Γιατί στις ταινίες…;

…μετά που μια μάχη του “καλού” με τον “κακό”, μετά που τις κλωτσιές, τις ππουνιές, το πυξ λαξ (=κλωτσογροθοκόπημα), τη σταξιά αίματος να στάζει που την άκρη των χειλιών του μιού τζαι που την μούττη του άλλου…

… τέσπα… γιατί στο τέλος πάντα ο κακός- αφού με τέθκια ευκολία τζαι άνεση βρίσκει ευκαιρία (π.χ το όπλο καταλήγει τελικά στα σσιέρκα του) να σκοτώσει τον καλό- προτιμά την διαλογική συζήτηση;

π.χ

-This is it Benny boy! This is your end (έπαιζες τον 5 φορές ως τωρά)!

-How do yo feel now Benny? (Just shoot him god damn it…)

-You can’t run away now, can you? (Ε, είσαι παλαβός!)

-Nobody can hear you now! It’s just you and me buddy! (hello? …and me…κύριε σκηνοθέτα…πόσες φορές να επαναλαμβάνετε τα ίδια τζαι τα ίδια;)

…και στη συνέχεια ο Μπέννυς  ώντας ο καλός της υπόθεσης, έχει τον χρόνο που χρειάζεται  για να ανατρέψει την κατάσταση και να σκοτώσει αυτός τον “κακό”…

Ρήαλυ; Νόου σσήτ!

Bedshaped (LOVE IT!)

Many’s the time I ran with you down
The rainy roads of our old town
Many the lives we lived in each day
And buried all together
Don’t laugh at me
Don’t look away

You’ll follow me back
With the sun in your eyes
And on your own
Bedshaped and legs of stone
You’ll knock on my door
And up we’ll go
In white light
I don’t think so
But what do I know?
What do I know?
I know

I know you think I’m holding you down
And I’ve fallen by the wayside now
And I don’t understand the same things as you
But I do

Don’t laugh at me
Don’t look away

You’ll follow me back
With the sun in your eyes
And on your own
Bedshaped, two legs of stone
You’ll knock on my door
And up we’ll go
In white light
I don’t think so
But what do I know?
What do I know?
I know

ahahaa ahahaa ahahaa ahahaa(Choir)

ooooohhhhhhhh
And up we’ll go
In white light
I don’t think so
But what do I know?
What do I know?
I know

Gotta get G.E.T!

Κουχ κούχ…

Αγαπητοί μου αναγνώστες, αγαπητά μου φασολάκια παντώς είδους…

Γνώριμη είναι η φωνή που ακούς (οκ τούτον εν κλεμμένο που το Μακάριο)…

I have a dream (και αυτό κλεμμένο από τον Λούθηρο τον Βασιλιά)…

… Θα ‘θελα να ευχαριστήσω  θερμά τα μαυρομάτικα φασόλια/μπιζέλια  (black eyed peas) που έγραψαν αυτό το άσμα προς τιμή του G.E.T! Fenx a lot guys! Επομένως, τα πρώτα 30 δευτερόλεπτα του πιο κάτω τραγουδιού θα είναι ο “εθνικός” ύμνος του μπλόκ μου.

Ας εγερθούμε λοιπόν, ας βάλουμε το χέρι στη καρδιά  με σεβασμό… και κατάνυξη… και ας σιγομουρμουρήσουμε το Μπουμ Μπουμ Ππάο:

Ανεμοστρόβιλος προκάλεσε σοβαρές καταστροφές στο σπίτι μου!!!

“Κάλιους εχτύπησε το σπίτι μας μεγάλος ανεμοστρόβιλος, μην βγεις έξω που το γραφείο”.

Αυτή ήταν η πρώτη πρόταση που άκουσα από την πανικόβλημένη μου μάνα πριν 15 λεπτά από το τηλέφωνο…

Ξανατηλεφωνά η μάνα και “διατάζει” να μείνουμε μακρυά από παράθυρα και να τρέξουμε στους διαδρόμους …ΤΟΝ βλέπουν να κατευθύνεται προς το μέρος μας… Η καρδία μου εσταμάτησε για 3 δευτερόλεπτα (μίνι εγκεφαλικό)…

Μου ανάφερε μέσα στον πανικό της ότι το σπίτι μας έγινε αγνώριστο. Το ντεπόζιτο έσπασε, τα εξωτερικά εξαρτήματα των κλιματιστικών συσκευών έσπασαν, οι καμιά 20ρια ευκάλυπτοι (ηλικίας σίγουρα πάνω από 70)της γειτονιάς μοιράστηκαν στη μέση. Ο ηλιακός αγνοείται δεν είναι πάνω στη ταράτσα…ΕΛΕΟΣΣΣΣΣΣΣ!!! Το πλαστικό τραπέζι με τις 5-6 καρέκλες του κήπου αγνοούνται κι αυτά… Ο κόσμος της γειτονιάς έγινε ανάστατος… δεν έχουμε ρεύμα, ούτε νερό… Έπεσσαν στύλοι της ηλεκτρικής, ο ένας απ΄αυτούς είναι στην αυλή μας, έσπασαν αυτοκίνητα γειτόνων..παντού χώμα και θριμματισμένο γυαλί. Φοβερές ζημιές!!! Το σπίτι μας από άσπρο έγινε καφέ από το χώμα και οι βεράντες καλύπτονται με ένα μέτρο χώμα!

Η  αδελφή μου μου είπε ότι μπορεί να μην αναγνωρίσω το δρόμο της γειτονίας για να πάω πίσω στο σπίτι! Ο πατέρας μου κι αυτός μιλά για πρωτόγνωρο φαινόμενο! Είναι όλοι τους μαραζωμένοι !

Φοβάμαι και για τα δύο μου καινούρια γατιά… 😦

Τρέμω στη σκέψη να πάω σπίτι! Είναι η μοναδική Παρασκευή της ζωής μου που θέλω να συνεχίζω ασταμάτητα να δουλεύκω και  να πάω σπίτι μόνο όταν γίνου τα πράματα όπως πριν! Ανάθεμάν τα! Τί είναι τούτο πάλε! 

Η γειτονιά μου ήταν “τυχερή” ώστε να περάσει που πάνω της ο “τορνέϊτο”… Η Κύπρος εν τζαι σηκώνει πολλά ποτούτα τα φυσικά φαινόμενα… Μισό σεισμό τζαι μια πλημμύρα τζ6αι εχάθηκε που τον  χάρτη…

😦

😦

 Εκτυπούσαν τα παράθυρα λέει ,ανοίαν που μόνα τους,τζαι οι πόρτες σαν να ήταν έτοιμες να ξυλωθούν… μέχρι και η πόρτα του σέντε (εσωτερική γιου νόου) άνοιξε…βιβλικές σκηνές από την ανταποκρίτρια του “κανάλι-καταστροφή” (μάνα)!

Shit!

Μαύρη Παρασκευή…πάλε καλά που εν υπάρχουν ανθρ. θύματα!

Έχω νεκταρίνια μάνα μου!

Επεισόδιο 1: ” Η bitch μέσα μου”

Σήμερα στο γραφείο:

-Έλα μάνα μου έχω ωραία νεκταρίνια!

-Ευχαριστούμε δεν θέλουμε!

Κοντεύκει με παραπάνω ο άνθρωπος των 50 χρόνων με το μουστακούδιν, την μπόχα σαν κολώνια και τις δκυο τσάντες με νεκταρίνια του..

“Κήπ ε τίστανς” να σκέφτουμαι…

Πλησιάζει κι άλλο… (μουσική από Gunsmoke… η κάμερα κοντινό στα μάθκια μου…το φρύδι μου πάει πάνω)

-Δεν θέλω ευχαριστώ. Εν τα τρώω!

-Πάρτα της μάμας σου!

… και σαν το λέει αυτό …:

Β Α Λ ΛΛΛΛΛΛΕ Ι   τη τσάντα την κτιτζιόν πάνω στο φόρεμα μου τζαι αρπάσσει με που το σσιέρι τζαι σιαμαϊλίζει το σιέρι μου!

@#$%@@####$$$$^^&&**((*****&&&&&&$$%%ΥΤ%%%$##%^%&&*&&*^%$@!!!1! @#$%%%%%%^^^@#$#%&@@΅@##_+^!@+_)#$%$% %^&*))***

…και λέει μου :

-Άτε κορού μου να χαρείς τα μάθκια σου…Πάρτα της μάνας σου…

 Δείχνω του με το δάκτυλό μου (το δείκτη όχι το μεσαίο) το χέρι του που εσυνέχιζε να σιαμαίλίζει το δικό μου @@@##$%^&**(!#$^& (βρισιές undercover)… αλλά εν έπαιρνε πρέφα!

Έκαμα 5 λεπτά να τον πείσω ότι εν ήθελα τα π….νεκταρίνια του  ακόμα 5 λεπτά να πλυνίσκω το σσιέρι μου τζαι εν ηξέρω ως πόσον εν να έχω τούτον το ύφος αηδίας  στη μούρη μου!

Όταν του είπα έχει πολλές κοπέλλες που θα θέλαν να γοράσου νεκταρίνια στην απέναντι πολυκατοικία επίεν βουρητός…αλί τους  τζείνους! Μουαχαχαχαχαχαχαχα! 

Έχει φορές που γοράζω…εμμ ΟΚ εν γοράζω ποττέ! Αλλά είμαι ευγενική και είναι και αυτοί ευγενκοί…

Μόνο μεν μου τζείζεις…κήπ αουέι!

Mayday mayday! Help help!

Δεν ξέρω γιατί αλλά δεν μπορώ να σχολιάσω στην προηγούμενή μου ανάρτηση! (“Διακοπές τέλος/ μπλα μπλά…”)

 

Γι’ αυτό θα κάνω κάτι παράδοξο και θα απαντήσω στα comments σας σε νέα ανάρτηση…

Εσείς αν θέλετε συνεχίζετε να απαντάτε/αντιδράτε κάτω που το προηγούμενο ποστ… τζαι αν έχει κάποιο που γνωρίζει γιατί στο συγκεκριμένο ποστ μου, δεν μπορώ να κάνω κόμμεντς, ας με βοηθήσει να ρίξω φως στην υπόθεση πλς…

Λοιπόν:

@Άλεξ: Έχει στα επιμορφωτικά ότι θες! Βγήκε το πρόγραμμα… μπες εδώ http://www.moec.gov.cy/epimorfotika/programme/NICOSIA_2009.pdf   Έλα να κάνεις τον καβαλιέρο μου στο ταγκό (για ταγκό θα πάω αλλού…και όχι στα επιμορφωτικά)!

@Γλύκισμα: Ναι πούλλα μου θα φτιάξουμε ότι θέλεις…!!!  😀  Χαλώ σου εγώ χατίριν;

 

@Λένι: Προς το παρόν ψάχνω για ότι να ‘ναι (κυρίως γραφειακές δουλειές) μέχρι να εργοδοτηθώ σε επάγγελμα σχετικό με ψυχολογία (αυτό που έχω σπουδάσει για 7 χρόνια)…έχω άδεια να ανοίξω και δικό μου γραφείο αλλά είναι νωρίς να το κάνω αυτό! :/