεν ξανακάνω πια καμμία

παρακινδυνευμένη ευχή

θα’θελα να’μουνα γοργόνα

μα ένα ψαράκι είμαι μικρό

και ορκίζομαι στον Ποσειδώνα

δεν θα ξαναερωτευτω .

Advertisements