The girl with the dragon tattoo!

Η πιο καθηλωτική ταινία που έχω δει εδώ και χρόνια. Εκεί που νόμιζα πως τα είχα δει όλα… πως έπαψαν πλέον οι κινηματογράφοι να παίζουν ταινίες που να αξίζουν 5 αστέρια… Ξάφνου απόψε είδα αυτήν: Το κορίτσι με το δράκο-ταττού (ή δερματοστιξία αν είστε σπαστικός φιλόλογος). 

Στις περισσότερες κριτικές μου για ταινίες υπάρχει ένα αλλά…σε αυτή όσο κι αν προσπάθησα δεν βρήκα ούτε ένα “μπατ” (‘πισινούς- μπατς’ έχει :Ρ… αλλά “buts” -αμφιβολίας… δεν εντοπίζω).

Μου έχουν πει ότι η ταινία είναι τριλογία. Ελπίζω να κρατήσουν και τα άλλα δύο μέρη της σειράς εξίσου θαυμάσια.

Οι χαρακτήρες μοναδικοί. Στην αρχή νόμιζα -ούσα προκατελειμμένη όπως πάντα-πως κάτι σαν έργο από Άγκαθα Κρίστη με παραλλαγές θα ήταν. Πόσο λάθος είχα! Είχε πολύ καιρό να ξυπνήσουν όλες οι αισθήσεις μου και να θέλω να συμμετέχω στη δράση της ταινίας χάνοντας για λίγο την πραγματικότητα.

Αν και στην αρχή πίστευα ότι η Σουηδική γλώσσα μπορούσε να με κουράσει…έφυγα μετά από 2 μιση ώρες απ’ το Σινεμά σαν να μιλούσαν οι ηθοποιοί την δική μου γλώσσα…στα Κυπριακά δηλαδή :Ρ… Τόσο με είχε αγγίξει η ταινία!

Θα βρείτε πολύ ενδιαφέρουσα την βιογραφία του Larsson, του συγγραφέα της τριλογίας:

Σύμφωνα με την ουικιπέδια αναφέρονται τα εξής:

“The Girl with the Dragon Tattoo (original title in Swedish: Män som hatar kvinnor – “Men Who Hate Women”) is an award-winning crime novel by Swedish author and journalist Stieg Larsson, the first in his Millennium Trilogy.

At his death in November 2004, Larsson left three unpublished novels that made up the trilogy. It became a posthumous best-seller in several European countries as well as in the United States. Larsson, who was disgusted by sexual violence, witnessed the gang rape of a young girl when he was 15. He never forgave himself for failing to help the girl, whose name was Lisbeth – like the young heroine of his books, herself a rape victim, which inspired the theme of sexual violence against women in his books.”

Φοβερό ε; Οι μηχανισμοί άμυνας στους οποίους αναφέρθηκε η Άννα Φρόϋντ… λειτούργησαν με αξιοθαύμαστο τρόπο στον Λάρσον. Και μετέτρεψε ένα τραυματικό γι’ αυτόν γεγονός σε τέχνη. Αρχικά την λογοτεχνία και μετά μετατράπηκε σε 7η τέχνη (κινηματογράφο).

Και λίγη ψυχολογία έτσι αφού το μπλόγκ αυτό έχει και σχετικό θέμα: Οι μηχανισμοί άμυνας μας βοηθούν να επιβιώνουμε και να ξεπερνούμε ή να μπορούμε να ζούμε με τραυματικά γεγονότα ή ενοχικά συμβάντα που προκαλέσαμε εμείς ή είμασταν αυτόπτες μάρτυρες. Σύμφωνα με ψυχαναλυτές, χωρίς τέτοιους μηχανισμούς άμυνας που μας βοηθούν να απωθούμε στο ασυνείδητο άσχημες εμπειρίες ή να τις μετατρέπουμε σε κάτι παραγωγικό και καλλιτεχνικό,  θα καταρρέαμε. Θα επεξεργαζόμασταν συνεχώς τα αρνητικά συμβάντα  σε συνειδητό επίπεδο και θα βασανιζόματαν από ενοχές από θλίψη από πόνο κτλ.

Η εγκυκλοπαίδια συνεχίζει:

“This novel supplies a genealogical table to understand the relationships of the five generation-old Vanger family who, in the novel, are under investigation. Robert Dessaix of the Sydney Morning Herald writes:

An epic tale of serial murder and corporate trickery spanning several continents, the novel takes place in complicated international financial fraud and the buried evil past of a wealthy Swedish industrial family. Through its main character, it also references classic forebears of the crime thriller genre while its style mixes aspects of the sub-genres. There are references to Astrid Lindgren, Enid Blyton, Agatha Christie and Dorothy L. Sayers, as well as Sue Grafton, J.R.R. Tolkien, Val McDermid, Elizabeth George, Sara Paretsky, and several other key authors of detective novels. A journalist and magazine editor in Stockholm until his death, Larsson reveals a knowledge and enjoyment of both English and American crime fiction. He declared that he wrote his opus for his own pleasure in the evenings after work…”

Ουάου…έκανα παρόμιες αναφορές και σκέψεις και γω πριν ανακαλύψω αυτά που γράφει η πιο πάνω ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδια!

Όποτε έχετε καιρό να δείτε την ταινία…την συστήνω ανεπιφύλακτα!

Advertisements